II SA/Kr 295/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 23 marca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 23 grudnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu postanawia: skargę odrzucić W dniu [...] grudnia 2008 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. postanowieniem znak [...] odmówiło przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Wójta Gminy B. z dnia [...] maja 2008 r. znak [...] ustalającej warunki zabudowy dla zamierzenia inwestycyjnego pod nazwą: budowa przewiązki o funkcji gospodarczej związanej z prowadzeniem gospodarstwa rolnego pomiędzy zakładem stolarskim a budynkiem składowym. Postanowienie to doręczono mężowi skarżącej – S.K. w dniu 29 grudnia 2008 r. (akta administracyjne sprawy, karta nr [...]). Dnia 29 stycznia 2009 r. skarżąca M.K. osobiście złożyła w siedzibie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. skargę na to postanowienie (akta administracyjne sprawy, karta nr[...]). W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. wniosło o jej odrzucenie, jako wniesione z uchybieniem 30-dniowego terminu. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarżąca M.K. wniosła w tej sprawie skargę w dniu 29 stycznia na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia [...] grudnia 2008 r. o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji organu l-instancji doręczonej skarżącej 29 grudnia 2008 r. Wprawdzie potwierdził odbiór decyzji mąż skarżącej, ale zgodnie z art. 43 K.p.a. można pisma doręczać dorosłemu domownikowi w przypadku nieobecności adresata. Data potwierdzenie obioru takiego pisma przez dorosłego domownika jest wówczas traktowana jako data doręczenia pisma samemu adresatowi. Skarżąca w swojej skardze nie kwestionuje przy tym, że odbiór pisma zawierającego zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. miał miejsce właśnie 29 grudnia 2008 r. Stąd należy przyjąć, że skarżącej doręczono zaskarżone postanowieniu w dniu 29 grudnia 2008 r. Tym samym już od dnia 30 grudnia 2008 r. zaczął dla skarżącej biec 30-dniowy termin do wniesienia skargi. Sygn. akt II SA/Kr 295/09 Terminy wnoszenia skarg do sądu administracyjnego określa art. 53 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), zwanej dalej w skrócie P.p.s.a. Zgodnie z art. 53 § 1 P.p.s.a. termin do wniesienia skargi wynosi 30 dni i jest liczony od dnia następnego po dniu doręczenia skarżącej zaskarżonego postanowienia. Termin te należało więc w tej sprawie liczyć od dnia 30 grudnia 2008 r. (włącznie) i stąd ostatnim 30-dniowym terminem był dzień 28 stycznia 2009 r. ([...]). W dniu 28 stycznia 2009 r. mijał dla skarżącej 30-dniowy termin do wniesienia skargi. Skarżąca zaś wniosła skargę w dniu 29 stycznia 2009 r. ([...]), a potwierdzenie tej okoliczności znajduje się kopii skargi. Skarżąca bowiem jednym pismem wniosła dwie skargi i oryginał skargi znajduje się w aktach o sygn. II SA/Kr 296/09, natomiast w aktach o sygn. II SA/Kr 295/09 znajduje się potwierdzona za zgodność z oryginałem kopia tej skargi. Nie ulega więc wątpliwości, że skargę wniesiono z uchybieniem terminu wynoszącym wprawdzie 1 dzień, ale sąd administracyjny z urzędu zobowiązany jest zbadać zachowanie terminu do wniesienia skargi i niezależnie od tego, czy strona spóźniła się jeden dzień, czy np. kilka miesięcy - Sąd w takim przypadku skargę odrzuca. Skarżąca nie złożyła również wniosku o przywróceniu terminu do wniesienia skargi. W związku z powyższym skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a. w związku z art. 53 § 1 P.p.s.a., ponieważ skarga w tej sprawie została wniesiona po upływie terminu. Sąd nie mógł więc w żadnym zakresie zbadać zasadność zarzutów podniesionych w skardze lub dokonać jakiejkolwiek merytorycznej oceny sprawy. Wniesienie skargi po terminie uniemożliwiło Sądowi dokonywanie innych ustaleń poza stwierdzeniem okoliczności nie dochowania terminu wniesienia skargi przez skarżącą. Z powyższych względów orzeczono jak w sentencji postanowienia.