II SA/Kr 298/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 27 kwietnia 2010r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. i M. B. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 czerwca 2009r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenie projektu scalenia p o s t a n a w i a: odrzucić skargę M. B.. Pismem z dnia 27.07.2009r. J. B. działająca w imieniu własnym oraz męża M. B. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 czerwca 2009r., nr [...]. Wobec braków formalnych skargi (braku stosownego pełnomocnictwa) Sąd wezwał pismem z dnia 4.03.2010r. pełnomocnika skarżącego, pod rygorem odrzucenia skargi, aby w terminie 7 dni przedłożył pełnomocnictwo do działania w imieniu skarżącego M. B. przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi zgodnie z art.35 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.). Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z brzmieniem art.46 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270 ze zm.) do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. W art. 35 cyt ustawy jednoznacznie wskazano, iż pełnomocnikiem strony może być adwokat lub radca prawny, a ponadto inny skarżący lub uczestnik postępowania, jak również rodzice, małżonek, rodzeństwo lub zstępni strony oraz osoby pozostające ze stroną w stosunku przysposobienia, a także inne osoby, jeżeli przewidują to przepisy szczególne. Nadto pełnomocnikiem osoby prawnej lub przedsiębiorcy, w tym nieposiadającego osobowości prawnej, może być również pracownik tej jednostki albo jej organu nadrzędnego. Dotyczy to również państwowych i samorządowych jednostek organizacyjnych nieposiadających osobowości prawnej. Ze skargi oraz z akt administracyjnych sprawy nie wynika by pełnomocnik J. B. była umocowana do wniesienia skargi do sądu administracyjnego oraz do występowania i działania w imieniu skarżącego M. B. w postępowaniu sądowo-administracyjnym. W konsekwencji przyjąć należy, iż pełnomocnik J. B. nie przedstawiła wraz ze skargą stosownego pełnomocnictwa do wniesienia skargi oraz do reprezentowania męża M. B. w przedmiotowej sprawie przed sądem administracyjnym. Mając zaś na uwadze dyspozycję art.49 § 1 powołanej ustawy Sąd wezwał pełnomocnika M. B. do przedłożenia, pod rygorem odrzucenia skargi, w terminie 7 dni pełnomocnictwa do zastępowania skarżącej w postępowaniu sądowo-administracyjnym. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi J. B. w dniu 8.03.2010r., a więc termin do uzupełnienia braku formalnego skargi minął bezskutecznie w dniu 15.03.2010r. Wobec bezskutecznego upływu terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez przedłożenie pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącej w przedmiotowej sprawie przed sądem administracyjnym, skargę kasacyjną należało odrzucić. Mając powyższe na uwadze, Sąd odrzucił skargę na podstawie art.58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, iż sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Jednocześnie poinformować należy, iż skarga J. B. będzie podlegać rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.