II SA/Kr 30/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: SNSA Anna Szkodzińska SNSA Joanna Tuszyńska SWSA Joanna Człowiekowska po rozpoznaniu w dniu 23 czerwca 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w trybie w uproszczonym skargi Syndyka masy upadłości firma B w upadłości z siedzibą w S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 października 2020 r., znak [...] w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego oddala skargę. Syndyk masy upadłości [...] sp. z o.o. w upadłości z siedzibą w S. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 29 października 2020 r., znak [...] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta Miasta K. z 17 września 2020 r., znak: [...] o zastosowaniu środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie faktycznym i prawnym: Decyzją z 29 września 2017 r., znak: [...] Prezydent Miasta K. nakazał ww. Spółce [...] usunięcie z terenu działki nr [...] obr[...]. ew. N. H., w K., przy ul. [...] odpadów wykazujących właściwości niebezpieczne, oznaczone kodem [...]*, składowanych w pojemnikach (beczkach) w północno – zachodnim narożniku ww. działki. Zgodnie z punktem 2 decyzji wykonanie decyzji ma nastąpić przez załadunek składowanych odpadów na środki transportu i ich przetransportowanie bezpośrednio do uprawnionego miejsca unieszkodliwiania tego rodzaju odpadów, prowadzonego przez podmiot posiadający odpowiednie zezwolenie właściwego organu, zgodnie z ustawą o odpadach - z którym to podmiotem strona skarżąca winna zawrzeć stosowną umowę. Czynności objęte powyższym nakazem należało zakończyć w terminie do 30 dni kalendarzowych od dnia, w którym niniejsza decyzja stanie się ostateczna (pkt 3 decyzji). Decyzja ta została utrzymana w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 11 stycznia 2018 r., znak: [...] Skarga na ww. decyzję Kolegium została oddalona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 15 maja 2018 r., sygn. II SA/Kr 424/18. Z kolei Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 2 października 2019 r., sygn. II OSK 3138/18, oddalił skargę kasacyjną. Upomnieniem z 19 października 2018 r. Prezydent Miasta K. wezwał Spółkę do niezwłocznego wykonania obowiązku nałożonego decyzją z 29 września 2017 r. W dniu 4 grudnia 2018 r. Prezydent Miasta K. wystawił na postawie ww. decyzji tytuł wykonawczy nr [...] Postanowieniem z 10 grudnia 2018 r., znak: [...] Prezydent Miasta K. nałożył na Spółkę grzywnę w celu przymuszenia w kwocie [...]zł oraz wezwał stronę skarżącą do wykonania obowiązku objętego ww. tytułem wykonawczym. Postanowienie to zostało utrzymane w mocy postanowieniem Samorządowego Kolegium Odwoławczego z 13 czerwca 2019 r., znak: [...], a skarga na rozstrzygnięcie organu II instancji została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 11 października 2019 r., sygn. II SA/Kr 889/19. Postanowieniem z 6 września 2019 r., sygn. [...] Sąd Rejonowy dla [...] w W. ogłosił upadłość Spółki i wyznaczył Syndyka w osobie doradcy restrukturyzacyjnego - D. G.. Prezydent Miasta K., postanowieniem z 29 lipca 2020 r., znak: [...], uznał wniesione przez Spółkę zarzuty, w sprawie prowadzonego w oparciu o ww. tytuł wykonawczy postępowania egzekucyjnego, za nieuzasadnione. Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z 18 sierpnia 2020 r., znak: [...] [...], utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy. Postanowieniem z 18 sierpnia 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło wstrzymania postępowania egzekucyjnego prowadzonego na postawie ww. tytułu wykonawczego z 4 grudnia 2018 r. Wskazanym na wstępie postanowieniem z 17 września 2020 r. Prezydent Miasta K.: 1/ zastosował wobec Syndyka masy upadłości strony skarżącej, środek egzekucyjny w postaci wykonania zastępczego w ten sposób, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym nr [...] z 4 grudnia 2018 r. zostanie w trybie administracyjnego postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo za zobowiązanego na jego koszt i niebezpieczeństwo, w dniach od 3 do 4 listopada 2020 r. począwszy od godz. 830. Koszt wykonania zastępczego oszacowano w przybliżeniu na [...] zł; 2/ wezwał Syndyka do uiszczenia zaliczki na koszty wykonania zastępczego w wysokości [...] zł, w terminie 14 dni od dnia doręczenia postanowienia, z zagrożeniem, że w przypadku niewpłacenia powyższej kwoty w terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych; 3/ wezwał Syndyka do niezwłocznego dobrowolnego wykonania obowiązku określonego ww. tytułem wykonawczym. W uzasadnieniu postanowienia organ przedstawił dotychczasowy stan sprawy. Dalej wskazał, że na działce nr [...] obr. [...]. N. H. w dalszym ciągu zalegają odpady, a postępowanie egzekucyjne było zawieszone jedynie do czasu wydania ostatecznego postanowienia w sprawie zgłoszonego zarzutu, co nastąpiło 18 sierpnia 2020 r. W zażaleniu Syndyk zarzucił organowi I instancji naruszenie: art. 1 pkt 20 ustawy z 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. 2020, poz.1236, dalej: u.p.e.a.) przez bezpodstawne przyjęcie, że zobowiązanym w sprawie jest Syndyk masy upadłości a nie upadła Spółka; art. 28 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. 2020 r. poz. 256, dalej: K.p.a.). w zw. z art. 18 u.p.e.a.; art. 10 § 1 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.; art. 124 § 2 K.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a.; art. 144 ust. 1 ustawy z 28 lutego 2003 r. Prawo upadłościowe(t.j. Dz.U.2020, poz. 1177). W uzasadnieniu Syndyk wskazał, że nie był uczestnikiem ani stroną postępowania zakończonego wydaniem decyzji z 11 stycznia 2018 r., natomiast ogłoszenie upadłości nie ma wpływu na zdolność prawną oraz zdolność do czynności prawnych upadłej spółki, która zachowuje prawo do zarządu majątkiem, który nie wszedł do masy upadłości. Zdaniem Syndyka organ, stosownie do art. 144 prawa upadłościowego winien zgłosić przedmiotową wierzytelność do masy upadłości, a nie zobowiązywać bezpośrednio syndyka masy upadłości do wniesienia zaliczki na poczet kosztów wykonania zastępczego. Zaskarżonym postanowieniem z 29 października 2020 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy postanowienie organu I instancji. Kolegium wskazał, że obowiązek objętym tytułem wykonawczym nie został wykonany, pomimo upomnienia i nałożenia grzywny w celu przymuszenia, stąd też zaszła konieczność zastosowania środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego. Odnosząc się do zarzutów zażalenia, Kolegium z powołaniem się na art. 144 prawa upadłościowego, wskazało, że po ogłoszeniu upadłości, postępowania m.in. administracyjne mogą być wszczęte wyłącznie przez syndyka albo przeciwko syndykowi. Syndyk natomiast działa w postępowaniach w imieniu własnym lecz na rzecz upadłego. Z dniem ogłoszenia upadłości obejmującej likwidację majątku upadłego, upadły traci bowiem prawo zarządu majątkiem oraz możliwość korzystania z niego. Upadły pozbawiony jest legitymacji formalnej do występowaniu w postępowaniu czy to administracyjnym czy sądowym. Dlatego też – w ocenie Kolegium – postanowienie dotyczące wykonania zastępczego i uiszczenia zaliczki, zostało prawidłowo skierowane do Syndyka. W skardze na ww. postanowienie Syndyk zarzucił naruszenie: - art. 1 pkt 20 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (dalej: u.p.e.a.), zgodnie z którym jako zobowiązanego rozumie się osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która nie wykonania w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, poprzez uznanie, że syndyk masy upadłości jest zobowiązanym w rozumieniu wskazanego przepisu w sytuacji, gdy w niniejszej sprawie zobowiązanym pozostaje [...] sp. z o.o. z siedzibą w S.; - art. 144 ust. 1 ustawy z dnia 28 lutego 2003 r. – Prawo upadłościowe (dalej: pr.up.), zgodnie z którym, po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu, poprzez uznanie, że syndyk masy upadłości w toku prowadzonego już postępowania egzekucyjnego mogę stać się stroną; - art. 146 ust. 1 pr.up. , zgodnie z którym postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku wchodzącego w skład masy upadłości, wszczęte przed dniem ogłoszenia upadłości, ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem ogłoszenia upadłości; postępowanie to umarza się z mocy prawa po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości, poprzez uznanie, że w przedmiotowej sprawie nie zachodzą przesłanki do zawieszenia postępowania egzekucyjnego i dalsze prowadzenie przedmiotowego postępowania wobec syndyka masy upadłości; - art. 236 ust. 1 pr.up., zgodnie z którym wierzyciel osobisty upadłego, który chce uczestniczyć w postępowaniu upadłościowym, jeżeli niezbędne jest ustalenie jego wierzytelności, powinien w terminie oznaczonym w postępowaniu o ogłoszeniu upadłości zgłosić syndykowi swoją wierzytelność, poprzez brak zgłoszenia wierzytelności do masy upadłości; - art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a., zgodnie z którym organy administracji publicznej obowiązane są zapewnić stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić im wypowiedzenie się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Syndyk wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego oraz poprzedzającego go postanowienia organu I instancji. W uzasadnieniu skargi Syndyk ponownie podniósł, że to nie on, a upadła Spółka winna być adresatem postanowienia o wykonaniu zastępczym i złożeniu zaliczki, bowiem to na Spółkę został nałożony obowiązek stanowiący podstawę wystawionego tytułu wykonawczego. Dalej Syndyk wskazał, że postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku wchodzącego w skład masy upadłości, wszczęte przed dniem ogłoszenia upadłości, ulega zwieszeniu z mocy prawa z dniem ogłoszenia upadłości. Podał, że po ogłoszeniu upadłości niedopuszczalne jest kierowanie egzekucji do majątku wchodzącego w skład masy upadłości oraz wykonanie postanowienia o zabezpieczeniu lub zarządzenia zabezpieczenia na majątku upadłego. Syndyk wskazał, że upadłość jest egzekucją generalną, która zastępuje windykację syngularną zarówno sądową, jak i administracyjną. Podał, że skoro upadłość powoduje brak możliwości prowadzenia postępowania wobec upadłego, to jedyną możliwością pozostającą wierzycielowi upadłego oraz innym uprawnionym podmiotom jest zgłoszenie wierzytelności do masy upadłości. Zdaniem Syndyka Kolegium błędnie uznało, że postępowanie egzekucyjne nie uległo zawieszeniu i może dalej się toczyć z udziałem Syndyka zamiast upadłej Spółki. Syndyk podkreślił, że nie był stroną postępowania zakończonego wydaniem decyzji z 29 września 2017 r., a zatem został naruszony art. 10 § 1 k.p.a. w zw. z art. 18 u.p.e.a. dotyczący zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania. W odpowiedzi Kolegium podtrzymało stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Sprawa została rozpoznana w trybie uproszczonym, na posiedzeniu niejawnym, w składzie 3 sędziów, zgodnie z art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, dalej p.p.s.a.). Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 137) oraz art. 3 § 1 p.p.s.a. sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości poprzez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W ramach tej kontroli sąd bierze pod uwagę wszelkie naruszenia prawa, wszystkie przepisy, które powinny znaleźć zastosowanie w rozpoznawanej sprawie, niezależnie od żądań i wniosków podniesionych w skardze - w granicach sprawy, wyznaczonych przede wszystkim rodzajem i treścią zaskarżonego aktu, stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. Z istoty kontroli wynika również, że zgodność z prawem zaskarżonej decyzji lub postanowienia podlega ocenie przy uwzględnieniu stanu faktycznego i prawnego istniejącego w dacie podejmowania zaskarżonego aktu. Przepis art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a. stanowi, że kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie. Na podstawie art. 145 § 1 p.p.s.a. uwzględnienie skargi na decyzję lub postanowienie następuje w przypadku naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. a), naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego (pkt 1 lit. b) lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1 lit. c); a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność aktu lub wydanie go z naruszeniem prawa (pkt 2 i pkt 3). W przypadku uznania, że skarga nie ma uzasadnionych podstaw, podlega ona oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a. Skarga okazała się nieuzasadniona. Przedmiot skargi stanowi postanowienie w przedmiocie zastosowania środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego. Zgodnie z art. 127 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (obecnie Dz. U. 2020 r., poz. 1427, dalej: u.p.e.a.), wykonanie zastępcze stosuje się, gdy egzekucja dotyczy obowiązku wykonania czynności, którą można zlecić innej osobie do wykonania za zobowiązanego i na jego koszt. Zgodnie z art. 128 § 1 u.p.e.a., w celu zastosowania środka egzekucyjnego określonego w art. 127 organ egzekucyjny doręcza zobowiązanemu: 1) odpis tytułu wykonawczego zgodnie z art. 32; 2) postanowienie, że obowiązek objęty tytułem wykonawczym zostanie w trybie postępowania egzekucyjnego wykonany zastępczo przez inną osobę za zobowiązanego, na jego koszt i niebezpieczeństwo. Stosownie do art. 128 § 1a ustawy, postanowienie, o którym mowa w § 1 pkt 2, zawiera również wskazanie przybliżonej kwoty kosztów wykonania zastępczego. W postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego organ egzekucyjny może wezwać zobowiązanego do wpłacenia w oznaczonym terminie określonej kwoty tytułem zaliczki na koszty wykonania zastępczego, z pouczeniem, że w przypadku niewpłacenia kwoty w tym terminie zostanie ona ściągnięta w trybie egzekucji administracyjnej należności pieniężnych (§ 2). W postanowieniu o zastosowaniu wykonania zastępczego organ egzekucyjny może również nakazać zobowiązanemu dostarczenie posiadanej dokumentacji, a także posiadanych materiałów i środków przewozowych, niezbędnych do zastępczego wykonania egzekwowanej czynności, z zagrożeniem zastosowania odpowiednich środków egzekucyjnych w razie uchylenia się zobowiązanego od dostarczenia tych dokumentów, materiałów i środków przewozowych (§ 3). Stosownie do art. 128 § 4 u.p.e.a., zobowiązanemu służy prawo zgłoszenia zarzutów i wniesienia zażalenia w sprawie prowadzenia postępowania egzekucyjnego (art. 33 i 34) oraz prawo wniesienia zażalenia na postanowienie o zastosowaniu wykonania zastępczego. Organ egzekucyjny może wydawać postanowienia w sprawie wezwania zobowiązanego do wpłacenia zaliczek na koszty wykonania zastępczego oraz w sprawie dostarczenia dokumentacji, materiałów i środków przewozowych także w toku zastępczego wykonania egzekwowanego obowiązku. Do tych postanowień stosuje się przepisy art. 128. Sąd stwierdza, że z akt postępowania egzekucyjnego wynika, że spełnione zostały przesłanki zastosowania w sprawie środka egzekucyjnego w postaci wykonania zastępczego. Zobowiązany nie wykonał bowiem obowiązku określonego tytułem wykonawczym nr [...] Bezskuteczne okazało się postanowienie organu egzekucyjnego z 10 grudnia 2018 r. o nałożeniu grzywny w celu przymuszenia. Bezskuteczne również okazały się zgłoszone przez zobowiązaną spółkę zarzuty. Nie budzi również wątpliwości Sądu treść postanowienia w przedmiocie zastosowania wykonania zastępczego, które zawiera elementy wymagane przepisami k.p.a i u.p.e.a., w tym przybliżony koszt wykonania zastępczego oraz wezwanie do uiszczenia zaliczki na poczet kosztów wykonania zastępczego. Określona w postanowieniu kwota zaliczki znajduje uzasadnienie w zgromadzonym materiale dowodowym. W konsekwencji prawidłowo Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Prezydenta Miasta K.. Odnosząc się do zarzutów skargi, które okazały się bezzasadne, Sąd stwierdza, że w skardze mylnie przywołano przepis art. 1 pkt 20 u.p.e.a. W ustawie egzekucyjnej brak przepisu o takim oznaczeniu, zaś definicja legalna zobowiązanego znajduje się w art. 1a pkt 20 u.p.e.a. Ten przepis określa jako zobowiązanego osobę prawną albo jednostkę organizacyjną nieposiadającą osobowości prawnej albo osobę fizyczną, która nie wykonała w terminie obowiązku o charakterze pieniężnym lub obowiązku o charakterze niepieniężnym, a w postępowaniu zabezpieczającym - również osobę lub jednostkę, której zobowiązanie nie jest wymagalne albo jej obowiązek nie został ustalony lub określony, ale zachodzi obawa, że brak zabezpieczenia mógłby utrudnić lub udaremnić skuteczne przeprowadzenie egzekucji, a odrębne przepisy na to zezwalają. W ocenie Sądu przepis ten nie został w sprawie naruszony poprzez skierowanie środka egzekucyjnego do skarżącego Syndyka. Zgodnie z art. 144 ust. 1 pr.up., po ogłoszeniu upadłości postępowania sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne dotyczące masy upadłości mogą być wszczęte i prowadzone wyłącznie przez syndyka albo przeciwko niemu. Stosownie do art. 144 ust. 2 pr.up. postępowania, o których mowa w ust. 1, syndyk prowadzi na rzecz upadłego, lecz w imieniu własnym. Przepis ten obejmuje również postępowanie egzekucyjne. W doktrynie podkreśla się, za Sądem Najwyższym, że "postępowanie dotyczy masy upadłości lub przedmiotu wchodzącego w skład masy upadłości, jeżeli jego wynik mógłby mieć wpływ na stan masy upadłości i możliwość zaspokojenia się z niej przez wierzycieli upadłego, bez różnicy, czy chodzi w nich o pozycje czynne lub bierne masy upadłości, jak też bez różnicy, czy sprawa jest sprawą o świadczenie, ukształtowanie lub ustalenie, jeżeli tylko wynik postępowania mógłby mieć wpływ na stan masy upadłości i możliwość zaspokojenia się z niej przez wierzycieli upadłego (wyrok SN z 14.02.2003 r., IV CKN 1750/00, PB 2003/7–8, s. 25; uchwała SN z 24.05.2002 r., III CZP 25/02, OSNC 2003/7–8, poz. 94; uchwała SN z 10.02.2006 r., III CZP 2/06, OSP 2008/6, poz. 71)" (P. Janda, komentarz do art. 144, teza 3, w: "Prawo upadłościowe", WKP 2020). Sąd podziela stanowisko Kolegium, zgodnie z którym przepis ten stanowi normę procesową, z której wynika legitymacja formalna syndyka do udziału w postępowaniu egzekucyjnym, także wszczętym przed ogłoszeniem upadłości. Sąd podziela również stanowisko organu, że przedmiotowe postępowanie egzekucyjne dotyczy masy upadłości w podanym wyżej znaczeniu. Dalej, zgodnie z art. 145 ust. 1 pr.up. postępowanie sądowe, administracyjne lub sądowoadministracyjne w sprawie wszczętej przeciwko upadłemu przed dniem ogłoszenia upadłości o wierzytelność, która podlega zgłoszeniu do masy upadłości, może być podjęte przeciwko syndykowi tylko w przypadku, gdy w postępowaniu upadłościowym wierzytelność ta po wyczerpaniu trybu określonego ustawą nie zostanie umieszczona na liście wierzytelności (vide: art. 236 pr.up.). Zgodnie zaś z art. 146 ust. 1 pr.up. postępowanie egzekucyjne skierowane do majątku wchodzącego w skład masy upadłości, wszczęte przed dniem ogłoszenia upadłości, ulega zawieszeniu z mocy prawa z dniem ogłoszenia upadłości. Postępowanie to umarza się z mocy prawa po uprawomocnieniu się postanowienia o ogłoszeniu upadłości. Sąd podziela stanowisko Kolegium, zgodnie z którym przedmiotowe postępowanie w przedmiocie egzekucji obowiązku publicznoprawnego o charakterze niepieniężnym nie dotyczyło wierzytelności podlegającej zgłoszeniu do masy upadłości, nie było również skierowane do majątku wchodzącego w skład masy upadłości, a zatem mogło być kontynuowane względem syndyka. Sąd stwierdza również, że nie doszło do naruszenia art. 10 § 1 w zw. z art. 18 u.p.e.a. Skarżący syndyk nie został bowiem pozbawiony prawa czynnego udziału w postępowaniu egzekucyjnym. Ze względu na specyfikę legitymacji syndyka wynikającej m.in. z wskazanych wyżej przepisów pr.up. Sąd nie dopatrzył się naruszenia tych przepisów w związku z brakiem udziału syndyka w początkowym etapie postępowania egzekucyjnego, jak i w samym postępowaniu administracyjnym, w wyniku którego doszło do wydania decyzji administracyjnej nakładającej egzekwowany obowiązek. Wobec przedstawionych okoliczności sprawy skarga podlegała oddaleniu na podstawie art. 151 p.p.s.a.