II SA/Kr 2766/00

Naczelny Sąd Administracyjny po rozpoznaniu sprawy ze skarg Bogusławy B., Jana B., Piotra Ś., Doroty Dz., Joanny C. i Ryszarda C. na decyzję Wojewody M. z dnia 29 września 2000 r. (...) w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę - uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; (...). Decyzją z dnia 29 września 2000 r. (...) Wojewoda M., na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ oraz art. 138 par. 1 pkt 2 Kpa, po rozpatrzeniu odwołań Joanny i Ryszarda C. oraz Elżbiety O., Aleksandra D., Artura i Macieja D., Tomasza D., Andrzeja D. od decyzji z dnia 22 marca 2000 r. (...) wydanej przez Prezydenta Miasta K. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę dla inwestycji: przebudowa i rozbudowa budynku położonego przy ul. B. P. 7 w K. na hotel na dz. nr 129 obr. 14, dla Bożeny R., Andrzeja J. - uchylił decyzję organu I instancji w zakresie zatwierdzenia załączonego projektu budowlanego i w tym zakresie orzekł o zatwierdzeniu załączonego projektu budowlanego uzupełnionego aneksem wyjaśniającym z lipca 2000 r. architektura - aneks do tomu II - projekt architektoniczno-budowlany, a w pozostałym zakresie tzn. w części dotyczącej udzielenia pozwolenia na przebudowę i rozbudowę budynku położonego przy ul. B. P. 7 w K. na hotel, na dz. nr 129 obr. 14 - utrzymał decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził, co następuje: Przedmiotowa inwestycja polega na przebudowie istniejącego budynku i jego rozbudowie w celu przystosowania go do funkcji hotelowej. W ramach tej przebudowy istniejący dach na budynku nr 7 został podniesiony do wysokości kalenicy na budynku nr 9, co spowodowało różnicę wysokości dachu względem kalenicy budynku nr 5. Ze względu na istniejący komin w ścianie szczytowej budynku nr 5 tutejszy organ zażądał wyjaśnień projektanta co do wysokości dachu w pobliżu istniejącego komina. Warunek ten został spełniony i dostarczono aneks wyjaśniający układ projektowanego dachu przy granicy z kamienicą nr 5 przy ul. B. P. w K., z przekrojami i analizą zgodności przedstawionego rozwiązania z normą PN-89;B-10425 dotyczącą przewodów dymowych, spalinowych i wentylacyjnych. Aneks wyjaśniający został przyjęty i włączony do akt sprawy. Wniosek o pozwolenie na budowę został złożony 21.12.1999 r. w terminie ważności decyzji (...) z marca 1998 r. (...) Prezydenta Miasta K. o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla tej inwestycji, co spełnia dyspozycję art. 32 ust. 4 pkt 1 ustawy Prawo budowlane. Jak wynika ze zgromadzonego materiału dowodowego przedstawiona dokumentacja projektowa została wykonana zgodnie z rozporządzeniem Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 3 listopada 1998 r. /Dz.U. nr 140 poz. 906/, w sprawie szczegółowego zakresu i formy projektu budowlanego, przez osoby uprawnione, a także pozostaje w zgodności z rozporządzeniem Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. /Dz.U. 1995 nr 10 poz. 46 ze zm./ w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Posiada wymagane projekty branżowe i uzgodnienia. Projekt zagospodarowania terenu został uzgodniony przez Zakład Uzgadniania Dokumentacji Projektowej. Za zgodność projektu z przepisami techniczno-budowlanymi odpowiada uprawniony projektant, w ramach odpowiedzialności zawodowej z tytułu sprawowania samodzielnej funkcji w budownictwie - projektanta z wymaganymi uprawnieniami budowlanymi. Inwestycja od strony północno-wschodniej graniczy bezpośrednio z działką nr 126/2 w związku z czym w aktach sprawy znajduje się wymagana zgoda właściciela ww. działki - Biura Urządzania Lasu i Geodezji Leśnej - na zabudowę działki nr 129 w granicy z działką 126/2. Odnośnie zastrzeżeń stron odwołujących się dotyczących ograniczenia dopływu światła dziennego do mieszkań w budynku nr 9 organ wyjaśnił, iż materiał dowodowy został uzupełniony przez projektanta o analizę dopływu światła do tych posesji, z której wynika iż pole widzenia w płaszczyźnie poziomej z okien budynku nr 5 i 9 położonych najbliżej granicy działki nr 129, a budynkiem projektowanym wynosi 106 stopni. Wielkość ta zapewnia spełnienie par. 13 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, zgodnie z którym najmniejszy wymagany kąt widzenia z okna budynku przesłanianego określony jest na co najmniej 60 stopni. Analizując par. 60 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia dotyczący minimalnego czasu nasłonecznienia pomieszczeń organ zapoznał się z układem i wielkością mieszkań w budynku nr 9 na podstawie dostarczonego do tut. Wydziału planu poszczególnych kondygnacji, z którego wynika, że w poziomie parteru od strony podwórka /przy budynku nr 7/ znajduje się mieszkanie jednopokojowe w stosunku do którego według powyższego przepisu nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia. Zgodnie z par. 60 ust. 2 ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie "w mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymagania ust. 1 /dotyczącego wymaganego czasu nasłonecznienia/ co najmniej do jednego pokoju, przy czym w zabudowie uzupełniającej /plombowej/ dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia do 1,5 godziny, a w odniesieniu do mieszkania jednopokojowego nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia". Pozostałe mieszkania są dwupokojowe lub wielopokojowe, przy czym każde z nich posiada jeden pokój od strony ul. R. P., o ekspozycji południowo-zachodniej. Powoływany powyżej przepis stanowi, iż w mieszkaniu wielopokojowym dopuszcza się ograniczenie wymogów nasłonecznienia do co najmniej jednego pokoju, przy czym w zabudowie uzupełniającej /plombowej/ dopuszcza się ograniczenie wymaganego czasu nasłonecznienia do 1,5 godziny w dniach równonocy. Analiza graficzna wykonana przez projektanta na podstawie wykresów linijki słońca udowadnia, w ocenie organu, iż powyższy warunek co do wymaganego czasu nasłonecznienia jest spełniony dla powyższych mieszkań. Z uwagi na fakt, iż ulica B. P. posiada zabudowę zwartą jak wiele ulic K., każda z kamienic jest w układzie plombowym w stosunku do sąsiednich budynków w pierzei ulicy. Teren inwestycji zgodnie z ustaleniami Miejscowego Planu Ogólnego Zagospodarowania Przestrzennego Miasta K. uchwalonego Uchwałą nr 58 Rady Miasta K. z dnia 16 listopada 1994 r., zmieniającą uchwałę w sprawie miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Miasta K. /Dz.Urz. Woj. K. 1994 nr 24 poz. 108/, ze względu na rodzaj przeznaczenia znajduje się w "Obszarze mieszkaniowym - M2", gdzie stosuje się par. 16 ust. 2 i 3 tej uchwały, według którego obiekty z zakresu przeznaczenia dopuszczalnego w tym obszarze można lokalizować pod warunkiem zachowania zasady, aby takie obiekty lub urządzenia projektowane i istniejące z zakresu przeznaczenia dopuszczalnego łącznie, nie zajmowały więcej niż 30 procent powierzchni danego obszaru. Zatem warunek ten dotyczy relacji między powierzchnią zabudowy a powierzchnią całego obszaru M2 i nie dotyczy bilansu funkcji poszczególnych obiektów w granicach działki, a w rejonie zdominowanym przez funkcję mieszkaniową może być spełniony. W tym obszarze planu dopuszcza się lokalizację obiektów usług komercyjnych, więc modernizacja budynku na hotel jest zgodna z zapisem planu. Natomiast ze względu na fakt, że planowana inwestycja znajduje się na terenie zainwestowanym i obejmuje przebudowę i rozbudowę istniejącego obiektu, zgodnie z ustalonymi dla tej inwestycji warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu nie mają zastosowania wskaźniki intensywności zabudowy. Dalej organ II instancji stwierdza, że w toku postępowania Piotr S. w dniu 21.08.2000 r. zapoznał się z, aktami sprawy, ponieważ w tym dniu ujawnił, że posiada udział 5/96 we współwłasności kamienicy przy ul. P. 9, - na potwierdzenie tego Piotr S. załączył kserokopię aktu notarialnego z 19.04.1999 r. Repertorium A.4036/99, na podstawie którego nabył udział w nieruchomości. W wypisie ewidencyjnym z 16.11.1999 r. na podstawie którego określono udział stron w postępowaniu administracyjnym. Piotr S. nie był ujawniony jako współwłaściciel nieruchomości na działce nr 130 przy ul. P. 9 w K., w ww. wypisie ewidencyjnym były natomiast wyszczególnione osoby, od których nabył on udział w nieruchomości, lecz osoby te w toku postępowania nie poinformowały organu administracji o zbyciu części udziałów. Bieżąca aktualizacja informacji o stanie władania następuje przez powiadomienie o zmianie własności przez właścicieli, co jest obowiązkiem w stosunku do organu prowadzącego ewidencję. W przedmiotowej sprawie niedopełnienie tego obowiązku spowodowało opóźnione włączenie się strony do postępowania, nie mniej jednak po udzieleniu powyższych wyjaśnień w toku postępowania Piotr S. miał możliwość zapoznać się z materiałem dowodowym w sprawie. W odpowiedzi na kwestionowanie przez strony odwołujące się, że projektowany przejazd w poziomie parteru niekorzystnie wpłynie na współczynnik przenikalności cieplnej dla ściany budynku nr 5, organ uznał, iż nie znajduje to potwierdzenia w projekcie budowlanym, gdyż ściana konstrukcyjna przebudowywanego budynku od strony posesji nr 5 pozostanie - jest tylko częściowo zmieniona poprzez wprowadzenie w projekcie wzmacniających ją słupów żelbetowych od strony projektowanej bramy przejazdowej w budynku przy ul. P. 7. Zatem ściana szczytowa budynku nr 5 nie zostanie odkryta, pozostając w odległości dylatacyjnej szczeliny od ściany budynku nr 7. Na powyższą decyzję skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnieśli Bogusława B. i Jan B., Piotr S., Dorota Dz. oraz Joanna C. i Ryszard C. Wszyscy skarżący w swych skargach podnoszą zarzut naruszenia interesów osób trzecich ponieważ posiadają mieszkania jednopokojowe, które w wyniku rozbudowy budynku zostaną całkowicie pozbawione światła. Nadto skarżący podnosili, że ponieważ ich mieszkania położone są od strony podwórka, wyziewy z kuchni mającego powstać hotelu będą przenikały do ich mieszkań. Podnosząc powyższe zarzuty skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji organu I instancji. W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje stanowisko zawarte w motywach zaskarżonej decyzji. Rozpoznając skargę Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 35 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /t.j. Dz.U. 2000 nr 106 poz. 1126 ze zm./ "Przed wydaniem decyzji o pozwoleniu na budowę lub odrębnej decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego właściwy organ sprawdza: 1/ zgodność projektu zagospodarowania działki lub terenu z: a/ miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, b/ wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, c/ przepisami, w tym techniczno-budowlanymi, 2/ kompletność projektu budowlanego i posiadanie wymaganych opinii, uzgodnień, pozwoleń i sprawdzeń, 3/ wykonania projektu przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane" Z uzasadnienia decyzji organu I oraz II instancji wynika, iż organy te dokonały sprawdzenia przedłożonego projektu zgodnie z powołanym wyżej przepisem. Umknęła jednakże uwadze obu organów niezgodność zatwierdzonego projektu budowlanego oraz zagospodarowania działki z jednym z warunków zawartych w decyzji Prezydenta Miasta K. (...) z marca 1998 r. (...) o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, w części dotyczącej warunków komunikacyjnych. Zgodnie bowiem z punktem 7 załącznika nr 2 do decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu "Inwestor winien zabezpieczyć odpowiednią ilość miejsc parkingowych dla potrzeb planowanej inwestycji, tj. zgodnie z ustaleniami strefy nr 19 do 12 miejsc na 1.000 m2 powierzchni usługowej lub do 25 na 100 zatrudnionych". Natomiast z planu zagospodarowania działki wynika w sposób jednoznaczny, iż inwestor planuje tylko dwa miejsca postojowe - jedno dla osób niepełnosprawnych i drugie dla samochodu obsługującego gości hotelowych oraz dwa miejsca na ulicy Prusa przed hotelem, które to dwa miejsca nie spełniają warunków miejsc parkingowych dla hotelu skoro są ogólnie dostępne dla wszystkich użytkowników ulicy. Zgodnie z zatwierdzonym projektem budowlanym /T. 1/ powierzchnia użytkowa planowanej inwestycji ma wynosić 1.882 m2, a zatem zaplanowanie tylko dwóch miejsc parkingowych jest sprzeczne z ustaleniami zarówno decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, jak też z planem zagospodarowania przestrzennego miasta K. skoro teren, na którym planowana jest przedmiotowa inwestycja objęty jest ustaleniami "Strefy intensywności miejskiej" oznaczonej nr 19 w obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego miasta K. Organ I instancji ustalił, że organizacja obsługi zmotoryzowanych gości hotelowych przewiduje pozostawienie przez nich samochodów na parkingu poza działką i ulicą P. w K. Taka organizacja obsługi gości posiadających samochody jest w ocenie Sądu mało prawdopodobna oraz sprzeczna w ustaleniami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Powyższe uchybienie musiało skutkować uchyleniem decyzji obu organów skoro zgodnie z unormowaniem zawartym w art. 47 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./ "warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ustalone w decyzji, wiążą organ wydający pozwolenie na budowę." Przy ponownym rozpoznaniu organ winien zobowiązać inwestora do uzupełnienia projektu w zakresie miejsc postojowych, zgodnie z ustaleniami warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Odnośnie podnoszonych w skargach zarzutów, to nie znajdują one uzasadnienia w zebranym materiale dowodowym. Z przedłożonej przez inwestora, a wykonanej przez osobę uprawnioną opinii tzw. "linijki słońca" wynika, iż będą spełnione warunki wynikające z par. 13 ust. 3 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 140 ze zm./. W sposób prawidłowy organy dokonały interpretacji par. 60 ust. 2 powołanego wyżej oporządzenia, z którego to przepisu wynika, iż dla mieszkania jednopokojowego nie określa się wymaganego czasu nasłonecznienia. Odnośnie zarzutu przenikania zapachów kuchennych do mieszkań to należy podnieść, iż projekt przewiduje nowoczesne wyprowadzenie wentylacji poza połacie dachowe. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 22 ust. 1 pkt 1 i ust. 2 pkt 1 oraz. art. 29 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji. O kosztach orzeczono na mocy art. 55 ust. 1 powołanej ustawy o NSA.