II SA/Kr 269/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr.) Sędziowie: WSA Renata Czeluśniak WSA Barbara Pasternak Protokolant: Anna Chwalibóg po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 kwietnia 2009 r. sprawy ze skargi G.C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 5 grudnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania administracyjnego; skargę oddala. Decyzją Nr [...] z dnia 12.10.2007r. (znak:.....) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z. , działając na podstawie art. 104 i 105 kpa po rozpatrzeniu sprawy robót budowlanych fundamentów na działce nr ewid [...] obr. [...] w Z. wykonywanych przez inwestora G.C. umorzył postępowanie administracyjne w sprawie, podnosząc w uzasadnieniu co następuje. 1/ W dniu [...] czerwca 2005 r., do Inspektoratu Nadzoru Budowlanego w Z. wpłynęło pismo Dyrektora [...] Parku-Narodowego w Z. z informacją iż na działce nr [...] obr. [...] położonej w Z. poniżej [...] w okolicach "[...] " prowadzone są roboty budowlane, dla których inwestor "nie posiada wszystkich wymaganych przepisami zezwoleń, w szczególności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu". 2/ W trakcie kontroli przeprowadzonej w dniu [...].05.2007r. stwierdzono, iż na przedmiotowej, niezabudowanej działce nr ewid. [...] obr [...] w Z. znajdują się ławy fundamentowe dla dwóch obiektów. Ławy betonowe wykonano o szerokości ok 0,5 m, bez deskowania, do trawiastej powierzchni terenu o nieznanej głębokości. Wymiary 3,42 x 6,12 oraz 3,61 x 6,49 z centralnym występem od strony południowej o wymiarach 1,0 x 2,40. Na działce znajduje się również szafka przyłącza energetycznego. 3/ W toku zbierania materiałów w sprawie, pismem z dnia [...].07.2007r. wpłynęły kserokopie zgłoszenia inwestora, G.C. na "budowę dwóch budynków gospodarczych o powierzchni zabudowy 25 m2 - każdy" oraz między innymi pismo Naczelnika Wydziału BiA Starostwa Powiatowego w Z. potwierdzającego przyjęcie zgłoszenia. 4/ Wobec powyższego, dalsze postępowanie w powyższej sprawie stało się bezprzedmiotowe. 5/ podstawą przyjęcia zgłoszenia wobec braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego był art. 59 ust.2 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U.Nr 80 , póz. 717) umożliwiający jednokrotną, na okres roku zmianę zagospodarowania terenu, polegającą również na realizacji zamierzenia budowlanego które zgodnie z Prawem budowlanym nie wymaga pozwolenia na budowę. Oznacza to, że z upływem tego rocznego okresu wykonane obiekty budowlane, wykonane roboty budowlane, jak i zmiana sposobu użytkowania a także spowodowane nimi skutki, winne zostać usunięte a teren przywrócony do stanu poprzedniego. "Taką informację uzyskał PINB w prawnym serwisie budowlanym PROINFO". 61 ponadto, zgodnie z treścią ust.3 cytowanego wyżej art. 59, " wójt, burmistrz lub prezydent miasta może, w drodze decyzji, nakazać właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu nieruchomości: 1. wstrzymania użytkowania terenu, wyznaczając termin, w którym należy wystąpić z wnioskiem o wydanie decyzji o ustaleniu warunków zabudowy, albo 2. przywrócenie poprzedniego sposobu zagospodarowania. Na skutek odwołania Dyrektora [...] Parku Narodowego Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , decyzją z dnia 5 grudnia 2008r. (znak:.....) uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ l instancji. W uzasadnieniu podniesiono, że : - z dokumentacji postępowania administracyjnego wszczętego zgłoszeniem robót budowlanych, przedstawionej przez Starostwo Powiatowego w Z. wynika, że G.C. , wobec braku obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego nie posiada ostatecznej decyzji o warunkach zabudowy przedmiotowej działki. Jednakże w opinii Starostwa Powiatowego w Z. nie może to stanowić podstawy do wniesienia sprzeciwu, albowiem zgodnie z przepisem art. 59 ust. 2 ustawy o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym, zmiana zagospodarowania terenu w przypadku braku planu miejscowego, polegająca na budowie obiektu budowlanego lub wykonaniu innych robót budowlanych nie wymaga ustalenia, w drodze decyzji, warunków zabudowy w przypadku tymczasowej, jednorazowej zmiany zagospodarowania terenu, trwającej do roku. - w bdwołaniu [...] Park Narodowy_zarzucił naruszenie przepisu art. 7, 77 i 107 § 3 Kpa przez nie wyjaśnienie w sposób wszechstronny stanu faktycznego sprawy oraz materiału w niej zgromadzonego. W uzasadnieniu podniósł w szczególności, że organ l instancji przed wydaniem decyzji o umorzeniu postępowania nie sprawdził czy zamierzenie inwestycyjne spełnia znamiona art. 29 ust. 1 pkt 2 w zw. z § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Odwołujący podniósł, że inwestor nie określił czy przedmiotowe budynki będą pełnić funkcję budynków gospodarczych. Dlatego też nie sposób jednoznacznie stwierdzić czy inwestycja nie wymagała wydania pozwolenia na budowę. W opinii odwołującego organ l instancji winien przeprowadzić rozprawę administracyjną w celu ustalenia charakteru i celu inwestycji. W uzupełnieniu odwołania, [...] Park Narodowy w piśmie z dnia [...] sierpnia 2008 r. zawiadomił, że na przedmiotowej działce zostały wznowione roboty budowlane. W załączeniu swego pisma odwołujący przedstawił protokół spotkania, które odbyło się w siedzibie [...] Parku Narodowego w dniu [...] sierpnia 2008 r., w którym uczestniczyła G.C. . Podczas tegoż spotkania stwierdziła, co zostało utrwalone w podpisanym przez nią protokole, że przedmiotowe budynki budowane są na stałe i nie mają charakteru budynków tymczasowych. Są to budynki gospodarcze i na działce powstają już trzy budynki na ławie fundamentowej. - organ l instancji nie dokonał żadnych ustaleń w zakresie prawidłowego określenia kręgu stron postępowania, nie zebrał w tym zakresie żadnego materiału dowodowego i w uzasadnieniu decyzji nie odniósł się do tej kwestii. Z tego względu nie można zweryfikować prawidłowości ustaleń w tym zakresie, a w szczególności zagwarantowania czynnego udziału w postępowaniu osobom, na sferę uprawnień których przedmiotowa inwestycja może oddziaływać. - organ l instancji przed wydaniem decyzji nie umożliwił stronom zapoznania się materiałem dowodowym i wypowiedzenia się w tym zakresie, co narusza art. 10 Kpa, - organ l instancji przeprowadził kontrolę w dniu [...] maja 2007 r., nieprawidłowo, z naruszeniem przepisu art. 81 a ust. 2 i 3 Prawa budowlanego. Przywołany przepis jednoznacznie stwierdza, że czynności kontrolne, związane z wykonywaniem uprawnień organów nadzoru budowlanego, przeprowadza się w obecności inwestora, kierownika budowy lub robót, kierownika zakładu pracy lub wyznaczonego pracownika, bądź osób przez nich upoważnionych albo w obecności właściciela lub zarządcy obiektu, a w lokalu mieszkalnym - w obecności pełnoletniego domownika i przedstawiciela administracji lub zarządcy budynku. - nie wiadomo na jakiej podstawie organ l instancji ustalił, że inwestor dokona przedmiotowych rozbiórki budynków gospodarczych przed upływem roku od przystąpienia do ich użytkowania. Z pewnością nie wynika to z zebranego w sprawie materiału dowodowego. Wręcz przeciwnie z protokołu spotkania, które odbyło się w siedzibie odwołującego w dniu [...] sierpnia 2008 r. wynika, że budynki gospodarcze zostały wzniesione na stałe. W tym zakresie organ l instancji winien przeprowadzić stosowne postępowanie wyjaśniające i zebrać niezbędny materiał dowodowy. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła G.C. i zarzucając naruszenie przepisu postępowania, a to art. 28 k.p.a. poprzez przyjęcie, że [...] Park Narodowy jest stroną toczącego się postępowania administracyjnego, choć nie dotyczy ono interesu prawnego w/w podmiotu. W oparciu o te zarzuty wniosła o: 1. wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, 2. uchylenie decyzji [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 05 12 2008 r. w całości. W uzasadnieniu podniosła, że prawa uznania [...] Park za stronę postępowania można by się doszukiwać w § 12 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie ( Dz. U. 2002 r., nr 75, póz. 609 ze zm.), ale zgodnie z tym przepisem budynki na działce budowlanej sytuuje się od granicy z sąsiednią działką budowlaną w odległości nie mniejszej niż: 1. 4 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi w stronę tej granicy, 2. 3 m - w przypadku budynku zwróconego ścianą bez otworów okiennych lub drzwiowych w stronę tej granicy. Tymczasem budynki mają być zlokalizowane w odległości około 75 m od granicy TPN, zatem brak jest podstawy prawnej do uzgadniania przedmiotowej lokalizacji z TPN, gdyż nie posiada on interesu prawnego. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko przedstawione z w uzasadnieniu decyzji, podnosząc, że decyzja uchylona została m.in. dlatego, ze organ l Instancji nie określił prawidłowo kręgu stron postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Uprawnienia wojewódzkich sądów administracyjnych, określone przepisami m.in. art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, póz. 1269) oraz art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - zwanej dalej: p.o.p.s.a. (Dz. U. Nr 153, póz. 1270 ze zm.), sprowadzają się do kontroli działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego. Przedmiotem kontroli Sądu była decyzja uchylająca i przekazująca do ponownego rozpatrzenia decyzję, którą Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Z., umorzył postępowanie w sprawie prowadzenia przez skarżącą robót budowlanych na nieruchomości położonej w Z. a oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid [...] obr. [...]. Przyczyną uchylenia było m.in. nie dokonanie przez organ l instancji ustaleń w zakresie prawidłowego określenia kręgu stron postępowania. Zarzut skargi sprowadza się do kwestionowana atrybutu [...] Parku Narodowego jako strony postępowania. Można więc stwierdzić, że przyczyna uchylenia decyzji organu l instancji pokrywa się z zarzutem skargi. Ustalenie stanu faktycznego należy do organu, atrybut strony zależy od tych ustaleń i wynika z przepisów prawa materialnego ( art. 28 kpa). Ustaleń tych nie może zastąpić strona w swoim wywodzie. Prawidłowe ustalenie stanu faktycznego pozwoli na weryfikacje zarzutów skarżącej. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca ją decyzja organu l instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 p.o.ps.a należało orzec jak w sentencji.