II SA/Kr 294/12

PostanowienieWSA w Krakowie2012-03-30

Skład orzekający: Monika Rudzka

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarżący wykazał, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata?
Ratio decidendi
Skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść żadnych kosztów postępowania, ponieważ jego rodzina utrzymuje się wyłącznie z zasiłku pomocy społecznej, a on sam nie posiada żadnych oszczędności ani wartościowych przedmiotów. Z tego względu sąd uznał, że spełnione zostały przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym.
Stan faktyczny
Skarżący Z.S. złożył skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. w przedmiocie zwrotu podania. W ramach tej skargi złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy, domagając się zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia adwokata. Po uzupełnieniu braków formalnych wniosku, skarżący przedstawił swoją trudną sytuację materialną, wskazując na brak dochodów, utrzymanie rodziny z zasiłku pomocy społecznej oraz posiadanie trojga małoletnich dzieci.
Rozstrzygnięcie
Sąd postanowił zwolnić skarżącego od kosztów sądowych oraz ustanowić dla niego adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie - Monika Rudzka po rozpoznaniu w dniu 30 marca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.S. o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z.S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 3 lutego 2012 r. Nr: [...] w przedmiocie zwrotu podania p o s t a n a w i a I) zwolnić skarżącego od kosztów sądowych; II) ustanowić dla skarżącego adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w K W skardze na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] lutego 2012 r. Nr:[...] w przedmiocie zwrotu podania skarżąca Z.S. zawarł wniosek o udzielenie prawa pomocy poprzez zwolnienie go od kosztów sądowych i przyznanie adwokata do reprezentowania wnioskodawcy przed sądem. Wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony bez zachowania przewidzianej prawem formy, dlatego, w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 24 lutego 2012 roku skarżącemu został przesłany urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy "PPF" celem jego wypełnienia i odesłania do tut. sądu w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. W zakreślonym terminie skarżący uzupełnił brak składając wypełniony formularz. Z oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach zawartego w formularzu "PPF" wynika, że skarżący prowadzi wspólne gospodarstwo domowe wraz żoną G.S. oraz trzema córkami: M. ur. [...] 1996 r., M. ur. [...] 1997 r. i J. ur. [...] 2000 r. Jedynym źródłem utrzymania rodziny jest zasiłek z pomocy społecznej pobierany przez małżonkę wnioskodawcy w wysokości 500 zł na dwa miesiące. W skład majątku skarżącego wchodzi mieszkanie o powierzchni 41 m². Z.S. nie dysponuje zasobami pieniężnymi, jak również przedmiotami wartościowymi. W uzasadnieniu wniosku o przyznanie prawa pomocy skarżący wykazał swoje niezadowolenie z działania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. . Dane zawarte we wniosku okazały się niewystarczające do oceny stanu majątkowego i możliwości płatniczych skarżącego, dlatego na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, został on wezwany do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez złożenie stosownych oświadczeń i dokumentów. Odnosząc się do wezwania skarżący oświadczył, że nie uzyskuje żadnych dochodów, a świadczenie z pomocy społecznej pobiera tylko żona. Małżonkowie Ś. zarejestrowani są jako osoby bezrobotne. Nie opłacają czynszu za mieszkanie. Posiadają zaległości w opłatach za energię elektryczną i gaz. Skarżący oświadczył, że nie ma rozeznania w sprawie opłat za wodę i wywóz śmieci. Do pisma załączone zostały kopie następujących dokumentów: faktury z dnia 14 lutego 2012 roku za energię elektryczną za okres od 7 grudnia 2011 roku do 9 lutego 2012 roku opiewającą na kwotę 283,74 zł, duplikatu faktury za gaz z dnia 19 października 2011 roku za okres od 17 grudnia 2011 roku do 17 lutego 2012 roku opiewającej na kwotę 315,29 zł oraz decyzji MOPS w T. z dnia 2[...]marca 2012 roku o przyznaniu G.S. zasiłku okresowego w kwocie 511 zł miesięcznie z powodu bezrobocia na okres od 1 marca 2012 roku do 30 kwietnia 2012 roku. Mając powyższe na uwadze, zważono, co następuje: Celem instytucji prawa pomocy jest zapewnienie osobie wnioskującej szeroko rozumianego prawa do sądu, a wiec możliwości skorzystania ze wszystkich przysługujących stronie uprawnień, jeżeli znajduje się ona w położeniu uniemożliwiającym poniesienie związanych z tym kosztów we własnym zakresie. Przyznanie prawa pomocy, zgodnie z art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami) przysługuje osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (prawo pomocy w zakresie całkowitym), lub gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (prawo pomocy w zakresie częściowym). W niniejszej sprawie skarżący domaga się przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie na jego rzecz adwokata z urzędu. Udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą jej dofinansowania z budżetu państwa i przez to powinno sprowadzać się do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe. Użyte w art. 246 ustawy sformułowanie "gdy osoba wykaże" oznacza, iż to na wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uzasadniającej przyznanie prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. W ocenie orzekającego skarżący uwiarygodnił w sposób wystarczający i skuteczny, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Skarżący nie należy do osób majętnych. Jak wynika z akt sprawy zarówno wnioskodawca, jak i jego małżonka pozostają bez pracy, a jedynym źródłem utrzymania rodziny jest pomoc społeczna w postaci zasiłku okresowego w kwocie 511 zł. Na utrzymaniu skarżącego pozostaje troje małoletnich dzieci. Z.S. nie posiada przy tym zgromadzonych żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych, które mogłyby zostać spieniężone celem pokrycia kosztów związanych z zainicjowanym postępowaniem sądowym. Biorąc powyższe pod uwagę uznano, że w przedmiotowej sprawie skarżący nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów zainicjowanego postępowania sądowego. W tym miejscu orzekający pragnie podkreślić, iż rozpoznając kwestię przyznania stronie prawa pomocy kierowano się jedynie przesłankami ekonomicznymi (tj. badano czy stronę stać na poniesienie określonego wydatku), nie zaś charakterem sprawy. Jedynym kryterium, od którego przepis art. 246 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uzależnia przyznanie prawa pomocy jest bowiem brak możliwości poniesienia przez stronę jakichkolwiek lub pełnych kosztów postępowania. Z tych względów orzeczono jak w sentencji na podstawie art. 245 § 2, art. 246 § 1 pkt 1 w zw. z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zmianami).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło