II SA/Kr 2719/00

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 22 lutego 2005r Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Niecikowski (spr) Sędziowie NSA Anna Szkodzińska AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 lutego 2005r sprawy ze skargi A. B. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2000r, Nr [...] w przedmiocie nakazania rozbiórki skargę oddala Decyzją z dnia 4.08.2000 r. (znak:........) Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , działając na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7.07.1994 r. Prawo Budowlane (Dz.U. nr 89 poz. 414 z późn.zm.- obecnie tj. Dz.U. z 2003 r. nr 207 póz. 2016 - zwanej dalej Prawem Budowlanym z 1994 r.), nakazał A.B. rozbiórkę samowolnie wybudowanej [....] zlokalizowanej na posesji w J. [....] oznaczonej w ewidencji gruntów jako dz.ewid. [....] . Odwołanie A.B. nie zostało uwzględnione i [....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , decyzją z dnia 29.09.2000 r. (znak :........) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję wywodząc, że dokonane oględziny jak i oświadczenie inwestora pozwalają ustalić, że budowa przedmiotowej inwestycji rozpoczęta została w czerwcu 2000 r. W tej sytuacji prawidło organ I instancji zastosował w sprawie art. 48 Prawa Budowlanego z 1994 r. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył A.B. i wnosząc o uchylnie lub stwierdzenie nieważności obu zapadłych w sprawie decyzji zarzucił co następuje: 1/ skarżący budowę [....] rozpoczął bowiem w dniu [....] 11.1999 r., doszczętnie spłonęła poprzednia [....] , a roboty rozpoczął w trakcie wydawania w sposób przewlekły pozwolenie na jej budowę i budowa była prowadzona na miejscu spalonej, 2/ w dalszym ciągu skargi podniósł okoliczności natury społecznej usprawiedliwiające budowę i zwrócił uwagę, że urzędnicy Urzędu Gminy wprowadzili go w błąd pouczając go, że budowę może rozpocząć w trakcie wydawania pozwolenie na budowę. W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko zawarte w uzasadnieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga w sprawie niniejszej została złożona przed dniem 1.01.2004 r. Zgodnie jednak z art. 97 § l ustawy z dnia 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270 - w skrócie p.o.p.s.a.). Skargę należy uznać za nieuzasadnioną. Dokonana w trybie art. l § 2 ustawy z dnia 25.07.2002 r., Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153 póz. 1269), kontrola sądowa zaskarżonej decyzji, nie stwierdziła aby naruszała ona prawo w takim stopniu aby mogła prowadzić do uwzględnienia skargi. Uchylenie zaskarżonej decyzji może nastąpić w przypadku stwierdzenia (art. 145 § l pkt. 1-3 p.o.p.s.a.) a) naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, b) naruszenia prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego, c) innego naruszenia przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy; W niniejszym przypadku nie można mówić aby istniały podstawy do uchylenia zaskarżonej decyzji. Art. 28 prawa budowlanego z 1994 r. wyraźnie stwierdza, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem sytuacji opisanych w art. 29 i 30. Co dopiero ostatnio powołane przepisy zwalniają inwestora od uzyskania pozwolenia na budowę ale w określonych przypadkach wymagaj ą zgłoszenia. Jest niesporne, że skarżący takiego pozwolenia nie miał, nie dokonał także zgłoszenia zamiaru odbudowy [....]. Jedynym skutkiem takiej sytuacji przewidzianym przez ustawodawcę jest nakazanie rozbiórki obiektu budowlanego ( art. 48 prawa budowlanego z 1994 r.). Ustawodawca w tym miejscu nie pozostawił organom administracyjnym, żadnych możliwości uznaniowych. Jeżeli więc zostanie stwierdzona budowa bez pozwolenia lub bez właściwego zgłoszenia - jedynym skutkiem takiego stwierdzenia musi być wydanie decyzji nakazującej rozbiórkę. Skoro ustawodawca nie wprowadził żadnych możliwości legalizacji tak wznoszonego obiektu, argumenty natury społecznej podniesione w skardze nie mogły wywrzeć zamierzonego przez skarżącą skutku. W tym stanie rzeczy skoro dokonana kontrola nie wykazała aby zaskarżona decyzja, czy poprzedzająca j ą decyzja organu I instancji naruszały prawo, na podstawie art. 151 ustawy 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 póz. 1270), należało orzec jak w sentencji.