II SA/Kr 299/14

Kraków, dnia 9 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 9 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku W.K. , W.K. i W.S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi W.K. , W.K. i W.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 17 grudnia 2013 r. nr [....] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu postanawia: odmówić przywrócenia terminu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. odrzucił skargę W.k.i innych.... na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w T. z dnia 17 grudnia 2013 r. nr [....] w przedmiocie określenia dopuszczalnego poziomu hałasu. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że pełnomocnik skarżących został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.), poprzez nadesłanie 4 egzemplarzy odpisów skargi poświadczonych za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie podpisanych, a także złożenie pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu skarżących przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub sądami administracyjnymi zgodnie z art. 35 P.p.s.a. Termin na dokonanie tej czynności upłynął w dniu 31 marca 2014 r. Strona skarżąca uzupełniła zaś braki formalne w dniu 4 kwietnia 2014 r. (data stempla pocztowego), a więc po terminie. Z tego powodu na podstawie art. 58 § 1 P.p.s.a. skarga została odrzucona. Pismem z dnia 2 maja 2014 r. pełnomocnik skarżących zwrócił się o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. Wskazał, że pismem z dnia 31 marca 2014 r. pełnomocnik uczynił zadość wezwaniu Sądu sporządzając odpisy skargi jak i przygotowując stosowne pełnomocnictwo. Pomimo odpowiedniego opisania adresata w piśmie przewodnim z dnia 31 marca 2014 r. pracownik sekretariatu kancelarii błędnie przesłał żądane przez Sąd dokumenty na adres organu którego decyzja została zaskarżona tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. W momencie kiedy zorientowano się w pomyłce w dniu 4 kwietnia 2014 r. dokumenty wysłano na adres Sądu. W efekcie doszło do nieznaczącego przekroczenia terminu, ale przekroczenie to nie miało na celu spowodowania zwłoki w postępowaniu. Powyższy wniosek uzasadnia okoliczność, że uchybienie terminowi spowodowało ujemne skutki dla skarżącego, a nieuzupełnienie braków formalnych w terminie nastąpiło bez winy pełnomocnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: W świetle art. 86 § 1 P.p.s.a. jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Warunki, które muszą być spełnione aby uchybiony termin mógł zostać przywrócony określa art. 87 P.p.s.a. Z przepisu tego wynika, iż pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Przepis także odnosi się do działań pełnomocnika strony. Podstawowym kryterium przy rozpoznawaniu wniosku o przywrócenie terminu są okoliczności uprawdopodabniające brak winy w uchybieniu terminu. W niniejszej sprawie w ocenie Sądu pełnomocnik skarżących nie uprawdopodobnił braku winy w niedochowaniu przez niego terminów do uzupełnienia braków formalnych skargi. Strona czy jej pełnomocnik mają obowiązek zachowania szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej a uchybiony termin nie może zostać przywrócony, gdy strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. O braku winy w niedopełnieniu obowiązku można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia. Pojęcie winy strony w uchybieniu terminu w postępowaniu sądowym obejmuje także swym zakresem winę osób trzecich, które strona upoważniła do dokonania określonej czynności, czyli również winę pełnomocnika (por. wyr. NSA z 12 kwietnia 2002 r., l SA/Gd 1676/99, POP 2002, z. 12, poz. 148). Jeżeli strona reprezentowana jest przez profesjonalnego pełnomocnika, przy ocenie możliwości przywrócenia terminu należy uwzględniać wiedzę i konieczność zachowania należytej staranności przez tego pełnomocnika (por. wyrok SN z 21 lutego 2002 r., sygn. akt l PKN 903/00, OSNP-wkł. 2002/19/11). Przenosząc powyższe uwagi na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że pełnomocnik skarżących nie wykazał należytej staranności w działaniu. Jako profesjonalista zobowiązany jest do zapewnienia odpowiedniej obsługi prawnej swego klienta. Przy świadczeniu usług prawnych pełnomocnik może korzystać z pomocy osób trzecich jednakże wymagania względem nich odnośnie działania z należytą starannością są takie same jak w stosunku do pełnomocnika. Ugruntowane jest bowiem w orzecznictwie stanowisko w zakresie obciążenia pełnomocników konsekwencjami zachowań ich pracowników czy innych osób, którym powierzają pełnienie określonych funkcji w kancelarii. Tym samym oczywiste zaniedbanie pracownika kancelarii nie może skutkować uznaniem braku winy pełnomocnika. Z kolei czynności (bądź ich zaniechanie) pełnomocnika wywołują skutki bezpośrednio dla mocodawcy. W świetle powyższego należy uznać, że uchybienie terminu nie nastąpiło bez winy strony skarżącej a zatem Sąd na podstawie art. 86 § 1 P.p.s.a. odmówił przywrócenia terminu.