II SA/Kr 263/11

PostanowienieWSA w Krakowie2011-07-14

Skład orzekający: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy cofnięcie skargi przez skarżących w sprawie dotyczącej stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy jest dopuszczalne, jeśli nie zmierza do obejścia prawa ani nie powoduje utrzymania w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności?
Ratio decidendi
Sąd umorzył postępowanie sądowe na skutek skutecznego cofnięcia skargi przez skarżących. Cofnięcie skargi zostało uznane za dopuszczalne, ponieważ nie stwierdzono, aby zmierzało do obejścia prawa ani aby miało na celu utrzymanie w mocy aktu dotkniętego wadą nieważności. Zastosowanie znalazł art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Stan faktyczny
Skarżący wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. dotyczącą stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy. Następnie pełnomocnik skarżących oświadczył o cofnięciu skargi z uwagi na zmiany pokoleniowe i pozasądowe uregulowanie sporu. Sąd rozpoznał sprawę na posiedzeniu niejawnym.
Rozstrzygnięcie
Postanowiono umorzyć postępowanie sądowe.

Pełny tekst orzeczenia

Dnia 14 lipca 2011 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Wojciech Jakimowicz po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B.S. i R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 20 stycznia 2005 r., Nr [...] w przedmiocie stwierdzenie nieważności decyzji postanawia umorzyć postępowanie sądowe. B.S. i R.S. reprezentowani przez adwokata A.O. , pismem z dnia 16 marca 2005 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Pismem z dnia 22 marca 2011 r. pełnomocnik skarżących oświadczył, że skarżący cofają swoją skargę wobec zmian pokoleniowych oraz uregulowania sporu w drodze pozasądowej. Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Stosownie do treści art. 161 § 1 pkt 1 powołanej wyżej ustawy sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. W niniejszej spawie żadna z wyżej wymienionych negatywnych przesłanek nie zachodzi. Sąd nie dopatrzył się uchybień skutkujących nieważnością kwestionowanego aktu ani nie stwierdził, by cofnięcie skargi zmierzało do obejścia prawa. Zatem cofnięcie skargi przez skarżących należy uznać za dopuszczalne i skuteczne. W związku z powyższym biorąc za podstawę rozstrzygnięcia art. 161 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 18.07.2026. · Źródło