II SA/Kr 2639/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 07 czerwca 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie : AWSA Mariusz Kotulski WSA Dorota Pędziwilk-Moskal / del. spr. / Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 07 czerwca 2005 r. sprawy ze skargi M. S. i K. S. na decyzję Wojewody M. z dnia [...] 2001 r. Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Wojewody M. na rzecz M. S. i K. S. kwotę 10 /dziesięć/ złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 2639/ 01 Uzasadnienie Decyzją z dnia [...].05.2001r. nr [...] Starosta O. działając na podstawie art. 28, art. 33 ust. l, art. 34 ust. 4 i art. 36- w związku z art. 37 ust.2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo Budowlane (Dz. U. z 1994 r. Nr 89, poz. 414, z późniejszymi zmianami) oraz na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 1980 r. Nr 9, poz. 26, z późniejszymi zmianami) po rozpatrzeniu wniosku A i R. Z. z dnia 23.05.2000r: nr rejestru organu administracji architektoniczno - budowlanej [...] zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie na budowę dla Państwa A. i R. Z. zam. w B. przy ul. K. na inwestycję : budowa zbiornika na ścieki w B. przy ul. S., na działce oznaczonej w ewidencji gruntów nr "1". W uzasadnieniu orzeczenia organ I instancji podał, że 23.05.2000r Państwo A. i R. Z. złożyli wniosek dotyczący udzielenia pozwolenia na budowę zbiornika na ścieki. Zbiornik ten miał odprowadzać ścieki z budynku mieszkalnego. W związku z tym, iż inwestorowi udzielono pozwolenia na budowę budynku gospodarczego, a w sprawie dokończenia budowy tego budynku już jako budynku mieszkalnego trwało postępowanie przed sądem administracyjnym, postępowanie w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zbiornika na ścieki zawieszono. Budynek gospodarczy, na budowę którego inwestor otrzymał pozwolenie nie był wyposażony w instalację wod.-kan., stąd nie było podstaw do udzielenia pozwolenia na budowę zbiornika na ścieki. Po ustaniu przyczyn zawieszenia postępowania, czyli po rozstrzygnięciu sądu administracyjnego i po udzieleniu w dniu 24.04.2001 r. pozwolenia na dokończenie budowy budynku gospodarczego jako budynku mieszkalnego, możliwe było udzielenie pozwolenia na budowę, zgodnie ze złożonym wnioskiem. Od decyzji tej odwołali się skarżący P. M. i K. S., podając w uzasadnieniu, że decyzja jest konsekwencją udzielenia A. i R. Z. pozwolenia na budowę zamienną budynku gospodarczego na budynek mieszkalny. Decyzja o pozwoleniu na dokończenie budynku mieszkalnego została przez nich zaskarżona do Wojewody - odwołaniem z dnia 15 maja 2001 r. nr decyzji Starosty O. nr [...] z dnia [...] kwietnia 2001r. Stanowczo sprzeciwiają się budowie zbiornika na ścieki, albowiem pogorszy to zdecydowanie warunki sanitarne i higieniczne dla nich jako, bezpośrednio sąsiadujących z nieruchomością na której ma być budowany budynek mieszkalny i zbiornik na ścieki. Wojewoda decyzją z dnia [...].08.2001 nr [...] działając w oparciu o art. 81 ust. l pkt 2 i art.82 ust.3- ustawy z dnia 7 lipca 1994r.-Prawo budowlane (Dz. U Nr 89 poz.414 z póżn. zm.) oraz art. 138 § l pkt l Kodeksu postępowania administracyjnego (jednolity tekst z 1980 r. Dz. U Nr 9 poz. 26 z późn. zm.) po rozpatrzeniu odwołania Państwa M. i K. S. od decyzji z dnia [...].05.2001 r., znak: nr [...] Starosty O. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu organ II instancji podał, że dwukomorowe szczelne szambo ma za zadanie gromadzić ścieki odprowadzane z projektowanego na działce Inwestorów budynku mieszkalnego. Przedstawiony przez odwołujących się zarzut jest niezrozumiały, gdyż to właśnie brak szamba na działce nr "1", spowodowałby pogorszenie warunków sanitarnych działki skarżących. Dla wyjaśnienia organ podniósł, że zwrócił do uzupełnienia, na podstawie art. 136 k.p.a. akta w sprawie, której dotyczyło odwołanie Państwa M. i K. S., od decyzji Starosty O. z dnia [...].04.200-1 r., znak: [...] zatwierdzającej projekt budowlany i udzielającej pozwolenia na dokończenie budowy budynku - wykonanie robót budowlanych zmierzających do przystosowania obiektu do funkcji mieszkalnej w B. przy ul. S., na działce nr "1". Fakt ten nie przeszkadza jednak, zdaniem organu odwoławczego, aby Inwestor wcześniej uzyskał ostateczną decyzję o pozwoleniu na budowę przedmiotowego szamba. Akta sprawy, w ocenie organu II instancji, wskazują, że budowa przedmiotowego zbiornika na ścieki nie naruszy interesów osób trzecich, chronionych art. 5 Prawa budowlanego. Usytuowanie obiektu na działce inwestora jest zgodne z przepisami Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. Nr 10 z 1995r. z późn. zm.), w szczególności z § 36 tego rozporządzenia. Inwestor spełnił wymagania określone w ust. l art. 35 oraz w ust. 4 art. 32, ustawy Prawo budowlane. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, wymaganiami decyzji WZiZT i przepisami. Projekt budowlany jest kompletny i jest wykonany przez uprawnionego projektanta. Stosownie do brzmienia przepisu art. 35 ust. 4 w/ w ustawy organ I instancji nie mógł zatem odmówić Inwestorowi wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie Ośrodka Zamiejscowego w Krakowie wnieśli w dniu 19.09.2001r. P. K. i M. S. w uzasadnieniu podając, że budowa szamba jest na obecnym etapie sprawy bezzasadna, bowiem nie wyrazili zgody na dostosowanie budynku gospodarczego do potrzeb mieszkalnych. W odpowiedzi na zarzuty zawarte w skardze, strona przeciwna do skarżącej podtrzymała dotychczasowe stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji oraz motywach rozstrzygnięcia. W uzupełnieniu stanowiska zawartego w zaskarżonej decyzji organ II instancji podkreślił, iż planowana inwestycja - budowa zbiornika na ścieki, co prawda jest inwestycją funkcjonalnie powiązaną z projektowanym przystosowaniem istniejącego obiektu do funkcji mieszkalnej, tym niemniej stanowi inwestycję której realizacja nie jest uzależniona od wcześniejszego uzyskania ostatecznej decyzji o pozwoleniu na dokończenie budowy budynku - wykonanie robót budowlanych zmierzających do przystosowania obiektu do funkcji mieszkalnej w B. przy ul. S. na działce nr "1". Postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę szamba jest postępowaniem administracyjnym niezależnym od postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na dokończenie budowy budynku zlokalizowanego na działce nr "1", co oznacza, iż brak jest podstaw do zawieszenia postępowania w sprawie. Mając na uwadze fakt, iż inwestor spełnił wszystkie wymagania określone w prawie budowlanym i aktach wykonawczych w celu uzyskania pozwolenia na budowę, jak też z uwagi na brak podstaw do przyjęcia, że budowa szamba narusza interesy osób trzecich w zakresie, o którym mowa w art. 5 Prawa budowlanego, wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Przepisy prowadzące ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed l stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. Należy podkreślić, że stosownie do przepisu art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi ( art. 134 ustawy). W wyniku dokonanej oceny stwierdzić należy, że kwestionowana decyzja jest niezgodna z prawem. Stosownie do przepisu art. 33 ust. l ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. nr 106 poz. 1126 ze zm.) - pozwolenie na budowę dotyczy całego zamierzenia budowlanego. W przypadku zamierzenia budowlanego obejmującego więcej niż jeden obiekt, pozwolenie na budowę może, na wniosek inwestora, dotyczyć wybranych obiektów lub zespołu obiektów, mogących samodzielnie funkcjonować zgodnie z przeznaczeniem. Jeżeli pozwolenie na budowę dotyczy wybranych obiektów lub zespołu obiektów, inwestor jest obowiązany przedstawić projekt zagospodarowania działki lub terenu, o którym mowa wart. 34 ust. 3 pkt. l, dla całego zamierzenia budowlanego. W przedmiotowej sprawie organy I jak i II instancji, nie uwzględniły w toku prowadzonego postępowania, w/w przepisu ustawy -Prawo budowlane. Jaka wynika z akt postępowania równolegle z prowadzonym postępowaniem w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę zbiornika na ścieki, toczyło się postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na dokończenia budowy budynku -wykonania robót budowlanych zmierzających do przystosowania obiektu do funkcji mieszkalnej w B. przy ul. S., na działce nr "1" ( por. k. 6 akt organu II instancji- uzasadnienie zaskarżonej decyzji). Decyzja w tej sprawie wydana została przez organ I instancji w dniu 24.04.2001 r. podczas gdy decyzja tegoż organu w sprawie pozwolenia na budowę zbiornika na ścieki w dniu 7.05.2001r, w wyniku rozpoznania wniosku inwestorów z dnia 23.05.2000r. Tak więc, w dacie rozpoznawania sprawy zakończonej wydaniem zaskarżonej decyzji nie zostało ostatecznie zakończone postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na dokończenia budowy budynku - wykonania robót budowlanych zmierzających do przystosowania obiektu do funkcji mieszkalnej. Potwierdzeniem tej okoliczności jest stanowisko organu II instancji, prezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Okoliczność ta ma istotne znaczenie w sprawie bowiem, jak wskazano powyżej, z treści przepisu art. 33 ust. l ustawy - Prawo budowlane wynika, iż w stanie faktycznym niniejszej sprawy, planowana inwestycja - zbiornik na ścieki jest inwestycją funkcjonalnie związaną z projektowanym przystosowaniem obiektu do funkcji mieszkalnej, a skoro tak to pozwolenie na budowę winno dotyczyć całego zamierzenia budowlanego tj. budynku zlokalizowanego na działce nr ewid. "1", jak również zbiornika na ścieki. Podkreślić należy, iż zbiornik na ścieki z racji swych funkcji nie jest obiektem budowlanym mogącym samodzielnie funkcjonować zgodnie ze swym przeznaczeniem. Jest więc elementem całego zamierzenia budowlanego, ponieważ zapewnia możliwość użytkowania obiektu zgodnie z jego przeznaczeniem. W związku z powyższym, stanowisko organu II instancji, iż postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę zbiornika na ścieki jest postępowaniem niezależnym od postępowania w sprawie udzielenia pozwolenia na dokończenie budowy budynku zlokalizowanego na działce nr "1" - jest błędne. Z akt postępowania organu I i II instancji wynika, iż z wniosków inwestorów P. A. i R. Z., toczyły się przed organami administracji publicznej dwa postępowania tj: l/ postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na dokończenia budowy budynku - wykonania robót budowlanych zmierzających do przystosowania obiektu do funkcji mieszkalnej, przy czym w dacie wydawania zaskarżonej decyzji, nie zostało jeszcze ostatecznie zakończone, II/ postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę zbiornika na ścieki, zakończone zaskarżoną decyzją. Organ administracji publicznej, pomimo jednoznacznego brzmienia przepisu art. 33 ust. l ustawy - Prawo budowlane, prowadził dwa postępowania i wydał dwie decyzje administracyjne w/w sprawach, podczas gdy postępowanie w sprawie pozwolenia na budowę winno dotyczyć całego zamierzenia budowlanego tj. pozwolenia na dokończenie budowy budynku - wykonania robót budowlanych zmierzających do przystosowania obiektu do funkcji mieszkalnej oraz zbiornika na ścieki. W dacie wydawania decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na dokończenia budowy budynku - wykonania robót budowlanych zmierzających do przystosowania obiektu do funkcji mieszkalnej (tj. w dniu 24.04.2001 r.) organowi I instancji znany był wniosek inwestorów w sprawie udzielenia pozwolenia na budowę zbiornika na ścieki, złożony w dniu 23.05.2000r. Organy administracji publicznej winny orzekać stosownie do stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie orzekania, zatem decyzja administracyjna w sprawie pozwolenia na budowę winna obejmować całe zamierzenie budowlane. Rozstrzygniecie w sprawie nastąpiło z naruszeniem przepisów prawa materialnego - art. 33 ust. l ustawy - Prawo budowlane, co oznacza, że zarówno decyzja organu I jak i II instancji obarczone są wadą skutkująca ich uchyleniem, bowiem organy obu instancji dokonały błędnej wykładni w/w przepisu prawa budowlanego. Stosownie do przepisu art. Art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, sąd stosuje przewidziane ustawą środki w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowania prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia. Zgodnie z przepisem art. 145 § l pkt. a ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego , które miało wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe okoliczności na podstawie wcześniejszego przepisu oraz art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym -należało decyzje organu I oraz II instancji uchylić. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnym.