II SA/Kr 28/26

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Agnieszka Nawara-Dubiel po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2026 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 6 października 2025 r., znak: SKO.Rol/4172/15/2025 w przedmiocie zezwolenia na wyłączenie gruntu rolnego z produkcji rolnej oraz ustalenia opłaty rocznej za wyłącznie gruntu z produkcji rolnej postanawia: 1. odrzucić skargę 2. zwrócić skarżącemu uiszczony wpis od skargi w kwocie 200 (dwieście) zł 21 października 2025 r. skarżącemu osobiście doręczono decyzję z pouczeniem, że skargę wnosi się "w terminie 14 dni" (k. 69 i k. 73 a.a. – przesyłka nr [...]). 29 października 2025 r. skarżącemu osobiście doręczono postanowienie z 22 października 2025 r. o treści: "[...] działając na podstawie art. 111 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego [...] prostuje pouczenie [...] w ten sposób, że [...] przysługuje skarga [...] w terminie 30 dni [...]. [...] działając w trybie art. 111 § 1a w związku z art. 111 § 1 K.p.a. należało sprostować pouczenie co do terminu wniesienia w stosunku do decyzji środka zaskarżenia do sądu administracyjnego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Krakowie informuje jednocześnie, że zgodnie z art. 111 § 2 K.p.a. – w przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia, a zatem termin do ewentualnego złożenia skargi rozpocznie swój bieg od dnia doręczenia lub ogłoszenia przedmiotowego postanowienia tut. Kolegium" (k. 76 a.a. i k. 44 a.s. – przesyłka nr [...]). 28 listopada 2025 r. adwokat reprezentujący skarżącego nadał skargę (k. 12 a.s. – przesyłka nr [...]), podkreślając przy tym, że decyzja została doręczona w całości dopiero 29 października 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga byłaby wniesiona na czas, gdyby termin liczyć od dnia doręczenia postanowienia (najpóźniej 28 listopada 2025 r.), jednakże termin należy liczyć od dnia doręczenia decyzji (najpóźniej 20 listopada 2025 r.). Skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a (art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Dz. U. z 2026 r. poz. 143, dalej: "ppsa"). Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia (art. 58 § 1 pkt 2 ppsa). Sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy (art. 232 § 1 pkt 1 ppsa). Strona może w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji zażądać jej uzupełnienia co do rozstrzygnięcia bądź co do prawa odwołania, wniesienia w stosunku do decyzji powództwa do sądu powszechnego lub skargi do sądu administracyjnego albo sprostowania zamieszczonego w decyzji pouczenia w tych kwestiach (art. 111 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego, Dz. U. z 2025 r. poz. 1691, dalej: "kpa"). Organ administracji publicznej, który wydał decyzję, może ją uzupełnić lub sprostować z urzędu w zakresie, o którym mowa w § 1, w terminie czternastu dni od dnia doręczenia lub ogłoszenia decyzji (art. 111 § 1a kpa). Uzupełnienie lub odmowa uzupełnienia decyzji następuje w formie postanowienia (art. 111 § 1b kpa). W przypadku wydania postanowienia, o którym mowa w § 1b, termin dla strony do wniesienia odwołania, powództwa lub skargi biegnie od dnia jego doręczenia lub ogłoszenia (art. 111 § 2 kpa). Uzupełnienie dotyczy przypadków, gdy pouczenia nie ma albo jest niekompletne (np. niepodanie terminu), natomiast sprostowanie dotyczy przypadków pouczenia błędnego (np. podanie zbyt krótkiego terminu) [A. Krawczyk [w:] Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, red. W. Chróścielewski, Warszawa 2025, art. 111]. W świetle art. 111 § 2 kpa termin wniesienia skargi biegnie od dnia doręczenia tylko postanowienia o uzupełnieniu lub postanowienia o odmowie uzupełnienia decyzji, co oznacza, że dla strony, która żądała stosownego sprostowania decyzji, terminy te biegną od dnia doręczenia decyzji, której sprostowania domaga się strona; terminy te biegną od dnia doręczenia decyzji także wtedy, gdy organ sprostuje decyzję z urzędu [A. Wróbel [w:] M. Jaśkowska, M. Wilbrandt-Gotowicz, A. Wróbel, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. IX, Warszawa 2026, art. 111]. Wskazanie skutków w zakresie przesunięcia biegu terminu odnosi się do postanowień w zakresie uzupełnienia bądź odmowy uzupełnienia decyzji administracyjnej (czyli § 1b), zamiast odnieść się do zakresu przedmiotowego rektyfikacji, czyli uzupełniania bądź sprostowania decyzji (czyli § 1 i 1a). Tym samym nie wskazano na ochronę strony w przypadku sprostowania decyzji, co wynikało z brzmienia § 2 sprzed nowelizacji (por. Dz.U. 2000 nr 98 poz. 1071 oraz Dz.U. 2011 nr 6 poz. 18) [M. Dyl [w:] R. Hauser, M. Wierzbowski (red), Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, wyd. 8, 2023, art. 111]. Sąd aprobuje stanowisko, że błędne pouczenie w decyzji co do prawa odwołania nie może szkodzić stronie, która zastosowała się do tego pouczenia (art. 112 k.p.a.). Nie mniej jednak powyższa sytuacja nie powoduje wstrzymania biegu terminu do wniesienia środka zaskarżenia, który jest terminem ustawowym i rozpoczyna się od daty ściśle określonej w przepisach. Należy również zwrócić uwagę na to, że niewłaściwe pouczenie nie może też przyznawać stronie specjalnych uprawnień naruszających ustalone prawem zasady postępowania administracyjnego, ani też usankcjonować nieistniejących zasad zaskarżania. Wada takiego aktu administracji polegająca na wadliwym pouczeniu może stanowić podstawę jedynie do przywrócenia terminu (wyrok NSA z dnia 23 lutego 2000 r. III SA 8295/98, publ. LEX nr 46243). W świetle powyższych okoliczności przyjąć należy, że skarga została wniesiona z uchybieniem ustawowego terminu, w związku z czym Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia. Wpis od skargi został zwrócony na zasadzie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.