II SA/Kr 274/10

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 5 lipca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku M. J. o ustanowienie radcy prawnego w sprawie ze skargi M. J. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 2 grudnia 2010 r. Nr: [...] w przedmiocie przekazania wniosku do organu właściwego p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o ustanowienie radcy prawnego z urzędu W dniu 2 czerwca 2011 roku do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynął kolejny (trzeci) wniosek M. J. o przyznanie prawa pomocy obejmującego ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Skarżący podniósł, iż znajduje się w trudnej sytuacji finansowej i materialnej, dlatego nie stać go na ponoszenie kosztów ustanowienia pełnomocnika we własnym zakresie. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Stosownie do treści art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 150, poz. 1270 ze zmianami) prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w jego toku. Z brzmienia cytowanego przepisu wynika, że uprawniony podmiot może wystąpić ze stosownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w każdym czasie, aż do zakończenia postępowania sądowego prawomocnym wyrokiem. Z drugiej jednak strony wydanie korzystnego orzeczenia co do zwolnienia od kosztów sądowych lub ustanowienia kwalifikowanego pełnomocnika z urzędu eliminuje dalsze pozytywne rozpoznawanie wniosków w tym właśnie zakresie. W niniejszej sprawie postanowieniem z dnia 21 grudnia 2010 roku Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie przyznał skarżącemu M. J. prawo pomocy obejmujące ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Orzeczenie to ma przymiot prawomocności, gdyż nie wniesiono od niego sprzeciwu. Po wystąpieniu Sądu do Rady Okręgowej Izby Radców Prawnych w K. Dziekan OIRP w dniu 9 czerwca 2011 roku na pełnomocnika skarżącego wyznaczył radcę prawnego O. G. wykonującego zawód w Kancelarii Radcy Prawnego ul. [...] w K.. Jak wynika z akt sprawy, przyznane prawo pomocy nie zostało skarżącemu cofnięte na podstawie art. 249 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Powyższe oznacza, że skarżący może korzystać z pomocy fachowego pełnomocnika bez ponoszenia jego wynagrodzenia i wydatków w całym postępowaniu rozpoznawczym, egzekucyjnym, a także w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Z tego względu wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia radcy prawnego nie mógł zostać uwzględniony, a postępowanie w tej kwestii należało umorzyć jako bezprzedmiotowe na postawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.