II SA/Kr 283/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 2 września 2014 r. wniosku B.J. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi B.J. i innych , na decyzję Wojewody [....] z dnia 20 grudnia 2013 r. znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skargę na decyzję Wojewody [....] z dnia z dnia 20 grudnia 2013 r. znak: [....] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie B.J. i inni ......, Zaskarżoną decyzją Wojewoda M[....] uchylił w części decyzję Prezydenta Miasta K. Nr [....] z dnia 17 września 2013 r., znak: [....] i w tym zakresie orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego inwestycji pn.: budynek mieszkalny wielorodzinny z usługami w parterze, garażem podziemnym z wewnętrznymi instalacjami, zagospodarowaniem terenu wraz z wjazdami i chodnikiem na działkach nr nr [....] obr. [....] przy ul. [....] w K. , obejmujący również podbicie fundamentów sąsiedniej kamienicy przy ul. [....] , a w pozostałym zakresie tj. udzielenia pozwolenia na budowę, kategorii obiektu budowlanego, szczególnych warunków zabezpieczenia terenu budowy i prowadzenia robót budowlanych, szczegółowych wymagań dotyczących nadzoru na budowie oraz ustalonego obszaru oddziaływania obiektu, Wojewoda [....] utrzymał w mocy decyzję organ I instancji. W piśmie z dnia 20 sierpnia 2014 r. B.J. wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podniosła, że decyzja ta została wydana w oparciu o nieprawidłowo przeprowadzoną kontrolę usytuowania i gabarytów Inwestycji przy ul. [....] w K. , znak: [....] , przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego. Zdaniem wnioskodawczyni dopuszczenie do kontynuowania inwestycji spowoduje trudne do odwrócenia skutki, w postaci powstania w III kwartale 2014 r. Wspólnoty Mieszkaniowej, co zdejmie z Inwestora odpowiedzialność i sprowadzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody wobec właścicieli mieszkań budynku nr [....] A przy ul. [....] w K. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Jak wynika z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej jako "P.p.s.a.", wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże Sąd może na wniosek skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania wykonania takiej decyzji skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub też spowodowania trudnych do przezwyciężenia skutków w razie wykonania decyzji. Zgodnie z ugruntowanym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego, wyrażonym m. in. w postanowieniu NSA z dnia 20 grudnia 2004 r. (sygn. akt GZ 138/2004), podstawową przesłanką wstrzymania wykonania decyzji – zgodnie z art. 61 § 3 P.p.s.a. – jest wykazanie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taki uszczerbek (majątkowy lub niemajątkowy), który nie będzie mógł być usunięty przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego surogat w postaci sumy pieniężnej nie przedstawiałby znaczenia dla skarżącego, albo gdyby zachodziło zagrożenie życia lub zdrowia. Stosownie do powyższych uregulowań normatywnych zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu, a wnioskodawca zobowiązany jest do rzeczowego uzasadnienia swego wniosku poprzez poparcie go twierdzeniami, tezami oraz stosownymi dokumentami na okoliczność spełnienia tych ustawowych przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 czerwca 2008 r., I FSK 983/08). Przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków są z kolei pojęciami nieostrymi, co wiąże się z koniecznością konkretyzacji zawartej w nich ogólnej normy i nadania im treści z uwzględnieniem okoliczności faktycznych każdej indywidualnej sprawy. Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt IISA/Bk 352/06, LEX nr 192964). W ocenie Sądu w badanej sprawie nie zachodzą przesłanki do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w postaci trudnych do odwrócenia skutków jak i niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody po stronie wnioskodawczyni. Zaskarżoną decyzją Wojewoda [....] uchylił w części decyzję Prezydenta Miasta K. Nr [....] z dnia 17 września 2013 r., znak: [....] i w tym zakresie orzekł o zatwierdzeniu projektu budowlanego inwestycji oraz orzekł o utrzymaniu w mocy pozostałej części decyzji organu I instancji. Sama okoliczność, że zaskarżona decyzja dotyczy pozwolenia na wykonywanie robót budowlanych, nie przesądza o koniczności wstrzymania jej wykonywania. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonywania zaskarżonej decyzji Sąd nie może dokonywać oceny prawidłowości samej decyzji, a taka jest część zarzutów wnioskodawczyni podnoszącej, że Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego przeprowadził nieprawidłowa kontrolę usytuowania i gabarytów inwestycji. Te okoliczności nie stanowią przesłanki do wstrzymania wykonywania zaskarżonej decyzji. Jako trudne do odwrócenia skutki podaje wnioskodawczyni powstanie w tejże inwestycji w III kwartale 2014 r. wspólnoty mieszkaniowej, co ma stanowić zmianę podmiotu ponoszącego odpowiedzialność za wykonaną inwestycję i tym samym sprowadzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody właścicielom mieszkań przy ul. [....] w K. Sąd oceniając tak podniesione argument nie uznał, że uzasadnia on wyrządzenie znacznej szkody wnioskodawczyni. Samo powstanie wspólnoty mieszkaniowej nie ma żadnego znaczenia przy ocenie powstania trudnych do odwrócenia skutków w sprawie, której przedmiotem jest zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenie pozwolenia na budowę. Za wadliwie wykonywany obiekt budowlany lub wadliwie wykonywane roboty budowlane odpowiedzialność ponosi wykonawca w okresie 3 lat, zgodnie z art. 568 § 1 K.c. Kwestia ewentualnej sprzedaży wybudowanych mieszkań i ustanowienia wspólnoty mieszkaniowej nie ma w tej sprawie w zakresie wstrzymania wykonywania decyzji znaczenia. Sama wnioskodawczyni w istocie nie podała żadnego argumentu, który dotyczyłby poniesienia przez nią samą niebezpieczeństwa wyrządzenia wnioskodawczyni znacznej szkody lub spowodowania trudnych dla niej skutków do odwrócenia. Tym samym skoro żaden z argumentów podniesionych przez wnioskodawczynię nie uzasadnia uznania, że spełniona została którakolwiek z przesłanek wynikających z art. 61 P.p.s.a., a Sąd z urzędu badając akta sprawy pod kątem stwierdzenia zaistnienia tych przesłanek (niebezpieczeństwa wyrządzenia wnioskodawczyni znacznej szkody lub spowodowania dla niej trudnych do odwrócenia skutków) także nie stwierdził, aby one zaistniały- należało odmówić wstrzymania wykonywania zaskarżonej decyzji. Należy również jeszcze raz wyjaśnić, że wydając to postanowienie Sąd nie bada merytorycznie sprawy i odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji nie może być interpretowana jako pozwalająca na czynienie domniemania ewentualnego utrzymania w mocy zaskarżonego aktu przez sąd administracyjny. O zgodności z prawem zaskarżonej decyzji sąd rozstrzyga na rozprawie, chyba że zaistnieją przesłanki uniemożliwiające nadanie skardze biegu celem jej merytorycznego rozpoznania w postaci np. cofnięcia skargi lub nie uiszczenia wymaganego wpisu. Mając powyższe na uwadze orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a.