II SA/Kr 2682/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie: WSA Krystyna Daniel NSA Izabela Dobosz (spr.) Protokolant: Monika Musiał po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2006 r. sprawy ze skargi S. S. na decyzję Wojewody z dnia 03 września 2002r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na budowę I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. orzeka, że zaskarżona decyzja nie może być wykonywana, III. zasądza od Wojewody na rzecz skarżącej S. S. kwotę 10,- ( dziesięć złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania. II SA/Kr 2682/02 UZASADNIENIE Decyzją nr [...] z [...].VII.2002 r, znak [...] Wójt Gminy działając z upoważnienia Starosty na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ust. 1 ustawy z dnia 7.VII.1994 r. - Prawo budowlane (t.j. Dz. U. z 2000r, Nr 106, poz. 1126) oraz na podstawie art. 104 kpa zgodnie z miejscowym Planem Zagospodarowania Przestrzennego Gminy Masłów zatwierdzonym 27.VI. 1992 r. Uchwałą Nr 111/14/92 Rady Gminy Masłów, ogłoszona w Dzienniku Urzędowym Województwa Kieleckiego Nr 11, poz. 120 z dnia 7.VIII.1992 r. oraz późn. zm. Zatwierdzono projekt budowlany i wydano J. S. pozwolenie na budowę budynku gospodarczo-składowego użytkowanego w zachodniej granicy działki nr ewid. gruntu [...] w D. O tej decyzji odwołała się S. S. podnosząc, że J. S. wszystkie obiekty sytuuje w granicy z jej działką, przez co jej działka stała się "tunelem". Nie zgadza się na taką konfigurację budynku i uważa, że sąsiad ma na tyle szeroką działkę, iż może budować w innym miejscu. Wojewoda decyzją z dnia 3.IX.2002 r., znak [...] wydana na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa, oraz art. 82 ust. 3 ustawy z 7.VII.1994 r. - Prawo budowlane ( Dz. U. Nr 106, poz. 1126 z poz. zm.) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Organ stwierdził, że zaskarżona decyzją została wydana w zgodności z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu i ustaleniami obowiązującego na tym terenie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Masłów. Również projekt budowlany został opracowany przez osobę mającą stosowne kwalifikacje i zgodnie z przepisami. Podniesiono, iż budynek gospodarczo-składowy jest usytuowany w granicy działki nr [...] ściany oddzielenia przeciwpożarowego od strony sąsiedniej działki, o odporności ogniowej 60 min. Działka sąsiednia nr [...] jest zabudowana budynkami gospodarczymi. Powołano się na § 12 ust. 6 rozporządzenia Min. Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14.XII. 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (j.t. Dz.U. z 1999 r., Nr 15, poz. 140), którego warunki zostały spełnione. Powołano się również na treść art. 35 ust. 4, 32 ust. 4 oraz art. 35 ust. 1 i 2 Prawa budowlanego. W skardze do NSA S. S. podnosi, że Wojewoda nie dysponował kompletem akt w niniejszej sprawie, przed wydaniem pozwolenia na budowę nie było żadnej komisji ani wizji lokalnej. Nie doszło do wstrzymania robót budowlanych, choć się odwołała od decyzji. Skarżąca wnosi o uchylenie decyzji Wojewody i dodaje, że J. S. posiada budynek mieszkalny wraz z przybudówkami, w których mieszkają niezameldowane osoby odwiedzające nocą jego lokal gastronomiczny pod nazwą "Z". Jej zdaniem pozwolenie na budowę budynku składowo- gospodarczego jest nielogiczne, gdyż J. S. nie prowadzi żadnego gospodarstwa usługowego lub produkcyjnego. Zarzuca, że w przedmiotowej sprawie nie powołano inspektora nadzoru. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wnosi o jej oddalenie, podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z 30. VI11.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Sprawy, w których skargi zostały wniesione do NSA przed dniem 1.1.2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone ( co ma miejsce w niniejszym przypadku) podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie Sądy administracyjne na podstawie powyższej ustawy ( art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawy -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.). Sądowa kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wbrew bowiem treści art. 7 kpa organy nie podjęły wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy mając m.in. na względzie słuszny interes obywatela oraz wbrew treści art. 77 kpa nie zebrały w sposób wyczerpujący i nie rozpatrzyły całego materiału dowodowego. W decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia 15.11.2002 r. ( nr [...], w aktach administracyjnych ) zalecano budowę przedmiotowego budynku gospodarczo- składowego "na zapleczu działki", co nie jest jednoznaczne z budową w granicy działki. Ponadto decyzja ta dopuszczała usytuowanie budynku przy granicy, jeżeli w projekcie zabudowy działki zostanie wykazane możliwość zachowania określonych w rozporządzeniu odległości miedzy projektowana zabudową a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej. Projekt budowlany w tym punkcie jest mało konkretny, gdyż wspomina jedynie o tym , że "projektowana zabudowa nie ograniczy swobody budowlanej działki sąsiedniej p. S. S. ze względu na istniejąca zabudowę w granicy działki". Materiał zgromadzony w aktach sprawy, na którym oparły się organy nie daje podstaw do przyjęcia, iż w istocie projektowany budynek nie narusza interesów skarżącej. Z mapy dołączonej do projektu nie wynika ani jak duża jest działka, ani jak jest położona oraz obiekty położone na niej w stosunku do działki J. S. Wiadomo jedynie, że elewacja zachodnia jest ściana bez otworów okiennych, projektowany budynek będzie się zatem znajdował przy wschodniej granicy działki skarżącej. Jaki będzie jego wpływ na tzw. linijkę światła o tym nie zostało wspomniane ani w projekcie ani w decyzjach. Skarżąca już w odwołaniu podnosiła, że nie zgadza się z takim usytuowaniem sąsiedniego budynku , gdyż jest to już kolejna budowa w granicy działki, przez co działka staje się "tunelem ponieważ nie ma naturalnego światła". Organy jednak nie dokonały żadnej wizji ani kontroli, aby sprawdzić jak jest w istocie. Budowa w granicy musi być tak prowadzona, aby nie uniemożliwiała sąsiadom gospodarczego wykorzystania działki, co w warunkach wiejskich oznacza również prawidłowo oświetlenie działki, na której prowadzona jest produkcja rolna lub uprawy ogrodowe. Ze wspomnianej mapy wynika, że J. S. ma dość dużą działkę i proponowana lokalizacja budynku nie jest jedyna możliwą. Obecnie zatem należy taką wizję przeprowadzić szczególnie zwracają uwagę na przepisowe odległości od budynków skarżącej oraz prawidłowe oświetlenie jej działki. Przepisy prawa budowlanego z 7.VI 1.1994 r. ( Dz. U. Nr 106 poz. 1126 t. j.) dopuszczają sytuowanie budynków w granicy działki, jednakże art. 5 ust. 1 pkt 6 obowiązujący w czasie wydania zaskarżonej decyzji nakazywał przy budowaniu " ochronę uzasadnionych interesów osób trzecich". W rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z 14.XI1.1994 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. z 1999 r. Nr 15 poz. 140) obowiązującym w czasie wydania decyzji w § 12 ust. 6 dopuszcza się sytuowania budynku bezpośrednio przy granicy jeśli w projekcie zabudowy i zagospodarowania działki zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w rozporządzeniu odległości między projektowaną zabudową a istniejącymi lub projektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej . Organy budowlane jednak nie wypowiedziały się w tej kwestii , to tez twierdzenie , że warunki rozporządzenia zostały spełnione nie znajdują pokrycia w materiale dowodowym o czym już była mowa. W szczególności brak jakichkolwiek ustaleń dotyczących problemu oświetlenia działki, o którym mowa w § 13 wspomnianego rozporządzenia. Z powyższych rzeczy orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit "c" oraz art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30.VIII.2002 r. (Dz. U. Nr 153 poz. 1270). O kosztach orzeczono na podstawie art. 55 ust. 1 ustawy z dnia 11 .V. 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym ( Dz. U. Nr 75 poz. 364 ze zm.) oraz art. 97 § 2 cytowanej wyżej ustawy z 30.VIII.2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi z 30.VIII.2002 r. ( Dz. U. Nr 153, poz. 1271).