II SA/Kr 2873/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Halina Jakubiec, po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2004 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. A. w przedmiocie zamknięcia węzła komunikacji autobusowej postanawia skargę odrzucić. Skargą z dnia [...].11.2003 r. roku nazwaną przez pana J. A. wnioskiem o spowodowanie wyłączenia z użytkowania węzła komunikacji autobusowej w K. przy R., skarżący domagał się od Gminy K. zapłaty odszkodowania, a także spowodowania przez Sąd wykonania przez Zarząd Dróg i Komunikacji w K. postanowienia Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].06.2003 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wyjaśnić należy, że w myśl przepisu art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawa - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1271 z późn. zm.) sprawy w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 roku i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zgodnie z treścią art. 52 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270) skarg a powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać: - wskazania zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności - oznaczenia organu, którego działanie lub bezczynność skarga dotyczy - określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Z treści skargi, jak również jej uzupełnienia dokonanego na wezwanie sądu, nie wynika jakiej ona dotyczy decyzji ani też czy stanowi skargę na milczenie organu. W tym stanie rzeczy mając na uwadze treść art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należało skargę jako nie spełniającą wymogów formalnych odrzucić. Z uwagi na treść art. 222 powołanej ustawy, w myśl ustawy nie żąda się opłat od pisma jeżeli wynika z niego że podlega odrzuceniu, wniosek J. A. o zwolnienie od opłaty sądowej stał się bezprzedmiotowy.