II SA/Kr 2708/98

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skargi Leokadii B. na decyzję Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z dnia 10 listopada 1998 r. (...) w przedmiocie dodatku szkoleniowego - uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji. Decyzją Kierownika Rejonowego Urzędu Pracy w K. z 10.08.1998 r., (...) wydaną na podstawie art. 16 ust. 1 oraz art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128/ orzeczono, iż Leokadia B. traci z dniem 25.07.1998 r. prawo do dodatku szkoleniowego, gdyż w dniu 24.07.1998 r. zakończyła szkolenie, a dodatek przysługuje za czas szkolenia. W odwołaniu od tej decyzji Leokadia B. wnosi o weryfikację decyzji, gdyż. na kurs uczęszczała od 5.05.1998 r. do 28 lipca 1998 r. 27 lipca odbyły się ostatnie zajęcia, a 28 lipca wręczono im zaświadczenia o ukończeniu kursu. Taka też data widnieje na wspomnianym zaświadczeniu. Decyzją Dyrektora Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. z 10.11.1998 r., (...), wydaną, na podstawie art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 14 grudnia 1994 r. o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu /Dz.U. 1997 nr 25 poz. 128 ze zm./ oraz art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymano zaskarżoną decyzję w mocy. Organ stwierdza, iż dodatek szkoleniowy przysługuje bezrobotnemu w okresie odbywania szkolenia, na które został skierowany przez rejonowy urząd pracy. Ostatnie zajęcia na kursie odbyły się 24.07.1998 r., a zatem dodatek przysługuje do dnia odbywania szkolenia a nie wydania zaświadczenia. Brak w materiale dowodowym potwierdzenia tego, iż zajęcia odbywały się w dniu 27.07.1998 r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego Leokadia B. argumentuje, iż choć ustawodawca nie określił, który dzień należy uznać za pierwszy, a który za ostatni dzień szkolenia to uważa, że za ukończenie szkolenia należy uznać dzień otrzymania dokumentu w tej sprawie. Ponadto zebranie organizacyjne odbyło się 5.05.1998 r. i powinno też być ujęte jako okres szkolenia. Już w dniu 6.05.1998 r. odbyły się pierwsze zajęcia z księgowości co jest odnotowane w dzienniku zajęć. Wydane zaświadczenie jest niezgodne z prawdą. Umowa zawarta przez Rejonowy Urząd Pracy w K. z Ośrodkiem Kształcenia i Promowania Przedsiębiorczości dotyczy organizacji kursu w dniach 7.05. - 30.07.1998 r. Brak dokumentacji w Rejonowym Urzędzie Pracy o początkowej fazie kursu. Dziennik zajęć tego kursu nie wykazuje szkolenia w dniu 27.07.1998 r. z metod poszukiwania pracy, w których uczestniczyła. Jest tam początkowa data tego szkolenia /20.07. zamiast 27.07./. Twierdzi, że w harmonogramie zajęć przekazanym Rejonowemu Urzędowi Pracy są błędy i nieścisłości, gdyż niektóre zajęcia odbywały się w innych terminach. Także w zaświadczeniu o ukończeniu kursu z 14.12.1998 r. jest błąd w samej nazwie kursu. W zaświadczeniu jest zresztą inna data niż w oficjalnym dokumencie. Dyrektor Wojewódzkiego Urzędu Pracy w K. wnosi o oddalenie skargi podtrzymując argumenty, o których mowa w uzasadnieniu ostatecznej decyzji. Organ stwierdza, iż zaświadczenie o ukończeniu kursu skarżąca przedłożyła po wydaniu decyzji II instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje. Zgodnie z art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym sąd sprawuje w zakresie swojej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie nowi inaczej. Sądowa kontrola wykazała naruszenie przepisów postępowania, które mogła mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Jak wykazała skarżąca w skardze szkolenie, w którym brała udział pt. "Obsługa Biurowo-Finansowa Firmy" (...) rozpoczęło się zebraniem organizacyjnym w dniu 5 maja 1998 r. W dniu 6 maja 1998 r. były pierwsze zajęcia z księgowości, o czym świadczy dziennik zajęć (...). W oficjalnym dokumencie zaświadczeniu o ukończeniu kursu jest mowa, iż skarżąca odbyła szkolenie w dniach od 7 do 24.07.1998 r. W oparciu o ten dokument organy administracyjne. dokonały wypłaty dodatku szkoleniowego, który zgodnie z treścią art. 16 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przysługuje bezrobotnemu "w okresie odbywania szkolenia". Skarżąc argumentuje, iż zajęcia na wspomnianym kursie odbywały się jeszcze 27.07.1998 r., a za dzień zakończenia kursu należy uznać dzień 28.07.1998 r., gdyż w tym dniu otrzymała dokument o zakończeniu szkolenia i taka data widnieje na tym dokumencie. Fakty przytoczone przez skarżącą winny zostać w toku dalszego postępowania zweryfikowane i sprawdzone gdyż należy zauważyć że organ administracyjne nie podjęły wszelkich kroków niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego /art. 7 Kpa/ oraz nie zebrały i nie rozpatrzyły w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego /art. 77 Kpa/. Nie bez znaczenia jest fakt, iż umowa (...) o organizację szkolenia dla bezrobotnych zawarta pomiędzy Rejonowym Urzędem Pracy w K. a Ośrodkiem Kształcenia i Promowania Przedsiębiorczości przewiduje, iż wspomniany wyżej kurs odbywać się będzie w okresie od 7.05.1998 r. do 30.07.1998 r. Oznacza to, iż wykonawca uzyskał wynagrodzenie za organizację kursu również za dni, kiedy efektywnie żadne zajęcia się już nie odbywały, a więc także za czynności administracyjne związane z rozliczeniem i zakończeniem kursu. Skoro więc Rejonowy Urząd Pracy wynagradza organizatora kursu również za okres /dni/, w którym nie odbywały się żadne zajęcia, nie powinien inaczej traktować osób szkolących się na kursie /bezrobotnych/. Ustawa o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu przewiduje bowiem wypłatę doku szkoleniowego "w okresie odbywania szkolenia", a nie za konkretne dni szkolenia. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego do okresu odbywania szkolenia, o którym mowa w cytowanym przepisie powinny być zaliczone wszystkie zajęcia i czynności związane z tokiem szkolenia, a zatem też zebrania organizacyjne, zakończenie kursu, odebranie zaświadczeń itp. Nie uwzględnienie tego aspektu sprawy poprzez zawężającą interpretację art. 16 ust. 1 ustawy o zatrudnieniu i przeciwdziałaniu bezrobociu prowadzi również do naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji na podstawie art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 i 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.