II SA/Kr 285/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Małgorzata Łoboz po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 3 września 2015 r., Nr XII/183/2015 w przedmiocie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "Park Kulturowy obszaru ulicy Krupówki" postanawia: odrzucić skargę. A. F. – dalej skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na uchwałę Rady Miasta Zakopane z dnia 3 września 2015 r., Nr XII/183/2015 w przedmiocie utworzenia parku kulturowego pod nazwą "Park Kulturowy obszaru ulicy Krupówki", domagając się stwierdzenia jej nieważności w całości. Burmistrz Miasta Zakopane w odpowiedzi na skargę wniósł w pierwszej kolejności o jej odrzucenie, ewentualnie o zawieszenie postępowania do czasu prawomocnego rozpoznania wcześniejszych skarg na tę samą uchwałę. W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że przedmiotowa skarga powiela zakres, zarzuty, argumentację i wnioski skargi uprzednio wniesionej przez skarżącego na tę samą uchwałę, która została rozpoznana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie pod sygn. akt II SA/Kr 1427/15, którą Sąd wyrokiem z dnia 26 kwietnia 2016 r. oddalił. Wyrok w tej sprawie został zaskarżony m.in. przez skarżącego skargą kasacyjną, która jest rozpoznawana obecnie przez Naczelny Sąd Administracyjny pod sygn. II OSK 1357/17. Zarządzeniem z dnia 6 marca 2018 r. St. Referendarz sądowy wezwał skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a."), poprzez złożenie dowodu wezwania właściwego organu do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący wprawdzie przedłożył kserokopię pism: z dnia 13 kwietnia 2017 r., 13 czerwca 2017 r. zatytułowane "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", kserokopię pisma z dnia 13 lipca 2017 r. zatytułowane "ponaglenie do usunięcia naruszenia prawa" oraz kserokopię "wezwania do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 12 września 2015 r. nie uzupełniając jednak braków o które był wzywany w wyznaczonym terminie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga wniesiona w niniejszej sprawie została złożona w trybie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2017 r. poz. 1875 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem - w brzmieniu przed nowelizacją dokonaną art. 2 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935), która weszła w życie dnia 1 czerwca 2017 r., - Każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę lub zarządzenie do sądu administracyjnego. Z kolei stosownie do art. 17 ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, przepisy art. 52 i art. 53 ustawy zmienianej w art. 9, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, oraz przepisy ustaw zmienianych w art. 2, art. 6, art. 7 i art. 11, w brzmieniu nadanym niniejszą ustawą, stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie niniejszej ustawy. Zaskarżona uchwała została podjęta przed wejściem w życie ustawy z dnia 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw, zatem w sprawie zastosowanie znajdzie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym w brzmieniu sprzed dnia 1 czerwca 2017 r. Powyższe oznacza, że przed wniesieniem skargi do sądu administracyjnego strona powinna była wezwać organ do usunięcia naruszenia prawa. W związku z powyższym St. Referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 6 marca 2018 r. wezwał skarżącego do usunięcie braków formalnych skargi do wykazania, że przed wniesieniem skargi do sądu wystąpił do organu z wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący przedłożył kserokopię "wniosku do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 13 kwietnia 2017 r., skierowanego do Rady Miasta Zakopane, na którym widnieje prezentata Urzędu Miasta Zakopane z datą wpływu 21 marca 2018 r., kserokopię "wezwania do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 13 czerwca 2017 r., skierowanego do Rady Miasta Zakopane, na którym widnieje prezentata Urzędu Miasta Zakopane z datą wpływu 21 marca 2018 r., kserokopię "ponaglenia do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 13 lipca 2017 r., skierowanego do Rady Miasta Zakopane, na którym widnieje prezentata Urzędu Miasta Zakopane z datą wpływu 21 marca 2018 r., "wezwanie do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 12 września 2015 r., skierowane do Rady Miasta Zakopane, na którym widnieje prezentata Urzędu Miasta Zakopane z datą wpływu 8 grudnia 2015 r. oraz kserokopię "wezwania do usunięcia naruszenia prawa" z dnia 12 września 2015 r., skierowanego do Rady Miasta Zakopane, na którym widnieje prezentata Urzędu Miasta Zakopane z datą wpływu 15 września 2015 r. Z przedłożonych przez skarżącego dokumentów nie wynika jednak, aby dopełnił on prawidłowo obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia przed złożeniem skargi. Na pismach z dnia 13 kwietnia 2017 r., 13 czerwca 2017 r. oraz 13 lipca 2017 r. widnieje adnotacja o ich wpływie w dniu 21 marca 2018 r. do organu, a zatem już po złożeniu skargi przez skarżącego. Natomiast pisma z dnia 12 września 2015 r. (daty wpływu: 15 września 2015 r. i 8 grudnia 2015 r.) stanowiące wezwanie do usunięcia naruszenia prawa stanowiły podstawę do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego, rozpoznanej przez Sąd pod sygn. II SA/Kr 1427/15. Powyższe oznacza, że skarżący nie dopełnił obowiązku wezwania organu do usunięcia naruszenia prawa. Z kolei skarga, która została wniesiona do sądu administracyjnego bez wyczerpania przysługującego skarżącemu przed organem właściwym w sprawie środka zaskarżenia – w tym przypadku: wezwania do usunięcia naruszenia – podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. W związku z powyższym, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.