II SA/Kr 262/04

PostanowienieWSA w Krakowie2007-02-13

Skład orzekający: Anna Szkodzińska, Andrzej Niecikowski, Piotr Głowacki

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej nieprawidłowości w funkcjonowaniu organu nadzoru budowlanego, która nie jest decyzją administracyjną, postanowieniem podlegającym zaskarżeniu ani innym aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest właściwy do rozpoznania skargi dotyczącej nieprawidłowości w funkcjonowaniu organu nadzoru budowlanego, jeśli skarga ta nie mieści się w katalogu spraw określonych w art. 3 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W sytuacji, gdy skarga dotyczy ogólnych nieprawidłowości w działaniu organu, a nie konkretnej decyzji, postanowienia czy innego aktu podlegającego kognicji sądu administracyjnego, sąd powinien odrzucić skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 PPSA.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi K. D. na działalność organów nadzoru budowlanego. Wcześniej Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego zawiesił postępowanie w sprawie rozbudowy i przebudowy budynków gospodarczych wykonanych bez pozwolenia. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił to postanowienie, wskazując na wątpliwości co do daty powstania obiektów i charakteru robót. Skarżąca K. D. zarzuciła nieprawidłowe działanie PINB. Pełnomocnik skarżącej na rozprawie przed WSA oświadczył, że pismo nie było skargą na postanowienie, lecz na nieprawidłowe działanie PINB.
Rozstrzygnięcie
I. Skargę odrzucono; II. Zwrócono skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 złotych.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie NSA Andrzej Niecikowski (spr.) WSA Piotr Głowacki Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 lutego 2007 r. sprawy ze skargi K. D. na działalność organów nadzoru budowlanego postanawia I. skargę odrzucić; II. zwrócić skarżącej uiszczony wpis w kwocie 100 (sto) złotych. Postanowieniem z dnia [...].2002 r. (znak: [...] ) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w P. działając na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa zawiesił z urzędu postępowanie w sprawie rozbudowy i przebudowy budynków gospodarczych na nieruchomości nr ewid. [...] położonej w R. będącej własnością W. W. wykonanych bez wymaganego prawem pozwolenia na budowę. Na skutek zażalenia K. D. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem z dnia [...].2004 r. (znak: [...]) uchylił zaskarżone postanowienie w całości a w uzasadnieniu wywiódł, że w trakcie postępowania pierwszoinstancyjnego wystąpił spór dotyczący daty powstania przedmiotowych obiektów budowlanych oraz przeprowadzenia robót budowlanych. Celem określenia faktycznych okresów wykonywania powyższych obiektów, organ I instancji wezwał K. D. oraz W. W. do przedłożenia wiarygodnych dowodów na określenie terminu budowy budynków. W odpowiedzi na wezwanie w siedzibie PINB w P. w dniu [...].2002r stawił się W. W. wraz z trzema świadkami J. C., W. S. oraz S. K. Świadkowie jednogłośnie zeznali, iż wybudowanie przedmiotowych obiektów i prowadzenie robót budowlanych, mało miejsce w latach 1962- 1996. K. D. pomimo wezwania, nie przedstawiła żadnych dowodów potwierdzających jej oświadczenie złożone do protokołu z wizji lokalnej. Rozpatrywana dotyczy zarówno nielegalnie wykonanych obiektów budowlanych w postaci kurnika oraz suszarki i rozmnażalki, jak i robót budowlanych wykonanych bez pozwolenia bądź zgłoszenia przy: budynku gospodarczym (obecnie-garaż); przechowalni warzyw; garażu (dawniej chlewnia) oraz wiaty (na miejscy dawnego gnojownika). Zeznania świadków określają roboty budowlane polegające na przebudowie stodoły, chlewni i budynku gospodarczego na lata- odpowiednio około 1985, 1989, 1993 r., zaś ich powstanie na lata 1962-1965 r. Przyjęty tryb postępowania i wydane postanowienie należałoby uznać za właściwe, gdyby: sprawa dotyczyła obiektów budowlanych powstałych w dacie obowiązywania ustawy Prawo budowlane z dnia 07.07.1994 r., oraz zgodnie z dyspozycją art.49 w/w ustawy Prawo budowlane, dla których minęło 5 lat od daty zakończenia budowy. Tak przeprowadzone postępowanie dowodowe doprowadziłoby do zastosowania art.97 kpa. W rozpatrywanym przypadku, obiekty budowlane powstały przed 1994 r., i dlatego nie podlegają procesowi legalizacji opartemu na przepisie art.49. Ponadto zwrócono uwagę na zmianę ustawy prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw z dnia 27.03. 2003 r., "zgodnie z którą: art.49 skreślono oraz rozszerzono kompetencje organów nadzoru budowlanego o rozstrzyganie spraw dotyczących użytkowania obiektów budowlanych". Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, przekazał skargę K. D. i określił, że skarga dotyczy postanowienia tego organu z dnia [...].2004 r. Pismo potraktowane .jako skarga nie precyzowało jej żądania K. D. zarzuciła w nim, że "zażalenie motywuje, że Powiatowy Inspektor Nadzoru w P. nie daje przeprowadzenia wedle prawa budowlanego. Który wielokrotnie udowodnił że przeprowadzał czynności kontrolujące obiektów budowlanych Pana W. zamieszkały R. Oświadczam że mamy do czynienia z przestępstwem budowlanym i proszą Sąd Administracyjny w Krakowie zbadał skargę [...]". W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Na rozprawie przed Sądem skarżąca stawiła się wraz z mężem, któremu do protokołu rozprawy udzieliła pełnomocnictwa do jej zastępstwa. Pełnomocnik oświadczył, że nigdy skarżąca nie składała skargi na uchylenie postanowienia o zawieszeniu. Pismo które organ potraktował jako skargę na postanowienie z dnia [...].2004 r. (znak: [...]) w istocie rzeczy, według pełnomocnika było skargą dotyczącą "nieprawidłowego działania PINB, który wszystko mataczył" ( protokół rozprawy z dnia [...].2007 r.). Zakres właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego określony został w art. 3 § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi -Dz.U.nr.153 poz.1270 z późn.zm.- zwana dalej w skrócie p.o.p.s.a. Zgodnie z tym przepisem Sąd orzeka w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4. Z treści skargi i oświadczenia pełnomocnika skarżącej złożonego na rozprawie jasno wynika, że skarga dotyczy nieprawidłowości w funkcjonowaniu organu nadzoru budowlanego czyli jest skargą w rozumieniu art. 221 kpa. Jednakże, jak to wyżej powiedziano, Sąd nie jest władny, do podejmowania działań w tego rodzaju skargach. Z tych też powodów, na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 i art. 232 § 1 pkt. 1 lit "a" orzeczono jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 22.07.2026. · Źródło