II SA/Kr 2691/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel-Ziaja (spr.) Sędziowie NSA Jan Zimmermann WSA Robert Sawuła–del Protokolant Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi S.S. na decyzję Wojewody z dnia 20 października 2003 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy pozwolenia na budowę skargę oddala. Decyzją z dnia [...].10.2003 r. , znak [...], Wojewoda na podstawie art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz. U. Nr 106 poz. 1126/ oraz art. .138 § 1 pkt. 1 k.p.a., po rozpatrzeniu odwołania S.S. od decyzji Burmistrza Gminy i Miasta C. z dnia [...]. 08. 2003 r., Nr [...] , znak: [...] odmawiającej zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce Nr [...] we wsi W. , sołectwo S. - utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji Wojewoda stwierdził, co następuje: W dniu 4.06.1998r. S.S. wystąpił do Urzędu Gminy i Miasta w C. z wnioskiem o wydanie pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce Nr [...] we wsi W. , gm. C. /K-[...] /. Do wniosku inwestor dołączył: dowód dysponowania nieruchomością na cele budowlane, decyzję Burmistrza Gminy i Miasta C. z dnia [...].2002r, znak:[...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie budynku mieszkalnego oraz projekt budowlany inwestycji. W trakcie prowadzonego postępowania administracyjnego organ pierwszej instancji ustalił, że decyzją z dnia [...]..2002 r., znak:[...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego, w. K. , nakazał S.S. dokonanie rozbiórki obiektów małej architektury, tj. wybudowanego betonowego oczka wodnego o średnicy ok. 15 m i głębokości ok. 1,2 - 1,4 m oraz będącego w budowie zadaszonego miejsca do grilowania, znajdującego się na etapie wykonania konstrukcji ze słupów żelbetowych 20 x 45 cm ustawionych na okręgu o średnicy ok. 15 m, nie przykrytej konstrukcją dachu znajdujących się na działce Nr [...] we wsi W. , sołectwo S. . Decyzja ta stała się ostateczna, bowiem żadna ze stron nie złożyła od niej odwołania. W takim stanie rzeczy Burmistrz Gminy i Miasta C. decyzją Nr [...] z dnia [...].08.2003r., Znak: [...] , działając na podstawie art. 35 ust. 5 ustawy z dnia 7.07.1994r. - Prawo budowlane, odmówił S.S. zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, z tym uzasadnieniem , iż powołany przepis wyklucza możliwość wydania pozytywnej decyzji. Ponadto stwierdził, iż przedłożony do zatwierdzeni projekt budowlany został wykonany niezgodnie z obowiązującymi przepisami Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12. 04. 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /Dz. I. Nr 75, poz. 690 z 2002 r./. W szczególności .nie zostały zachowane określone przepisem par 12 ust. 3 pkt 1 "a" i "b" odległości projektowanego budynku od granicy działki budowlanej, co również uniemożliwia zatwierdzenie projektu i wydanie pozwolenia na budowę. Od decyzji tej odwołał się S.S. podnosząc, że została ona tendencyjnie oparta na sprzecznych rozstrzygnięciach organów budowlanych oraz Prokuratury. Odwołujący się podkreśla, że obiekty objęte nakazem rozbiórki, a to: "zadaszone miejsce do grilowania" i "oczko wodne", w rzeczywistości pełnią funkcję zadaszenia dla zabezpieczenia składowanych materiałów budowlanych i dołu na wapno. Wojewoda , po rozpatrzeniu odwołania i dokonaniu analizy zebranego w sprawie materiału dowodowego wystąpił do Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. o zbadanie; czy nakaz rozbiórki został wykonany. Po uzyskaniu odpowiedzi odmownej, Wojewoda utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję organu pierwszej instancji, podzielając w pełni treść rozstrzygnięcia i jego motywy zawarte w uzasadnieniu decyzji. W skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego skarżący S.S. wniósł o uchylenie decyzji organów obu instancji, zarzucając im pobieżność, tendencyjność , sprzeczność osądów oraz "opieranie się na bezprawnym nakazie rozbiórki wydanym przez PINB w K. , który orzeczono na podstawie nieprawdziwych danych". Dalej zaś podnosi, że nakaz rozbiórki jest sprzeczny z przepisami art. 29 pkt l, 22 i 23 prawa budowlanego oraz art. 30 ust. l pkt l i 48 tej ustawy, a nadto z art. 21 i 22 Konstytucji RP i tym samym nie może stanowić przeszkody do zatwierdzenia projektu budowlanego i uzyskania pozwolenia na budowę zaplanowanego budynku.. Zwłaszcza, że Prokuratura Rejonowa w K. /sygn. akt [...] umorzyła przeciwko niemu postępowanie w sprawie samowoli budowlanej z powodu braku znamion czynu zabronionego ustawą, a tym samym nie stwierdziła samowoli budowlanej. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, powtarzając argumenty podniesione już w uzasadnienia zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając skargę, zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 97 par l ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.. U. Nr 153, poz. 12717 - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1. 01. 2004 r. , i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Właściwym przeto do rozpoznania niniejszej sprawy jest Sąd Wojewódzki w Krakowie Zgodnie z art. 1 par.2 ustawy dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych /Dz. U. Nr 153 poz. 1269 z późn. zm./, kontrola działalności organów administracji publicznej jest sprawowana pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Kontrola sądów administracyjnych polega więc na zbadaniu, czy organ administracji publicznej nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Kontrola ta przebiega w trzech płaszczyznach. oceny zgodności rozstrzygnięcia lub działania z prawem materialnym, dochowania wymaganej prawem procedury oraz przestrzegania reguł kompetencji. Skarga nie znajduje uzasadnienia w okolicznościach sprawy. Bezsporną bowiem w sprawie jest okoliczność, że decyzją dnia [...]. 2002 r., znak;[...] , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. nakazał skarżącemu rozbiórkę obiektów małej architektury znajdujących się na działce nr [...] we wsi W. , sołectwo S. a to: - wybudowanego betonowego oczka wodnego o średnicy około 15 m., i o głębokości oko. 1,2 - 1,4 m. oraz - będącego w budowie zadaszonego miejsca do grilowania znajdującego się na etapie wykonania konstrukcji ze słupów żelbetowych o 20 x 30 cm. ustawionych na okręgu o średnicy ok. 15 m., nie przykrytej konstrukcją dachu, prawomocna decyzja Powiatowego. Decyzja o rozbiórce stała się ostateczna, gdyż żadna ze stron nie złożyła od niej odwołania i nadal funkcjonuje ona w obrocie prawnym. Bezsporną jest też okoliczność, że obowiązek rozbiórki przedmiotowych obiektów budowlanych nie został przez skrzącego dotychczas wykonany. Obiekty w stosunku do których orzeczono nakaz rozbiórki nadal znajdują się na działce nr [...], której dotyczył wnioskowany do zatwierdzenia projekt architektoniczne - budowlany budynku mieszkalnego jednorodzinnego i wniosek o pozwolenie na jego budowę. Na tle powyższych okoliczności i zaszłości prawnych trzeba stwierdzić, że zaskarżone decyzję odpowiadają prawu. Zgodnie bowiem z treścią art. 35 ust. 5 prawa budowlanego; właściwy organ wydaje decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, jeżeli na terenie, którego dotyczy projekt zagospodarowania działki lub terenu znajduje się obiekt budowlany w stosunku do którego orzeczono nakaz rozbiórki. Skoro przytoczony w dosłownym brzmieniu przepis art. 35 ust. 5 prawa budowlanego nakazuje organowi wydać decyzję o odmowie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę gdy na terenie objętym projektem znajduje się obiekt budowlany podlegający przymusowej rozbiórce z nakazu rozbiórki, to organ nie mógł wydać innej w treści decyzji, sprzecznej z powołanym przepisem prawa. Zarzuty skarżącego dotyczące nieprawidłowości przy wydaniu decyzji o nakazie rozbiórki nie mogły odnieść żadnego skutku w niniejszym postępowaniu. Decyzja o rozbiórce jest ostateczna. Uchylenie lub zmiana takiej decyzji , stwierdzenie jej nieważności lub wznowienie postępowania może nastąpić tylko w przypadkach i trybach przewidzianych w kodeksie postępowania administracyjnego lub w ustawach szczególnych / art. 16 k.p.a./ W przedmiotowej sprawie decyzje organów administracji publicznej obu instancji są prawidłowe, a zarzuty skarżącego dotyczące przy ich wydaniu naruszenia prawa materialnego i procesowego nie znalazły potwierdzenia w okolicznościach sprawy. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd nie znajdując podstawy do uwzględnienia skargi orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.) .