II SA/Kr 2837/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska po rozpoznaniu w dniu 19 lutego 2004r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego - Ośrodka Zamiejscowego w K. z dnia [...]1999r. sygn. [...] postanawia skargę o wznowienie postępowania: - odrzucić- II S.A./Kr 2837/03 Uzasadnienie W skierowanym do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 25 września 2003 r. wniosku T.P. domagał się ponownego rozpatrzenia jego skargi na decyzję Wojewody z dnia [...] lipca 1997 r. w przedmiocie nakazu zaprzestania wykorzystywania budynku magazynu pomocniczego jako hurtowni i nakazu przywrócenia funkcji tego budynku zgodnej z przeznaczeniem. Podał, że sprawa ta podlegała rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny i została zakończona wyrokiem z dnia 6 października 1999 r. /sygn. akt II S.A./Ka 1264/97/. Jako podstawy swego wniosku T.P. wskazał przepisy art. 145 § l pkt 5, 146 § l, art. 7, art. 75 § l, art. 77 § 1,2,3,'art. 84 § l, art. 107 § 3, oraz art. 155, 156 § l pkt 2,3,5,7 kpa. W uzasadnieniu tak sformułowanego żądania T.P. szczegółowo opisał wszystkie czynności podejmowane w procesie inwestycyjnym dotyczącym rozbudowy jego wytwórni wód gazowanych, włącznie z budową magazynu pomocniczego i jego eksploatacją począwszy od 1991 r. Przedstawił motywy wymienionej na wstępie decyzji Wojewody i motywy rozstrzygnięcia sądowego. Stwierdził, że stan faktyczny został wadliwie ustalony przez organy, a te wadliwe ustalenia zostały zaakceptowane przez Sąd. O wadliwości przyjętych ustaleń świadczy zaś wyrok NSA z dnia 12 stycznia 1995 r. sygn. S.A./Ka 206/94, który nie był znany Sądowi w sprawie II S.A./Ka 1264/97. W dalszej części swego wniosku T.P. poddał szczegółowej krytyce przyjętą przez organy i Sąd wykładnię przepisów prawa budowlanego dotyczących zmiany sposobu użytkowania obiektu i przedstawił własna analizę tych przepisów. Podniósł też wnioskodawca, że wykonanie decyzji Wojewody z [...] lipca 1997 r. i wyroku Sądu nie jest możliwe, bowiem od 6 lat wytwórnia wód nie działa. Do wniosku T.P. dołączył kopię wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 1995 r. sygn. akt II S.A./Ka 206/94, którym, w uwzględnieniu skargi T.P., uchylona została decyzja Wojewody z dnia 23 września 1993 r. i utrzymana nią w mocy decyzja organu I instancji zakazująca użytkowania części obiektu wytwórni wód gazowanych jako hurtowni. Ponadto zostały dołączone kopie decyzji i pism pochodzących z lat 1991 - 1997. W związku z wejściem w życie z dniem l stycznia 2004 r. ustaw: z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych i z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, na podstawie art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawa niniejsza podlega rozpoznaniu przez wojewódzki sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy ostatnio wymienionej /w skrócie - psa/. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył; Zarówno pod rządami ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dnia 11 maja 1995 r. / czyli do 31 grudnia 2003 r./, jak i obecnie termin do złożenia wniosku /obecnie skargi/ o wznowienie postępowania zakończonego prawomocnym orzeczeniem sądu administracyjnego wynosi 3 miesiące . Termin ten liczony jest od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym strona dowiedziała się o orzeczeniu /art. 407 kodeksu postępowania cywilnego w związku z art. 59 ustawy o NSA i obecnie art. 277 psa/. Stosownie zaś do przepisu art. 280 § l psa skarga, która została spóźniona, lub nie opiera się na ustawowej podstawie wznowienia, podlega odrzuceniu. Wszystkie podnoszone obecnie przez T.P. okoliczności były mu już znane w toku postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z dnia 6 października 1999 r. sygn. II S.A./Ka 1264/97, doręczonym pełnomocnikowi T.P. w dniu 26 listopada 1999 r. W szczególności zaś już wtedy T.P. dysponował wyrokiem NSA z dnia 12 stycznia 1995 r., który to wyrok ma stanowić obecnie zasadniczą podstawę wznowienia. Po otrzymaniu wyroku NSA z dnia 6 października 1999 r. T.P. podjął próbę jego wzruszenia składając, bez powodzenia, wniosek o wniesienie rewizji nadzwyczajnej, a następnie "odwołanie", które zostało odrzucone postanowieniem NSA z dnia 18 czerwca 2001 r. W przedstawionej sytuacji bieg terminu do złożenia skargi o wznowienie postępowania może być liczony od daty nie późniejszej niż data doręczenia odpisu wyroku Sądu wraz z uzasadnieniem. Tak zaś liczony termin upłynął z dniem 27 lutego 2000 r. Skarga zatem, jako spóźniona, na podstawie art. 280 § l psa, podlega odrzuceniu. Wobec powyższego zaś zbędna jest ocena, czy skarga ta oparta została na ustawowej podstawie wznowienia.