II SA/Kr 2891/00
WyrokWSA w Krakowie2004-12-28
Skład orzekający: Sędzia NSA Tadeusz Woś, WSA Małgorzata Bracheł-Ziaja, AWSA Mariusz Kotulski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy utwardzenie terenu kostką brukową, stanowiące miejsce postojowe i dojazd do budynków, może być uznane za obiekt budowlany w rozumieniu przepisów Prawa budowlanego, a w konsekwencji czy jego rozbiórka może być nakazana na podstawie art. 48 Prawa budowlanego?Ratio decidendi
Sąd uznał, że utwardzenie terenu kostką brukową, służące jako miejsce postojowe i dojazd, stanowi urządzenie budowlane związane z obiektem budowlanym, a nie obiekt budowlany w rozumieniu art. 48 Prawa budowlanego. W związku z tym, organ nie mógł nakazać rozbiórki na podstawie tego przepisu. W przypadku stwierdzenia nieprawidłowości w wykonaniu robót, organ powinien działać w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego.Stan faktyczny
Organ I instancji nakazał rozbiórkę utwardzenia terenu kostką brukową na posesji, uznając je za samowolnie wykonany obiekt budowlany. Organ II instancji uchylił tę decyzję, stwierdzając, że utwardzenie nie jest obiektem budowlanym, a jedynie urządzeniem budowlanym, i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia, wskazując na potrzebę oceny technicznej i ewentualnego zastosowania art. 51 Prawa budowlanego. Skargę na decyzję organu II instancji wniósł sąsiad, domagając się jej uchylenia.Rozstrzygnięcie
Sąd oddalił skargę jako bezzasadną.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia NSA Tadeusz Woś Sędziowie : WSA Małgorzata Bracheł-Ziaja ( spr.) AWSA Mariusz Kotulski Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 grudnia 2004r. sprawy ze skargi R.S. na decyzję [ ] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 7 listopada 2000r. Nr [ ] w przedmiocie nakazania rozbiórki - skargę oddala -
Decyzją z dnia 18.09. 2000 r. nr [.....] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , na podstawie art. 83 ust. oraz art. 52 ustawy z dnia 7. 07. 1994 r. - Prawo budowlane nakazał B.Ł. i M.Ł. rozbiórkę samowolnie wykonanego utwardzenia kostką brukowa terenu posesji położonej w K. przy ul. [.....] , oraz uprzątnięcie i uporządkowanie terenu po zakończeniu robót rozbiórkowych.
W uzasadnieniu decyzji organ I instancji podał, że w wyniku przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego stwierdzono , że na posesji zostało wykonane utwardzenie podłoża z kostki brukowej, którą wyłożono zachodnią część działki na długości około 54 m. Utwardzona część posesji stanowi miejsce postojowe dla pojazdów oraz dojazd do budynku mieszkalnego i warsztatowego. Kostka została ułożona w 1997 r. bez pozwolenia na budowę Zgodnie z art. 3pkt 9 p. budowlanego, place postojowe i przejazdy są urządzeniami budowlanymi związanymi z obiektem budowlanym, a wiec w rozumieniu art. 3 pkt. 9 p. budowlanego przedmiotowa inwestycja jest częścią obiektu budowlanego. W związku z tym zgodnie z art. 48 p. budowlanego, właściwy organ nakazuje rozbiórkę obiektu budowlanego lub jego części będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź też pomimo wniesionego sprzeciwu przez właściwy organ.
[.....] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. decyzją z dnia 7. 11. 2000 r . znak [.....] po rozpatrzeniu odwołania B.Ł. i M.Ł. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do rozpatrzenia organowi I instancji, stwierdzając, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzednio przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości.
W uzasadnieniu swej decyzji organ odwoławczy stwierdził, że nie można mówić o obiekcie budowlanym w rozumieniu przepisów prawa budowlanego w odniesieniu do wykonanego utwardzenia terenu. Bowiem samego utwardzonego placu, na którym nie ma żadnych obiektów budowlanych nie można uznać za obiekt budowlany. Utwardzenie placu stanowi urządzenie związane z istniejącą zabudową na działce i wykonanie robót budowlanych polegających na utwardzeniu części działki nie jest budowaniem obiektu budowlanego nie można wiec nakazać tu rozbiórki w trybie art. 48 p. budowlanego.
Ponieważ jednak nie wiadomo czy roboty związane z utwardzeniem kostką zostały wykonane należycie (sąsiad twierdzi, że wody opadowe zalewają jego działkę) należałoby z uwagi na brak odpływu wód deszczowych dokonać oceny technicznej wybudowanego utwardzenia w celu naprawienia obecnego stanu. Stosownie do art. 51 p. bud., organ I instancji powinien rozważyć możliwość nałożenia obowiązku wykonania określonych czynności aby doprowadzić wykonane roboty do stanu zgodnego z prawem.
Skargę od powyższej decyzji do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł R.S. domagając się jej uchylenia w całości. Skarżący zarzucił, iż zaskarżona decyzja wyraźnie ignoruje przepisy prawa budowlanego, a jej uzasadnienie jest rażąco nieprecyzyjne, lekceważące organ I instancji, który wydał decyzję kompetentną.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie powtarzając argumenty przytoczone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd zważył, co następuje :
Stosownie do treści art. 97 par l ustawy z dnia 30. 08. 2002 r - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz. 12717 sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01. 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30. 08. 2002 r prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym zatem do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Stosownie do treści przepisu art. 145 par l pkt. l ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnym, Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla decyzję lub postanowienie w całości, jeżeli stwierdzi:
- naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy,
- naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego,
- inne naruszenia przepisów postępowania , jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Sąd rozpoznając skargę nie stwierdził żadnego z wymienionych naruszeń prawa.
Organ odwoławczy prawidłowo zakwalifikował utwardzony kostką brukowa; przejazd i miejsce postojowe na działce B.Ł. i M.Ł. , jako urządzenia budowlane związane z obiektem budowlanym. Bowiem w świetle przepisów prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania decyzji /tekst. jedn. z 2000 r. Dz. U. Nr 106, poz. 11267, przejazdy i place postojowe są urządzeniami budowlanymi. W słowniczku ustawowym zamieszczonym w art. 3 p. budowlanego pkt. 9 przejazdy i place postojowe są wymienione, jako urządzenia budowlane.
Przepis art. 48 p. bud. będący podstawą rozstrzygnięcia organu I instancji, nie ma w niniejszej sprawie zastosowania. Przepis ten dotyczy rozbiórki obiektu budowlanego lub jego części. Skoro urządzony przejazd i miejsce postojowe na działce B.Ł. i M.Ł. nie jest obiektem budowlanym ani jego częścią, a tylko urządzeniem budowlanym , to powołany przepis art. 48 prawa budowlanego nie może mieć tu zastosowania.
Dla przypadków innych niż określone w art. 48 prawa budowlanego, właściwy organ może podjąć działania w trybie art. 50 i 51 p. budowlanego. Przepis art. 50 ust. l pkt. 2 odnosi się do sytuacji gdy roboty budowlane są wykonywane w sposób mogący spowodować zagrożenie bezpieczeństwa ludzi lub mienia bądź zagrożenie środowiska.
Organ I instancji zobowiązany będzie rozważyć zgodnie z zaleceniem organu odwoławczego i zbadać, czy w sprawie zachodzi sytuacja przewidziana art. 50 pkt 2 bądź pkt. 3 prawa budowlanego, o ile przejazd i miejsce postojowe zostało wykonane w ramach pozwolenia na całe zamierzenie budowlane. Jeżeli organ ustali, że wody opadowe nadmiernie zalewają działkę sąsiednią z uwagi na brak odpływu wód deszczowych, to w trybie art. 51 będzie można podjąć decyzję nakładająca na inwestora obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem.
W tej sytuacji, skoro organ odwoławczy podjął trafną, zgodną z prawem decyzję, to skarga nie mogła być uwzględniona.
Biorąc pod uwagę powyższe Sąd na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę, jako bezzasadną oddalił.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło