II SA/Kr 2672/01

WyrokWSA w Krakowie2004-10-20

Skład orzekający: Halina Jakubiec, Piotr Lechowski, Bożenna Blitek

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ prowadzący ewidencję gruntów może z urzędu wprowadzić zmiany w ewidencji gruntów, aby usunąć rozbieżność między częścią kartograficzną a opisową operatu, jeśli zmiany te dotyczą powierzchni i granic nieruchomości, które są przedmiotem sporu o prawo własności?
Ratio decidendi
Organ prowadzący ewidencję gruntów może z urzędu wprowadzić zmiany w celu usunięcia rozbieżności między częścią kartograficzną a opisową operatu, jeśli zmiany te są zgodne z obowiązującymi przepisami i dokumentacją geodezyjną. Jednakże, postępowanie ewidencyjne nie jest właściwe do rozstrzygania sporów o prawo własności i ustalania granic nieruchomości. W przypadku niezgodności danych ewidencyjnych z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej, właściwy jest sąd wieczystoksięgowy.
Stan faktyczny
Skarżący L. S. domagał się wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów, żądając wpisania powierzchni 0.0876 ha dla działki nr [...], powołując się na akt notarialny. Organy administracji, opierając się na dokumentacji geodezyjnej, ustaliły, że rzeczywista powierzchnia działki jest mniejsza i wynika z podziałów nieruchomości dokonanych w latach 1966 i 1976. Organy administracji z urzędu wprowadziły zmianę w ewidencji, dostosowując ją do dokumentacji geodezyjnej, co skarżący uznał za krzywdzące. Skarżący wniósł skargę do sądu administracyjnego.
Rozstrzygnięcie
Uchylono zaskarżoną decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wraz z poprzedzającą ją decyzją Starosty. Orzeczono, że uchylone decyzje nie mogą być wykonane. Zasądzono zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Halina Jakubiec Sędziowie NSA Piotr Lechowski (spr.) WSA Bożenna Blitek Protokolant Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 października 2004 r sprawy ze skargi L. S. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w [...] z dnia 31 lipca 2001 r Nr [...] w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów I. uchyla zaskarżoną decyzję wraz z poprzedzającą ją decyzją organu I instancji, II. orzeka, że wymienione w punkcie I wyroku decyzje nie mogą być wykonane, III. zasądza od [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na rzecz skarżącego L. S. tytułem zwrotu kosztów postępowania kwotę [...] ,- złotych ([...]). Decyzją z dnia 31 lipca 2001 r, znak [...] , po rozpatrzeniu odwołania L. S., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Starosty z dnia [...] maja 2000 r znak: [...] , którą orzeczono w sprawie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów obrębu 05 m. [...] w odniesieniu do nieruchomości oznaczonej jako działka ewid. [...] . Decyzję organu odwoławczego oparto na przepisach art.138 paragraf 1 pkt 1 kpa w zw. z art. 20 i 22 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (tj.Dz.U.z 2000 r Nr 100, poz. 1086 z późn.zm.). W uzasadnieniu decyzji organu odwoławczego przytoczono następujące ustalenia faktyczne i motywy prawne rozstrzygnięcia. Wnioskiem z dnia [...] lipca 1999 L. S. wystąpił o wprowadzenie zmiany w ewidencji gruntów w odniesieniu do powierzchni nieruchomości oznaczonej jako działka Nr [...] w obrębie 05 m. [...] . Za podstawę wniosku powołał umowę notarialną z dnia [...].06.1993. sporządzoną za Nr Rep. [...], z której wynikało, że nabył działkę [...] o powierzchni 0.0876 ha i domagał się wpisania w ewidencji gruntów takiej powierzchni dla działki. Rozpoznając sprawę po raz pierwszy Starosta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 1999 r znak [...] odmówił wprowadzenia żądanej zmiany z tym uzasadnieniem, że dane przedmiotowe działki z aktu notarialnego nie nawiązują do danych ewidencji gruntów. Rozpoznając odwołanie L. S., [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego decyzją z dnia [...] lutego 2000 r Nr [...] , uchylił powyższą decyzję przekazując sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia, uznając, że zebrany materiał dowodowy nie jest wystarczający, a rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia w znacznej części dalszego postępowania wyjaśniającego. Skargę L. S. na kasacyjną decyzję organu odwoławczego z dnia 14 lutego 2000 r oddalił Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie, wyrokiem z dnia 13 marca 2001 r sygn. II S.A./Kr 640/00, przyjmując za zgodne z prawem stanowisko organu odwoławczego, że rozstrzygniecie sprawy wymaga dalszych ustaleń. W dacie rozstrzygania przez NSA wyrokiem z dnia 13 marca 2001 r, istniała już wydana przez Starostę decyzja z dnia [...] maja 2000 r znak: [...] , którą po ponownym rozpatrzeniu sprawy ; - odmówiono wprowadzenia zmiany w ewidencji gruntów i budynków dotyczącej powierzchni i granic nieruchomości oznaczonej jako działki Nr [...] na podstawie aktu notarialnego nr.Rep. [...] z dnia [...] czerwca 1993 r, a zarazem ; - wprowadzono zmianę ewidencji gruntów dotyczącą powierzchni i granic nieruchomości oznaczonej jako działka [...] o pow. 0.0416 ha położona we [...] przy zbiegu ulic [...] i [...] polegającą na wpisaniu w jej miejsce działki Nr [...] o pow. 0.0.4441 ha zgodnie z mapą sytuacyjną wykonaną przez geodetę uprawnionego przyjętą do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego w Państwowym Ośrodku Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej w [...] w dniu [...]kwietnia 2000 r za Nr [...]. Uzasadniając swoją decyzję z dnia [...] maja 2000 r Starosta, ustalił, że działka oznaczona obecnie Nr [...] , wyodrębniona została 1966 r z większej nieruchomości oznaczonej Nr [...] i uzyskała Nr [...] o pow. 0.0876 ha. W ewidencji gruntów założonej w 1969 r działka ta otrzymała oznaczenie jako działka [...] o pow. 0.0.876 ha figurując w rejestrze gruntów na rzecz T. O. s. A.. Zarządzeniem Nr [...] Naczelnika Miasta [...] z dnia [...] lipca 1975 r dokonano ustalenia i podziału terenów budownictwa jednorodzinnego którym objęto m.in. działkę Nr [...] o pow. 0.0876 ha. Przyjętym do zasobu geodezyjno - kartograficznego w dniu [...] lutego 1976 r za Nr [...] planem podziału, działka [...] o pow. 0.0876 ha uległa podziałowi na działki [...] o pow. 0.0346 ha (stanowiącą obecnie drogę - część ulic [...] i [...]) i działkę Nr [...] o pow. 0.0530 ha Za działkę [...] ustalono na rzecz właściciela odszkodowanie z tytułu przejęcia nieruchomości na rzecz Państwa pod budownictwo jednorodzinne, natomiast przy byłym właścicielu T. O., pozostała część działki [...], oznaczona planem podziału z [...] lutego 1976 r, jako działka [...] o pow. 0.0.530 ha. Ustalił organ I instancji, że, podział nieruchomości pod budownictwo jednorodzinne w odniesieniu do działki Nr [...] nie został wprowadzony do ewidencji gruntów mimo istnienia dokumentacji formalno-prawnej, stąd jako przedmiot umowy notarialnej z [...] czerwca 1993 r oznaczono całą działkę Nr [...] o pow. 0.0876 ha mimo, że jej część o pow. 0.0346 ha była już przejęta na rzecz Państwa za odszkodowaniem. Te ustalenia zdaniem organu I instancji uzasadniały podjęcie wskazanego wyżej rozstrzygnięcia, przy uwzględnieniu, że w następstwie korekty pomiaru działki [...] przed i po jej podziale, przy właścicielu T. O. pozostawał obszar 0.0441 ha oznaczony jako działka [...]. W odwołaniu od decyzji Starosty z dnia [...] maja 2000 r L. S. podnosił, że nie wyraża zgody na wykazanie w ewidencji gruntów powierzchni 0.0441 ha jako powierzchni swej nieruchomości, podnosząc, że aktem notarialnym rep.A , Nr [...]nabył nieruchomość stanowiącą działkę [...] o pow. 0.0876 ha. Rozpatrując odwołanie [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w zasadzie przyjął za własne ustalenia faktyczne organu I instancji, względem których dokonał uściśleń i uzupełnień. W szczególności ustalił organ odwoławczy, że wynikające z dokumentacji geodezyjnej zmiany dotyczące podziału działki [...] m in. na działkę [...] (plan podziału przyjęły do zasobu za Nr [...]) oraz podziału odpowiadającej działce [...], działki [...] na działki [...] i [...] (plan podziału przyjęły do zasobu za Nr [...]...), zostały naniesione na mapie ewidencyjnej (części kartograficznej operatu) natomiast nie zostały uwzględnione w części opisowej ewidencji gruntów (rejestrze), a w konsekwencji, nieruchomość objęta aktem notarialnym z dnia [...].06.1993r w księdze wieczystej zbywcy T. O. nadal figurowała jako działka [...] o pow. 876 m2 i dla tak oznaczonej nieruchomości założona została księga wieczysta Nr [...] , w której jako właściciele figurują L. S. i jego żona M. S.. Zdaniem organu odwoławczego nieruchomość oznaczona numerem działki [...] o pow. 0.0876 ha nabyta została w oparciu o nieaktualny stan opisowej części operatu ewidencji gruntów i niezaklauzulowany zapis w dziale I księgi wieczystej zbywcy, podczas gdy oznaczona już była innym numerem działki i posiadała inną powierzchnię. Przedmiotem postępowania według organu odwoławczego było "doprowadzenia ewidencji gruntów do zgodności ze stanem prawnym" i w tym celu opracowana została dokumentacja geodezyjna, przyjęta do państwowego zasobu geodezyjnego za Nr [...], która odzwierciedla stan prawny wynikający z podziałów dokonanych w 1966 i 1976 r (dokumentacja geodezyjna Nr [...] oraz [...]...). Zarazem przyjął organ odwoławczy za własne, oparte na dokumentacji geodezyjno - kartograficznej przyjętej do zasobu za Nr [...] ustalenie, że działka Nr [...] w dacie objęcia jej zarządzeniem z 1975 r o podziale pod tereny budownictwa jednorodzinnego miała rzeczywistą powierzchnię, 0.0827 ha (827 m 2), a nie 0.0876 ha, wyjaśniając, iż różnica ta wynika z przyjęcia mniej dokładnej metody analityczno- graficznej obliczeń powierzchni przy wykonywaniu dokumentacji podziałowej pod skoncentrowane budownictwo jednorodzinne. Akceptował organ odwoławczy ustalenie, że działce [...] odpowiada obszar o pow. 0.0441 ha (a nie 0.0416 ha) według dokumentacji podziałowej, zaś pozostała powierzchnia działki [...] po jej podziale o wynosząca 0.0386 ha, stanowi obecnie działki Nr [...] o pow.0.0121 ha (część ul. [...]) , Nr [...] o pow. 0.0206 ha (część ul. [...] ) oraz 0.0059 ha jako część działki [...] obj. [...] Powyższe ustalenia zdaniem organu odwoławczego, czyniły zarzuty odwołania co do przedmiotowych zmian w ewidencji gruntów w odniesieniu do powierzchni nieruchomości nieuzasadnionymi, gdyż "decyzja organu I instancji oparta została w zakresie danych przedmiotowych ewidencji gruntów na dokumentacji geodezyjnej sporządzonej zgodnie ze stanem prawnym granic tej nieruchomości". Zarazem wskazując na wynik oględzin nieruchomości dokonanych w dniu [...] czerwca 2001 r, w uzasadnieniu swej decyzji zasygnalizował organ, iż stan faktyczny co do przebiegu granicy nieruchomości L. S. na gruncie jest odmienny od stanu ewidencji gruntów i spowodowany wskazaniem przez geodetę wykonującego mapę geodezyjną dla celów projektowych innego przebiegu granicy niż to wynika z przyjętej do państwowego zasobu geodezyjnego dokumentacji. Istniejący stan faktyczny wynikający z wybudowania ogrodzenia nie daje podstawy do rejestracji w ewidencji gruntów, operującej granicami wedle stanu prawnego. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie na powyższą decyzję złożył L. S.. Nie wskazując naruszonego przepisu prawa skarżący zarzucił, że decyzja jest dla niego krzywdząca, gdyż według aktu notarialnego i wpisu w księdze wieczystej jest właścicielem nieruchomości o pow. 876 m2, od takiej nieruchomości opłaca podatki i otrzymał pozwolenie na budowę ogrodzenia. W dalszej części skargi podniesiono, że nabywcami innych działek sąsiednich, które wcześniej stanowiły jedną działkę T. O. są osoby fizyczne i zdaniem skarżącego część powierzchni jego działki dopisano do działki innej w związku z czym złożył wniosek o sprostowanie granic i zmianę powierzchni, gdyż w 1999 r dowiedział się, że jego działka ma powierzchnię 416 m2 a nie 876 m2. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymując dotychczasowe stanowisko, w nawiązaniu do zarzutów odwołania podniósł podniósł organ, że skarżący nabył aktem notarialnym powierzchnie większą od rzeczywistej tylko dlatego, że dla potrzeb przeniesienia własności tym aktem notarialnym skorzystano z części opisowej ewidencji gruntów, do której nie były wprowadzone zmiany stanu prawnego wynikające z opracowań geodezyjnych wcześniejszych podziałów nieruchomości sprzedawanej. Na rozprawie pełnomocnik Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wyjaśnił, że zmiana powierzchni działki [...] nie jest wynikiem zmiany granic tej działki oznaczonych na mapie stanowiącej podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej, lecz wynikiem ścisłego analitycznego obliczenia jej powierzchni. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył : Skargę wniesiono przed dniem 1 stycznia 2004 r. Zgodnie zatem z przepisem art.97 paragraf 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), skoro postępowanie nie zostało zakończone przed powyższą datą, sprawa podlega rozpoznaniu przez właściwy wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do przepisów art. 3 paragraf 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.Nr 153, poz. 1270), przedmiotem kognicji sądów administracyjnych jest kontrola działalności administracji publicznej. Kontrola ta prowadzona jest pod kątem zgodności z prawem jeżeli ustawy nie stanowią inaczej (art. 1 paragraf 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r Prawo o ustroju sądów administracyjnych - Dz.U. Nr 153, poz. 1269). W sprawowaniu tej kontroli nie jest Sąd związany zarzutami i wnioskami skargi oraz podstawą prawną, rozstrzygając o skardze w granicach danej sprawy (art. 134 paragraf 1 ustawy Prawo o p.s.a ). Na płaszczyźnie kontroli zgodności z prawem skarga jest uzasadniona, aczkolwiek z przyczyn innych niż podniesione na jej poparcie. Skarżący powołując się na treść księgi wieczystej i treść aktu notarialnego z [...] .06. 1993 r domagał się wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów, przez wpisane dla działki [...] , powierzchni 0.0.876 ha a więc takiej powierzchni jaką podano w opisie nieruchomości wydanym T. O. i którym posłużono się przy sporządzaniu aktu notarialnego i założeniu księgi wieczystej. Istota skutków takiego wniosku sprowadza się do tego, iż żądana powierzchnia, "nie mieści się" w granicach działki oznaczonej jako działka Nr [...], na wydanym w jednym dokumencie wraz z opisem wyrysie mapy (k.94 akt), stanowiącym podstawę opisu nieruchomości w akcie notarialnym, a następnie, w założonej księdze wieczystej. W rzeczywistości zatem żądana zamiana ewidencji oparta jest na twierdzeniu skarżącego, że zasięg jego prawa własności wykracza poza, oznaczoną na mapie stanowiącej podstawę oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej działkę "[...]". Podstawę takiego żądania stanowi spór o przebieg granic nieruchomości skarżącego. Stosownie do przepisu art. 2 pkt 8 ustawy z dnia 17 maja 1989 r Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. tj. z 2000 Nr 100, poz. 1086 z późn.zm.) - zwanej dalej ustawą - przez ewidencję gruntów i budynków (kataster nieruchomości) rozumie się jednolity dla kraju, systematycznie aktualizowany zbiór informacji o gruntach, budynkach i lokalach, ich właścicielach oraz o innych osobach fizycznych lub prawnych władających tymi gruntami, budynkami i lokalami. Powyższe informacje - zgodnie z art. 24 ust.1 ustawy - zawiera operat ewidencyjny, który składa się z map, rejestrów, i dokumentów uzasadniających wpisy do rejestrów. Przepis art. 23 nakłada na właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne obowiązek przesyłania organowi prowadzącemu ewidencję gruntów i budynków odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków. Również właściciele (a w zakresie określonym art. 20 ust.2 pkt 1 - także władający), stosownie do przepisu art.22 ust. 2 obowiązani są zgłaszać zmiany danych ewidencją gruntów, a na żądanie organu prowadzącego ewidencję dostarczać dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków . Z powyższego wynika, że wprowadzane w postępowaniu ewidencyjnym do operatu gruntów dane mają charakter informacyjny. O treści wprowadzanych danych decydują w zasadzie dokumenty (orzeczenia, decyzje administracyjne, akty notarialne), wytworzone poza postępowaniem ewidencyjnym w innych postępowaniach. O zakresie i rodzaju zbieranych informacji decyduje ustawa (art. 20) i przepisy wykonawcze. Zupełnie odmiennym od postępowania w przedmiocie wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków, jest regulowane przepisami Rozdziału 6 (art.29 i nast.) ustawy Prawo geodezyjne i kartograficzne, postępowanie w przedmiocie rozgraniczenia nieruchomości. Przedmiotem tego postępowania jest - w razie sporu - ustalenie przebiegu granic nieruchomości przez określenie punktów i linii granicznych, utrwalenie tych punktów znakami granicznymi na gruncie oraz sporządzenie odpowiednich dokumentów . (art. 29 ust. 1). Właściwymi do przeprowadzenia postępowania rozgraniczeniowego są inne organy, niż powołane do prowadzenia ewidencji gruntów, inny jest tryb postępowania odwoławczego, gdyż stronie niezadowolonej z ustalenia decyzją o rozgraniczeniu przebiegu granicy, służy prawo żądania przekazania sprawy sądowi (art.30 ust.1, 33 ust.3). Prawomocne orzeczenia i ostateczne decyzje ustalające przebieg granic nieruchomości, w świetle art. 37 ust.2 ustawy należą do dokumentów, na postawie których następuje ujawnienie zmian w ewidencji gruntów. Postępowanie o rozgraniczenie przeprowadza się z urzędu lub na wniosek strony, przy czym ustawa taksatywnie wymienia przesłanki, w których powstaje obowiązek przeprowadzenia z urzędu postępowania rozgraniczeniowego (art. 30 ust. 1 i 2 ). W świetle powyższego nie jest dopuszczalne rozpatrywanie w postępowaniu ewidencyjnym przed organem powołanym do prowadzenia ewidencji gruntów, kwestii związanych z ustaleniem prawa własności gruntu i zasięgu tego prawa przez ustalenie granic nieruchomości. Z tych względów odmowa uwzględnienia wprowadzenia żądanej przez skarżącego zmiany, nie naruszała przepisów prawa. Jednakże odmawiając, takiemu żądaniu wprowadzenia zmian organ ewidencji gruntów zarazem z urzędu wprowadził zmianę - według brzmienia decyzji "dotyczącą granic i powierzchni nieruchomości oznaczonej jako działka [...]" ..przez oznaczenie zgodnie z mapą sytuacyjną przyjętą do zasobu w 2000 r. Stanowisko to akceptował organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji. U podłoża tego rozstrzygnięcia, leży niewątpliwie trafne w świetle zebranych dowodów ustalenie, iż zaistniała rozbieżność pomiędzy częścią kartograficzną operatu ewidencji gruntów, wedle której przyjętym do zasobu geodezyjnego w dniu [...] lutego 1976 r za Nr [...]....planem podziału, działka [...] uległa podziałowi na działki [...] i [...], a częścią opisową operatu ewidencji gruntów, w której tego podziału nie odnotowano. Znajduje także oparcie w decyzji Naczelnika Gminy [...] z dnia [...] maja 1976 r znak: [...] , ustalenie, że za wywłaszczoną (przejętą) pod budownictwo jednorodzinne a powstałą z tego podziału działkę Nr [...] przyznano T. O. odszkodowanie. W świetle powyższego przedmiotem podjętego z urzędu zaskarżoną decyzją rozstrzygnięcia, nie jest - jak to ujął organ odwoławczy "doprowadzenie ewidencji do zgodności ze stanem prawnym .... w zakresie granic i powierzchni, i to na podstawie opracowania geodezyjnego z 2000 r, lecz usunięcie rozbieżności pomiędzy kartograficzną a opisową częścią ewidencji gruntów, która tylko ten stan prawny ma odzwierciedlać. W dacie wydania zaskarżonej decyzji, od dnia [...] czerwca 2001 r obowiązywały już przepisy Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz.U. Nr 38, poz. 454). Przepis paragrafu 46 ust.2 pkt 1 daje podstawę do wprowadzenia z urzędu zmian aktualizujących dane zawarte w ewidencji gruntów na podstawie opracowań geodezyjnych i kartograficznych przyjętych do państwowego zasobu geodezyjnego i kartograficznego, zawierających wykazy zmian danych ewidencyjnych.. Z tych względów rozstrzygnięcie swym brzmieniem naruszało prawo materialne. Aktualizacja operatu ewidencji, polegać w tej sprawie winna na uzgodnieniu części opisowej operatu, z częścią kartograficzną dotyczącą działki [...] , wprowadzoną do ewidencji już w 1976 r. Opracowanie geodezyjne z 2000 r nie stanowiło dokumentu, na podstawie którego dojść miało do zmian, w oznaczeniu działki [...] (istniejącej geodezyjnie od 1976 r) i jej granic, a tylko co najwyżej dawało podstawę do korekty powierzchni tej działki w niezmienionych granicach. Istniejąca rozbieżność od 1976 r między częścią opisową a częścią kartograficzną operatu gruntów, spowodowała, że na wydanym wypisie z rejestru gruntów w kwietniu 1993 r (k. 94) zawierającym opis i wyrys z mapy, w granicach oznaczonych na mapie, istniejącą od 1976 r w części kartograficznej operatu działkę [...] , w opisie i na mapie określono jako działkę "[...]" i podano jej powierzchnię sprzed podziału. Stosownie do przepisu art. 26 ust. 1 ustawy z dnia 6 lipca 1982 r o księgach wieczystych i hipotece (tj. Dz. U. Z 2001 r, Nr 124, poz. 1361 ze zm.) w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, podstawą oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej są dane z ewidencji gruntów i budynków, obecnie zwanej katastrem nieruchomości. W dziale I - 0 księgi wieczystej zgodnie z art. 25 ust. 1 pkt 1 cyt. Ustawy oraz przepisami paragrafów 13 i 21 obowiązującego jeszcze wówczas Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 18 marca 1992 r w sprawie wykonania przepisów ustawy o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. nr 29, poz. 128 z późn. zm.), wpisuje się oznaczenie nieruchomości. Elementami oznaczenia nieruchomości, były wyrys z mapy ewidencji gruntów i wypis z rejestru gruntów, wraz z oznaczonymi na mapie numerami działek. Przepis art. 27 ustawy o księgach wieczystych i hipotece reguluje tryb postępowania w przypadku ustalenia niezgodności danych z ewidencji gruntów i budynków z oznaczeniem nieruchomości w księdze wieczystej. Zgodnie z tym przepisem, z brzmienia z daty zaskarżonej decyzji, w powyższym przypadku, sąd rejonowy dokonuje na wniosek właściciela nieruchomości, wieczystego użytkownika lub z urzędu - na skutek zawiadomienia właściwej państwowej jednostki organizacyjnej prowadzącej ewidencję gruntów i budynków, sprostowania oznaczenia nieruchomości na podstawie danych z tej ewidencji. Również w brzmieniu obowiązującym od [...] lipca 2001 r sprostowanie przez Sąd oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej może być dokonane z urzędu m.in. na skutek zawiadomienia jednostki prowadzącej kataster nieruchomości. Te regulacje oznaczają, że wprowadzenie z urzędu w postępowaniu ewidencyjnym zmian aktualizujących operat ewidencji gruntów przez usunięcie rozbieżności jego części kartograficznej, z opisową, przez dostosowanie tej ostatniej do obowiązującej mapy ewidencyjnej, służyć może, tylko przyszłemu ewentualnemu zawiadomieniu sądu wieczysto-księgowego, przez organ prowadzący ewidencję, o niezgodności danych katastru nieruchomości z jej oznaczeniem w księdze wieczystej. Rozstrzygnięcie natomiast o sprostowaniu tego oznaczenia w księdze wieczystej tak w zakresie powierzchni, czy numeru działki należy do sądu wieczystoksięgowego. Powszechnie przyjęte jest, tak w orzecznictwie Sądu Najwyższego (por. np. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 24.11. 1997 r II CKN 110/97 (Prok. I Pr 1998/5/28), jak i piśmiennictwie (por. St.Rudnicki, Komentarz do ustawy o księgach wieczystych i hipotece, Wyd.III 2000 r, str. 36 in . wraz z powołanym orzecznictwem), że oznaczenie nieruchomości w tym jej obszar, nie jest objęte domniemaniem prawdziwości prawa (art. 3) .ani nie jest chronione rękojmią wiary publicznej ksiąg wieczystych (art.5), statuowanymi tą ustawą. Z tego względu zmiana ewidencji gruntów w zakresie danych stanowiących podstawę dla późniejszego ewentualnego sprostowania przez sąd wieczystoksięgowy oznaczenia nieruchomości w księdze wieczystej nie jest wyłączona, jeśli w świetle przepisów regulujących ewidencje gruntów i budynków, są podstawy do zmiany (aktualizacji - wg. aktualnego stanu prawnego) tej ewidencji. Ponownie rozpatrując sprawę będą organy miały na uwadze obowiązujące przepisy powołanego Rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r w sprawie ewidencji gruntów i budynków, zwłaszcza w zakresie regulujących szczegółowe zasady wymiany (aktualizacji) danych ewidencyjnych. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w pkt 1 sentencji na podstawie art. 145 paragraf 1 pkt 1 Lit "a" ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270). Treść zmian wprowadzonych brzmieniem uchylonych decyzji, uzasadnia oparcie opisanego w punkcie II-gim sentencji rozstrzygnięcia, na przepisie art. 152 ustawy. Orzeczenie w przedmiocie zwrotu kosztów oparto na przepisie art. 200 w zw. z art. 205 powołanej ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło