II SA/Kr 281/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel (spr.) Sędziowie : WSA Tadeusz Kiełkowski WSA Iwona Niżnik-Dobosz Protokolant : Katarzyna Krawczyk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 27 kwietnia 2018 r. sprawy ze skargi [...] sp. z o.o. sp. k. z siedzibą w R. na decyzję Wojewody [...] z dnia 27 grudnia 2017 r. znak: [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę oraz umorzenia postępowania - po wznowieniu postępowania skargę oddala. Starosta [...] decyzją z 17.10.2017 r., na podstawie art.105 §1 art. 147, art.150 §1 i 151 § 1 pkt.2 w związku z art.145 §1 pkt 8 ustawy z 14.06.1960r. Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz. U. z 2017r. poz.1257) oraz w związku z art. 28 ust. 1 i art. 37 ust.2 pkt 2 ustawy z 7.07.1994r. - Prawo budowlane (tj. Dz. U. z 2017r. póz. 1332zpóźn. zm.) * w punkcie 1 uchylił decyzję Starosty [...] z 28.10.2014r. nr [...], znak: [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółce z o.o. Spółce k. [...], oś. [...], pozwolenia na rozbiórkę wyciągu orczykowego na działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb R. i budowę nowego wyciągu krzesełkowego na działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] obręb R. * w punkcie 2 umorzył postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Spółce z o.o. Spółce [...], pozwolenia na rozbiórkę wyciągu orczykowego na działkach nr: [...]obręb R. i budowę nowego wyciągu krzesełkowego na działkach nr: [...] [...]- obręb R., wszczęte na wniosek z 24.10.2014r. W uzasadnieniu organ podał, że postanowieniem z 28.08.2017r. znak: [...] wznowiono postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną Starosty [...] z 28.10.2014r. nr [...] zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą pozwolenia dla [...] Sp. z o.o. Sp. k. R. os[...] na opisana wyżej inwestycję. Wznowienie postępowania nastąpiło w związku z wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 21.02.2017r. sygn. akt. II OSK 1472/15, którym uchylono wyrok WSA w Krakowie z 10.02.2015r. sygn. akt II SA/Kr 1796/14 i decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 21.10.2014r. oraz decyzję. Burmistrza A. z 11.08.2014r. znak: [...], ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce wyciągu orczykowego i i budowie nowego wyciągu krzesełkowego na zboczu P. w miejscowości R., Gmina A., Powiat W.. Decyzja Burmistrza A. została wyeliminowana z obrotu prawnego. Zgodnie z przepisami art.72 ust. 1 pkt 1 oraz art. 86 ustawy z 3.10.2008r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz ocenach oddziaływania na środowisko (tj. Dz. U. z 2017r. póz. 1405), a także art. 35 ust. 1 pkt 1 ustawy z 07.07.1994r.- Prawo budowlane (tekst jednolity Dz. U. z 2017r. póz. 1332) - decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach - jeżeli jest wymagana -jest niezbędna do wydania pozwolenia na budowę. Zgodnie z §3 ust. 1 pkt 49 rozporządzenia Rady Ministrów z 9.11.201 Or. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (tj. Dz. U. z 2016r. póz. 71) przedmiotowa inwestycja zaliczana jest do inwestycji mogących potencjalnie znacząco oddziaływać na środowisko; zatem decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach jest wymagana. Skoro decyzja ta została uchylona ostatecznym wyrokiem NSA w Warszawie, to organ wydający pozwolenie na budowę zobowiązany był wznowić postępowanie na podstawie art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., a wobec braku wymaganej dla przedmiotowej inwestycji decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach uchylić decyzję o pozwoleniu na jej budowę. Organ stwierdził, że postępowanie w sprawie wydania pozwolenia na budowę stało się bezprzedmiotowe, albowiem PINB decyzją z 14.12.2015r. znak: [...] nr [...] udzielił pozwolenia na użytkowanie wyciągu krzesełkowego usytuowanego na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...] w miejscowości R., zrealizowanego w oparciu o decyzję o pozwoleniu na budowę Starosty [...] z 28.10.2014r. Nr [...], znak: [...] To oznacza, że inwestycja została zrealizowana i zarówno w postępowaniu nadzwyczajnym, jak i w postępowaniu zwykłym niedopuszczalne jest już wydanie pozwolenia na budowę. Stosownie bowiem do art. 28 ust. 1 prawa budowlanego decyzja o pozwoleniu na budowę może dotyczyć jedynie przyszłych zamierzeń inwestycyjnych. Za przyjęciem takiego stanowiska przemawia również treść art. 37 ust.2 prawa budowlanego. Organ nie przychylił się do żądania inwestora o zawieszenie z urzędu postępowania w sprawie wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Starosty [...] z 28.10.2014r. nr [...], znak: [...] do czasu uzyskania przez spółkę ostatecznej decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania przedsięwzięcia. Od decyzji odwołanie wniosła [...] sp. z o.o. sp.k. w R., wskazując, że wyeliminowanie decyzji środowiskowej nie stanowi podstawy do uchylenia decyzji o pozwoleniu na budowę. Postępowanie powinno zostać zawieszone, ponieważ decyzja środowiskowa jest zagadnieniem wstępnym do wydania pozwolenia na budowę. Ponadto zarzuciła, że umorzenie postępowania nie stanowi rozstrzygnięcia co do istoty oraz, że niedostatecznie wyjaśniono stan faktyczny bez uwzględnienia słusznego interesu inwestora, a w decyzji nie zawarto wymaganego uzasadnienia faktyczno-prawnego. Wojewoda decyzją z 27.12.2017 r., znak: [...], na podstawie art. 138 §1 pkt 1 w związku z art. 145 § 1 pkt 8 i art. 151 § 1 pkt 2 oraz art. 104 K.p.a., utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu organ II instancji podał, decyzja wydana została po wznowieniu z urzędu postępowania, objętego postanowieniem z 28.08.2017 r. znak: [...] Wznowienie postępowania było obligatoryjnym obowiązkiem organu, wynikającym z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a., ponieważ uchylona została przez Naczelny Sąd Administracyjny decyzja z 11.08.2014 r. znak: [...], o 4 środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia, w oparciu o którą wydane zostało pozwolenie na budowę nr [...] z 28.10.2014 r. Zgodnie z art. 32 ust. 1 pkt 1 Prawa budowlanego, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Skoro zatem w obiegu prawnym nie funkcjonuje już decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, w oparciu o którą wydano pozwolenie na budowę z 28.10.2014 r., to nie może pozostać w obiegu prawnym także to pozwolenie na budowę. Słusznie zatem organ l instancji uznał, że potwierdziła się przesłanka z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. i na mocy art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. uchylił decyzję dotychczasową o pozwoleniu na budowę. Po uchyleniu decyzji, do rozpoznania pozostał wniosek inwestora o pozwolenie na budowę. Przy orzekaniu należy brać pod uwagę aktualny stan faktyczno-prawny, a jest on taki, że inwestycja objęta decyzją o pozwolenie na budowę z 28.10.2014 r., została już zakończona i oddana do użytkowania, co zostało potwierdzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. W tej sytuacji, bezprzedmiotowe w 3 rozumieniu art. 105 § 1 K.p.a., jest rozpatrywanie wniosku o pozwolenie na budowę, ponieważ może ono dotyczyć wyłącznie zamierzonych inwestycji, a nie już zrealizowanych. W związku z zarzutami strony skarżącej wojewoda dodatkowo wyjaśnił, że zaskarżona decyzja rozstrzyga co do istoty sprawy, ponieważ kończy postępowanie administracyjne z wniosku o pozwolenie na budowę. Stan faktyczny sprawy został wyjaśniony wyczerpująco, na podstawie zebranego w aktach materiału dowodowego, w stopniu wystarczającym do wydania decyzji rozstrzygającej sprawę. Strony postępowania zostały prawidłowo zawiadomione w toku postępowania przed wydaniem decyzji, i miały prawo składać uwagi i wyjaśnienia. Decyzja zawiera uzasadnienie prawne i faktyczne, o jakim mowa w art. 107 § 1 K.p.a. [...] Sp. z o.o. Sp. k. z siedzibą w R. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody. Spółka domagała się uchylenia zaskarżonej decyzji oraz o uchylenia utrzymanej nią w mocy decyzji organu l instancji oraz zasądzenia od Wojewody kosztów postępowania oraz kosztów zastępstwa procesowego. Zarzuciła naruszenie; * art. 138 § 1 pkt 1 K.p.a. poprzez utrzymanie w mocy obarczonej wadami decyzji organu l instancji, * art. 145 § 1 pkt. 8 K.p.a. poprzez uznanie, iż wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty [...] z 28.10.2014 r. nr [...] z powodu wyeliminowania z obrotu prawnego decyzji Burmistrza A. z dnia 11.08.2014 r. ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce wyciągu orczykowego i budowie nowego wyciągu krzesełkowego na zboczu P. w miejscowości R., Gmina A.w, Powiat W. było prawidłowe, * art. 97 § 1 pkt. 4 K.p.a. poprzez brak zawieszenia postępowania z urzędu do czasu zakończenia ostatecznego postępowania w sprawie środowiskowych uwarunkowań dla przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce wyciągu orczykowego i budowie nowego wyciągu krzesełkowego na zboczu P. w miejscowości R., Gmina A., Powiat W., * art. 51 ust. 1 pkt. 2 K.p.a. i art. 105 § 1 K.p.a. poprzez brak orzeczenia co do istoty sprawy i umorzenie (w punkcie 2) postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia Spółce z o.o. Spółce k. [...] os[...] pozwolenia na rozbiórkę wyciągu orczykowego na działkach nr [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] - obręb R.; i budowę nowego wyciągu krzesełkowego na działkach nr: [...] obręb R., wszczętego na wniosek z 24.10.2014 r., - art. 7 i art. 8 K.p.a. poprzez niedostateczne wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy oraz załatwienia sprawy bez uwzględnienia słusznego interesu inwestora i prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie jego uczestników do władzy publicznej oraz art. 107 § 3 K.p.a. poprzez brak wyczerpującego uzasadnienia decyzji, tak w warstwie ustaleń faktycznych, jak i wyjaśnienia podstawy prawnej decyzji i brak całościowego, rzeczowego odniesienia się do zarzutów zawartych w odwalaniu od decyzji organu l instancji. W uzasadnieniu skargi zarzuty zostały rozwinięte. W odpowiedzi na skargę, Wojewoda wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył co następuje: Stosownie do przepisu art. 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, póz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki przewidziane w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji z art. 134 § 1 ustawy p.p.s.a. Skarga nie jest zasadna. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszej sprawie jest decyzja Wojewody z dnia 27.12. 2017 r. utrzymująca w mocy decyzję Starosty [...] z 17.10.2017 r., którą w punkcie l uchylono decyzję Starosty [...] z 28.10.2014 r. zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą Spółce z o.o. [...] pozwolenia na rozbiórkę wyciągu orczykowego na działkach nr: [...], [...], [...], [...], [...], [...]1- obręb R. i budowę nowego wyciągu krzesełkowego na działkach nr: [...], [...] [...], [...]- obręb R., a punkcie II umorzono postępowanie w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i 5 udzielenia Spółce z o.o. [...], pozwolenia na rozbiórkę ww. wyciągu orczykowego na działkach oraz budowę nowego wyciągu krzesełkowego. Zaskarżona decyzja wydana została w trybie nadzwyczajnym, jakim jest wznowienie postępowania administracyjnego. Postępowanie to wszczęte zostało z urzędu, z uwagi na prawomocny wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 21.02.2017r. sygn. akt. II OSK 1472/15, którym uchylony został wyrok WSA w Krakowie z 10.02.2015r. sygn. akt II SA/Kr 1796/14 oraz decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 21.10.2014r. i poprzedzająca ją decyzję Burmistrza A. z 11.08.2014r. znak: [...], ustalającą środowiskowe uwarunkowania dla przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce wyciągu orczykowego i budowie nowego wyciągu krzesełkowego na zboczu P. w miejscowości R., Gmina A., Powiat W.. Należy zważyć, że w konsekwencji decyzja Burmistrza A. z 11. 08. 2014 r. została wyeliminowana z obrotu prawnego. Wyeliminowane ww. wyrokiem NSA z 21. 02. 2017 r. sygn. akt II OSK 1472/15 z obrotu prawnego decyzje, stanowiły podstawę dla wydania przez Starostę W. ww. decyzji z dnia 28.10. 2014 r. o zatwierdzeniu projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenie na rozbiórkę wyciągu orczykowego oraz budowę nowego, wyciągu krzesełkowego w m. R.. Wskazana wyżej decyzja Starosty [...] z 28.10. 2014 r. została bowiem wydana wobec stwierdzenia, iż projektowane przedsięwzięcie inwestycyjne jest zgodne ze środowiskowymi uwarunkowaniami realizacji przedsięwzięcia polegającego na rozbiórce wyciągu orczykowego i budowie nowego wyciągu krzesełkowego na zboczu P. w m. R. określonych w decyzji Burmistrza A. w 11. 08. 2014 r. Nadto należy wskazać, że przedmiotowa inwestycja tj. rozbiórka i budowa nowego wyciągu została zrealizowana, co w sprawie nie budzi wątpliwości i jest poza sporem. Zgodnie z treścią art. 145 § 1 pkt 8 k.p.a., w sprawie zakończonej decyzją ostateczną wznawia się postępowanie, jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które zostało następnie uchylone lub zmienione. Przywołana regulacja prawna dotyczy sytuacji, w której występuje ciąg działań prawnych, tj. gdy jedna decyzja stanowi podstawę do wydania drugiej (innej) decyzji. Natomiast wydanie tej drugiej decyzji nie jest możliwe bez uprzedniego wydania decyzji pierwszej. W rozpoznawanej sprawie organy obu instancji prawidłowo wykazały zależność rozstrzygnięć, która w konsekwencji uzasadniała wznowienie postępowania i wydanie zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji organu l instancji, l tak zgodnie z treścią art. . Zgodnie natomiast z treścią art. 32 ust. 1 pkt 1 ustawy z 7. 07. 1994 r. - Prawo budowlane, pozwolenie na budowę lub rozbiórkę obiektu budowlanego może być wydane po uprzednim przeprowadzeniu oceny oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko albo oceny oddziaływania przedsięwzięcia na obszar Natura 2000, jeżeli jest ona wymagana przepisami ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko. Zgodnie z art. 72 ust. 1 pkt 1 ustawy z 3.10. 2008 r. ustawy o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (Dz. U. 2017. 1405) wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach następuje przed uzyskaniem decyzji o pozwoleniu na budowę, decyzji o zatwierdzeniu projektu budowlanego oraz decyzji o pozwoleniu na wznowienie robót budowlanych - wydawanych na podstawie ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. -Prawo budowlane (Dz. U. z 2016 r. póz. 290, 961, 1165, 1250 i 2255); a zgodnie z przepisem art. 86 pkt 2 ww. ustawy decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach wiąże organy wydające decyzje określające warunki korzystania ze środowiska w zakresie, w jakim ma być uwzględniona przy wydawaniu tych decyzji wydające decyzje, o których mowa w art. 72 ust. 1; W tej sytuacji organy obu instancji prawidłowo uznały, że skoro w obiegu prawnym nie funkcjonuje już decyzja o środowiskowych uwarunkowaniach, w oparciu o którą wydano decyzję z Starosty [...] z 28. 10. 2014 r., to nie może pozostać w obiegu prawnym także decyzja z 28. 10. 2014 r. Prawidłowo zatem organ l instancji uznał, że w sprawie potwierdziła się przesłanka z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. i na mocy art. 151 § 1 pkt 2 K.p.a. uchylił decyzję Starosty [...] z 28. 10. 2014 r. o pozwoleniu na rozbiórkę wyciągu orczykowego i budowę nowego wyciągu krzesełkowego. Po uchyleniu decyzji, do rozpoznania pozostał wniosek inwestora o pozwolenie na budowę, przy czym przy orzekaniu w tym zakresie organ był zobowiązany brać pod uwagę aktualny stan faktyczno-prawny, zgodnie z którym inwestycja objęta decyzją o pozwolenie na budowę z 28.10.2014 r., została już zakończona i oddana do użytkowania. Powyższe zostało potwierdzone przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w W.. W tej sytuacji, bezprzedmiotowe było prowadzenie postępowania w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia skarżącej spółce na rozbiórkę wyciągu orczykowego na ww działkach i budowę nowego wyciągu krzesełkowego w m. R.. Dostrzegając powyższe Sąd stwierdza zatem, iż w sprawie prawidłowo wszczęto z urzędu i przeprowadzono postępowanie wznowieniowe. Prawidłowo też po stwierdzeniu wystąpienia przesłanki wznowieniowej z art. 145 § 1 pkt 8 K.p.a. przystąpiono do rozpatrzenia istoty sprawy (stosownie do art. 149 § 2 k.p.a.), mając na uwadze, iż po wznowieniu postępowania rozpoznanie sprawy winno zawierać się w granicach zakreślonych stwierdzoną podstawą wznowienia. Uwzględniono również przepisy art. 151 k.p.a. regulujące możliwe w postępowaniu wznowieniowym rozstrzygnięcia. Prawidłowo także przyjęto, że nową decyzję rozstrzygającą o istocie sprawy (czyli decyzję merytoryczną) organ wydaje po ustaleniu przyczyny wznowienia i po uchyleniu decyzji dotychczasowej (na podstawie art. 151 § 1 pkt 2 k.p.a.). Uchylenie decyzji ostatecznej (wobec stwierdzenia wystąpienia ww. przesłanki wznowienia oznaczało powrót sprawy do wniosku inwestora o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzieleniu pozwolenia na realizacje ww. inwestycji. Co istotne, w dacie rozstrzygania w niniejszej sprawie przez organy, inwestycja - przedmiotowy wyciąg krzesełkowy był już zrealizowany i oddany do użytku - prawidłowo zatem w oparciu o przepis art. 105 k.p.a. w zw. z art. 28 ust. 1 i 32 ust. 1 pkt. 1 Prawa budowlanego postępowanie w tym zakresie umorzono. Odnosząc się do zarzutu skargi należy wskazać, że wobec powyższego w sprawie nie występowało zagadnienie wstępne w rozumieniu art. 97 § 1 pkt 4 K.p.a., które obligowałoby organy orzekające do zawieszenia z urzędu tego postępowania, dlatego też nie można podzielić zarzutu, że w sprawie doszło do naruszenia art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., przez jego niezastosowanie. Nie podlegają też uwzględnieniu pozostałe zarzuty skargi ze względu na okoliczności przedstawione w uzasadnieniu. Dodać należy, że w ocenie Sądu organy obu instancji wnikliwie uzasadniły swoje decyzje stosownie do treści art. 107 § 1 K.p.a. W tej sytuacji, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi , Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł jak w sentencji.