II SA/Kr 298/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący: Sędzia WSA Kazimierz Bandarzewski po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M.G. i innych...., w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 12 grudnia 2012 r. znak: [....] w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Decyzją z dnia 12 grudnia 2012 r. znak: [....] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w T. , uchyliło w części zaskarżoną decyzję Burmistrza Miasta B. z dnia 9 października 2013 r. znak: [....] ustalającej warunki zabudowy dla inwestycji określonej jako: Budowa budynku gospodarczo- garażowego z wiatą na działce nr [....] przy ul. [....] w B. wraz z: przyłączem wody z sieci wodociągowej na działce nr [....] , przyłączem kanalizacji sanitarnej do sieci zlokalizowanej na działce nr [....] i przyłączem energii elektrycznej z sieci zlokalizowanej na działce nr [....] w B. i orzekło: uchyliło zaskarżoną decyzję w pkt 3 lit. a (podstawowe parametry inwestycji) i w tym zakresie orzekło: "budynek gospodarczo garażowy z wiatą, parterowy z poddaszem użytkowym", uchyliło zaskarżoną decyzję w pkt 3 lit c (wskaźnik wielkości powierzchni zabudowy w stosunku do powierzchni działki) i w tym zakresie orzekło: "wskaźnik wielkości zabudowy budynku gospodarczo garażowego z wiatą do 12 %. Powierzchnia biologicznie czynna, nie mniej niż 70 %", uchyliło zaskarżoną decyzję w pkt 3 lit d (szerokość elewacji frontowej) i w tym zakresie orzekło: "szerokość elewacji frontowej budynku gospodarczo garażowego od 9,5 m do 15 m", uchyliło zaskarżoną decyzję w pkt 3 lit e (wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej, jej gzymsu lub attyki) i w tym zakresie orzekło: "wysokość górnej krawędzi elewacji frontowej budynku gospodarczo garażowego od 3,5 m do 4,7 m": uchyliło zaskarżoną decyzję w pkt 3 lit f (geometria dachu) i w tym zakresie orzekło: "geometria dachu: kąt nachylenia połaci dachowych od 30° do 45°, wysokość kalenicy od 4 do 9 m, dach dwuspadowy lub wielospadowy symetryczny. Kalenica główna w osi północ-południe". w pozostałym zakresie utrzymało zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. Skargę na powyższą decyzję w ustawowym terminie wnieśli M.G. , W.G. i R.S. zawierając w niej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wniosek powyższy nie zawierał żadnego uzasadnienia żądania wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, a w skardze podniesiono jedynie zarzuty dotyczące rozstrzygnięcia. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Przedmiotowy wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej "P.p.s.a.", sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie w całości lub w części aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji dopuszczalna jest wówczas, gdy brak wstrzymania takiej decyzji skutkowałby niebezpieczeństwem wyrządzenia - w związku z jej wykonaniem - znacznej szkody stronie skarżącej lub też spowodowałoby to trudne do przezwyciężenia skutki. Sąd w oparciu o badanie akt sprawy w zakresie ewentualnego występowania jakichkolwiek okoliczności wskazujących na powstanie niebezpieczeństwa wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, stwierdził, że przesłanki do wstrzymania wykonania decyzji nie zostały spełnione. Pojęcie "znaczna szkoda" nie zostało odrębnie zdefiniowane w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w tej sprawie podziela pogląd zaprezentowany przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 (niepubl.), w którym Sąd ten stwierdził, że pod pojęciem "znaczna szkoda" chodzi o taką szkodę (majątkową lub niemajątkową), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowania, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Dotyczy to takich przypadków, w których grozi stronie utrata przedmiotu świadczenia, który wskutek swych właściwości nie może być zastąpiony jakimś innym przedmiotem, a jego wartość nie przedstawiałaby znaczenia dla strony skarżącej lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia straty na życiu i zdrowiu. W niniejszej sprawie ustalenie warunków zabudowy nie powoduje powstania takiej szkody. Analiza akt sprawy wskazuje, że w tej sprawie nie występuje również druga podstawa do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, jaką jest spowodowanie przez zaskarżoną decyzję trudnych do odwrócenia skutków. Pojęcie trudnych do odwrócenia skutków oznacza sytuację, w której po ewentualnym wyeliminowaniu z obrotu prawnego danej decyzji (już wykonanej lub wykonywanej) będzie można wprawdzie przywrócić stan istniejący przed jej wydaniem, ale będzie to wymagało podjęcia szeregu dodatkowych czynności, nieraz skomplikowanych. Będzie więc to możliwe, ale znacznie utrudnione i tym samym wymagające znacznego zaangażowania środków organów administracji (środków publicznych). Nie powinno przy tym budzić wątpliwości, że pod pojęciem "trudnych do odwrócenia skutków" należy również rozumieć i taką sytuację, w której należy podjąć znacznie więcej czynności celem doprowadzenia do stanu "wyjściowego" (pierwotnego) niż czynność lub czynności podejmowane w związku z zamiarem wykonania danej decyzji. Również ta przesłanka w sprawie nie zachodzi, ponieważ samo ustalenie warunków zabudowy nie pozwala na wykonywanie jakichkolwiek prac budowlanych, a dopiero późniejsze wydanie pozwolenia na budowę stanowi podstawę do podjęcia takich prac. Nadto podnieść należy, zgodnie z utrwalonym w tej kwestii orzecznictwem, że wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien zawierać uzasadnienie, w którym wnioskodawca winien wykazać, że zostały spełnione przesłanki z art. 61 § 3 P.p.s.a. Już brak uzasadnienie wniosku może spowodować jego oddalenie, gdyż Sąd nie jest zobligowany do samodzielnego poszukiwania przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, bowiem postępowanie to jest postępowaniem wstrzymanym na wniosek strony. Jednocześnie należy wyjaśnić, że rozpoznając w podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a. wniosek o wstrzymanie wykonania przedmiotu zaskarżenia Sąd nie dokonuje jakiejkolwiek oceny zawartości skargi w odniesieniu do prawidłowości lub braku prawidłowości samej zaskarżonej decyzji (tak również Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 9 lipca 2004 r., sygn. akt FZ 163/04, niepubl.) badanie legalności działania organu administracji dopuszczalne jest tylko w ramach rozpoznania samej skargi. Mając na uwadze art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 P.p.s.a., Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.