II SA/Kr 273/10

PostanowienieWSA w Krakowie2010-10-29

Skład orzekający: Sędzia WSA Krystyna Daniel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym, złożony na formularzu sądu powszechnego, powinien zostać pozostawiony bez rozpoznania, mimo braku świadomości strony co do różnic między formularzami?
Ratio decidendi
Wniosek o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu sądowoadministracyjnym musi być złożony na urzędowym formularzu określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów. Złożenie wniosku na formularzu sądu powszechnego, nawet z powodu niewiedzy strony, stanowi brak formalny, który skutkuje pozostawieniem wniosku bez rozpoznania na podstawie art. 257 PPSA. Uzupełnienie braków nie jest możliwe, jeśli pierwotny wniosek nie spełniał wymogów formalnych.
Stan faktyczny
Skarżący A.D. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wniosek został złożony na formularzu sądu powszechnego, a nie na urzędowym formularzu sądu administracyjnego. Pomimo wezwania do uzupełnienia braków, skarżący nie przedłożył wniosku na właściwym formularzu. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw, argumentując swoją niewiedzę jako osoby bez wykształcenia prawniczego.
Rozstrzygnięcie
Pozostawiono wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia 27 listopada 2009 r., znak: [...] w przedmiocie umorzenia postępowania odwoławczego postanawia: pozostawić wniosek skarżącego o zwolnienie od kosztów sądowych bez rozpoznania. A.D. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku ponoszenia od kosztów sądowych. Zarządzeniem z dnia 9 kwietnia 2010 r. został wezwany do przedłożenia ww. wniosku na urzędowym formularzu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Z uwagi na niewykonanie wezwania w zakreślonym terminie, zarządzeniem z dnia 17 czerwca 2010 r. Referendarz sądowy pozostawił wniosek bez rozpoznania. Skarżący wniósł sprzeciw na ww. zarządzenie. Podniósł w nim, że wniosek złożył na urzędowym formularzu pobranym z sądu powszechnego i jako osoba bez wykształcenia prawniczego nie zdawał sobie sprawy, że formularze obowiązujące w sądzie administracyjnym są inne. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek skarżącego należało pozostawić bez rozpoznania. Warunkiem merytorycznego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy jest złożenie wniosku na urzędowym formularzu określonym w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie określenia wzoru i sposobu udostępniania urzędowego formularza wniosku o przyznanie prawa pomocy w postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz sposobu dokumentowania stanu majątkowego, dochodów lub stanu rodzinnego wnioskodawcy (Dz. U. nr 227, poz. 2245). Stosownie do treści art. 257 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Jest to wymóg bezwzględny, niezależny od racji, które strona przedstawiła jako usprawiedliwienie dla niedotrzymania terminu. Należy w tym miejscu wskazać, że wezwanie przez Sąd skarżącego do uzupełnienia wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych było wynikiem przeoczenia uchybienia przez skarżącego terminu do przedłożenia wniosku na urzędowym formularzu, w związku z tym podanie przez skarżącego żądanych informacji nie mogło odnieść zamierzonego skutku. Wypada jednak zaznaczyć, że pozostawienie wniosku bez rozpoznania nie wyklucza możliwości ponownego jego złożenia przez skarżącego. Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 257 ppsa należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło