II SA/Kr 295/22

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Piotr Fronc po rozpoznaniu w dniu 6 kwietnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym skargi R. S. na decyzję Wojewody z dnia 21 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia przez Gminę Z. z mocy prawa własności nieruchomości postanawia odrzucić skargę. R. S. złożył w dniu 4 lutego 2022 r. skargę na decyzję Wojewody z dnia 21 czerwca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nabycia przez Gminę Z. z mocy prawa własności nieruchomości. W odpowiedzi organ wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że powyższe rozstrzygnięcie, utrzymane w mocy decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 4 grudnia 2013 r. nr [...], było już przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, sfinalizowanej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 302/17 utrzymanym w mocy wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 sierpnia 2018 r. sygn. akt I OSK 2477/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.Dz.U z 2022 r. poz. 329 ze zm., zwanej dalej ppsa) sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, a w myśl 58 § 1 pkt 4 ppsa, sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa objęta skargą pomiędzy tymi samymi stronami jest w toku lub została już prawomocnie osądzona, a ponadto jeżeli wniesienie skargi jest z innych przyczyn niedopuszczalne (art. 58 § 1 pkt 6). O istnieniu powagi rzeczy osądzonej (res iudicata) przesądza tożsamość elementów podmiotowych oraz tożsamość elementów przedmiotowych sprawy. Tożsamość podmiotowa dotyczy podmiotu będącego adresatem praw lub obowiązków. Tożsamość przedmiotowa ma zaś miejsce, gdy identyczna jest treść tych praw i obowiązków oraz ich podstawa prawna i faktyczna. Istotą przedmiotowego uregulowania jest wprowadzenie reguły, że w tej samej sprawie między tymi samymi stronami skarga przysługuje tylko raz, nie można więc w takiej samej sprawie wszcząć nowego postępowania sądowoadministracyjnego między tymi samymi stronami. Wyłączona jest bowiem dopuszczalność skutecznego wniesienia kolejnej skargi na ten sam akt administracyjny, bądź to samo działanie lub bezczynność lub przewlekłość organu administracji. (por. M. Jagielska, A. Wiktorowska, P. Wajda, w: R. Hauser, M. Wierzbowski (red.), "Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz", Wyd. C.H.Beck 2015, s. 362). W sprawie niniejszej skarga jest niedopuszczalna z trzech powodów. Po pierwsze, stanowi ona już kolejną skargę, w której strona domaga się kontroli sądowej zaskarżonej decyzji. W wyniku wniesionej uprzednio skargi, decyzja ta, utrzymana w mocy decyzją Ministra Infrastruktury i Rozwoju z dnia 4 grudnia 2013 r. nr [...], została utrzymana w mocy w wyniku wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 5 kwietnia 2017 r. sygn. akt I SA/Wa 302/17, który oddalił skargę R. S.. Wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 sierpnia 2018 r. sygn. akt I OSK 2477/17 oddalono również skargę kasacyjną R. S. od powyższego wyroku Sądu I instancji. Oznacza to, że sprawa objęta skargą została już prawomocnie osądzona. Po drugie, zaskarżona decyzja stanowi rozstrzygnięcie organu I instancji, podczas gdy przedmiotem skargi może być ostateczne rozstrzygnięcie organu odwoławczego. Po trzecie, skarga została wniesiona po upływie 9 lat od jej doręczenia, a zatem z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ppsa. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2, 4 i 6 ppsa, orzekł jak w sentencji.