II SA/Kr 263/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski (spr.) Sędziowie WSA Krystyna Daniel WSA Ewa Rynczak Protokolant: Joanna Obrał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 listopada 2008 r. sprawy ze skargi J.K. na uchwałę Rady Miasta K. z dnia [ ] w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[ ]" postanawia: zawiesić postępowanie sądowe Dnia [....] 2008 r. J.K. , reprezentowany przez radcę prawnego S.K. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na uchwałę Rady Miasta K. z dnia [....] 2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[....] ", domagając się stwierdzenia nieważności całej ww. uchwały. Wniesienie tej skargi zostało poprzedzone wezwaniem Rady Miasta K. do usunięcia naruszenia interesu prawnego i uprawnienia skarżącego z dnia .......2008 r. Rada Miasta K. , reprezentowana przez pełnomocnika radcę prawnego U.T. w odpowiedzi na skargę wniosła o jej oddalenie. Sądowi z urzędu wiadomym jest, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w dniu 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 757/06 wydał wyrok, którym stwierdzono nieważność całej uchwały Rady Miasta K. z dnia ......2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[....] ". Od tego wyroku wniesiono skargę kasacyjną i do dnia rozprawy w tej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny nie wydał orzeczenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarżący w dniu .......2008 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na uchwałę Rady Miasta K. z dnia .......2005 r. w sprawie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru "[....]". Właściwym rzeczowo do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który w ramach kontroli działalności administracji publicznej, przewidzianej w art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a., uprawniony jest do badania, czy zaskarżona uchwała narusza obowiązujące w dacie jej uchwalenia przepisy w stopniu Sygn. akt II SA/Kr 263/08 uzasadniającym wyeliminowanie jej z obrotu prawnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 P.p.s.a.). Właściwość miejscowa Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w tej sprawie wynika stąd, że Rada Miasta K. , której uchwała została zaskarżona, ma siedzibę w K. Z art. 13 § 2 P.p.s.a. wynika, że do rozpoznania sprawy właściwym miejscowo jest ten wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Zgodnie z § 1 pkt 5 rozporządzenia Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej z dnia 25 kwietnia 2003 r. w sprawie utworzenia wojewódzkich sądów administracyjnych oraz ustalenia ich siedzib i obszarów właściwości (Dz.U. z 2003 r. Nr 72, póz. 652 z późn. zm.) obszar właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie obejmuje obszar Województwa ......... Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z dnia 18 kwietnia 2008 r., sygn. akt II SA/Kr 757/06 stwierdził nieważność ww. uchwały w całości. Wyrok ten nie stał się prawomocny, ponieważ został on zaskarżony skargą kasacyjną do Naczelnego Sądu Administracyjnego i do dnia rozprawy w tej sprawie, Naczelny Sąd Administracyjny nie wydał żadnego orzeczenia. W takiej sytuacji, zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowił o zawieszeniu postępowania z urzędu, ponieważ rozstrzygnięcie tej sprawy zależy od wyniku toczącego się postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, który będzie rozstrzygał skargę kasacyjną od wyroku stwierdzającego nieważność uchwały zaskarżonej również w tej sprawie. Wyrok lub postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego będzie więc wyznaczało dalszy sposób prowadzenia postępowania również w tej sprawie. Sąd z urzędu podejmie w tej sprawie zawieszone postępowanie z chwilą ustania przyczyny zawieszenia, czyli z chwilą wydania orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny. Mając powyższe na uwadze, Sąd działając na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.