II SA/Kr 2638/02

Kraków, 26 czerwca 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kremer po rozpoznaniu w dniu 26 czerwca 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. J. na decyzję Wojewody z dnia [...] nr [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Postanowieniem z dnia 25 kwietnia 2005r., sygn. akt. II SA/Kr 2638/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zawiesił postępowanie sądowe na podstawie art. 125 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) z powodu braku prawidłowego adresu skarżącej, co uniemożliwiło dalsze prowadzenie postępowania. Przesyłki sądowe kierowane na adresy wskazane w skardze, zostały zwrócone sądowi z informacją, że adresat jest nieznany. W ciągu trzech lat od daty wydania postanowienia o zawieszeniu żadna ze stron postępowania nie złożyła wniosku o podjęcie postępowania, nie został również wskazany prawidłowy adres skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o Ustroju Sądów Administracyjnych (Dz. U. Nr 153 póz. 1271), sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. W myśl art. 130 § 1 w/w ustawy sąd umarza postępowanie zawieszone na podstawie art. 125 § 1 pkt 3, jeżeli wniosek o podjęcie postępowania nie został złożony w ciągu trzech lat od daty postanowienia o zawieszeniu postępowania. W niniejszej sprawie wniosek o podjęcie postępowania nie został zgłoszony przez żadną ze stron we wskazanym powyżej terminie. Mając na uwadze powyższe na podstawie art. 130 § 1 i art. 131 w/w ustawy, orzeczono jak w sentencji postanowienia.