II SA/Kr 274/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA: Małgorzata Brachel – Ziaja (spr.) Sędziowie WSA: Aldona Gąsecka- Duda NSA: Andrzej Niecikowski Protokolant Teresa Jamróz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 kwietnia 2007 r. sprawy ze skargi M. W.- B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2004 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego skargę oddala Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia [...].11.2004r. nr[...] wydaną na podstawie na podstawie art. 2 ust.1, art.7, art.8. art.39 ustawy z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64 poz. 593 z późn. zm.) oraz art. 138§1 K.p.a. - po rozpatrzeniu odwołania Pani M.W.-B. z dnia 12.10.2004 r. od decyzji Zastępcy Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w C. z dnia [...] października 2004 r. nr[...] o odmowie przyznania zasiłku celowego na zakup kamer i wynajęcie prywatnych ochroniarzy - zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu decyzji Samorządowe Kolegium Odwoławcze stwierdziło, co następuje: W dniu 6.09.2004r. skarżąca M. W.-B. złożyła pisemną prośbę o przyznanie środków finansowych na prywatnych ochroniarzy dla niej i jej dzieci M. oraz P. B. W wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego, a w tym wywiadu środowiskowego u skarżącej organ I instancji ustalił, że M. W.-B. utrzymuje się z renty inwalidzkiej w wysokości 496,97 zł, prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe, a świadczenia związanie z utrzymaniem mieszkania uiszcza w terminach a ponadto jest ona zarejestrowana w Powiatowym Urzędzie Pracy od 05.05.1998. roku jako osoba poszukująca pracy i zgłasza się tam we wskazanych terminach. Podczas wywiadu skarżąca odmówiła zgody na propozycję pracownika socjalnego który zaproponował jej pomoc na utrzymanie mieszkania i zakup żywności, twierdząc, że oczekuje jedynie pomocy finansowej na wynajęcie prywatnych ochroniarzy i montaż kamer. Zastępca Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w decyzji z dnia [...].10.2004r. odmówił przyznania M. W.-B. świadczenia w formie zasiłku celowego na zakup kamer i wynajęcie prywatnych ochroniarzy ze względu na przekroczone kryterium dochodu. Podkreślono w uzasadnieniu, że dochód skarżącej przekracza kryterium dochodowe przypadające na osobę samotnie gospodarującą, czyli kwotę 461 zł, a potrzeby przedstawione podczas wywiadu nie należą do podstawowych potrzeb bytowych, przy czym organ administracji publicznej powołał się na art. 3 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym "Potrzeby osób i rodzin korzystających z pomocy powinny zostać uwzględnione, jeśli odpowiadają celom i mieszczą się w możliwościach pomocy społecznej". W odwołaniu od powyższej decyzji do Samorządowego Kolegium Odwoławczego M. W.-B. wyraziła swoje niezadowolenie z braku zrozumienia dla jej potrzeby ochrony i bezpieczeństwa. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w dniu [...].11.2004 roku wydało decyzję w której, to utrzymało w mocy zaskarżoną decyzje. Organ odwoławczy w uzasadnieniu zwrócił uwagę, że zgodnie z art. 39 ust. 1 i 2 ustawy o pomocy społecznej zasiłek celowy z pomocy społecznej może być przyznany w celu zaspokojenia niezbędnej potrzeby życiowej. Zasadę udzielania świadczeń precyzuje art. 8 ust. l powyższej ustawy. Zgodnie z nim prawo do świadczeń przysługuje osobom, które nie mają żadnych źródeł utrzymania lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza ustawowego minimum określonego w tym artykule oraz w razie zaistnienia co najmniej jednej z okoliczności wymienionych w art. 7 pkt 2-15 ustawy o pomocy społecznej. Samorządowego Kolegium Odwoławczego podkreśla, że organ I instancji słusznie ustalił, że kryterium dochodowe w przedmiotowej sytuacji nie jest spełnione. SKO wskazuje także, że wyznacznikami przyznania i ustalania pomocy społecznej jest nie tylko sytuacja materialna wnioskodawcy, ale również cel, na który zasiłek jest przyznawany i możliwości finansowe organów pomocy społecznej. W ocenie SKO cel objęty wnioskiem nie odpowiada celom pomocy społecznej, nie dotyczy bowiem zaspokojenia niezbędnej potrzeby bytowej jak również pozostaje poza możliwościami organów pomocy społecznej. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, skarżąca wyraziła swoje niezadowolenie z decyzji organów I i II instancji. Do skargi dołączyła wycinki z artykułów prasowych dla wskazania, że znajduje się ona w niebezpieczeństwie, zagrażającemu jej zdrowiu i życiu. Ponadto dołączyła korespondencje z Policją dla wskazania, że nie podejmuje ona działań dla zapewnienia jej bezpieczeństwa Podobne materiały zostały dołączone przez skarżącą w dniu 16.04.2007 roku jako załączniki do pisma, w którym potwierdza ona istniejący stan zagrożenia i obawy o swoje życie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko, wyrażone w osnowie decyzji wraz z argumentacją zawartą w uzasadnieniu stwierdzając ponadto, że zarzuty podniesione w skardze przez stronę nie dotyczą zaskarżonych rozstrzygnięcia. SKO wskazało także, że decyzja organu I instancji nie narusza zasad ogólnych przyznawania świadczeń z pomocy społecznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, rozpoznając skargę zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Zaskarżone decyzje odpowiadają prawu. Argumentacja, wyrażona w decyzji Zastępcy Dyrektora Ośrodka Pomocy Społecznej w C., jak i Samorządowego Kolegium Odwoławczego jest właściwa i zgodna z obowiązującym prawem. Sąd nie stwierdził w zaskarżonych decyzjach naruszenia prawa materialnego oraz procesowego. Ustawa z dnia 12 marca 2004 roku o pomocy społecznej (Dz. U. nr 64 poz. 593; z późn. zm.), a w szczególności jej art. 8 ust. 1 stanowi, że prawo do świadczeń przysługuje osobom, które nie mają żadnych źródeł utrzymania lub dochód na osobę w rodzinie nie przekracza ustawowego minimum określonego w tym artykule, czyli kwoty 461,00 zł w przypadku osoby samotnie gospodarującej. Skarżąca nie spełnia tego kryterium. Również cel objęty wnioskiem nie odpowiada celom przyznawania świadczeń z pomocy społecznej, gdyż nie służy zaspokajaniu niezbędnych potrzeb bytowych. Jest on poza możliwościami organów pomocy społecznej. Należy podkreślić, że powołana wyżej i ustawa statuuje cel pomocy społecznej w art.3 ust. 1, zgodnie z którym wspiera ona osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka. Kwestie ewentualnej ochrony osób należą bowiem do zadań organów ścigania. Biorąc pod uwagę powyższe, skargę jako nie zasługującą na uwzględnienie, należało oddalić na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 1270 z późn. zm.)