II SA/Kr 297/15

Kraków, dnia 20 sierpnia 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Iwona Niżnik-Dobosz po rozpoznaniu w dniu 20 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. P. na czynności Ochotniczej Straży Pożarnej w T. postanawia odrzucić skargę. D. P. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na "czynności dokonywane przez OSP w T. na mocy postanowienia Starosty [...] z dn. 12.10.2011r., znak: [...] w sprawie wykonywania decyzji Starosty [...] z dn. 28.08.2007r., znak: [...] o dopuszczalnym poziomie hałasu". W uzasadnieniu podała, że doraźne czynności Ochotniczej Straży Pożarnej w T., utrwalone w ww. postanowieniu Starosty, a polegające na ograniczeniu hałasu podczas imprez organizowanych w budynku Ochotniczej Straży Pożarnej, rażąco naruszają obowiązujące prawo, tj. ustawę o ochronie pożarowej z dnia 24 sierpnia 1991 r. (t. jedn. Dz. U. z 2009 r. Nr 178, poz. 1380 ze zm.) oraz rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 7 czerwca 2010 r. w sprawie ochrony przeciwpożarowej budynków, innych obiektów budowlanych i terenów (Dz. U. z 2010 r. Nr 109, poz. 719). Ponadto, przenoszenie imprez tanecznych do wewnątrz budynku, zamykanie okien na zamki i wyciąganie z nich klamek, wygłuszanie otworów okiennych grubą tkaniną i stawianie przy budynku OSP od strony posesji skarżącej ciągnika z naczepą, tzw. tira, stanowi w ocenie D. P. zagrożenie dla życia i zdrowia uczestników imprez organizowanych przez Ochotniczą Straż Pożarną w T. Zdaniem skarżącej, zaskarżona czynność mieści się w kategorii spraw określonych w art. 3 § 2 pkt 4 ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Skarżąca wniosła nadto o zobowiązanie Starosty do zmiany własnego postanowienia z dnia 12 października 2011 r. znak [...]. W odpowiedzi na skargę Starosta [...] wniósł o jej odrzucenie, względnie oddalenie w razie przyjęcia, że brak podstaw do odrzucenia skargi. W uzasadnieniu wskazał, że skarżąca wezwała go pismem z dnia 9 lutego 2015 r. do usunięcia naruszenia prawa. Pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. Sąd wezwał skarżącą do sprecyzowania skargi – w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem jej odrzucenia – poprzez jednoznaczne wskazanie, czy przedmiotem skargi jest postanowienie Starosty [...] z dnia 12 października 2011 r. znak: [...] czy też inne czynności Starosty [...] bądź bezczynność tego organu albo Ochotniczej Straży Pożarnej w T. Powyższe wezwanie doręczono D. P. w dniu 22 czerwca 2015 r. Wezwanie Sądu pozostało bez odpowiedzi ze strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z art. 57 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako P.p.s.a.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności. Natomiast w myśl art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W okolicznościach niniejszej sprawy, zachodziła potrzeba uzupełnienia braku formalnego skargi, polegającego na jej sprecyzowaniu poprzez wskazanie, jakiego aktu lub czynności bądź decyzji lub postanowienia jakiego organu ona dotyczy. Z zawartego bowiem w skardze sformułowania "czynności dokonywane przez OSP w T. na mocy postanowienia Starosty [...] z dn. 12.10.2011r., znak: [...] nie wynikało jednoznacznie, co jest przedmiotem zaskarżenia. Z tej przyczyny, Sąd pismem z dnia 2 czerwca 2015 r. wezwał skarżącą D. P. do sprecyzowania skargi w terminie 7 dni od daty otrzymania wezwania pod rygorem jej odrzucenia. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu 22 czerwca 2015 r., zatem termin na uzupełnienie wskazanego wyżej braku formalnego skargi upływał w dniu 29 czerwca 2015 r. Jednakże skarżąca D. P. nie zadośćuczyniła wezwaniu i ciążącego na niej obowiązku sprecyzowania skargi poprzez jednoznaczne wskazanie przedmiotu zaskarżenia nie wykonała. Mając na uwadze powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.