II SA/Kr 296/16

Kraków, dnia 14 kwietnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. G. na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę postanawia: odrzucić skargę Pismem z dnia 15 lutego 2016 r. pełnomocnik L. G. wniósł skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 15 stycznia 2016 r. nr [...] w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Pod niniejszą skargą podpisała się mgr inż. Arch. A. P.. W związku z powyższym zarządzeniem referendarza sądowego WSA w Krakowie z dnia 15 marca 2016 r. wezwano A. P. do usunięcia w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania braków formalnych skargi poprzez dołączenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie A. P. pouczono, że zgodnie z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu administracyjnym (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) pełnomocnikami nieprofesjonalnymi mogą być inni skarżący lub uczestnicy postępowania, rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony tj. jej dzieci, wnuki, prawnuki oraz osoby pozostające ze strona w stosunku przysposobienia tj. przysposabiany i przysposabiający. Oprócz tego wezwano o nadesłanie 9 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych. W powyższym wezwaniu wskazano, że nieusunięcie braków formalnych skargi w terminie spowoduje jej odrzucenie stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. W piśmie z dnia 25 marca 2016 r. (data stempla pocztowego) A. P. nadesłała 9 odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem oraz pełnomocnictwo udzielone przez L. G.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 57 § 1 P.p.s.a., skarga musi spełniać wymogi przewidziane dla pism w postępowaniu sądowym. Ogólne warunki, którym powinno odpowiadać każde pismo strony w postępowaniu sądowoadministracyjnym, określone zostały w art. 46 P.p.s.a. Przepis art. 46 § 1 pkt 4 P.p.s.a. stanowi, że każde pismo procesowe powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Pełnomocnikiem strony może być natomiast adwokat lub radca prawny. Ponadto pełnomocnikiem mogą być między innymi również rodzice małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne (art. 35 § 1 P.p.s.a.). W myśl art. 46 § 3 P.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Przepis art. 37 § 1 P.p.s.a. zobowiązuje pełnomocnika do dołączenia do akt sprawy przy pierwszej czynności procesowej pełnomocnictwa z podpisem mocodawcy lub wierzytelnego odpisu pełnomocnictwa. Niedołączenie do skargi pełnomocnictwa stanowi jej brak formalny, który uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu. W przypadku jego niezachowania zastosowanie znajduje art. 49 § 1 P.p.s.a., na mocy którego przewodniczący wzywa skarżącego do uzupełnienia braków skargi w wyznaczonym terminie. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona przez L. G. reprezentowaną przez A. P., jednakże do skargi nie dołączono dokumentu pełnomocnictwa, co więcej z akt sprawy wynikało, że A. P. nie jest profesjonalnym pełnomocnikiem. Dlatego też zarządzeniem z dnia 15 marca 2016 r. wezwano A. P. do usunięcia braków formalnych skargi poprzez dołączenie pełnomocnictwa, równocześnie pouczając o treści art. 35 § 1 P.p.s.a. Jednocześnie określono, że nieusunięcie braków formalnych skargi spowoduje jej odrzucenie stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. Należy zauważyć, że nienależyte umocowanie pełnomocnika może polegać na tym, że pełnomocnik dokonując czynności przed sądem nie ma pełnomocnictwa, chociaż jest jedną z osób wymienionych w art. 35 § 1 P.p.s.a. oraz na tym, że pełnomocnictwo zostało udzielone osobie, która w ogóle nie może być pełnomocnikiem strony w postępowaniu przed sądem administracyjnym, gdyż nie jest żadną z osób wymienionych w art. 35 § 1 P.p.s.a. Jednakże w ocenie sądu orzekającego w niniejszej sprawie należy przyjąć pogląd wyrażony w wyroku Sądu Najwyższego z dnia 20 sierpnia 2001 r., sygn. akt I PKN 586/00, OSNP 2003/14/335 oraz w uchwale tegoż Sądu z dnia 28 lipca 2004 r. sygn. akt III CZP 32/04 (niepubl.), że występowanie w sprawie w charakterze pełnomocnika osoby, która tym pełnomocnikiem nie może być, zawsze oznacza brak należytego umocowania pełnomocnika, a tym samym zawsze prowadzi do nieważności postępowania. W niniejszej sprawie należy przede wszystkim zaznaczyć, że A. P. wyraźnie i jednoznacznie została poinformowana o treści art. 35 § 1 P.p.s.a. zatem dokładnie wiedziała, że nieprofesjonalni pełnomocnicy nie są upoważnieni do działania za stronę postępowania sądowoadministracyjnego o ile nie są osobami wymienionymi w powołanym wyżej przepisie. A. P. w żaden sposób nie wykazała, że jest osobą uprawnioną do reprezentowania L. G. przed sądem administracyjnym. Nieuzupełnienie natomiast w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi stanowi podstawę do odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie mimo prawidłowego wezwania, z jednoczesnym pouczeniem o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższych czynności A. P. nie wykonała wezwania sądu. Nadesłała jedynie pełnomocnictwo z którego nadal nie wynikało czy jest uprawiona do występowania w imieniu skarżącej przed sądem administracyjnym. W konsekwencji powyższych ustaleń Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.