II SA/Kr 2903/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kremer Sędziowie NSA Wiesław Kisiel (spr) NSA Piotr Lechowski Protokolant Urszula Ogrodzińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 maja 2005 r sprawy ze skargi J. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 października 2002 r Nr [...] w przedmiocie stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów o zawartości od 4,5 % do 18 % alkoholu skargę oddala Decyzją z dnia [...] 2001 r., nr [...] Wójt Gminy [...] udzielił J. Z. zezwolenia na sprzedaż napojów o zawartości alkoholu od 4,5% do 18%. Zezwolenie zostało wydane na okres od [...] 2001 r. do [...] 2005 r. Zezwolenie to zostało utrzymane w mocy przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze W dniu [...] 2002 r. do Urzędu Gminy wpłynęło oświadczenie J. Z. o wielkości sprzedaży napojów alkoholowych w roku 2001 r. . W szczególności strona zadeklarowała, że wartość brutto (bez VAT) sprzedaż napojów o zawartości alkoholu od 4,5% do 18% wyniosła [...] zł. Oświadczenie to zostało złożone na formularzu, na którego drugiej stronie podana była treść art.111 , art.18 ust.6 pkt 5 i art.18 pkt 8 pkt 5 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Na podstawie oświadczenia strony Wójt Gminy poinformował ją o wysokości rocznej opłaty za korzystanie z zezwolenia na sprzedaż napojów o zawartości alkoholu od 4,5% do 18% (karty 19, 26, 32, 35). W dniu [...] 2002 r. wszczęte zostało postępowanie administracyjne celem stwierdzenia wygaśnięcia zezwolenia z dnia [...] 2001 r., nr [...] z powodu nieuiszczenia wymaganej opłaty rocznej. Decyzja Wójta Gminy jako organu I instancji w tej sprawie (nr [...]) zapadła w dniu [...] 2002 r. Organ administracyjny powołał się na wartość sprzedaży podaną przez samą stronę i na tej podstawie ustalił, że powinna ona była zapłacić opłatę podwyższoną o 50%. Orzekając w II instancji Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy . Przesłanką ustaleń było niezakwestionowane oświadczenie strony o wielkości sprzedaży. Równocześnie SKO skorygowało wysokość opłaty przez zastosowanie kursu euro z dnia wydania zezwolenia w dniu [...] 2001 r. W konsekwencji organ administracyjny ustalił, że z tytułu sprzedaży napojów o zawartości alkoholu od 4,5% do 18% w roku 2001 r. należna opłata wynosiła [...] zł. Strona wpłaciła [...] zł czyli nie wpłaciła należnej kwoty [...] zł. Ponieważ w ustawowym terminie [...] 2002 r. (ani później) pełnej opłaty nie wniesiono Wójt Gminy prawidłowo stwierdził wygaśnięcie zezwolenia. Decyzja została utrzymana w mocy, gdyż organ odwoławczy uznał, że samo tylko zastosowanie błędnego kursu euro było błędem mniejszej wagi, a prawidłowo stwierdzono wygaśnięcie zezwolenia z mocy prawa. W skardze do sądu administracyjnego Strona zakwestionowała ustalenie organów administracyjnych, że powinna była wpłacić opłatę podwyższoną o 50%. "Zaskarżam nieprawidłowości Kolegium Samorządowego, to powinno być odrębnie liczone , tj. od sprzedaży napojów o zawartości alkoholu od 4,5% do 18% - 6.940,54 zł" z czego należy wnosić że Skarżąca kwestionuje zliczanie wartości obrotu wszystkimi rodzajami napojów alkoholowych i wyprowadzaniu z tego wniosku że opłata za korzystanie z każdego z 3 zezwoleń uległa podwyższeniu o 50%. Odpowiedź na skargę przytacza najważniejsze argumenty zapisane uprzednio w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje : Ustalenia faktyczne nie są przedmiotem sporu, tj. organy nie podważają ważności i aktualności zezwolenia z dnia [...] 2001 r., sama strona obliczyła wartość swej sprzedaży, uznano że deklaracja o wartości sprzedaży złożona została w terminie. Strona nie kwestionuje, że była zobowiązana do uiszczenia opłaty. Sporne okazały się przesłanki zastosowania podwyższonej opłaty. Organy administracyjne dla ustalenia czy następuje zwyżka sumują wartość całej sprzedaży napojów alkoholowych przez stronę. Natomiast już dla ustalenia należnej kwoty oddzielne traktują każdą z trzech grup napojów alkoholowych, objętą odrębnym zezwoleniem. Natomiast strona stoi na stanowisku, że skoro otrzymała trzy odrębne zezwolenia, to wartość sprzedaży rocznej powinna być określana odrębnie dla każdej grupy napojów alkoholowych. W konsekwencji strona uważa, że nie miała obowiązku zapłacić opłatę podwyższoną. Sąd nawiązał do utrwalonego orzecznictwa w tym zakresie. W sprawie będącej przedmiotem skargi określone zostały bezwzględnie obowiązujące przepisy ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Organ administracyjny nie dysponuje w tym zakresie swobodnym uznaniem w podejmowaniu decyzji, tym bardziej że podstawą obliczania należności jest wartość sprzedaży zadeklarowana przez stronę. Ustawa nałożyła na stronę obowiązek obliczenia we własnym zakresie wysokości należnej opłaty i dokonania wpłaty w ustawowym terminie pod rygorem wygaśnięcia zezwolenia. Wójt Gminy udzielił stronie istotnej pomocy, dostarczając wyczerpującej informacji o zasadach obliczenia należnej opłaty. Organy administracyjne wydające decyzje w niniejszej sprawie prawidłowo zastosowały obowiązujące przepisy ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Takie rozumienie przepisów tej ustawy jest utrwalone w orzecznictwie (por. w szczególności wyrok NSA z dnia 31 maja 2004 r.). Ustawodawca wyraźnie odgraniczył ustalenie czy opłata podlega sumowaniu (tu sumuje się całą sprzedaż napojów alkoholowych) - z jednej strony , od obliczenia wysokości należnej opłaty - tu oddzielnie traktuje się każdą z trzech grup napojów alkoholowych. Interpretacja przepisu prawa przedstawiona w skardze nie jest prawidłowa. W dniu wydawania decyzji w I i w II instancji przepis art. 111. ust.1. pkt 1 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi - stanowił: "Opłatę, o której mowa w ust. 2, podwyższa się: o 50% w przypadku punktów sprzedaży, których wartość sprzedaży wyrobów alkoholowych w roku poprzednim przekroczyła równowartość [...] EURO, ustaloną przy zastosowaniu kursu kupna walut obcych ogłaszanego przez Narodowy Bank Polski z dnia 31 grudnia tego roku," Rozstrzygające w niniejszej sprawie mają słowa ustawy: "w przypadku punktów sprzedaży, których wartość sprzedaży wyrobów alkoholowych w roku poprzednim przekroczyła równowartość". Była tu mowa o punktach sprzedaży, których całkowita wartość sprzedaży napojów alkoholowych przekroczyła próg podany w ustawie. W ust.3 ustawa abstrahowała od klasyfikacji napojów, zapisanej w ust.2 Dodatkowym, acz wyłącznie pomocniczym argumentem jest porównanie powyższej redakcji z dzisiaj obowiązującym tekstem art. 111.ust.5 ustawy Opłatę, o której mowa w ust. 1, przedsiębiorca prowadzący sprzedaż napojów alkoholowych w punkcie sprzedaży, w którym roczna wartość sprzedaży napojów alkoholowych w roku poprzednim przekroczyła: 1 [...] zł dla napojów alkoholowych o zawartości do 4,5% alkoholu oraz piwa - wnosi w wysokości 1,4% ogólnej wartości sprzedaży tych napojów w roku poprzednim, 2) [...] zł dla napojów alkoholowych o zawartości od 4,5% do 18% alkoholu (z wyjątkiem piwa) - wnosi w wysokości 1,4% ogólnej wartości sprzedaży tych napojów w roku poprzednim, 3) [...] zł dla napojów alkoholowych o zawartości powyżej 18% alkoholu - wnosi w wysokości 2,7% ogólnej wartości sprzedaży tych napojów w roku poprzednim.", Dzisiaj rzeczywiście liczy się oddzielnie wzrost sprzedaży poszczególnych rodzajów napojów alkoholowych. Jednakże Sąd kontroluje zgodność decyzji z prawem obowiązującym w dniu wydania tej decyzji. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł jak w sentencji, na podstawie art.151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U.nr 153, poz.1270, zm. Dz.U. r.2004, nr 162, poz.1692).