II SA/Kr 2618/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie: WSA Mariusz Kotulski (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant: Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 listopada 2006 r. sprawy ze skargi J. S., R. M., G. M. i Przedsiębiorstwa Finansowo-Konsultingowego G. S.A. w W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22.09.2003 r. nr SKO.404/1740/198/03 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję, jak i poprzedzającą ją decyzję organu l instancji, II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego J. S. kwotę 10 zł. (dziesięć złotych), na rzecz skarżących R. i G. M. kwotę 10 zł (dziesięć złotych) i na rzecz skarżącego Przedsiębiorstwa Finansowo-Konsultingowego G. S.A. w W. kwotę 50 zł. (pięćdziesiąt złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia [...] lipca 2003r., nr [...] Burmistrz Miasta i Gminy P. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu położonego w obrębie Gmin: B., W. i P. dla inwestycji polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 300/150 relacji [...] - [...] wraz z trzema stacjami redukcyjnymi i niezbędnymi urządzeniami budowlanymi. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż planowana inwestycja zlokalizowana jest zgodna z ustaleniami miejscowych planów zagospodarowani przestrzennego: Gminy B., Gminy W., Gminy P. oraz Miasta P. Określono, iż wniosek o wydanie przedmiotowej decyzji w.z. i z.t. złożył Zakład Projektowania A. Sp. Jawna w O. działający z upoważnienia Zakładu Projektowania Sp. z o.o. w O. Podkreślono także, iż decyzję w.z. i z.t. wydano po dokonaniu uzgodnień ze Starostą P., Starostą B., Państwowym Powiatowym Inspektorem Sanitarnym w B., Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków, Dyrektorem Okręgowego Urzędu Górniczego oraz Dyrektorem Regionalnego Zarządu Gospodarki Wodnej. Odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy P. z dnia [...] lipca 2003r., nr [...] wnieśli: B. S., B. K., H. S., J. S., B. P., C. G., K. i B. P., E. i M. P., M. B., R. i G. M. oraz Przedsiębiorstwo Finansowo-Konsultingowe G. S.A. w W. Przedsiębiorstwo Finansowo-Konsultingowe G. S.A. w W. zarzuciło, iż nie zapewniono Spółce czynnego udziału w każdym stadium postępowania (naruszono art.10 k.p.a.), decyzję wydano o dokumentację, co do której zachodzi prawdopodobieństwo popełnienia plagiatu oraz brak właściwego pełnomocnictwa do występowania w imieniu inwestora. Natomiast pozostali odwołujący się nie wyrażają zgody na przebieg gazociągu przez działki stanowiące ich własność, wskazując na ich rekreacyjne przeznaczenie w planach zagospodarowania przestrzennego oraz fakt, iż nikt z nimi nie rozmawiał (negocjował) o przebiegu gazociągu. Decyzją z dnia 22 września 2003r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art.138 § 1 pkt 1 k.p.a., utrzymało decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu tej decyzji Kolegium wskazało, iż planowana inwestycja nie jest sprzeczna z postanowieniami zawartymi w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego: Gminy B., Gminy W., Gminy P. i Miasta P. Organ I instancji prawidłowo zatem ustalił zgodność planowanej inwestycji z ustaleniami zawartymi w miejscowych planach zagospodarowania przestrzennego i brak było podstaw do odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania przestrzennego. Odnosząc się do zarzutów zawartych w odwołaniach wyjaśniono, iż decyzja w.z i z..t. rozstrzyga o możliwości realizacji inwestycji w świetle ustaleń miejscowego planu zagospodarowani przestrzennego, natomiast nie rodzi ona praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Oznacza to, że kwestie własnościowe nie są badane na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, lecz dopiero w postępowaniu o wydanie pozwolenia na budowę. Odnośnie zarzutów Przedsiębiorstwa Finansowo-Konsultingowego G. S.A. w W. wskazano, że Spółka wiedziała o toczącym się postępowaniu administracyjnym w przedmiotowej sprawie "czego dowodem był wniosek o zawieszenie postępowania", a sama strona miały "prawo wglądu w akta omawianej sprawy i mogła z tego prawa korzystać." Kolegium uznało także, ze zarzut plagiatu nie ma znaczenia dla rozstrzygnięci przedmiotowej sprawy. "Na uwzględnienie nie zasługuje również zarzut w przedmiocie pełnomocnictwa udzielonego przez Zakład Projektowania Sp. z o.o. Panu A. B. Dyrektorowi - współwłaścicielowi Zakładu Projektowania A. Spółka Jawna. Żaden przepis prawa nie zakazuje, aby pełnomocnikiem strony był dyrektor spółki jawnej. Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym nie zawierają wymogu okazania się przez wnioskodawcę koncesją, a organ właściwy w sprawach ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu nie jest uprawniony do badania posiadania koncesji, gdyż kwestia ta nie ma znaczenia na tym etapie procesu inwestycyjnego." Na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 września 2003r., nr [...] skargi do sądu administracyjnego wnieśli: J. S., R. M. i G. M. oraz Przedsiębiorstwo Finansowo-Konsultingowe G. S.A. w W. (zwani dalej skarżącymi). J. S. zarzucił w swojej skardze, iż projektowany gazociąg przebiega przez środek będących jego własnością działek rekreacyjnych nr: [...],[...] położonych we wsi R. i dlatego uważa decyzję SKO za szczególnie krzywdzącą. Działki te przeznaczone są w planie zagospodarowania przestrzennego Miasta i Gminy B. na cele rekreacyjne i skarżący zamierza budować na nich "dom do odpoczynku i rekreacji. Budowa gazociągu zupełnie ten cel przekreśla czyniąc działkę dla mnie bezużyteczną." R. i G. M. zarzucili SKO naruszenie art.7, 8, 9, 10, 61 i 73 k.p.a. Skarżący uważają, że nie pouczono ich o wszystkich przysługujących im prawach i obowiązkach (a jedynie o możliwości wniesienia skargi), a sam organ nie podjął wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego. Podnieśli także, że organ I instancji ustalając strony postępowania oparł się na nieaktualnych wypisach z ewidencji gruntów i na podstawie zawartych w nich danych skierował zawiadomienia o wszczęciu do nieaktualnych stron. Skarżący stali się bowiem właścicielami działek [...],[...] i [...], na których planowana jest inwestycja, przed wszczęciem postępowania przez Burmistrza Miasta i Gminy P. Mimo to organ I instancji nie zawiadomił ich o wszczęciu postępowania administracyjnego, a tym samym bez swojej winy nie brali udziału w tym postępowaniu. Nie brali także udziału w postępowaniach incydentalnych związanych z uzgadnianiem planowanej inwestycji przez inne organy administracyjne w drodze postanowień. Tymczasem "wydanie postanowienia zapadłego w trybie art.106 k.p.a. winno być poprzedzone w uwzględnieniem procesowych gwarancji przyznanych stronie przepisami K.p.a. Takich gwarancji nam nie zapewniono." Mają także wątpliwości, czy projektowany gazociąg rzeczywiście jest zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dla Gminy B. Przedsiębiorstwo Finansowo-Konsultingowe G. S.A. w W. zakwestionowało zasadność stwierdzenia zawartego w zaskarżonej decyzji SKO z 22.09.2003r., że Spółka wiedział o toczącym się postępowaniu i miało prawo wglądu w akta sprawy. Skarżąca zarzuca naruszenie przepisów art.10 k.p.a., gdyż nie zagwarantowano jej czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji nie zagwarantowano możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów. Skarżąca Spółka podniosła także naruszenie art.40 ust.3c ustawy z 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym, gdyż decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji wykraczającej poza obszar jednej gminy decyzję w.z. i z.t. wydaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta, na obszarze właściwości, którego znajduje się największa część terenu inwestycji, w porozumieniu z zainteresowanymi wójtami, burmistrzami lub prezydentami miast. "Porozumienie powyższe przybiera tutaj postać działania organów w trybie art.106 k.p.a. (wyrażenia stanowiska w innej formie). Działając w trybie art.40 ust.3c ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, poszczególni wójtowie, burmistrzowie lub prezydenci miast -każdy w granicach swej właściwości miejscowej i w oparciu o obowiązujące na danym obszarze prawo miejscowe, znając lokalne uwarunkowania potrzeby gminy jako wspólnoty samorządowej - wydając stosowne postanowienia wpływają na ostateczny kształt rozstrzygnięcia finalnego, współtworzą tym samym, pośrednio treść stosunku administracyjno prawnego nawiązywanego mocą decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w granicach jednego województwa." Skarżąca Spółka podnosi, także iż udzielone przez Zakład Projektowania Sp. z o.o. Panu A. B. - Dyrektorowi współwłaścicielowi Zakładu Projektowania A. Spółka Jawna jest z mocy prawa nieważne, albowiem zostało udzielone "samemu sobie" przez co naruszono art.210 Kodeksu spółek handlowych, czego organ II instancji nie zbadał. W odpowiedzi na skargi Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o ich oddalenie powtarzając motywy zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zgodnie z brzmieniem art.97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, póz.1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Ponieważ skargi J. S., R. M. i G. M. oraz Przedsiębiorstwa Finansowo-Konsultingowe G. S.A. w Warszawie wpłynęły do Sądu przed dniem 1.01.2004r., to wyżej przytoczona zasada ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Na rozprawie w dniu 18.01.2006r. Sąd, działając na zasadzie art. 111 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zarządził połączenie sprawy ze skargi Przedsiębiorstwa Finansowo-Konsultingowe G. S.A. w W. prowadzonej pod sygn. akt II SA/Kr 2696/03 oraz sprawy ze skargi R. M. i G. M. prowadzonej pod sygn. akt II SA/Kr 2957/03 do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia ze sprawą ze skargi J. S. na tą samą decyzję prowadzoną pod sygn. akt II SA/Kr 2618/03. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na zasadzie art.134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Stwierdzić należy, iż zarzuty podniesione przez skarżących tylko w części zasługują na uwzględnienie, a zaskarżoną decyzję uchylić należało także z innych przyczyn, niż zostały te, które podniesione zostały jako zarzuty w skargach do sądu administracyjnego. Po pierwsze wskazać należy, iż skarga J. S. jest całkowicie bezzasadna w odniesieniu do prowadzonego przez organy administracyjne postępowania zmierzającego do ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. O lokalizacji inwestycji i jej zakresie decyduje wyłącznie inwestor, a nie organ administracyjny. Ponieważ zaś decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu służy przede wszystkim stwierdzeniu czy planowana inwestycja nie jest sprzeczna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, to tym samym nie rodzi po stronie inwestora żadnych praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Co więcej nie stanowi ona podstawy do rozpoczęcia i prowadzenia robót budowlanych - te mogą być prowadzone wyłącznie na podstawie pozwolenia na budowę. Tym samym trudno podzielić twierdzenie skarżącego, iż zaskarżona decyzja jest dla niego "krzywdząca", skoro na jej podstawie nie mogą być realizowane jakiekolwiek roboty budowlane na działkach skarżącego. A nawet gdyby przyjąć pogląd skarżącego, to podstawą uchylenia decyzji administracyjnej przez sąd administracyjny jest stwierdzenie obiektywnego naruszenia prawa przez organ administracyjny, a nie subiektywne odczucie skarżącego co do "krzywdzącego" charakteru decyzji administracyjnej. Uwagi te należy po części odnieść także do zarzutów zawartych w skardze R. M. i G. M. Po drugie za częściowo zasadny uznać należy zarzut dotyczące prawidłowej reprezentacji inwestora przed organami administracyjnymi. Podstawowe wątpliwości rodzą się już w zakresie stwierdzenia kto jest inwestorem, a więc i wnioskodawcą w przedmiotowej sprawie. Wniosek z [...].10.2002r. o wydanie decyzji ustalającej w.z. i z.t. dla inwestycji p.n. budowa gazociągu przesyłowego wysokiego ciśnienia wraz ze stacjami redukcyjnymi, relacji [...] - [...] złożyła Zakład Projektowania A. Spółka Jawna w O. Z analizy tego wniosku wynika, iż podmiot ten jest samodzielnym wnioskodawcą ("składamy wniosek o wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania przestrzennego") w przedmiotowej sprawie oraz że nie reprezentuje on żadnego innego podmiotu. Jednocześnie w tych samych aktach znajduje się odrębny wniosek Zakładu Projektowania Spółka z o.o. w O. (a więc zupełnie innego podmiotu), w imieniu którego działał pełnomocnik A. B., o wydanie decyzji ustalającej w.z. i z.t. dla inwestycji p.n. budowa gazociągu przesyłowego wysokiego ciśnienia DN 300/150 relacji [...] - [...] wraz z trzema stacjami redukcyjnymi. Tym samym, mimo pewnej zbieżności nazw podmiotów składających wnioski, stwierdzić należy, że wnioski o wydanie decyzji ustalających w.z. i z.t. złożyły dwa odrębne podmioty (spółka jawna i spółka z ograniczoną odpowiedzialnością), nadto o nieco inaczej określonym przebiegu inwestycji. Z tego względu w przedmiocie owych wniosków winny być prowadzone dwa odrębne postępowania administracyjne i winny być wydane dwie odrębne decyzje w zakresie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu (albo organ I instancji, jeżeli miał wątpliwości, winien wezwać wnioskodawców do sprecyzowania swoich wniosków). Niedopuszczalne jednak było określenie w decyzji organu I instancji z [...].07.2003r., iż prowadził postępowanie administracyjne z wniosku Zakładu Projektowania A. Spółka Jawna w O. działającej z upoważnienia Zakładu Projektowania Spółka z o.o. w O. Stwierdzenie to jest nieprawdziwe nie tylko ze względu na fakt, iż w aktach brak jest jakiegokolwiek pełnomocnictwa ze strony Zakładu Projektowania Spółka z o.o. w O. do reprezentowania jej interesów przez Zakład Projektowania A. Spółka Jawna w O., lecz przede wszystkim z faktu, iż zgodnie z brzmieniem art. 33 § 1 k.p.a. pełnomocnikiem strony w postępowaniu administracyjnym może być wyłącznie osoba fizyczna (a nie inny podmiot, jak np. spółka jawna). W aktach sprawy znajduje się jedynie (niestety nie uwierzytelniona) kserokopia takiego pełnomocnictwa dla A. B. do działania w imieniu Zakładu Projektowania Spółka z o.o. w O. Mając ma uwadze powyższy fakt oraz zakres ustaleń decyzji organu I instancji z [...].07.2003r. ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie gazociągu wysokiego ciśnienia DN 300/150 relacji [...] - [...] wraz z trzema stacjami redukcyjnymi stwierdzić należy, iż w sprawie będącej przedmiotem rozpoznania przez sąd administracyjny rozpatrzono wniosek Zakładu Projektowania Spółka z o.o. w O. działającej przez pełnomocnika - A. B. Po trzecie w całości podzielić należy zarzut skarżącego Przedsiębiorstwa Finansowo-Konsultingowe G. S.A. w W., iż naruszono art.40 ust.3c ustawy z 7.07.1994r. o zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. z 1999r. Dz.U. nr 15, poz.139 z późn. zm.). Zgodnie z brzmieniem tego przepisu decyzję ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji wykraczającej poza obszar jednej gminy, dotyczącą terenu położonego w granicach jednego województwa, wydaje wójt, burmistrz lub prezydent miasta, na obszarze właściwości, którego znajduje się największa część terenu inwestycji, w porozumieniu z zainteresowanymi wójtami, burmistrzami lub prezydentami miast. W aktach administracyjnych sprawy znajdują się oświadczenia Burmistrza Miasta i Gminy B. z [...].11.2002r. oraz Wójta Gminy W. z [...].11.2002r., jednak nie budzi wątpliwości składu orzekającego, iż "porozumienie", o którym mowa w cyt. przepisie winno przybrać formalną postać postanowienia wydanego w trybie art. 106 k.p.a. Jak wynika bowiem z treści art.40 ust.3c ustawy z 7.07.1994r. ó zagospodarowaniu przestrzennym mamy do czynienia ze szczególną regulacja dotyczącą określania właściwości miejscowej organu I instancji do wydania decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. W szczególnym przypadku, kiedy planowana inwestycja wykracza poza obszar jednej gminy, a dotyczy terenu położonego w granicach jednego województwa, decyzję w.z. i z.t. wydaje ten wójt. burmistrz lub prezydent miasta, na obszarze właściwości, którego znajduje się największa część terenu inwestycji. Przy czym stwierdzenie właściwości miejscowej takiego organu do wydania decyzji w.z. i z.t (uznania, że największa część terenu inwestycji znajduje się na obszarze jego właściwości) następuje "w porozumieniu z zainteresowanymi wójtami, burmistrzami lub prezydentami miast". Wszelkiego rodzaju współdziałanie między różnymi organami administracji publicznej w toku prowadzonego postępowania jurysdykcyjnego, zwłaszcza gdy chodzi o tak istotną sprawę, jak właściwość miejscową organu, następuje w trybie art.106 k.p.a. Po czwarte podnieść należy, iż organ odwoławczy rozpoznał odwołanie C. G., mimo że nie było ono podpisane! Organ odwoławczy nie wezwał skarżącego do uzupełnienia tego istotnego (wręcz podstawowego) braku formalnego odwołania. Już sam ten fakt stanowi o rażącym naruszenia prawa przez organ odwoławczy, poprzez merytoryczne rozpoznanie odwołania, którego w sensie formalnym nie było. Po piąte, jako zasadny uznać należy zarzut skarżących R. M. i G. M., iż nie brali udziału w postępowaniu przed organem I instancji bez swojej winy. Zresztą organ odwoławczy dopuszczając odwołanie R. M. i G. M. i rozpatrując je, uznał skarżących za strony przedmiotowego postępowania administracyjnego o ustalenie w.z. i z.t. Jeżeli zaś skarżący są stronami postępowania administracyjnego i nie brali w nim udziału w zakresie postępowania przed organem I instancji bez własnej winy, lecz przyłączyli się do postępowania dopiero na etapie postępowania odwoławczego poprzez złożenie odwołania, to w sposób jednoznaczny mamy do czynienia z naruszeniem w stosunku do tych osób art. 10 k.p.a. i art.61 § 4k.p.a. Tego typu wada winna skutkować bezwzględnym uchyleniem zaskarżonej decyzji I instancji i przekazaniem sprawy do ponownego rozpatrzenia przez ten organ z udziałem prawidłowo określonego (pełnego) kręgu stron postępowania. W przeciwnym razie (jak mamy do czynienia w przedmiotowej sprawie) strony zostają pozbawione prawa do rozpatrzenia sprawy w dwuinstancyjnym toku postępowania administracyjnego (naruszenie art. 15 k.p.a.). Nadto podzielić należy zarzut skarżących, iż skoro organ l instancji nie skierował do nich decyzji z dnia [...].07.2003r., to prawdopodobnie skierował ową decyzję (informację ojej wydaniu) do poprzedniego właściciela tych działek, który nie był już stroną przedmiotowego postępowania administracyjnego. Nie sposób jednak stwierdzić czym kierowało się Samorządowe Kolegium Odwoławcze uznając R. M. i G. M. za strony przedmiotowego postępowania administracyjnego. W aktach sprawy brak jest bowiem wypisów i wyry sów z ewidencji gruntów, a także aktów notarialnych, na które powołują się skarżący wskazujących, iż są oni właścicielami działek nr działek [...], [...] i [...]. Wbrew bowiem zapisowi zawartemu we wniosku o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w aktach brak jest załącznika nr 2 do wniosku tj. uproszczonego wypisu z rejestru gruntów. Sąd nie jest zatem w stanie dokonać kontroli działań organów administracyjnych orzekających w przedmiotowej sprawie w zakresie prawidłowego ustalenia przez nie kręgu stron przedmiotowego postępowania administracyjnego. Co więcej okoliczności te budzą wątpliwości Sądu, co do tego czy organ odwoławczy dokonał w tym zakresie odpowiednich ustaleń. Skoro bowiem w aktach sprawy przesłanych Sądowi brak jest wypisu z ewidencji gruntów (zawierającego spis działek, przez które ma być prowadzona inwestycja oraz wykaz właścicieli tych działek), to wielce prawdopodobne jest, iż także Kolegium nie dysponowało tym dokumentem i nie dokonało weryfikacji stron postępowania administracyjnego (oraz np. stwierdzenia czy wszystkie strony postępowania administracyjnego zostały prawidłowo zawiadomione o jego wszczęciu, czy wszystkie strony prawidłowo poinformowano o wydaniu decyzji organu I i II instancji). Jednocześnie w tym zakresie analizy postępowania administracyjnego podzielić należy zarzut Przedsiębiorstwa Finansowo-Konsultingowego G. S.A. w W., iż nie zagwarantowano jej czynnego udziału w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji nie zagwarantowano możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów, a także zarzut skarżących R. M. i G. M., iż poprzez fakt nie uczestniczenia w postępowaniu przed organem I instancji pozbawiono ich (a także inne strony) prawa do udziału w postępowania incydentalnych związanych z uzgadnianiem planowanej inwestycji w ramach współdziałania organów administracyjnych. W sposób jednoznaczny wynika to także z analizy rozdzielników postanowień wydanych przez organy uzgadniające. Organy nie poinformowały także skarżących o przysługujących im możliwościach w tym zakresie, np. o możliwości wznowienia postępowań incydentalnych. Stanowi to naruszenie art.9 k.p.a. Na koniec podkreślić należy, iż zgodnie z brzmieniem art. 54 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi organ administracyjny przekazuje sądowi akta sprawy, której dotyczy skarga. Niewątpliwie chodzi tu o całość akt, aby umożliwić sądowi pełną i prawidłową kontrolę działań organów administracyjnych. Tymczasem w aktach przedmiotowej sprawy przesłanych Sądowi brak jest nie tylko wypisów i wyrysów z ewidencji gruntów, lecz przede wszystkim załączników graficznych do decyzji organu I instancji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z [...].07.2003r. oraz raportu oddziaływania na środowisko, na który powoływano się we wniosku o wydanie decyzji w.z. i z.t. oraz w zapadłych w przedmiotowej orzeczeniach (decyzjach, postanowieniach uzgadniających) organów administracyjnych. Tym samym braki te uniemożliwiły Sądowi jakąkolwiek kontrolę w tym zakresie działań organów administracyjnych i zapadłych decyzji. Tymczasem załącznik graficzny jest integralną częścią decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, jej istotnym elementem, a więc tym bardziej winien podlegać stosownej analizie i weryfikacji. Całość wskazanych uchybień prowadzi również do wniosku, iż organy naruszyły zasady wynikające z art.7 i 8 k.p.a. tj. zasadę praworządności i zasadę pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa. Podsumowując stwierdzić należy, że wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nastąpiło z naruszeniem prawa, które miało wpływ na wynik sprawy, a zatem w stopniu powodującym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu I instancji na podstawie art.145 § 1 pkt l lit. "a" i "c" ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.