II SA/Kr 287/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Andrzej Irla (spr.) Sędziowie : WSA Mariusz Kotulski AWSA Inga Gołowska Protokolant : Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 8 maja 2008 r. sprawy ze skargi W. W. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego tytułem zwrotu kosztów postępowania. na rzecz skarżącego W. W. kwotę 10 zł (dziesięć złotych ) Burmistrz Miasta Z. decyzją z [...] wydaną na podstawie art. 39 ust. 1 i 2, art. 40 ust. 1, 3 i 4, art. 42 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89, poz. 415 ze zm.) oraz art. 104 kpa, ustalił dla inwestora Spółki Eksploatacyjnej Wodociągów i Kanalizacji "[....] " sp. z o.o. w Z. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na: budowie kanalizacji sanitarnej z przyłączami do budynków dla działek nr ewid.: nr nr ......- w obrębie ...; w rejonie ulicy:.... Jednocześnie ustalił termin ważności tej decyzji na dzień .... stycznia 2004 r. W uzasadnieniu decyzji podał, że inwestycja polegająca na budowie kanalizacji wymaga, w myśl art. 39 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, gdyż przepisy Prawa Budowlanego przewidują uzyskanie dla tej inwestycji pozwolenia na budowę. Wniosek o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu złożony przez inwestora zawiera niezbędne określenia wyszczególnione w art. 41 ust. 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Organ l instancji podał, że Miasto Z. posiada miejscowy plan ogólny zagospodarowania przestrzennego zatwierdzony uchwałą nr ...Rady Gminy T. j z .......1994 r. (Dziennik Urzędowy Województwa N. Nr.......). Inwestycja nie jest sprzeczna z ustaleniami w/w planu. Decyzja została uzgodniona postanowieniem znak: [....] przez Okręgowy Urząd Górniczy w K. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł W.W. , który podał, że jest właścicielem działki nr ......(droga) oraz działek budowlanych nr nr ........ Działki stanowiące własność odwołującego zostały przez niego uzbrojone i zagospodarowane, dlatego też nie wyraża zgody na przeprowadzenie przez jego teren dodatkowej kanalizacji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. decyzją z [....] wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 40 ust. 1 i art. 43 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ( Dz. U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm.), utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu decyzji podało, że działki nr nr ..........nie są objęte przedmiotową decyzją. Natomiast decyzja dotyczy działki .....stanowiącej drogę, wzdłuż której zaprojektowany został odcinek tłoczny kolektora sanitarnego. Organ II instancji wskazał, że zgodnie z przepisem art. 46 ust. 2 w/w ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu nie rodzi praw do terenu oraz nie narusza prawa własności i uprawnień osób trzecich. Także - zgodnie z przepisem art. 41 ust. 2 ustawy -wnioskodawca nie jest obowiązany do dokumentowania prawa do dysponowania nieruchomością, który to obowiązek powstaje dopiero w toku ubiegania się o pozwolenie na budowę. Na etapie postępowania w sprawie zabudowy i zagospodarowania terenu oświadczenie skarżącego o nie wyrażeniu zgody na realizację inwestycji na działce nr ...... - nie może stanowić podstaw do wzruszenia decyzji. Skargę od powyższej decyzji z [....] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wniósł W.W. , domagając się jej uchylenia, gdyż jego zdaniem decyzja jest niezgodna z prawem. W szczególności skarżący podał, ze projekt kanalizacji został opracowany "na mapie" bez wizji terenowej. Decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu w ocenie skarżącego dotyczy nie tylko działki nr ...., ale również działek nr nr ....... Dodatkowo skarżący podał, że projekt kanalizacji został opracowany wadliwie, bowiem ciągi kanalizacyjne nie biegną wzdłuż drogi a przez działki, czym naruszone zostaje prawo własności. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie w całości, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji z [....] . Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej w skrócie p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada czy przy wydawaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia prawa materialnego i przepisów postępowania administracyjnego, nie będąc przy tym związanym granicami skargi, stosownie do dyspozycji art. 134 § 1 p.p.s.a. Sąd rozpoznając niniejszą sprawę stwierdził, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa. Przede wszystkim w myśl art. 46a ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 89, poz. 415 ze zm.) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu jest nieważna, jeżeli jest sprzeczna z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Organ l instancji podał, że planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego miasta Z. zatwierdzonego uchwałą nr ....Rady Gminy T. w Z. z dnia [....] (Dz. Urzędowy Województwa N. nr.......). Ustalenia tego jednak nie można zweryfikować. W aktach postępowania administracyjnego brak jest bowiem rysunku planu i jego tekstu (wyrok WSA w Warszawie z 16 listopada 2006 r. sygn. akt IV SA/Wa 889/06, Lex nr 310875). Zgodnie z art. 8 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowią treść uchwały rady gminy. Integralną częścią planu jest rysunek planu, stanowiący załącznik do uchwały rady gminy. Rysunek planu obwiązuje w zakresie określonym uchwałą. W kontekście powyżej przytoczonej regulacji prawnej, podstawę kontroli zgodności decyzji i organu administracji publicznej z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego stanowią łącznie rysunek planu oraz jego tekst (wyrok NSA z dnia 21 stycznia 1986 r., sygn. akt II SA 2037/85; wyrok NSA z dnia 11 grudnia 2003 r, sygn. akt II SA/Lu 854/02). Brak rysunku planu i jego tekstu stanowią istotny brak postępowania administracyjnego, uniemożliwiający Sądowi dokonanie kontroli poprawności decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie natomiast z art. 42 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. 1999 r., Nr 15, 139 ze zm.) decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określa: 1) rodzaj inwestycji, 2) warunki wynikające z ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, jeśli dla danego obszaru plan został uchwalony, 3) warunki zabudowy i zagospodarowania terenu wynikające z przepisów szczególnych, 4) warunki obsługi w zakresie infrastruktury technicznej i komunikacji, 5) wymagania dotyczące ochrony interesów osób trzecich, 6) linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w stosownej skali, 7) okres ważności decyzji. W stosunku do inwestycji liniowych decyzja określa ponadto: 1) przebieg inwestycji, a w przypadku inwestycji wymagających wydzielenia terenu, granice tego terenu, wyznaczone na mapie w stosownej skali, 2) w miarę potrzeby, szczególne warunki wynikające z charakteru inwestycji. Jednym z elementów decyzji o warunkach zabudowy jest określenie linii rozgraniczających teren inwestycji. Umożliwia to Sądowi dokonanie oceny, w jakich granicach planowana jest przedmiotowa inwestycja. W niniejszej sprawie decyzja organu l instancji nie zawiera tego elementu. Załącznik graficzny do decyzji, stanowiący jej integralną część, wskazuje jedynie na przebieg inwestycji liniowej w terenie, nie przedstawiając linii rozgraniczających teren inwestycji. Następnie należy zauważyć, że organy administracji wydając zaskarżone decyzje naruszyły również art. 10 kpa. Organ l instancji uniemożliwił uczestnikom postępowania udział w toczącym się postępowaniu. Zgodnie bowiem z art. 10 § 1 kpa organy administracji obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Tymczasem organ l instancji wbrew dyspozycjom art. 10 kpa nie zawiadomił stron postępowania o możliwości wypowiedzenia się co do zebranych dowodów przed wydaniem decyzji. Organ l instancji nie odniósł się również do zgłaszanych przez stron zastrzeżeń, co do przebiegu planowanej inwestycji. Braki te nie zostały następnie uzupełnione w postępowaniu odwoławczym. Zaskarżone decyzje należało zatem uchylić, gdyż postępowanie administracyjne jest dotknięte wyżej wymienionymi wadami, które powinny zostać usunięte przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.