II SA/Kr 2700/02

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 29 marca 2004 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Grażyna Danielec (spr.) Sędziowie NSA Krystyna Kutner WSA Halina Jakubiec Protokolant: Dorota Hajto po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 marca 2004 r. sprawy ze skargi Spółdzielni Mieszkaniowej w K. w przedmiocie nałożenia grzywny na Prezydenta Miasta za niewykonanie wyroku -skargę oddala- Spółdzielnia Mieszkaniowa [...] w K. wniosła o ukaranie grzywną Prezydenta Miasta oraz p.o. Dyrektora Wydziału Architektury, Geodezji i Budownictwa Urzędu Miasta, na podstawie art. 31 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. W uzasadnieniu swego wniosku podniosła, że wyrokiem z dnia 26 października 2001 r. sygn. akt II SAB/Kr 56/01 Naczelny Sąd Administracyjny Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie zobowiązał Prezydenta Miasta do wydania akty administracyjnego w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomości zajęte pod drogi. Spółdzielnia w dniu 26 listopada 2001 r. zwróciła się do Prezydenta Miasta i Dyrektora Wydziału Skarbu Państwa o niezwłoczną realizację wyroku i wezwanie to pozostało bez odpowiedzi. Następnie Spółdzielnia wskazała, że Prezydent Miasta w dniu [...] stycznia 2001 r. wydał decyzję nr [...] ustalającą odszkodowanie. Decyzja ta zdaniem Spółdzielni oparta była o wadliwie sporządzony operat szacunkowy wydany z naruszeniem zasad wynikających z art. 130 ust. l, 134 ust. 3 i 4 ustawy o gospodarce nieruchomościami, co zostało podniesione w piśmie do Prezydenta oraz w odwołaniu od wyżej wskazanej decyzji. Zarzuty Spółdzielni podzielił Wojewoda, który decyzją z dnia [...] września 2002 r. nr [...] uchylił decyzję Prezydenta Miasta w całości. Następnie Spółdzielnia podnosi, że po Dyrektor Wydziału ignorując wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego, mimo wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy, przesuwa termin załatwienia sprawy, przesuwając stan sprawy do stanu istniejącego przed wydaniem przez Sąd wyroku. W takim stanie faktycznym skarżąca wnosi o ukaranie grzywną. W kolejnych składanych do Sądu pismach procesowych Spółdzielnia wykazuje nieprawidłowe postępowanie organu I instancji po uchyleniu przez organ II instancji decyzji o ustaleniu odszkodowania. W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta wniósł ojej oddalenie, podnosząc, że wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 26 października 2001 r. został wykonany, gdyż została w dniu 31 stycznia 2001 r. wydana przez organ I instancji - Prezydenta Miasta decyzja o ustaleniu odszkodowania. Uchylenie tej decyzji przez Wojewodę jest, zdaniem Prezydenta, jest kwestią prawną inną niż niewykonanie wyroku Sądu i sytuacja taka nie wyczerpuje dyspozycji art. 31 ust. l ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym. W pozostałej części odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta przedstawia przebieg postępowania, jaki miał miejsce po uchyleniu decyzji przez organ II instancji i przekazaniu sprawy do ponownego rozpoznania. W związku z wejściem w życie z dniem l stycznia 2004 r. ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270), z mocy z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) do rozpoznania skargi wniesionej przed l stycznia 2004 r. właściwy jest Wojewódzki Sąd Administracyjny. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie jest uzasadniona. W obecnie obowiązującej ustawie prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi odpowiednikiem art. 31 ust. l ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym, jest art. 154 § l, który powiada, że W razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z treści tego przepisu wynika, iż niewykonanie wyroku, którym uwzględniono skargę na bezczynność, występuje wówczas, gdy bezskutecznie upłynie termin na wydanie aktu wyznaczony przez Sąd, a jeśli Sąd terminu nie wskaże, wówczas gdy organ nie rozpoznał sprawy mimo upływu terminu określonego w ustawie. Wyrokiem z dnia 26 października 2001 r. sygn. akt II SAB/Kr 56/01 Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie zobowiązał Prezydenta Miasta do wydania aktu administracyjnego w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte pod drogi. Sąd nie określił terminu wykonania wyroku. Prezydent zatem, winien był wydać akt administracyjny w terminie przewidzianym w art. 35 kpa. Wyrok Sądu Prezydent otrzymał w dniu 19 listopada 2001 r. Natomiast decyzja w przedmiotowej sprawie została wydana w dniu [...] stycznia 2002 r. Mając na uwadze zawiłość sprawy należy uznać, iż terminy określone w art. 35 kpa zostały przekroczone w sposób nieznaczny. Z wyżej przedstawione stanu faktycznego wynika, iż nie zachodzą przesłanki z art. 154 § l ppsa do nałożenia grzywny na organ za niewykonanie wyroku, gdyż nastąpiło załatwienie sprawy przed wniesieniem skargi do Sądu (skarga do Sądu wpłynęła 10.X.2002 r.). Nie można natomiast, jak domaga się tego strona skarżąca, uznać, iż organ nie wykonał wyroku Sądu z dnia 26 października 2001 r., skoro decyzja organu I instancji z dnia [...] stycznia 2001 r. została uchylona przez Wojewodę i sprawa przekazana organowi I instancji do ponownego rozpoznania. Jak już wyżej zostało powiedziane wyrok Sądu został wykonany przez wydanie, przez organ zobowiązany tym wyrokiem, decyzji w sprawie ustalenia odszkodowania za nieruchomości przejęte pod drogi. Jeśli natomiast strona skarżąca uważa, iż organ I instancji pozostaje, po uchyleniu decyzji przez II instancję, w bezczynności, może w stosownym trybie składać skargę na bezczynność tego organu. Podnieść również należy, iż grzywnę wymierza się organowi administracji, a nie urzędnikowi, jak tego domaga się strona skarżąca. Mając powyższe na uwadze, skoro skarga nie jest uzasadniona, na podstawie art. 151 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § l ustawy przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji.