II SA/Kr 281/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Barbara Pasternak Sędziowie WSA Renata Czeluśniak / spr. / WSA Mariusz Kotulski Protokolant Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 czerwca 2009 r. sprawy ze skargi M.S. , K.G., A.S. , M.B. i K.B. na decyzję Wojewody [....] z dnia 25 stycznia 2001 r. nr [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę skargę oddala. Wójt Gminy K. nad [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2000r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. Nr 89, poz. 414 ze zm.), oraz art. 104 i art. 108 kpa, porozumienia nr [...] z dnia 6 grudnia 1993r. zawartego pomiędzy Kierownikiem Urzędu Rejonowego w N. a Zarządem Gminy K w sprawie powierzenia zadań z zakresu działalności rządowej administracji ogólnej Zarządowi Gminy - (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...], poz. [...], Nr [...], poz. [...], Nr [...], poz. [...] oraz Nr [...], poz. [...], Nr [...] poz. [...]) w związku z art. 89 ust. 1 i 3 ustawy z dnia 13 października 1998r. Przepisy wprowadzające ustawę reformującą administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872), zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie dla Zakładu Energetycznego [...] S.A. na budowę stacji transformatorowej "[...]" wraz z wyprowadzeniem linii [...] i przebudową linii n/n i odwodnieniem terenu stacji. Organ odmówił nadaniu decyzji o pozwoleniu na budowę rygoru natychmiastowej wykonalności. Inwestor został zobowiązany do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego. W uzasadnieniu organ I instancji podał, że w dniu 27 grudnia 1999r. Zakład Energetyczny [...] złożył wniosek o wydanie pozwolenia na budowę w/w stacji transformatorowej. Dla inwestycji została wydana decyzja o wzizt z dnia [...] września 1996r. oraz z dnia [...] września 1998r. obejmująca działki 1, 2, 3, 4, 5, 6 i 7. W przedłożonym projekcie zagospodarowania działki projektant określił działki, na których ma być ostatecznie realizowana inwestycja, ograniczając się do działek 1, 2, 3 i 7. Inwestor wykazał prawo dysponowania nieruchomością. Organ wskazał następnie, że, jak wynika z przedłożonej oceny oddziaływania inwestycji na środowisko naturalne, pod wprowadzeniem liniowym ani w jej sąsiedztwie nie występuje pole elektryczne o wartościach przekraczających 1kV/m. ...W związku z tym przedłożona dokumentacja nie zawiera stref ochronnych. Ponadto odnośnie zarzutu braku uzgodnienia projektu budowlanego jako "inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska" organ wskazał, że zdaniem Wojewody decyzja Wojewody [...] uzgadniająca niniejsze rozwiązania projektowe jest aktualna i nie wymaga ponownych uzgodnień. Odnośnie zarzutu, że wniosek o wydanie decyzji o pozwoleniu na budowę jest niekompletny, organ wyjaśnił, że inwestor wykazał prawo dysponowania nieruchomością w postaci umowy użyczenia, a przed wydaniem decyzji uzyskał tytuł prawny na mocy aktu notarialnego nr [...] z dnia [...] grudnia 2000r. Ponadto sprawa własności działki nr 3 został wyjaśniona, ponieważ skarga na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] marca 2000r. została oddalona wyrokiem NSA z dnia 27 września 2000r. sygn. akt II SA/Kr 1067/00 i tym samym potwierdzone zostało dysponowanie inwestora terenem na cele budowlane. W ocenie organu I instancji projekt zagospodarowania działki jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego gminy K. [...] zatwierdzonym uchwałą Rady Gminy K. [...] z dnia [...] maja 1992r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...]) oraz uchwałą Rady Gminy K. Nr [...] z dnia 21 października 1994r. (Dz. Urz. Woj. [...] Nr [...]), z ustaleniami decyzji Wójta Gminy K. [...] o wzizt z dnia [...] września 1996r. i z dnia [...] września 1998r. oraz przepisami, w tym techniczno-budowlanymi. Kompletny projekt budowlany spełnia wymagania określone w art. 34 ust 1, 2 i 3 Prawa budowlanego, a inwestor uzyskał wymagane przepisami szczególnymi uzgodnienia, pozwolenia i opinie innych organów. Odwołanie od powyższej decyzji do Wojewody [...] wniosła M. S.. W odwołaniu podniesiono naruszenie art. 68 ust. 5 i 6 ustawy o ochronie środowiska oraz naruszenie przepisów ustawy Prawo budowlane. Odwołująca się zarzuciła, że projekt zagospodarowania działki wchodzący w skład projektu budowlanego jest niezgodny z wzizt, ponieważ granice terenu nie pokrywają się z granicami inwestycji przedstawionymi w załączniku graficznym nr 1 i 2 decyzji wzizt i nie obejmują części działki nr 3. Ponadto w projekcie zagospodarowania terenu nie naniesiono stref ochronnych po 9 m z każdej strony linii zarówno na linii [...] obok stacji w rejonie słupa nr "A", z którego będzie przewieszone doprowadzenie do stacji, jak i wzdłuż wspomnianego doprowadzenia. Odwołująca się wskazała, że pod przewieszeniem wprowadzenia linii [...] do stacji trafo nie będzie można wykorzystać działki nr 3 zgodnie z przeznaczeniem w miejscowym planie ogólnym, czyli pod zabudowę mieszkaniową. W odwołaniu podniesiono też, że decyzja wzizt przewidywała skablowanie odcinka linii niskiego napięcia i połączenia go z istniejącą linią n.n. na słupie usytuowanym na działce 8, zaś inwestor, chcąc najprawdopodobniej uniknąć uzgodnień w celu uzyskania zezwolenia właściciela w/w działki na założenie kabla, zaprojektował słup na działce nr 9, kończąc tam odcinek kabla. Zdaniem odwołującej się kabel bez połączenia go z linią n.n. nie może samodzielnie funkcjonować. Odwołująca się podniosła, że projekt brakującego połączenia w formie napowietrznego przęsła oraz przepust odprowadzający wody opadowe z terenu stacji można znaleźć w projekcie budowlanym przedstawionym na rysunku nr 1 w załączniku nr 1 do decyzji, jednak, jak wynika z treści tabelki na rysunku, inwestorem tej części projektu ma być Gmina K. i Wójt Gminy nie jest organem właściwym do wydania decyzji o pozwoleniu na budowę dla tego fragmentu inwestycji. Zdaniem odwołującej się projekt budowlany jako projekt inwestycji mogącej pogorszyć stan środowiska nie jest też uzgodniony w trybie art. 68 ust. 5 i 6 ustawy o ochronie środowiska z Wojewodą, a powołanie się przez Wojewodę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 1997r. jest chybione, gdyż art. 2 ust. 1 znowelizowanej ustawy stanowi, że sprawy wszczęte, a niezakończone decyzją ostateczną, podlegają rozpoznaniu w trybie ustawy znowelizowanej. Decyzja Wojewody [...] została wydana na podstawie innej oceny oddziaływania na środowiska z 1995r., gdy tymczasem do zaskarżonej decyzji dołączony jest projekt z listopada 1999r. oraz ocena oddziaływania na środowisko również z listopada 1999r. Zdaniem odwołującej się zaskarżona decyzja narusza interesy osób trzecich, w tym F. G. i K. G., którzy w związku z ewentualną realizacją inwestycji poniosą straty zarówno materialne, jak i moralne - nastąpi degradacja krajobrazu, obniżenie wartości działek budowlanych leżących w sąsiedztwie wywłaszczonych działek, a życie toczyć się będzie w nieustannym stresie związanym z zagrożeniami. Jako zarzut najpoważniejszy w ocenie odwołującej się, należy traktować to, że wszczęcie postępowania było niedopuszczalne, gdyż inwestor w okresie ważności decyzji wzizt nie uzyskał prawa do terenu na cele budowlane. Inwestor przedstawił tylko umowę użyczenia działki nr 1 oraz decyzję administracyjną zezwalającą na wejście na działkę nr 3, natomiast jeżeli chodzi o działkę nr 1, to została ona wywłaszczona decyzją starosty w dniu [...] grudnia 1999r., która stała się ostateczna dopiero po złożeniu wniosku o wydanie pozwolenia na budowę. Wojewoda [...] decyzją z dnia 25 stycznia 2001r. znak: [...], wydaną na podstawie art. 81 ust. 1 pkt 2 i art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane oraz art. 138 § pkt 1 i 2 kpa, uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej udzielenia pozwolenia na budowę i w tym zakresie orzekł o udzieleniu Zakładowi Energetycznemu [...] S.A.- z siedzibą w K. pozwolenia na budowę stacji transformatorowej [...] K. wraz z wprowadzeniem linii [...], przebudową linii n/n i odwodnieniem terenu stacji na działkach: 1, 2, 3 i 7, a w pozostałej części zaskarżoną decyzję utrzymał w mocy. W uzasadnieniu organ podał, ze w wyrzeczeniu zaskarżonej decyzji nie zostały wymienione numery działek, których dotyczy przedmiotowa inwestycja, co w istocie czyniło tą decyzję niewykonalną. Inwestor w postępowaniu odwoławczym uzupełnił swój wniosek o podanie numerów działek, co pozwoliło organowi odwoławczemu, na uchylenie zaskarżonej decyzji w części dotyczącej udzielenia pozwolenia na budowę i w tym zakresie orzeczono, wymieniając prawidłowo numery działek. Ponadto Wojewoda wskazał, że decyzje wzizt Wójta Gminy K. zostały poddane ocenie instancyjnej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], które utrzymało obie decyzje w mocy, a Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę S. S. i M. S. na decyzję SKO. Zdaniem Wojewody przedmiotowa inwestycja jest zgodna z ustaleniami obowiązującego miejscowego ogólnego planu zagospodarowania przestrzennego gminy K.. Wojewoda wyjaśnił, że inwestor zrezygnował z części zamierzonej wcześniej inwestycji, ograniczając się do projektowanego słupa na działce nr 7, dlatego granice inwestycji na planszy projektu zagospodarowania działki są zawężone, a ponadto granice na tej planszy nie obejmują działki nr 3, ponieważ nad tą działką przewieszone są jedynie przewody wprowadzające linię [...] na stację, które, jak już wielokrotnie podkreślano, nie potrzebują ustanowienia stref ochronnych. Z oceny oddziaływania na środowisko rozwiązań projektowych inwestycji wynika, że "brak jest podstaw do utworzenia w otoczeniu projektowanego wprowadzenia liniowego [...] obszaru ograniczonego użytkowania, o którym mowa w art. 71 ust. 2 ustawy". Organ odwoławczy wyjaśnił, że w załączniku graficznym do decyzji wzizt została uwidoczniona strefa ochronna z powodu możliwości jej wystąpienia przy niewłaściwym zastosowaniu rozwiązań projektowych, zaś już w ocenie oddziaływania na środowisko sporządzonej na etapie wydawania decyzji wzizt stwierdzono, że strefa ochronna nie występuje. Wojewoda podał też, że działka nr 3 w Miejscowym Planie Ogólnym usytuowana jest na terenie oznaczonym symbolem – [...]- " Rejon lokalizacji stacji [...]" i wykorzystywana jest dotychczas jako rola - pastwisko. Zatem zarzut, że z powodu przewieszenia wprowadzenia linii [...] nie będzie jej można wykorzystać pod zabudowę mieszkaniową jest chybiony. Organ odwoławczy wyjaśnił również, że w punkcie 6 decyzji wzizt zobowiązano inwestora do skablowania istniejącej linii [...], lecz warunek ten ma być spełniony "w ramach projektowanych powiązań liniowych, które będą ujęte w oddzielnym postępowaniu administracyjnym", a zatem zawarty w zaskarżonej decyzji warunek skablowania istniejącej linii [...], po wybudowaniu stacji trafo, nie jest sprzeczny z przywołanym wyżej warunkiem decyzji wzizt. Wojewoda podkreślił, że o zakresie inwestycji decyduje inwestor, który zadecydował o skróceniu odcinka linii n.n. w porównaniu z zakresem skablowania linii n.n. zaproponowanym w decyzji wzizt przewidzianego do skablowania, ograniczając się do budowy linii kablowej n.n. od przesuniętego słupa nr B (na działce nr 2) do nowoprojektowanego słupa nr A (na działce nr 7), zlokalizowanego w osi istniejącej linii napowietrznej n.n. Zgodnie z projektem kabel n.n. zostanie połączony z istniejącą linią napowietrzną n.n. na nowo-projektowanym słupie nr A. Zarzut odwołania mówiący o tym, że Wójt Gminy nie jest organem właściwym do wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę tego fragmentu inwestycji, jakim jest przepust odprowadzający wody opadowe z terenu stacji jest zdaniem Wojewody zupełnie nietrafny, gdyż inwestorem całego przedsięwzięcia przedstawionego w projekcie jest Zakład Energetyczny [...] S.A. Z operatu wodnoprawnego wynika, że odprowadzenie wód opadowych z terenu stacji oraz z mis stanowisk transformatorów przewidziano poprzez rowy oraz przepust rurowy pod drogą (dz. nr 7) do potoku [...], który wpływa do rzeki [...]. Urząd Gminy K., jako właściciel działki nr 7 stanowiącej drogę, w piśmie z dnia 26 listopada 1999r. skierowanym do inwestora, wyraził zgodę na wykonanie przepustu pod drogą dla odprowadzenia wód z terenu stacji trafo. Kwestia nieuzgodnienia z Wojewodą projektu budowlanego jako inwestycji zaliczanej do "mogących pogorszyć stan środowiska" została rozstrzygnięta pismem Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego z dnia 22 grudnia 1999r. Odnośnie naruszenia przez zaskarżoną decyzję interesów osób trzecich, w tym K. i F. G. Wojewoda wskazał, że w jego ocenie działki tych osób są oddzielone od przedmiotowej inwestycji działką nr 10 stanowiącą drogę, a budynek stacji zlokalizowany jest w odległości 22,5 m od budynku usytuowanego na działce nr 11, nie powodując tym samym zacieniania, ani żadnych szkodliwych oddziaływań, które zamykają się przed najbliżej położoną zabudowaną działką nr 11. Ponadto projekt architektoniczno - budowlany prezentuje rozwiązania zapewniające dostateczny poziom ochrony przed podstawowymi uciążliwościami powodowanymi przez hałas, wibracje, zakłócenia elektryczne, promieniowanie, a także przed zanieczyszczeniem powietrza, wody i gleby. Odnośnie zarzutu, że inwestor w okresie ważności decyzji wzizt nie uzyskał prawa do terenu, Wojewoda wyjaśnił, iż inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w terminie ważności decyzji wzizt, a ponieważ decyzja Starosty [...] z dnia [...] grudnia 1999r. o wywłaszczeniu dz. nr 1, była kolejno zaskarżana, postępowanie o pozwolenie na budowę było zawieszane. Również decyzja Starosty [...] z dnia [...] grudnia 1999r. o wejściu na teren działki nr 3, stanowiącej własność M. S. celem przewieszenia przewodów linii energetycznej [...] nad tą działką była kolejno skarżona do Wojewody [...] i NSA. Ostatecznie jednak w dacie wydania zaskarżonej decyzji inwestor legitymował się niepodważalnym prawem do terenu, w szczególności zaś do działek nr 1 i 3. W kwestii zarzutu, że inwestor nie dołączył zgody właściciela działki nr 8, odnośnie przęsła linii n.n. nad tą działką, Wojewoda wskazał, że z tej części inwestycji, przedstawionej na załączniku do decyzji wzizt, inwestor zrezygnował na etapie wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę. Organ odwoławczy stwierdził zatem, że wobec spełnienia przez inwestora wymagań określonych w ust. 1 art. 35 oraz w ust. 4 art. 32 Prawa budowlanego, nie można było odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę. Skargę na powyższą decyzję Wojewody [...] do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wnieśli M. S., K. G., S. S. i F. G. zarzucając naruszenie przepisów: art. 68 ust. 5 i 6 ustawy o ochronie środowiska, art. 11 ust. 1 i 4 ustawy o ochronie gruntów rolnych i leśnych, art. 33 prawa budowlanego oraz art. 145 § 1 pkt 6 kpa. Skarżący wnieśli o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu skargi, oprócz przedstawionych wyżej zarzutów zawartych w odwołaniu od decyzji organu I instancji zarzucono również, że w przedmiotowej sprawie brak jest wyłączenia części działki 1 i 2 z produkcji leśnej, które powinno nastąpić przed wydaniem pozwolenia na budowę, a z akt sprawy wynika jednoznacznie, że część działek 1 i 2 stanowią: las i grunty leśne o powierzchni odpowiednio 0,0321 i 0,0563 ha. W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Postanowieniem z dnia 11 czerwca 2001r. sygn. akt II SA/Kr 689/01 Naczelny Sąd Administracyjny oddalił wniosek skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, a postanowieniem z dnia 16 marca 2005r. zawiesił postępowanie sądowe ze względu na śmierć skarżącego S. S. Po ustaleniu następców prawnych S. S. oraz zmarłego później skarżącego F. G., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, który stał się właściwy do rozpoznania przedmiotowej sprawy na podstawie art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.), postanowieniem z dnia 25 lutego 2009r. podjął z urzędu postępowanie sądowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak wskazano wyżej, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie z uwagi na przepis art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który stanowi, że sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), w skrócie "ppsa", sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zgodnie z art. 134 § 1 ppsa Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że skarga nie jest zasadna. Postępowanie administracyjne w niniejszej sprawie zostało zakończone decyzją z dnia 25 stycznia 2001r., a zatem organ odwoławczy orzekał na podstawie stanu prawnego z tej daty. Art. 28 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz. U. z 2000r. Nr 106, poz. 1126 ze zm.) ustanawiał ogólną zasadę, że roboty budowlane można rozpocząć jedynie na podstawie ostatecznej decyzji o pozwoleniu na budowę, z zastrzeżeniem art. 29 i art. 30. Niewątpliwie przedmiotowa inwestycja, czyli stacja transformatorowa nie mieści się w katalogu wyłączeń z art. 29 i 30 Prawa budowlanego, a więc inwestor zobowiązany był przed rozpoczęciem robót budowlanych do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę. Stosownie do art. 35 ust. 4 prawa budowlanego właściwy organ nie może odmówić wydania decyzji o pozwoleniu na budowę, jeżeli zostały spełnione wymagania określone w art. 35 ust. 1 i 2 oraz w art. 32 ust. 4 prawa budowlanego. Zatem w przedmiotowej sprawie organy administracyjne zobowiązane były do ustalenia, czy: 1) projekt zagospodarowania działki lub terenu jest zgodny z miejscowymi planami zagospodarowania przestrzennego i wymaganiami ochrony środowiska, wymaganiami decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz przepisami, w tym techniczno - budowlanymi; 2) projekt budowlany jest kompletny i posiada wymagane opinie, uzgodnienia, pozwolenia i sprawdzenia oraz został wykonany przez osobę posiadającą wymagane uprawnienia budowlane; 3) projekt architektoniczno – budowlany jest zgodny z przepisami, w tym techniczno - budowlanymi i obowiązującymi Polskimi Normami w zakresie określonym w art. 5 prawa budowlanego; 4) inwestor złożył wniosek o pozwolenie na budowę w terminie ważności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu oraz czy wykazał prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane. Rozpatrując niniejszą sprawę, Sąd dokonał analizy akt sprawy pod kątem spełnienia wyżej wymienionych wymogów dla wydania pozwolenia na budowę i doszedł do przekonania, że organy prowadzące kontrolowane postępowanie zasadnie uznały, że wymogi te zostały spełnione, a więc zgodnie z art. 35 ust. 4 prawa budowlanego organy były zobowiązane do wydania inwestorowi pozwolenia na budowę dla wnioskowanej przez niego inwestycji. Większość zarzutów skargi została zawarta także w odwołaniu od decyzji organu I instancji i organ odwoławczy prawidłowo się do nich wszystkich ustosunkował. Sąd w ramach dokonywanej kontroli legalności postępowania administracyjnego zobowiązany jest do zbadania zarzutów podnoszonych przez skarżących i po ich przeanalizowaniu uznał je niezasadne z ze względów przedstawionych poniżej. Odnośnie zarzutu niezgodności projektu zagospodarowania działki z decyzją wzizt, należy podkreślić, że istotnie projekt zagospodarowania działki w przeciwieństwie do decyzji wzizt nie obejmuje działki nr 3, jednak nie oznacza to niezgodności, ponieważ jest to spowodowane tym, że inwestor zrezygnował z części inwestycji i zdecydował się umieścić słup na działce nr 7, zaś nad działką nr 3 zaplanowane zostało przewieszenie przewodów. Inwestor w toku procesu inwestycyjnego jest uprawniony do zawężenia zakresu inwestycji, a modyfikacje te podlegają kontroli ze strony organów architektoniczno – budowlanych. W ocenie Sądu zmiana usytuowania słupa, a przez to brak ujęcia działki nr 3 w projekcie zagospodarowania działki nie oznacza niezgodności tego projektu z decyzją wzizt. Ponadto należy wyjaśnić, że niniejsza sprawa dotyczy pozwolenia na budowę stacji transformatorowej wraz z wyprowadzeniem linii [...], przebudową linii n/n i odwodnieniem terenu stacji, zaś pozwolenie na linię wysokiego napięcia [...] stanowi odrębne postępowanie i to w ramach tego odrębnego postępowania oceniana była prawidłowość rozwiązań związanych z rozmieszczeniem przewodów, w tym ich zawieszenia nad działką nr 3. W kwestii braku stref ochronnych wokół planowanej stacji transformatorowej, co w ocenie skarżących uniemożliwi wykorzystanie działki nr 3 dla zabudowy, należy wskazać, że ocena oddziaływania stacji na środowisko (str. 33) nie przewiduje występowania w sąsiedztwie stacji potrzeby utworzenia strefy ochronnej. Ocena ta została sporządzona przez osoby dysponujące wiedzą fachową z tej dziedziny. Przedstawione w niej argumenty oraz wnioski końcowe jednoznacznie wskazują na brak konieczności ustanawiania stref ochronnych dla przedmiotowej inwestycji, a zatem należy uznać, że okoliczność ta została przez organy prowadzące postępowanie prawidłowo ustalona i dlatego ten zarzut skargi nie jest uzasadniony. Odnośnie zarzutu kwestionującego uprawnienia Wójta do wydawania pozwolenia na budowę obejmującego przepust na potoku [...], należy wyjaśnić, że przepust ten nie jest ujęty w decyzji wzizt, pozwoleniu na budowę ani też w projekcie budowlanym, zaś w aktach sprawy znajduje się jedynie mapa przedstawiająca lokalizację słupa energetycznego niskiego napięcia na działce nr 7 będąca wyciągiem z projektu budowlanego przepustu mostowego. Zatem zarzut ten nie odnosi się do przedmiotu niniejszej sprawy. Co do zarzutu o braku uzgodnienia planowanej inwestycji z wojewodą w trybie art. 68 ust. 5 ustawy z 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska, organ odwoławczy trafnie wskazał, że kwestia ta została wyjaśniona w piśmie Dyrektora Wydziału Ochrony Środowiska Urzędu Wojewódzkiego z dnia [...] grudnia 1999r., w którym poinformował on inwestora, że uzgodnienie rozwiązań projektowych zostało dokonane ostateczną decyzją Wojewody [...] z dnia [...] grudnia 1997r., stad też ponowny wniosek inwestora z dnia [...].11.1999 r. o uzgodnienie rozwiązań projektowych stacji transformatorowej jest niezasadny. Nie jest także zasadny zarzut skargi o braku wyłączenia działek nr 1 i 2 z produkcji leśnej, ponieważ zgodnie z informacją Wójta Gminy K. z dnia [...] grudnia 2000r. działki te nie wymagają wydania decyzji o warunkach wyłączenia z produkcji rolnej (k.28/2000 akt adm. I inst.) Odnośnie zarzutu braku uzyskania przez inwestora prawa do dysponowania terenem inwestycji na cele budowlane stwierdzić należy, że z akt sprawy wynika, że działka nr 7 stanowi drogę, działka nr 2 stanowi własność inwestora, odnośnie działki nr 3 została wydana decyzja Starosty Powiatu [...] z dnia [...] grudnia 1999r. zezwalająca inwestorowi na wejście w teren, która została utrzymana w mocy decyzją Wojewody z dnia [...] marca 2000r., a następnie NSA wyrokiem z dnia 27 września 2000r. sygn. akt II SA/Kr 1067/00 oddalił skargę na tę decyzję. W stosunku do działki nr 1 - została najpierw wydana decyzja Starosty [...] o wywłaszczeniu na rzecz Gminy K. z dnia [...] grudnia 1999r., utrzymana w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] marca 2000r., a następnie NSA wyrokiem z dnia 23 października 2000r. sygn. akt II SA/Kr 1068/00 oddalił skargę na tę decyzję. W związku z tymi okolicznościami należy zgodzić się ze stanowiskiem organu odwoławczego, że inwestor w dniu wydawania pozwolenia na budowę wykazał się prawem do dysponowania nieruchomością na cele budowlane (wcześniej postępowanie z tego powodu zostało zawieszone) i zarzut skargi w tym zakresie nie jest zasadny. Wykazanie się ww. prawem nie w dniu złożenia wniosku, ale w trakcie postępowania nie mogło skutkować odmową udzielenia pozwolenia na budowę. Co do pozostałych zarzutów skargi, podniesionych również na rozprawie, a dotyczących obniżenia się walorów widokowych i środowiskowych oraz wartości nieruchomości skarżących w wyniku wybudowania stacji podnieść zależy, że kwestia walorów widokowych oraz ewentualnego dochodzenia odszkodowania za obniżenie wartości działki nie mogła być przedmiotem rozstrzygnięcia organów administracji publicznej i pozostaje również poza kognicją sądów administracyjnych, a do sprawy "walorów środowiskowych" odniesiono się w zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji. Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002r. Nr 153 poz.1271 z późn. zmianami).