II SA/Kr 281/03

WyrokWSA w Krakowie2006-07-25

Skład orzekający: Sędzia NSA Andrzej Niecikowski, Sędzia NSA Joanna Tuszyńska, WSA Barbara Pasternak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w maksymalnej wysokości, wydane na podstawie art. 121 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, może zostać utrzymane w mocy bez szczegółowego uzasadnienia organu co do wysokości tej grzywny, zwłaszcza gdy obowiązek dotyczy rozbiórki części budynku?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że postanowienie o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia w maksymalnej wysokości wymaga szczegółowego uzasadnienia organu, wskazującego okoliczności faktyczne i prawne, które legły u podstaw takiej decyzji. Brak takiego uzasadnienia, zwłaszcza w przypadku obowiązku rozbiórki niewielkiej części budynku, uniemożliwia kontrolę prawidłowości zastosowanego uznania administracyjnego. Ponadto, sąd powołał się na orzecznictwo NSA, zgodnie z którym rozbiórka części obiektu budowlanego nakazana na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego nie jest tożsama z "przymusową rozbiórką" w rozumieniu art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi E. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, które utrzymało w mocy postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego o nałożeniu na skarżącą grzywny w celu przymuszenia w wysokości [...] zł. Grzywna została nałożona z powodu uchylania się od wykonania obowiązku rozbiórki samowolnie wybudowanego komina dymowego. Skarżąca podniosła zarzut przedwczesnego wszczęcia postępowania egzekucyjnego, wskazując na złożenie skargi do NSA na decyzję nakazującą rozbiórkę. Sąd uznał, że postanowienie o nałożeniu grzywny było wadliwie uzasadnione co do wysokości.
Rozstrzygnięcie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego oraz poprzedzające je postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, orzekł o niewykonywalności zaskarżonego postanowienia i zasądził od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej zwrot kosztów postępowania.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Niecikowski Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska (spr.) WSA Barbara Pasternak Protokolant Katarzyna Paszko-Fajfer po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lipca 2006 r. sprawy ze skargi E. Ł. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 9 stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia I. uchyla zaskarżone postanowienie jak i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II. orzeka, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonywane, III. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego na rzecz skarżącej E.Ł. kwotę [...] zł. ([...]złotych), tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...].2002r , wydanym na podstawie art. 119 , 121 § 4 oraz art. 122 ustawy z dnia 17 czerwca 1966r o postępowaniu egzekucyjnym w administracji /Dz.U. z 1991 r Nr 36 poz. 161 z późn. zm./ , Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego nałożył na E. Ł. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł , wobec uchylania się przez zobowiązaną od wykonania obowiązku określonego w załączonym odpisie tytułu wykonawczego , tj. rozbiórki samowolnie wybudowanego komina dyniowego na dachu budynku mieszkalnego na posesji przy ul. [...] w [...] W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że mimo doręczenia zobowiązanej w dniu [...].2002r upomnienia , zawierającego wezwanie do wykonania obowiązku w terminie 7 dni i powiadomienia organu o wykonaniu rozbiórki, zgłoszenie wykonania obowiązku nie nastąpiło. W zażaleniu na to postanowienie E. Ł.wniosła o jego uchylenie. Podała , że wszczęcie postępowania było przedwczesne , gdyż na decyzję WINB złożyła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 9 stycznia 2003r , wydanym na podstawie art. 138 § l pkt l kpa , Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu wskazał , że decyzją z dnia [...].20002r Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, utrzymaną w mocy decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2002r nakazano E.Ł. rozbiórkę samowolnie wybudowanego komina dymowego na dachu budynku mieszkalnego na posesji przy ul.[...] 14 w [...] Skoro zobowiązana nie zrealizowała dobrowolnie tego obowiązku , to organ I instancji zasadnie nałożył grzywnę w celu przymuszenia w wysokości [...] zł na podstawie art. 121 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Jednocześnie stwierdził , że brak jest podstaw do wstrzymania postępowania egzekucyjnego ,w razie wniesienia do NSA skargi na decyzję o nakazaniu rozbiórki. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na to postanowienie E.Ł. wniosła o jego uchylenie. Podniosła , że nałożenie na nią grzywny w maksymalnej wysokości nie jest uzasadnione. W odpowiedzi na skargę strona przeciwna wniosła o jej oddalenie , podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Sąd zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art.97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. -Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1271), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny Zgodnie z treścią art.3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania , nie będąc przy tym związanym granicami skargi / art. 134 ustawy/. W myśl art.15 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji egzekucja administracyjna może być wszczęta , jeżeli wierzyciel , po upływie terminu do wykonania przez zobowiązanego obowiązku, uprzednio przesłał mu pisemne upomnienie , zawierające wezwanie do wykonania obowiązku. W aktach znajduje się upomnienie z dnia [...].2002r , w którym wezwano zobowiązaną do wykonania w terminie 7 dni od dnia doręczenia upomnienia obowiązku polegającego na rozbiórce samowolnie wybudowanego komina dymowego na dachu budynku mieszkalnego na posesji przy ul.[...] 14 w [...] W upomnieniu wskazano , że obowiązek stał się wymagalny w dniu [...].2002r. W aktach brak jest jednakże dowodu doręczenia skarżącej decyzji z dnia [...].2002r. Upomnienie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] 2002r. Stosownie do treści art. 119 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji grzywnę w celu przymuszenia nakłada się, gdy egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku znoszenia lub zaniechania albo obowiązku wykonania czynności, a w szczególności czynności, której z powodu jej charakteru nie może spełnić inna osoba za zobowiązanego. Przepis art. 121 ustawy stanowił, że : § 1. Grzywna w celu przymuszenia może być nakładana kilkakrotnie w tej samej lub wyższej kwocie, z zastrzeżeniem § 4. § 2. Z zastrzeżeniem § 5 każdorazowo nałożona grzywna nie może przekraczać kwoty 5.000 zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej kwoty 25.000 zł. § 3. Grzywny nakładane wielokrotnie nie mogą łącznie przekroczyć kwoty 10.000 zł, a w stosunku do osób prawnych i jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej - 100.000 zł. § 4. Jeżeli egzekucja dotyczy spełnienia przez zobowiązanego obowiązku wynikającego z przepisów prawa budowlanego lub z zakresu bezpieczeństwa i higieny pracy, grzywna w celu przymuszenia jest jednorazowa. § 5. Wysokość grzywny, o której mowa w § 4, stanowi, w przypadku obowiązku przymusowej rozbiórki budynku lub jego części, iloczyn powierzchni zabudowy budynku lub jego części, objętego nakazem przymusowej rozbiórki, i 1/5 ceny l m2 powierzchni użytkowej budynku mieszkalnego, ogłoszonej przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów do obliczania premii gwarancyjnej dla posiadaczy oszczędnościowych książeczek mieszkaniowych. Jak wynika z brzmienia powyższego przepisu wysokość grzywny zależy od uznania organu egzekucyjnego. Uznanie to jednakże nie może być dowolne. Uzasadnienie postanowienia powinno zawierać wskazanie okoliczności faktycznych i prawnych, którymi kierował się organ przy podejmowaniu rozstrzygnięcia. Uzasadnienie rozstrzygnięcia ma szczególne znaczenie przy ocenie jego prawidłowości przez organ wyższego stopnia, zwłaszcza rozstrzygnięć o charakterze uznaniowym. Brak prawidłowego uzasadnienia uniemożliwia bowiem - w przypadku jej zaskarżenia - ustalenie, czy organ nie przekroczył granic przyznanego mu uznania administracyjnego. Mając na uwadze , iż konsekwencją niewykonania obowiązku , do wykonania którego ma przymusić nałożona grzywna , jest zastosowanie wykonania zastępczego oraz to , że przedmiotem obowiązku w niniejszej sprawie było rozebranie komina , a więc niewielkiej części budynku , tym bardziej rzeczą organu było wskazanie dlaczego zastosował grzywnę w maksymalnej wysokości. Skoro organ egzekucyjny winien kierować się zasadą celowości i skuteczności, wysokość grzywny winna być do nich adekwatna. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ winien uzasadnić wysokość nakładanej grzywny. Zdaniem Sądu organ prawidłowo , jako podstawę rozstrzygnięcia, przyjął przepis art.121 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Decyzja wymieniona w tytule wykonawczyni opierała się na przepisie art.51 ust. l pkt2. Zgodnie z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13.09.1999r (IV SA 1663/98 LEX nr 48190) "przez przymusową rozbiórkę budynku lub jego części rozumieć należy niewątpliwie obowiązek orzeczony w decyzji wydanej na podstawie art. 48 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane. Jeżeli natomiast w decyzji wydanej na podstawie art. 51 ust. l pkt 2 tej ustawy, jako obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia robót do stanu zgodnego z prawem, nakazano rozbiórkę części obiektu budowlanego, to obowiązku tego nie można rozumieć jako "przymusowej rozbiórki", o jakiej mowa w art. 121 § 5 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji." Wybudowanie komina dymowego odprowadzającego spaliny z kominka zainstalowanego na piętrze budynku nie jest wykonaniem obiektu budowlanego ani jego części. Postawienie przedmiotowego komina jest wykonaniem urządzenia technicznego. W myśl art. 145 § l pkt c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Dlatego też , na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku . O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 21.07.2026. · Źródło