II SA/Kr 296/14

WyrokWSA w Krakowie2014-05-12

Skład orzekający: Anna Szkodzińska, Joanna Tuszyńska, Krystyna Daniel

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej może odmówić udostępnienia informacji publicznej, powołując się na ochronę prywatności osób fizycznych, jeśli żądane informacje dotyczą zezwoleń na wjazd do strefy ograniczonego ruchu i nie obejmują bezpośrednio danych osobowych?
Ratio decidendi
Organ administracji publicznej nie może w sposób ogólnikowy odmówić udostępnienia informacji publicznej, powołując się na ochronę prywatności. Odmowa musi być precyzyjnie uzasadniona, wskazując konkretne dane, których ujawnienie naruszałoby prywatność. Ponadto, organ musi wykazać, że żądane informacje nie mogą zostać udostępnione w części, która nie narusza prywatności, a uzasadnienie decyzji musi odnosić się do konkretnych okoliczności faktycznych i prawnych związanych z przedmiotem wniosku.
Stan faktyczny
Stowarzyszenie wystąpiło z wnioskiem o udostępnienie informacji dotyczących zezwoleń na wjazd do strefy B oraz zezwoleń na wjazd i postój w strefie B i strefie płatnego parkowania. Organ administracji kilkukrotnie odmawiał udostępnienia części informacji, powołując się na charakter przetworzony informacji oraz ochronę prywatności osób fizycznych. Po uchyleniu przez WSA poprzednich decyzji, organ ponownie wydał decyzję odmowną, wskazując na konieczność ochrony danych osobowych. Stowarzyszenie złożyło skargę, zarzucając organowi naruszenie przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i KPA.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska (spr.) Sędziowie: NSA Joanna Tuszyńska WSA Krystyna Daniel Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 maja 2014 r. sprawy ze skargi Stowarzyszenia "[....] " w K. na decyzję Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z dnia 30 grudnia 2013 r. nr [....] w przedmiocie odmowy udostępnienia informacji publicznej I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu; II. zasądza od Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. na rzecz strony skarżącej Stowarzyszenia "[....]" w K. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Uzasadnienie: Pismem z dnia 10 marca 2011 r. Stowarzyszenie " [.....] " wystąpiło do Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. z wnioskiem o udostępnienie następujących informacji: 1. liczby zezwoleń upoważniających do wjazdu do strefy B a niebędących abonamentami postojowymi SO wydanych na rok 2011; 2. pełnego wykazu wszystkich podmiotów, którym wydano zezwolenia o jakich mowa w punkcie 1, wraz z liczbą wydanych każdemu z nich zezwoleń i numerami tych zezwoleń; 3. liczby zezwoleń upoważniających do wjazdu i postoju w strefie B oraz postoju w strefie płatnego parkowania, a niebędących abonamentami postojowymi SO, wydanych na rok 2011; 4. pełnego wykazu wszystkich podmiotów, którym wydano zezwolenia o jakich mowa w punkcie 3, wraz z liczbą wydanych każdemu z nich zezwoleń i numerami tych zezwoleń; 5. czy zezwolenia o jakich mowa w punktach 1 zwalniają z opłat za parkowanie w strefie płatnego parkowania; 6. czy zezwolenia o jakich mowa w punktach 3 zwalniają z opłat za parkowanie w strefie płatnego parkowania; 7. czy jest prowadzona ewidencja wydanych zezwoleń o których mowa w punktach 1 i 3. Pismem z dnia 18 kwietnia 2011 r. Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. odnośnie pytania 1 i 3 wniosku wskazał, że przekazanie wnioskowanych informacji wymaga analizy licznej dokumentacji, dlatego zgodnie z art. 13 ust. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej informacja zostanie udzielona w terminie późniejszym, nie później niż do dnia 5 czerwca 2011 r. W zakresie pytania 2 i 4 podał organ, że nie dysponuje wykazem podmiotów, którym wydano zezwolenie. Wniosek w tym zakresie dotyczy informacji przetworzonej i jej udostępnienie może nastąpić po wykazaniu powodów, dla których spełnienie żądania będzie szczególnie istotne z punktu widzenia interesu publicznego. Odnośnie punktu 5 wniosku to zezwolenie do wjazdu do strefy B zezwala na wjazd do strefy B i nie zwalnia z opłaty za postój w strefie płatnego parkowania. Co się zaś tyczy pkt 6 wniosku, to zezwolenie upoważniające do wjazdu i postoju w strefie B oraz postoju w strefie płatnego parkowania uprawnia do wjazdu i postoju w strefie B oraz postoju. Organ wskazał również, że nie dysponuje wykazem wskazanym w pkt 7 wniosku. Pismem z dnia 2 czerwca 2011 r. Zarząd Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. w zakresie pkt 1 wniosku podał, że wydano 471 szt. zezwoleń uprawniających do wjazdu do strefy B, 33 szt. zezwoleń uprawniających do wjazdu na ulice: Tenczyńską, Tarłowską i Plac na Groblach oraz 15 szt. zezwoleń uprawniających do poruszania się w strefie B dla dojazdu do ulicy Franciszkańskiej. Odnośnie pkt 3 wniosku podał organ, że wydano 643 szt. zezwoleń uprawniających do wjazdu do strefy B i postoju w strefie płatnego parkowania oraz korzystania z pasów wydzielonych dla komunikacji miejskiej. Decyzją z dnia 8 czerwca 2011 r. (ZIKiT/S/17317/11/NO/32989) na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1, art. 16 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., nr 112, poz. 1198 ze zm.), art. 104 w zw. z art. 107 kpa, §3 Uchwały nr XLVIII/594/08 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie reorganizacji jednostki budżetowej Krakowski Zarząd Komunalny w Krakowie, zmiany jej nazwy i nadania statutu oraz upoważnienia Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej (Dz. Urz. Woj. Małopolskiego nr 511 poz. 3306) Dyrektor Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie odmówił dostępu do informacji publicznej dotyczącej wniosku z dnia 10 marca 2011 r. w zakresie pkt 2, tj. w sprawie udostępnienia w formie pisemnej pełnego wykazu wszystkich podmiotów, którym wydane zostały na rok 2011 zezwolenia upoważniające do wjazdu do strefy B, a niebędące abonamentami postojowymi SO, wraz z liczbą wydanych każdemu z nich zezwoleń i numerami tych zezwoleń; pkt 4 tj. w zakresie udostępnienia w formie pisemnej pełnego wykazu wszystkich podmiotów, którym wydane zostały na rok 2011 zezwolenia upoważniające do wjazdu i postoju w strefie B oraz postoju w strefie płatnego parkowania, a niebędące abonamentami postojowymi SO, wraz z liczbą wydanych każdemu z nich zezwoleń i numerami tych zezwoleń. Wskazał organ, że informacja wskazana w pkt 2 i 4 wniosku stanowi informację publiczną o charakterze przetworzonym, co wiąże się z obowiązkiem wykazania przez wnioskodawcę przesłanek, dla których spełnienie żądania będzie szczególnie istotne z punktu widzenia interesu publicznego. Decyzją z dnia 4 sierpnia 2014 r. (ZIKiT/S/58079/11/NO/47094) po rozpatrzeniu wniosku Stowarzyszenia o ponowne rozpatrzenie sprawy Dyrektor Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu utrzymał w mocy decyzję własną z dnia 8 czerwca 2011 r. Wyrokiem z dnia 11 czerwca 2012 r. (II SA/Kr 1518/11) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie uchylił ww. decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu. Wskazał, że informacją przetworzoną jest tylko taka informacja publiczna, która polega na wytworzeniu nowego dokumentu zawierającego informacje zebrane z wielu dokumentów jakimi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia informacji. Nie stanowi natomiast informacji przetworzonej proste zebranie danych z wielu dokumentów, jakimi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia informacji publicznej. Natomiast w przedmiotowej sprawie organ administracji żądaną przez wnioskodawcę informację traktował jako przetworzoną z uwagi na nakład pracy niezbędny do jej uzyskania. Organ nie wskazał natomiast, aby realizacja żądania wnioskodawcy wiązała się z koniecznością tworzenia nowej informacji z danych jakimi dysponuje ten podmiot. Podał, że wskazana przez organ okoliczność, iż nie dysponuje wykazem podmiotów, na rzecz których wydano zezwolenia upoważniające do wjazdu do strefy B, a poszczególne zezwolenia są zamieszczane w aktach według kryterium przedmiotowego, w różnych segregatorach, uszeregowanych według niejednolitych kategorii, odzwierciedlających wymogi w zakresie późniejszej ich archiwizacji są nieweryfikowalne przez sąd, aczkolwiek w aktach administracyjnych znajdują się dokumenty, które dokładnie wskazują ilość wydanych zezwoleń, co by mogło wskazywać, iż dane co do wydawanych zezwoleń (w formie zapisów komputerowych) są w posiadaniu zobowiązanego. Pismem z dnia 20 czerwca 2013 r. Stowarzyszenie wezwało ZIKiT do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 czerwca 2012 r. W piśmie z dnia 29 lipca 2013 r. organ wskazał, że w zasobach jednostki nie odnaleziono dokumentacji pozwalającej na sporządzenie wnioskowanych wykazów. Decyzją z dnia 4 października 2013 r. (IKiT/S/87783/13/022/66077) na podstawie art. 5 ust. 1 i 2, art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 r., nr112, poz. 1198 ze zm.), art. 104 w zw. z art. 107 kpa oraz §3 ust. 1 Uchwały nr XLVIII/594/08 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie reorganizacji jednostki budżetowej Krakowski Zarząd Komunalny w Krakowie, zmiany jej nazwy i nadania statutu oraz upoważnienia Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej (Dz. Urz. Woj. Mał. Nr 511 poz. 3306) Dyrektor Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w K. odmówił dostępu do informacji publicznej dotyczącej wniosku z dnia 10 marca 2011 r. w zakresie pkt 2 wniosku, to jest w sprawie udostępnienia w formie pisemnej pełnego wykazu wszystkich podmiotów, którym wydane zostały na rok 2011 zezwolenia upoważniające do wjazdu do strefy B, a niebędące abonamentami postojowymi SO, wraz z liczbą wydanych każdemu z nich zezwoleń i numerami tych zezwoleń; pkt 4 wniosku, to jest w sprawie udostępnienia w formie pisemnej pełnego wykazu wszystkich podmiotów, którym wydane zostały na rok 2011 zezwolenia upoważniające do wjazdu i postoju w strefie B oraz postoju w strefie płatnego parkowania, a niebędące abonamentami postojowymi SO, wraz z liczbą wydanych każdemu z nich zezwoleń i numerami tych zezwoleń. Organ administracji podał co następuje: Zrealizowanie żądania zawartego we wniosku z dnia 10 marca 2011 r., doprowadziłoby do ujawnienia danych osobowych, tj. imienia i nazwiska osób, na rzecz których wydane zostały abonamenty. W związku z powyższym informacje te nie mogą zostać udostępnione w trybie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej. (Dz. U. z 2001 Nr 112, poz. 1198 ze zm., dalej u.d.i.p.). Zgodnie bowiem z art. 2 ustawy o dostępie do informacji publicznej, każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, które podlega ograniczeniu ze względu na prywatność osoby fizycznej (art. 5 ww. ustawy). W myśl art. 6 ust. 1 ustawy o ochronie danych osobowych za dane osobowe uważa się wszelkie informacje dotyczące zidentyfikowanej lub możliwej do zidentyfikowania osoby fizycznej. Pojęcie "dane osobowe" obejmuje wszelkie informacje dotyczące osoby fizycznej, o ile możliwe jest zidentyfikowanie tej osoby. Za osobę możliwą do zidentyfikowania uważana jest osoba, której tożsamość można określić bezpośrednio lub pośrednio, w szczególności przez powołanie się na numer identyfikacyjny albo jeden lub kilka specyficznych czynników określających jego cechy fizyczne, fizjologiczne, umysłowe, ekonomiczne, kulturowe lub społeczne (Janusz Barta, Paweł Fajgielski, Ryszard Markiewicz, Ochrona Danych Osobowych - Komentarz, Kraków 2007 r.). W niniejszej sprawie zakres wniosku obejmuje dokumenty (w tym abonamenty P1b) wydawane osobom fizycznym, gdzie powiązanie miejsca zamieszkania na obszarze podstrefy P1 lub parkowania w tym rejonie z imieniem i nazwiskiem pozwoli na identyfikację danej osoby. Ponadto, przekazanie numeru abonamentu pozwoli na uzyskanie informacji o stanie majątkowym danej osoby poprzez powiązanie numeru z imieniem i nazwiskiem oraz samochodem, w którym abonament jest wystawiony - do czego użytkownik dróg jest zobowiązany na podstawie par. 3 ust. 4 i 5 uchwały nr XXI/229/ll Rady Miasta Krakowa z dnia 6 lipca 2011 r. w sprawie ustalenia strefy płatnego parkowania, ustalenia opłat za parkowanie pojazdów samochodowych na drogach publicznych w strefie płatnego parkowania, wprowadzenia opłaty abonamentowej dla niektórych użytkowników dróg oraz sposobu pobierania tych opłat (z późn. zm.), a także zlokalizowanie miejsc w których parkuje i dróg z których korzysta, a zatem zebranie informacji o zwyczajach stanowiących element życia prywatnego, które również jako rodzaj danej osobowej podlega ochronie. Abonamenty P1b również obejmowane wnioskiem stanowią w istocie połączenie dwóch dokumentów, a mianowicie abonamentu stanowiącego dowód wniesienia opłaty za parkowanie pojazdu samochodowego w obszarze obejmowanym daną podstrefą płatnego parkowania, w niniejszym przypadku podstrefą P1, a ponadto zezwolenia na wjazd do strefy B ograniczonego ruchu. Podstawą wydania abonamentu P1 są postanowienia ppkt 3.2 załącznika Nr 2 do uchwały Nr XXI/229/11 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 lipca 2011 r. Konstytucyjne prawo do prywatności jest wartością większą niż prawo do informacji publicznej. Zgodnie z art. 31 ust. 2 Konstytucji RP każdy jest obowiązany szanować wolności i prawa innych, nikogo też nie wolno zmuszać do czynienia tego, czego prawo mu nie nakazuje. "Zainteresowany dostępem do informacji publicznej, bez względu na jego własny, prywatny interes w jej uzyskaniu, zobowiązany jest zatem poddać się rygorom wynikającym z istniejących ograniczeń (SA/Wa1844/11). Od powyższego rozstrzygnięcia Stowarzyszenie "[.....] " złożyło wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wskazało na pkt 6 pisma z dnia 18 kwietnia 2011 r. z którego wynika, że zezwolenia których dotyczy wniosek są wydawane dla firm utrzymaniowych związanych umową z jednostką oraz na treść pisma z dnia 4 stycznia 2013 r. skierowanego do sygn. akt II SA/Kr 1518/11 z którego wynika, że zezwolenie zostało wydane również jednej ze służb specjalnych. Stowarzyszenie podało również, że wniosek nie dotyczy wydanych abonamentów P1B, ale zezwoleń o określonej treści, o których mowa w piśmie z dnia 18 kwietnia 2011 r. Decyzją z dnia 30 grudnia 2013 r. (ZIKiT/S/97466/13/NO/84582) na podstawie art. 5 ust. 1 i 2, art. 16 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. z 2001 Nr 112, poz. 1198 z późn. zm.), art. 104 w zw. z art. 107, art. 138 § 1 pkt 2, art. 140 kpa oraz § 3 ust. 1 Uchwały nr XLVIII/594/08 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 lipca 2008 r. w sprawie reorganizacji jednostki budżetowej Krakowski Zarząd Komunalny w Krakowie, zmiany jej nazwy i nadania statutu oraz upoważnienia Dyrektora Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie do załatwiania indywidualnych spraw z zakresu administracji publicznej (Dziennik Urzędowy Województwa Małopolskiego nr 511 poz. 3306) Dyrektor Zarządu Infrastruktury Komunalnej i Transportu w Krakowie uchylił ww. decyzję z dnia 4 października 2013 r. w całości i odmówił "udostępnienia informacji publicznej w zakresie informacji objętych pkt 2 i 4 wniosku z dnia 10 marca 2011 r. w części, w której przekazanie informacji wiązałoby się z ujawnieniem danych osobowych". Organ administracji podał co następuje: Zakres żądania sformułowanego w ramach wniosku z dnia 10 marca 2011 r. obejmował abonamenty postojowe roczne służbowe SO na rok 2011, wydawane przez ZIKiT, działający jako zarząd dróg stosownie do zapisów § 3 ust. 2 pkt 1 Statutu jednostki, stanowiącego załącznik do uchwały Nr XLVIII/594/08 Rady Miasta Krakowa z dnia 9 lipca 2008 r. Prawo do informacji publicznej podlega ograniczeniom w zakresie i na zasadach określonych w przepisach o ochronie informacji niejawnych oraz ochronie innych tajemnic ustawowo chronionych (art. 5 ust. 1 u.d.i.p), a także ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy. Zarówno wydane na rok 2011 zezwolenia upoważniające do wjazdu do strefy B, a niebędące abonamentami postojowymi SO, jak i wydane na rok 2011 zezwolenia upoważniające do wjazdu i postoju w strefie B oraz postoju w strefie płatnego parkowania, a niebędące abonamentami postojowymi SO, zostały wydane w dominującej większości osobom fizycznym, które nie są osobami pełniącymi funkcje publiczne bądź osobami mającymi związek z pełnieniem tych funkcji. Zrealizowanie żądania zawartego w zakresie pkt 2 i 4 wniosku z dnia 10 marca 2011 r. w całości doprowadziłoby do ujawnienia danych osobowych osób fizycznych, objętych zakresem wyłączenia z art. 5 ust. 2 zdanie pierwsze u.d.i.p. Zakres wniosku obejmuje bowiem również dokumenty wydawane osobom fizycznym, w szczególności mieszkańcom śródmieścia Krakowa, gdzie powiązanie miejsca zamieszkania na obszarze podstrefy P1b lub parkowania w tym rejonie z imieniem i nazwiskiem pozwoli lub mogłoby pozwolić na identyfikację danej osoby. Ponadto, przekazanie numeru abonamentu pozwoli na uzyskanie informacji o stanie majątkowym danej osoby poprzez powiązanie numeru z imieniem i nazwiskiem oraz samochodem, w którym abonament jest wystawiony za przednią szybą, a także zlokalizowanie miejsc w których parkuje i dróg z których korzysta, a zatem zebranie informacji o zwyczajach stanowiących element życia prywatnego, które również podlega ochronie. Punkt 2 wniosku z dnia 10 marca 2011 r. obejmuje zezwolenia na wjazd do strefy B ograniczonego ruchu, wydane na rok 2011, a niebędące abonamentami SO. Zezwolenia te wydawane są głównie na rzecz osób fizycznych, zasadniczo okazjonalnie, w związku z jednorazowym przejazdem np. w związku z ślubem lub koniecznością dowiezienia na uroczystość obywającą się w granicach strefy osoby mającej problemy z poruszaniem się. Przedmiotowy wniosek dotyczy wszystkich zezwoleń na wjazd do strefy B, które nie są abonamentami SO. Tym samym zakresem żądania objęte zostały również abonamenty P1b, które stanowią w istocie połączenie abonamentu stanowiącego dowód wniesienia opłaty za parkowanie pojazdu samochodowego w obszarze obejmowanym daną podstrefą płatnego parkowania, w niniejszym przypadku podstrefą P1, a ponadto zezwolenia na wjazd do strefy B ograniczonego ruchu. Realizacja żądania zawartego w pkt 2 wniosku z dnia 10 marca 2011 r. prowadziłaby więc do ujawnienia danych osobowych wszystkich osób zamieszkałych w [.....] , którzy posługują się samochodem i skorzystali z zastrzeżonej na ich rzecz możliwości wniesienia opłaty za parkowanie w formie ulgowego abonamentu P1b. Nadto podanie numeru zezwolenia mogłoby ujawnić stan posiadania danej osoby fizycznej (samochodu jakim się posługuje) i zwyczajów związanych z parkowaniem. Również żądanie zawarte w pkt 4 wniosku obejmuje abonamenty P1b, wydane w znacznej części mieszkańcom podstrefy P1, tj. [.....] . Jednak w obrocie prawnym nie ma zezwoleń upoważniających do postoju w strefie B, bowiem strefa B ograniczonego ruchu limituje jedynie dostęp do określonego obszaru K. , w żaden sposób nie odnosząc się do problematyki parkowania. Nawet jeśli wydano by takie zezwolenie, tj. dokument opatrzony takim zapisem, to nie miałby on jakiejkolwiek doniosłości prawnej. Określony w decyzji z dnia 4 października 2013 r. zakres wyłączenia byłby jednak nadmierny, co skutkowało uchyleniem jej w całości. Odstępstwo od zasady pełnego udostępniania informacji publicznej, o jakim mowa w art. 5 ust. 2 u.d.i.p. winno obejmować bowiem tylko te informacje, których przekazanie rzeczywiście prowadziłoby lub mogłoby prowadzić do naruszenia prywatności osoby fizycznej poprzez udostępnienie jej danych osobowych. Udzielenie informacji co do pkt 2 i 4 wniosku z dnia 10 marca 2011 r. nastąpi w odrębnym piśmie, przy czym obejmować ono będzie informacje, których na chwilę obecną organ faktycznie dysponuje. Nie podlegają natomiast udostępnieniu informacje, które organ powinien posiadać, ale którymi faktycznie nie dysponuje. Przyjęcie przeciwnego zapatrywania prowadziłoby do konieczności preparowania dokumentów, które w chwili powstania obowiązku informacyjnego nie istniały. Na powyższą decyzję Stowarzyszenie "[.....] " złożyło skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, zarzucając jej naruszenie art. 17 ust. 1 i 2 w zw. z art. 16 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej, art. 107§1 i 3 w zw. z art. 8 ,9, 11 kpa poprzez niewiarygodne i sprzeczne z zebranym materiałem dowodowym przedstawienie stanu faktycznego sprawy i prowadzenie postępowania w sposób podważający zaufanie do władzy publicznej. Stowarzyszenie wniosło o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz decyzji z dnia 4 października 2013 r. i zobowiązanie Dyrektora ZIKiT do przekazania do WSA informacji publicznej objętej wnioskiem, w części co do której wydana została decyzja o odmowie udostępnienia informacji, celem weryfikacji prawidłowości rozstrzygnięcia. Strona skarżąca podniosła, że organ jedynie ogólnie wskazał, że zezwolenia upoważniające do wjazdu do strefy B zostały wydane w większości osobom fizycznym, które nie są osobami pełniącymi funkcje publiczne, bądź osobami mającymi związek z pełnieniem tych funkcji, podczas gdy z pisma z dnia 2 czerwca 2011 r. wynika, że Dyrektor ZIKiT wydał 471 sztuk zezwoleń upoważniających do wjazdu do strefy B. Organ nie wyjaśnił na jakiej podstawie twierdzi, że te osoby fizyczne nie są osobami pełniącymi funkcje publiczne lub mającymi związek z pełnieniem tych funkcji. Również w zakresie zezwoleń upoważniających do wjazdu i postoju w strefie B oraz postoju w strefie płatnego parkowania nie wskazał konkretnych liczb dotyczących ilości wydanych zezwoleń, choć w piśmie z dnia 2 czerwca 2011 r. podał, że wydał 643 zezwolenia tego typu. Sprzeczne z materiałem dowodowym są wyjaśnienia organu o braku występowania w obrocie prawnym zezwoleń upoważniających do postoju w strefie B. Istnienie tych zezwoleń potwierdza bowiem treść pism z dnia 18 kwietnia i 2 czerwca 2011 r. oraz dołączony do skargi wydruk fotografii takiego zezwolenia wydanego przez Dyrektora ZIKiT. Błędne jest również twierdzenie organu, że ww. dokument nie ma jakiejkolwiek doniosłości prawnej. Dokument ten zwalnia z obowiązku stosowania się do znaku B1 oraz zwalnia z opłaty za postój w strefie płatnego parkowania. Zezwolenie to wywołuje więc skutki prawne. Wiarygodność informacji przekazanej przez organ podlega ocenie sądu administracyjnego, dlatego twierdzenia te muszą być uwiarygodnione. Gdyby bowiem przyjąć, że przekazanie stronie zainteresowanej uzyskaniem informacji publicznej przez podmiot zobowiązany do jej udostępnienia, w tym nawet oczywiście niewiarygodnej – stanowi realizację ciążącego na tym podmiocie obowiązku – wówczas dostęp do informacji publicznej miałby charakter iluzoryczny (por. I OSK 2571/2012). Strona skarżąca dodała, że do dnia wniesienia skargi Dyrektor ZIKiT nie przekazał jej wykazu podmiotów objętych wnioskiem, a nie zawierających danych osobowych, mimo stwierdzenia przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w wyroku z dnia 13 grudnia 2013 r. rażącej bezczynności organu w wykonaniu wyroku i wymierzenia mu grzywny. W odpowiedzi na skargę organ administracji podtrzymał swoje dotychczasowe stanowisko i wniósł o oddalenie skargi. Wskazał, że niezrozumiałe są zarzuty skarżącego związane z brakiem poczynienia przez organ ustaleń w zakresie czy osoby, które uzyskały abonamenty P1b pozostają osobami pełniącymi funkcje publiczne bądź mającymi związek z pełnieniem tych funkcji w sytuacji gdy dla wniesienia opłaty za parkowanie w formie tego abonamentu nie bada się pełnionej funkcji /zawodu/ profesji danej osoby, a jedynie fakt zameldowania na danym obszarze i dysponowania pojazdem samochodowym. W przedmiocie zarzutów związanych z brakiem określenia liczby podmiotów na rzecz których wydano zezwolenia objęte wnioskiem z dnia 10 marca 2011 r. wskazał organ, że mając na względzie specyfikę działalności wnioskodawcy, "przekazanie liczby zezwoleń obejmowanych ochroną danych osobowych, wydanych w konkretnym roku, w połączeniu z opisami zamieszczonymi na abonamentach wystawianych za przednią szybą pojazdu oraz informacjami przekazanymi skarżącemu dotychczas przez Dyrektora ZIKiT, jak i obszarem strefy B ograniczonego ruchu, umożliwi za pomocą przeprowadzenia prostych czynności analitycznych pozyskanie danych osobowych osób fizycznych, w tym w szczególności w zakresie stanu posiadania oraz zwyczajów związanych z parkowaniem pojazdów samochodowych". Powyższe skutkowałoby więc ujawnieniem danych osobowych. Wbrew twierdzeniom strony przeciwnej stanowiska organu o braku występowania w obrocie prawnym zezwoleń upoważniających do wjazdu i postoju w strefie B oraz postoju w strefie płatnego parkowania było prawidłowe. Strefa B ograniczonego ruchu odnosi się bowiem wyłącznie do wjazdu, nie zaś parkowania, a okoliczność możliwego występowania kartek o takim zapisie nie rzutuje na ich znaczenie prawne. Natomiast załączona do skargi kopia fotografii nie ma znaczenia dowodowego z uwagi na jej niską jakość, brak daty i miejsca wykonania, brak możliwość i zweryfikowania czy nie została spreparowana. Odnośnie żądania przekazania całości dokumentacji, na podstawie której wydana została decyzja z dnia 30 grudnia 2013 r. to przesłanie jej do sądu wraz z odpowiedzią na skargę umożliwi skarżącemu zapoznanie się z nią w ramach uprawnienia dostępu do akt postępowania. "Tym samym wydanie decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej będzie bezcelowe". Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył: W pierwszej kolejności wskazać należy, że wyrokiem z dnia 11 czerwca 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w sprawie II SA/Kr 1518/11 zakwestionował stanowisko Dyrektora ZIKiT, które stało się przyczyną odmowy udostepnienia przedmiotowej informacji, a wedle którego informacja ta ma charakter informacji przetworzonej. Stosownie do przepisu art. 153 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (ppsa) ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie było przedmiotem zaskarżenia. Słusznie więc organ ponownie rozpoznając sprawę organ od zajętego wcześniej stanowiska odstąpił, a są rozpoznający sprawę niniejszą kwestii charakteru żądanej informacji ni poddaje ponownej ocenie. Jako powód odmowy udostępnienia żądanej informacji organ w zaskarżonej decyzji podał konieczność ochrony prywatności osób fizycznych, których dane miałyby zostać udostępnione. Decyzja ta dotknięta jest bowiem istotną wadą. Otóż organ, uchyliwszy swe poprzednie rozstrzygnięcie z dnia 4 października 2013 r., odmówił udostępnienia żądanej informacji "w zakresie, w którym przekazanie informacji wiązałoby się z ujawnieniem danych osobowych". Jednocześnie jednak organ nie udzielił wnioskodawcy informacji w zakresie, którego odmowa nie dotyczy. W takiej sytuacji nie jest w ogóle możliwe określenie granic i przedmiotu zaskarżonego rozstrzygnięcia, a w konsekwencji niemożliwa jest jego sądowa kontrola. Rozstrzygnięcie administracyjne odnosić się musi do konkretnego przedmiotu i jasno określać czy i jakie uprawnienia stronie są przyznawane, oraz których jej żądań nie uwzględniono. Zakres tych ostatnich nie może być określany li tylko przez przywołanie ustawowej przesłanki mającej uzasadniać odmowę, lecz musi być określony przedmiotowo. Opisana wada, będąca wynikiem naruszenia przepisu art. 107 § 1 kpa już sama w sobie powoduje konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji. Decyzja ta także i z innych względów prawu nie odpowiada. Jest oczywiste, że pomiędzy oczekiwaniami skarżącego Stowarzyszenia a udzielanymi odpowiedziami nie było spójności, co wyraźnie zaakcentowane zostało we wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy z dnia 17 października 2013 r. Stowarzyszenie podkreślało, że wniosek o udostępnienie informacji nie dotyczył wydanych abonamentów P1B, a tymczasem organ – wydał decyzje odmowną odwołując się do zasad wydawania takich abonamentów wskazując, że podstawą wydania abonamentu P1 są postanowienia ppkt 3.2 załącznika Nr 2 do uchwały Nr XXI/229/11 Rady Miasta Krakowa z dnia 6 lipca 2011 r. ( a więc uchwały podjętej po dacie wniosku o udostępnienie informacji). Konstytucyjne prawo do prywatności jest wartością większą niż prawo do informacji publicznej. Zgodnie z art. 31 ust. 2 Konstytucji RP każdy jest obowiązany szanować wolności i prawa innych, nikogo Wadą dotknięte jest także uzasadnienie zaskarżonej decyzji. W uzasadnieniu tym odwołano się do przepisów ustawy o dostępie do informacji publicznej i innych przepisów z nią związanych. Nie wyjaśniono natomiast zupełnie okoliczności faktycznych i prawnych związanych z przedmiotem rozstrzygania. Wniosek o udostępnienie informacji dotyczył działań organu podejmowanych z założenia w ramach jego publicznych kompetencji, a data wniosku wyznaczała datę aktualności informacji o takich działaniach. Obowiązkiem organu odmawiającego udzielenia tak żądanej informacji w takiej sytuacji było także dokładne wskazanie i wyjaśnienie prawnych uwarunkowań jego działań w zakresie, jakiego dotyczył wniosek. Tymczasem organ powołał się jedynie na przepisy przyznające mu kompetencje w zakresie zarządzania drogami i pobierania opłat, nie wskazał zaś i nie omówił obowiązujących do daty wniosku o udostępnienie informacji norm regulujących kwestie wydawania abonamentów czy zezwoleń. Chodzi tu w szczególności o stosowne akty lokalne dotyczące stref i opłat obowiązujące w okresie , którego wniosek dotyczy. Bez wyjaśnienia powyższego nie jest możliwa kontrola zaskarżonej decyzji, ponieważ argumenty w niej zaprezentowane pozostają w zupełnym oderwaniu od wyżej wskazanych regulacji. Nie sposób też nie zauważyć, że w treści uzasadnienia decyzji znalazł się zapis – sprzeczny ze stanem faktycznym – jakoby wniosek Stowarzyszenia obejmował "abonamenty postojowe roczne służbowe SO na rok 2011". Dwa ostatnio opisane powyżej uchybienia odnieść należy wprost także do decyzji poprzedzającej decyzję zaskarżoną, którą to decyzję Sąd poddał kontroli korzystając z uprawnień określonych przepisem art. 135 ppsa. Wreszcie, choć ostatecznie dla obecnego rozstrzygnięcia nie ma to znaczenia, to podzielić należy zarzut skarżącego Stowarzyszenia dotyczący przedstawionej Sądowi dokumentacji sprawy. Organ przesyłając Sądowi skargę, w ogóle nie dołączył akt, przekazał je dopiero na żądanie Sądu. Akta te zawierały kserokopie dokumentów pochodzących z różnych postępowań, nie zawierały zaś w ogóle wniosku Stowarzyszenia, którego zaskarżona decyzja dotyczy. Co istotniejsze, akta nie zawierały dokumentacji, która pozwalałaby Sądowi na ewentualną merytoryczną ocenę zasadności argumentu o konieczności ochrony danych osobowych. Rację ma przy tym skarżące Stowarzyszenie, że ta część dokumentacji sprawy nie musi być dla stron dostępna. Mając powyższe na względzie, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1c w zw. z art. 135 ppsa, uchylono zarówno decyzję zaskarżoną, jak i ja poprzedzającą. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło