II SA/Kr 296/05

Sygn. akt II SA/ Kr 296/ 05 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 15 maja 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Renata Czeluśniak Sędziowie : WSA Grażyna Firek WSA Wojciech Jakimowicz ( spr. ) Protokolant: : Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 maja 2007 r. sprawy ze skargi K.C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [ ] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów skargę oddala Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem z dnia [...] 2005 r., znak: [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 i art. 123 w związku z art. 144 k.p.a. w związku z art. 18, art. 23 § 4 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity z 2002 r., Dz.U. nr 110, poz. 968 z późn. zm.) po rozpatrzeniu zażalenia K.C. na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. - ziemskiego w K. nr [...] z dnia [...] ., znak: [...] uznające za niezasadne zarzuty zgłoszone przez K.C. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2004 r. dotyczące postępowania egzekucyjnego prowadzonego w sprawie obowiązku rozbiórki wybudowanego na działce nr [...] w S. bez wymaganego pozwolenia na budowę obiektu budowlanego obejmującego budynek stodoły, wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...]. znak: [...] uchylił zaskarżone postanowienie w części dotyczącej podstawy prawnej i orzekł w ten sposób, że wskazał jako podstawę prawną art. 34 § 1, art. 17 § 1 w zw. z art. 18 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity z 2002 r., Dz. U. nr 110, poz.. 968 z późn. zm.) i art. 123 § 1 k.p.a., a w pozostałym zakresie utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy. W uzasadnieniu postanowienia organ drugiej instancji wskazał, że z akt sprawy wynika, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego dla powiatu k. - ziemskiego w K. w dniu [...] 2002 r. wystawił tytuł wykonawczy, znak: [...] (k-[...] akta l instancji) oraz wydał postanowienie, znak: [...] (k-[...] akta l instancji), którym nałożył na zobowiązanego K.C. grzywnę w wysokości [...] zł w celu przymuszenia zobowiązanego do wykonania obowiązku wynikającego z decyzji Wójta Gminy I. z dnia [...]., znak: [...] utrzymanej w mocy decyzją Wojewody K. z dnia [...], znak: [...] i uprawomocnionej wyrokiem NSA z dnia 23 lutego 2000 r., sygn. akt II SA/Kr 2111/98, nakazującej zobowiązanemu rozbiórkę wybudowanego bez wymaganego prawem pozwolenia budynku stodoły na działce nr [...] w S. Postanowienie PINB dla powiatu k. - ziemskiego w K. z dnia [...] 2002 r. zostało utrzymane w mocy postanowieniem Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] 2003 r., znak: [...](k-[...] akta l instancji). Wobec nie uiszczenia przez zobowiązanego nałożonej grzywny w wysokości [...] zł, w dniu [...] 2004 r. PINB dla powiatu k. - ziemskiego w K. , występując jako wierzyciel w postępowaniu egzekucyjnym, wystawił tytuł wykonawczy [...] znak: [...] (k-[...] akta l instancji), w celu ściągnięcia od zobowiązanego w/w grzywny w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych i przesłał go do właściwego organu egzekucyjnego, tj. Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. Po otrzymaniu w/w tytułu wykonawczego, zobowiązany złożył do Naczelnika Urzędu Skarbowego w P. zarzuty w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej (k-[...] akta l instancji), które zgodnie z art. 34 § 1 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji organ egzekucyjny przekazał do wierzyciela, tj. PINB dla powiatu k. - ziemskiego w K. , celem zajęcia stanowiska w zakresie zgłoszonych zarzutów (k- [...] akta l instancji). Postanowieniem z dnia [...] 2004 r., znak: [...], PINB dla powiatu k. - ziemskiego w K. , występując jako wierzyciel, uznał za niezasadne zarzuty zgłoszone przez K.C. w piśmie z dnia [...] sierpnia 2004 r. dotyczące postępowania egzekucyjnego prowadzonego w sprawie obowiązku rozbiórki wybudowanego na działce nr [...] w S. bez wymaganego pozwolenia na budowę obiektu budowlanego obejmującego budynek stodoły, wszczętego na podstawie tytułu wykonawczego z dnia [...]., znak: [...]. Zażalenie na w/w postanowienie wniósł K C. Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. stwierdził, że zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie bowiem z art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji podstawą zarzutu w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego może być: 1) wykonanie lub umorzenie w całości albo w części obowiązku, przedawnienie, wygaśniecie albo nieistnienie obowiązku, 2) odroczenie terminu wykonania obowiązku albo brak wymagalności obowiązku z innego powodu, rozłożenie na raty spłaty należności pieniężnej, 3) określenie egzekwowanego obowiązku niezgodnie z treścią obowiązku wynikającego z orzeczenia, o którym mowa w art. 3 i 4, 4) błąd co do osoby zobowiązanego, 5) niewykonalność obowiązku o charakterze niepieniężnym, 6) niedopuszczalność egzekucji administracyjnej lub zastosowanego środka egzekucyjnego, 7) brak uprzedniego doręczenia zobowiązanemu upomnienia o którym mowa wart. 15 §1, 8) zastosowanie zbyt uciążliwego środka egzekucyjnego, 9) prowadzenie egzekucji przez niewłaściwy organ egzekucyjny, 10) niedopełnienie wymogów określonych w art. 27. W ocenie organu odwoławczego w niniejszej sprawie nie występuje żadna z wyżej wymienionych przesłanek. Odnosząc się do podnoszonej przez skarżącego kwestii złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie na postanowienie WINB w K. z dnia [...]., znak [...], organ drugiej instancji stwierdził, że samo złożenie skargi nie jest wystarczające do zawieszenia postępowania egzekucyjnego, jak również nie stanowi podstawy zarzutu w rozumieniu art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Wskazano również, że obowiązki określone przepisami prawa budowlanego nie ulegają przedawnieniu. W ocenie organu drugiej instancji kwestie zawarte w treści zażalenia nie stanowią zarzutów w rozumieniu ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, a zatem nie zasługują na uwzględnienie. Wobec powyższego w ocenie organu drugiej instancji postanowienie pierwszoinstancyjne w tym zakresie zostało wydane prawidłowo. Jednakże powołana w tym postanowieniu podstawa prawna, tj. art. 34 § 4 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji jest błędna z uwagi na fakt, iż PINB dla powiatu k. - ziemskiego w K. wydając skarżone postanowienie nie występował jako organ egzekucyjny lecz w charakterze wierzyciela zajmując jednocześnie wymagane art. 34 w/w ustawy stanowisko w zakresie zgłoszonych przez zobowiązanego zarzutów. Zatem z uwagi na powyższe zreformowano postanowienie organu pierwszej instancji w części dotyczącej podstawy prawnej. W ocenie WINB w K. w niniejszej sprawie zarzuty K.C są nieuzasadnione. Wobec powyższego zreformowano postanowienie organu pierwszej instancji w zakresie podstawy prawnej, zaś w pozostałym zakresie utrzymano skarżone postanowienie w mocy. Skargę na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...], znak: [...] złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie K.C. wnosząc o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Skarżący wskazał, że zaskarżył do sądu administracyjnego postanowienie INB w K. z dnia [...]., znak: [...] i do czasu rozpoznania skargi przez sąd administracyjny postanowienie egzekucyjne powinno zostać zawieszone, a brak jego zawieszenia przez organ egzekucyjny stanowi podstawę zarzutu w rozumieniu art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Skarżący podniósł także, że mająca w sprawie zastosowanie instytucja przedawnienia odnosi się do wszystkich obowiązków postępowania egzekucyjnego, w tym także wynikających z zakresu prawa budowlanego. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Podstawowa zasada polskiego sądownictwa administracyjnego została określona w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. nr 153, poz. 1269), zgodnie z którym sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę legalności działalności administracji publicznej oraz rozstrzyganie sporów kompetencyjnych i o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego, samorządowymi kolegiami odwoławczymi i między tymi organami a organami administracji rządowej. Zasada, iż sądy administracyjne dokonują kontroli działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, została również wyartykułowana w art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 z późn. zm.). Z istoty kontroli wynika, że zasadność zaskarżonego postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Zgodnie z treścią art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Podkreślić należy, że w świetle art. 134 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (tak NSA w wyroku z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt: FSK 2326/04). Skarga nie jest uzasadniona, gdyż zaskarżone postanowienie, jak również poprzedzające je postanowienie organu l instancji, nie naruszają prawa, a tylko w takim zakresie Sąd w ramach swojej właściwości sprawuje kontrolę orzeczeń administracyjnych (art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów powszechnych (Dz.U. z 2002 r., nr 153, poz. 1269). Przedmiotem oceny z punktu widzenia zgodności z prawem jest w niniejszej sprawie postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]., znak: [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów. Postanowienie to zostało wydane na podstawie art. 34 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity z 2002 r., Dz. U. nr 110, poz.. 968 z późn. zm.), zgodnie z którym zarzuty zgłoszone na podstawie art. 33 pkt 1-7, 9 i 10, a przy egzekucji obowiązków o charakterze niepieniężnym -także na podstawie art. 33 pkt 8, organ egzekucyjny rozpatruje po uzyskaniu stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów, z tym że w zakresie zarzutów, o których mowa w art. 33 pkt 1-5, wypowiedź wierzyciela jest dla organu egzekucyjnego wiążąca. Oznacza to, że na tym etapie postępowania kontroli nie podlegają kwestie związane z zasadnością i wymagalnością obowiązku objętego tytułem wykonawczym, a jedynie prawidłowość postanowienia w przedmiocie stanowiska wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów. W ocenie sądu stanowisko wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów jest uzasadnione. Postanowienie w przedmiocie nałożenia na zobowiązanego K.C. grzywny w celu przymuszenia było - jako postanowienie ostateczne -wykonalne. Z akt sprawy nie wynika, aby wstrzymana została wykonalność tego postanowienia. Jak stanowi art. 61 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniesienie skargi do sądu administracyjnego nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zasadnie zatem przyjęto w zaskarżonym postanowieniu, że powyższa okoliczność nie może być podstawą zarzutu, których katalog określa art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. Nie ma również podstaw do twierdzenia, że nastąpiło przedawnienie egzekwowanego obowiązku. Podkreślić przy tym należy, że chodzi w niniejszej sprawie o obowiązek uiszczenia wymierzonej grzywny, a nie o obowiązek wykonania nakazu rozbiórki obiektu budowlanego. Roszczenia publicznoprawne z zasady nie podlegają przedawnieniu, chyba że przepisy prawa stanowią inaczej. Przepisy obowiązującego prawa nie regulują kwestii przedawnienia grzywien w celu przymuszenia ani obowiązków wynikających z przepisów prawa budowlanego. Oznacza to, że również ta okoliczność podnoszona przez skarżącego nie może być podstawą zarzutu, których katalog określa art. 33 ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji. W tym stanie rzeczy stanowisku wierzyciela w zakresie zgłoszonych zarzutów nie można postawić zarzutu niezgodności z prawem, a zatem skargę K.C. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...]., znak: [...] należało oddalić mając na uwadze treść art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270), zgodnie z którym w razie nieuwzględnienia skargi sąd skargę oddala.