II SA/Kr 3002/01

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 11 października 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Stanisław Biernat (spr.) Sędziowie: NSA Izabela Dobosz AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 października 2004r. sprawy ze skargi M.G. na decyzję Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. z dnia 12 września 2001r., Nr [....] w przedmiocie uprawnień kombatanckich I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję tego samego organu z dnia 20 marca 2001 r. II. zasądza od Kierownika Urzędu d/s Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. na rzecz skarżącego M.G. kwotę l O ( dziesięć ) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. W 2000 r. (dokładnej daty nie da się ustalić), M.G. , ur. [....].1929 r. wystąpił do Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. o przyznanie mu uprawnień kombatanckich. Decyzją z dnia 20.03.2001 r., [....] Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. działając na podstawie art. 105 § l k.p.a. w związku z art. 22 ust. 3 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach oraz niektórych osobach będących ofiarami represji wojennych i okresu powojennego (t.jedn. Dz.U., 1997, Nr 142, poz. 950 z późn. zmianami) umorzył postępowanie administracyjne w sprawie przyznania uprawnień kombatanckich M.G. W uzasadnieniu organ podał, że stosownie do art. 22 ust. 3 ustawy o kombatantach..., wnioski o przyznanie uprawnień z tytułów określonych w art. 1-4, z zastrzeżeniem ust. 4 mogą być kierowane, w trybie, o którym mowa w ust. l, do dnia 31 grudnia 1998 r. przez osoby zamieszkałe na stałe w P., a do dnia 31 grudnia 1999 r. przez osoby zamieszkałe poza granicami P. We wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy strona podniosła, że w skutek zmian w podziale administracyjnym kraju nie była w stanie złożyć w ustawowym terminie wniosku o przyznanie jej uprawnień kombatanckich. W dniu 12.09.2001 r. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wydał decyzję Nr [....] , w której na podstawie art. 127 § 3, art. 138 § l pkt l k.p.a., w związku z art. 22 ust. 3 ustawy z 24.01.1991 r. o kombatantach... . utrzymał w mocy decyzję z dnia 20.03.2001 r. Na tę decyzję M.G. wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego, podając, że już wcześniej, przed 1998 r. starał się o przyjęcie do ZBoWiD. Kierownik Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych w W. wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do art. 97 $ l ustawy z 30.08.2002 r., Przepisy wprowadzające ustawę -Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U.. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem l stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z 30.08.2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U., Nr 153, poz. 1270). Stosownie do § l rozporządzenia Prezydenta RP z 25.04.2003 r., w sprawie przekazania rozpoznawania innym wojewódzkim sądom administracyjnym niektórych spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych (Dz.U., Nr 72, poz. 653) rozpoznawanie spraw z zakresu działania Kierownika Urzędu do Spraw Kombatantów i Osób Represjonowanych, w których stroną skarżącą są osoby zamieszkałe poza obszarem właściwości Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, przekazuje się wojewódzkim sądom administracyjnym, na których obszarze właściwości osoby te zamieszkują. Trybunał Konstytucyjny w wyroku z dnia 15.04.2003 r. (sygn. akt SK 4/02, opublikowany: OTK-A 2003/4/31) orzekł, że art. 22 ust. 3 ustawy z dnia 24 stycznia 1991 r. o kombatantach..., ustanawiający końcowy termin występowania z wnioskami o przyznanie uprawnień kombatanckich, jest niezgodny z art. 2 i art. 32 Konstytucji RP. Orzeczenie o niezgodności przepisu ustawy z Konstytucją może zgodnie z art. 145a § l k.p.a stanowić podstawę do żądania wznowienia postępowania administracyjnego w sprawie zakończonej ostateczną decyzją administracyjną, opartej na takim przepisie ustawowym. Stosownie do 145 § l pkt l lit. b/ ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, (Dz.U,., Nr 153, poz. 1270) sąd administracyjny uchyla zaskarżoną decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego przyjmuje się, że również sytuacja unormowana w art. 145a § l k.p.a. stanowi podstawę do uchylenia przez Sąd zaskarżonej decyzji (por. np. orzeczenia sygn. akt II SA/Gd 375/00; II SA 1294/99; IV SA 1360/97; II SA 1027/99; II SA 1240/99; II SA/ 1222/99). Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 145 § l pkt l lit. b/ ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi, (Dz.U.., Nr 153, poz. 1270), orzekł jak w sentencji. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 97 § 2 ustawy z 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (Dz.U.. Nr 153, poz. 1271 z późn. zm.) w związku z art. 200 powołanej wyżej ustawy Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi.