II SA/Kr 3038/03

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Brachel -Ziaja Sędziowie NSA Joanna Tuszyńska (spr) WSA Mariusz Kotulski Protokolant Grażyna Grzesiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 26 stycznia 2007 r. sprawy ze skargi H. i R. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. dnia 14 listopada 2003 r., nr [...] w przedmiocie uzgodnienia w zakresie ochrony środowiska I uchyla zaskarżone postanowienie i poprzedzające je postanowienie organu I instancji, II zasadza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. na rzecz skarżącej H. S. kwotę 10 zł ( dziesięć złotych ) tytułem zwrotu kosztów postępowania. Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2003 r. znak: [...], Starosta Powiatu w K., działając na podstawie art. 48 ust. 2 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz.U. z 2001 r. Nr 62 poz. 627 ze zm.) oraz art. 106 § 1 i § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (jednolity tekst Dz.U. z 2000 r. Nr 98 poz. 1071 ze zm.), postanowił uzgodnić w zakresie ochrony środowiska, na etapie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, przedsięwzięcie polegające na budowie budynku Zakładu Stolarskiego wraz z zapleczem socjalnym na działkach nr [...] i [...] w miejscowości C.. W uzasadnieniu organ podał, że Wójt Gminy G. na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, złożył wniosek o uzgodnienie przedsięwzięcia polegającego na budowie przez S. S., budynku zakładu stolarskiego wraz z zapleczem socjalnym na działkach nr [...] i [...] w miejscowości C.. Do wniosku dołączono: kopię wniosku inwestora o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko pt. "Projektowany zakład usług stolarskich z zapleczem socjalnym, C. [...], gm. G., woj. Ś." wraz z załącznikami - sporządzony w lipcu 2003 r., projekt decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wraz z załącznikiem graficznym, wyrys i wypis z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy Górno. Po przeanalizowaniu złożonych dokumentów, organ pozytywnie zaopiniował inwestycję w zakresie ochrony środowiska na etapie ustalania warunków zabudowy i zagospodarowania terenu. Zgodnie z raportem, pod budowę inwestycji przewidziano teren stanowiący własność inwestora. Przedmiotowe działki graniczyły od strony wschodniej i zachodniej z istniejącą zabudową luźną typu zagrodowego, od strony południowej z terenami upraw rolniczych (w większości nieużytkowane rolniczo), a od strony północnej z drogą gminną (dalej tereny niezabudowane). Teren znajdował się w granicach Podkieleckiego Obszaru Chronionego Krajobrazu. Praca w zakładzie miała się odbywać przez pięć dni w tygodniu w godzinach 8.00-16.00. W raporcie przedstawiono wpływ planowanego przedsięwzięcia na środowisko oraz sposób minimalizacji ewentualnych uciążliwości. Wskazano, że uciążliwości od planowanego zakładu w zakresie oddziaływania na powietrze atmosferyczne nie wykroczą poza granice działki, do której inwestor posiadał tytuł prawny. Dla eliminacji zanieczyszczeń w postaci pyłów i drobnych trocin miał być zastosowany centralny układ wentylacyjno-odpylający. Do ogrzewania planowano zastosować piece akumulacyjne nie powodujące emisji zanieczyszczeń do środowiska. Przedsięwzięcie miało nie oddziaływać negatywnie na wody podziemne i powierzchniowe przy zachowaniu proponowanych w raporcie rozwiązań. Dla wyeliminowania ujemnego wpływu na środowisko wskazano zaprojektowanie szczelnego odcinka kanalizacji sanitarnej do pomieszczeń warsztatu oraz szczelnego, bezodpływowego zbiornika na ścieki. Planowano, że wody opadowe z terenu działki i projektowanego zakładu będą odprowadzane w sposób niezorganizowany - zgodnie z ukształtowaniem terenu - w kierunku południowym działki, a wody opadowe z dachu będą odprowadzane na tereny nieutwardzone na terenie działki. Celem zmniejszenia wpływu na środowisko, inwestor miał ograniczyć powierzchnię terenów utwardzonych poprzez zastosowanie płyt ażurowych. Dodatkowym zabezpieczeniem przed migracją wód opadowych miało być wybudowanie w części południowej działki ogrodzenia z betonowym cokolikiem. Wszystkie prace na przedmiotowym terenie nie mogły spowodować zakłóceń stosunków wodnych. Dla ograniczenia uciążliwości powodowanych hałasem planowano wykonać budynek zakładu z uwzględnieniem odpowiednich rozwiązań akustycznych odnośnie izolacyjności akustycznej poszczególnych elementów budynku zakładu, ściany od strony zabudowań mieszkalnych miały być bez otworów okiennych i drzwi, należało wykonać obudowę zespołu wentylacyjno-odpylającego. Wskazano, że prace stolarskie powinny być wykonywane przy zamkniętych drzwiach i oknach, w godzinach przewidzianych na prowadzenie działalności w tym zakresie. Jak chodzi o wpływ na powierzchnię ziemi i glebę zaplanowano, że inwestor będzie prowadził gospodarkę odpadami zgodnie z ustawą z dnia 27 kwietnia 2001 r. o odpadach. W zażaleniu na powyższe postanowienie, H. i R. S. nie wyrazili zgody na proponowaną lokalizację zakładu. Zarzucili, że przedstawione uzasadnienie uwzględniało interes tylko jednej strony tj. inwestora, brak było w nim jakichkolwiek wyliczeń, odniesienia do obowiązujących norm. Uzgodnienie miało uznaniowy charakter, a oddziaływanie projektowanego zakładu na istniejące w sąsiedztwie budynki mieszkalne przedstawiono w sposób marginesowy i wysoce niewystarczający. Odwołujący wskazali, że powierzchnia pod planowaną inwestycję była niewystarczająca, gdyż już w chwili obecnej plac był za mały na potrzeby działającego zakładu. Surowiec składowano na całej działce, a nawet poza nią - za drogą. Tymczasem cała gospodarka surowcami i odpadami powinna była się zamykać w obrębie przedmiotowej działki. Zarzucili, że w uzasadnieniu brakowało informacji, w jakiej odległości od okien budynku mieszkalnego miał być zamontowany wentylator i jaki będzie poziom jego hałasu. Nie określono też natężenia hałasu maszyn stolarskich. Stwierdzenie, że "Prace stolarskie należy wykonywać przy zamkniętych drzwiach i oknach oraz w godzinach przewidzianych na prowadzenie działalności w tym zakresie" odwołujący nazwali "pobożnym życzeniem". Ponadto nie bardzo wiadomo było, jak miały być rozdzielone wody opadowe na - spływające na teren nieutwardzony i te spływające w południowym kierunku działki. Odwołujący dodali, że grunt na przedmiotowej nieruchomości był nieprzepuszczalny (ił i glina) i nie było wiadome, jaką ilość wody opadowej jest w stanie pochłonąć. Nieprawdziwe było też stwierdzenie, że od północnej strony działki - za drogą gminną, tereny były niezabudowane. Ponadto przedmiotowy teren nie graniczył na wschodzie i zachodzie z zabudową zagrodową, lecz z budynkami mieszkalnymi. Postanowieniem z dnia 14 listopada 2003 r. znak: [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 kodeksu postępowania administracyjnego, utrzymało w mocy w całości zaskarżone postanowienie. W uzasadnieniu organ odwoławczy ustalił, że przedmiotowe działki znajdowały się na terenie oznaczonym w miejscowym planie ogólnym zagospodarowania przestrzennego Gminy Górno (zatwierdzony uchwałą Rady Gminy w Górnie Nr XII/70/91 z dnia 5 września 1991 r.) symbolem 3MR (teren istniejącej i projektowanej zabudowy zagrodowej) oraz przy otaczającym kompleksie zabudowy oznaczonej symbolem 3MN3 (teren projektowanej zabudowy jednorodzinnej). Ustalenia generalne planu dla terenu oznaczonego symbolem MR przewidywały następujące funkcje "na terenach zabudowy zagrodowej dopuszcza się sytuowanie obiektów usługowych, przy czym obiekty uciążliwe powinny być sytuowane w głębi działek, w sposób nie powodujący uciążliwości dla budynków przeznaczonych na stały pobyt ludzi". Zatem planowana inwestycja była dopuszczalna na tym terenie. Organ odwoławczy podzielił stanowisko organu I instancji, że przy zachowaniu w pełni programu inwestycji, zasad eksploatacji maszyn i urządzeń oraz zaleceń i wytycznych raportu oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko, dotrzymane zostaną obowiązujące standardy środowiska, inwestycja nie będzie stanowić istotnej uciążliwości dla środowiska, a występujące uciążliwości będą się zamykać w granicach nieruchomości inwestora. Odnosząc się do zarzutów zażalenia organ odwoławczy wskazał, że na obecnym etapie uzgadniania inwestycji, zgodnie z art. 48 ust. 2 pkt 1 Prawa ochrony środowiska, nie podlegały konkretyzacji takie dane, jak odległości wentylatora od okien budynku mieszkalnego. Stwierdził, że warunki techniczne inwestycji zostaną uszczegółowione w pozwoleniu na budowę. Jak chodzi o zarzut dotyczący natężenia hałasu, organ odwoławczy wskazał na znajdującą się w aktach analizę Laboratorium Badań Środowiskowych dotyczącą rozkładu natężenia hałasu wraz z wytycznymi do adaptacji akustycznej projektowanego budynku. Wynikało z niej, że dopuszczalny poziom dźwięku na granicy posesji wyniesie 50 dB/A/, przy ustalonym zgodnie z przepisami, maksymalnym poziomie hałasu dla zabudowy zagrodowej w czasie dnia - 60 dB. Opinię oparto na przeprowadzonych badaniach, na podstawie danych dotyczących dopuszczalnych poziomów dźwięku w środowisku oraz średniego poziomu dźwięku wewnątrz hali, obliczając wymaganą izolacyjność akustyczną całego budynku z uwzględnieniem punktów kontrolnych znajdujących się na granicy posesji - najbliżej projektowanego budynku warsztatu. Mając na uwadze powyższe, organ odwoławczy orzekł jak w sentencji. W skardze na powyższe postanowienie H. i R. S. wnieśli o jego zmianę. Przytoczyli ustalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego dotyczące oznaczenia symbolu 3MR i 3MM3 oraz ustalenie generalne, że "na terenach zabudowy zagrodowej dopuszcza się sytuowanie obiektów usługowych, przy czym obiekty uciążliwe powinny być sytuowane w głębi działek, w sposób nie powodujący uciążliwości dla budynków przeznaczonych na stały pobyt ludzi". Wskazali, że od chwili ustalenia miejscowego planu, teren stał się terenem zabudowy jednorodzinnej. Projektowany zakład został zlokalizowany 4 m od granicy z ich działką "na wysokości okien budynku mieszkalnego". Ich zdaniem nie było możliwości usytuowania go w głębi działki w sposób nie powodujący uciążliwości, a zakład należał do przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko. Powyższych faktów nie dostrzegły jednak organy administracyjne. Ponadto zarzucili, że organ nie dokonał wizji lokalnej. Zaś raport, na którym oparto zaskarżone postanowienie, nie został sprawdzony pod względem formalnym i merytorycznym. Niezgodne z prawdą było stwierdzenie w raporcie, że teren inwestycji graniczył od strony wschodniej i zachodniej z luźną zabudową zagrodową, a od strony północnej nie było zabudowań. W strefie północnej znajdował się bowiem budynek mieszkalny przewidziany w najbliższym czasie do zasiedlenia. Dodali, że organ odwoławczy w ogóle do tej kwestii się nie odniósł, choć skarżący zarzucali to już w zażaleniu od postanowienia organu I instancji. Odwołujący zarzucili też, że analiza dotycząca natężenia hałasu opierała się na badaniach dotyczących dwóch - a nie wszystkich - maszyn pracujących jednocześnie. W tej sytuacji wątpliwości budziło, czy włączenie trzeciej maszyny powodować będzie przekroczenie norm. Raport nie uwzględniał faktu, że niektóre z robót stolarskich odbywały się na zewnątrz budynku. Zdaniem odwołujących, stwierdzenie przez organ, że w ustawie Prawo ochrony środowiska brak było ustaleń co do usytuowania urządzeń odpylających w stosunku do budynków mieszkalnych, nie oznaczał całkowitej dowolności w lokalizacji tych urządzeń. Zarzucili też, że nie wyjaśniona pozostała kwestia wód opadowych. Wskazali przy tym, że grunt na działkach był trudno przepuszczalny i nie był w stanie pochłonąć wody nawet przy niezbyt intensywnych opadach. Dodali, że wstępna obróbka drewna dokonywana piłą mechaniczną odbywała się w miejscu składowania drewna - tuż pod oknami domu skarżących. Także transport surowca i jego rozładunek powodował znaczny hałas. Poza tym w raporcie nie uwzględniono wszystkich maszyn - np. szlifierki taśmowej. Zdaniem odwołujących raport był niezgodny z art. 52 ustawy z 2001 r. Prawo ochrony środowiska, rozporządzenie wymienione w pkt 3 raportu było nieaktualne, nie dokonano obliczeń co do rozprzestrzeniania się w powietrzu substancji powstających w czasie pracy zakładu, nie było danych o wielkości usług (w ciągu doby, miesiąca, roku) stąd wątpliwości budziły ustalenia dotyczące emisji pyłu na zewnątrz budynku. Ponadto nie było danych co do istniejącego stanu zanieczyszczenia powietrza i co do tła akustycznego, tabulatorów obliczeń propagacji hałasu. Obliczenia emisji hałasu wykonano dla pracujących jednocześnie 2 maszyn, a w zakładzie będzie zamontowane 6 maszyn i dodatkowo będą używane elektronarzędzia ręczne. W obliczeniach nie uwzględniono wszystkich źródeł zewnętrznych hałasu (czerpni, wyrzutni powietrza wentylacyjnego). Nadto, Wojewódzki Inspektor Sanitarny w K. zakwestionował przedmiotowy raport jako niekompletny. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia i powtarzając motywy tam przedstawione. Organ dodał, że fakt uchylenia przez Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w K. postanowienia Powiatowego Inspektora Sanitarnego w K. uzgadniającego przedmiotowego przedsięwzięcia pod względem zgodności z przepisami sanitarnymi, nie miało wpływu na niniejsze postępowanie. Uniemożliwiało jedynie organowi samorządu gminy wydanie decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Niniejsze postępowanie było odrębne i toczyło się przed innymi organami. Co do zarzutu dotyczącego obliczeń natężenia hałasu organ wskazał, że wynikało to z faktu, że tylko dwie osoby miały być zatrudnione w zakładzie. Dlatego analiza rozkładu natężenia została przeprowadzona przy założeniu, że jednocześnie mogą pracować co najwyżej dwie osoby. Organ podkreślił, że faktyczna emisja hałasu będzie możliwa do zmierzenia po uruchomieniu zakładu, a zakład nie zostanie oddany do użytku, jeżeli nie będzie spełniał wymagań ochrony środowiska (art. 76 ust. 4 ustawy Prawo ochrony środowiska). Organ wskazał, że powołanie nieaktualnego rozporządzenia w raporcie nie stanowiło istotnej wady, gdyż obecnie obowiązujące rozporządzenie z dnia 6 czerwca 2002 r. (Dz.U. z 2002 r. Nr 87 poz. 796) nie odbiegało od dotychczasowych rozwiązań. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1271 ze zm.), sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.). Dlatego też właściwym do rozpoznania skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie. W myśl przepisu art. 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. W ramach swej kognicji sąd bada, czy przy wydaniu zaskarżonego aktu nie doszło do naruszenia przepisów prawa materialnego i przepisów postępowania, nie będąc przy tym związanym granicami skargi (art. 134 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Zaskarżone postanowienie wydane zostało z naruszeniem prawa. Stosownie do przepisu art.46 ust.3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska postępowanie w sprawie oceny oddziaływania na środowisko stanowi część postępowania zmierzającego do wydania decyzji, o których mowa w ust. 46 ust.4 (czyli m.in. decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu). Zgodnie z przepisem art.48 ust.3 ustawy z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska organ występujący o uzgodnienie przedkłada: 1) wniosek o wydanie decyzji wraz z wymaganą na podstawie przepisów odrębnych dokumentacją, 2) raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko albo informacje zawierające dane określone w art. 49 ust. 3, jeżeli sporządzenie raportu nie jest wymagane. W myśl art. 47 ustawy w postępowaniu w sprawie oceny oddziaływania na środowisko określa się, analizuje oraz ocenia: 1) bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na: a) środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi, b) dobra materialne, c) dobra kultury, d) wzajemne oddziaływanie między czynnikami, o których mowa w lit. a)-c), e) dostępność do złóż kopalin, 2) możliwości oraz sposoby zapobiegania i ograniczania negatywnego oddziaływania na środowisko, 3) wymagany zakres monitoringu. Zgodnie z przepisem art. 50. ust.2 w postępowaniu dotyczącym przedsięwzięć określonych w art. 51 ust. 1 pkt 2 do wniosku o wydanie decyzji, o której mowa w art. 46 ust. 4 pkt 1-7, załącza się informacje zawierające dane określone w art. 49 ust. 3. Przedsięwzięciem , o którym mowa w art.51 ust.1 pkt 2 jest przedsięwzięcie mogące znacząco oddziaływać na środowisko. Zgodnie z art. 49 ust. 3 ustawy informacje o planowanym przedsięwzięciu, zawierają w szczególności dane o: 1) rodzaju, skali i usytuowaniu przedsięwzięcia, 2) powierzchni zajmowanej nieruchomości, a także obiektu budowlanego oraz dotychczasowym sposobie ich wykorzystywania i pokryciu szatą roślinną, 3) rodzaju technologii, 4) ewentualnych wariantach przedsięwzięcia, 5) przewidywanej ilości wykorzystywanej wody i innych wykorzystywanych surowców, materiałów, paliw oraz energii, 6) rozwiązaniach chroniących środowisko, 7) rodzajach i przewidywanej ilości wprowadzanych do środowiska substancji lub energii przy zastosowaniu rozwiązań chroniących środowisko. W związku z powyższym zauważyć należy , że Wójt Gminy G. przesyłając Staroście Powiatowemu w K. do uzgodnienia "projekt decyzji o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dotyczącej budowy budynku zakładu usług stolarskich z zapleczem stolarskim na działkach nr [...] i [...] w C.", dołączył kopię wniosku inwestora o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...].03.2003r. Wniosek ten był niekompletny i nie odpowiadał wymaganiom przepisu art. 41 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym. Nie zawierał bowiem wystarczających danych dotyczących funkcji i sposobu zagospodarowania terenu oraz charakterystyki zabudowy i zagospodarowania terenu, a także charakterystycznych parametrów technicznych inwestycji. Wniosek nie zawierał również informacji, o których mowa w art.49 ust.3 ustawy o ochronie środowiska. Inwestor podał bowiem jedynie, że projektowany budynek będzie miał wymiary 13 x 10 m, nie podając w szczególności ilości i rodzaju maszyn, jakie będą w nim zamontowane, ilości pracowników, czasu pracy zakładu. Organowi uzgadniającemu został przedstawiony również załącznik graficzny do projektu decyzji. Mapa ta nie zawiera potwierdzenia o zgodności z oryginałem ani też danych dotyczących jej aktualności. Przedłożony Staroście Powiatowemu w K. "Raport oddziaływania przedsięwzięcia na środowisko" opierał się na założeniach podanych biegłemu przez inwestora: że będzie to kontynuacja dotychczasowej działalności gospodarczej prowadzonej w pomieszczeniach piwnicznych budynku mieszkalnego, że do prac stolarskich będą stosowane posiadane już przez inwestora urządzenia, jak piła tarczowa z wiertarką poziomą, strugarga-wyrówniarka, strugarka-grubościówka, frezarka, elektronarzędzia i narzędzia do ręcznej obróbki., że zakład będzie działał 5 dni w tygodniu w godzinach od 8.00 do 16.00 i będą w nim pracowały 2 osoby oraz że zakład będzie miał do 2 kondygnacji. W raporcie przyjęto, że pracujące maszyny stolarskie będą źródłami hałasu zewnętrznego rzędu 80 - 95 dB. W dokumencie będącym częścią raportu zatytułowanym "Analiza rozkładu natężenia hałasu" podano szereg wzorów służących do obliczenia mocy akustycznej źródła hałasu, poziomu dźwięku w poszczególnych punktach pomiarowych wraz z poprawką uwzględniającą wpływ odległości punktu obserwacji od źródła hałasu, równoważnego poziomu dźwięku A. Jak wynika ze strony 14 tego dokumentu, w analizie zawarto wyniki obliczeń, a nie same obliczenia. Podano, że średni poziom dźwięku wewnątrz, przy pracujących 2 maszynach, wynosić będzie 92 dB, a dla obudowy zespołu odpylającego - 80 dB. Nie wiadomo, czy zostały zsumowane średnie poziomy dźwięku dla hali i wentylatora. W załączniku graficznym nie podano usytuowania punktów pomiarowych. Z przebiegu linii koloru niebieskiego, oznaczonej jako zasięg hałasu o poziomie 50 dB wynika , że przekracza ona granice działki inwestora. Nadto nie wiadomo przez kogo analiza została sporządzona. Ostatnia strona zawiera jedynie podpis "D. G.". Na stronie tytułowej brak wskazania osoby sporządzającej analizę. W myśl art.52 ustawy raport o oddziaływaniu przedsięwzięcia na środowisko powinien zawierać: 1) opis planowanego przedsięwzięcia, a w szczególności: a) charakterystykę całego przedsięwzięcia i warunki wykorzystywania terenu w fazie realizacji i eksploatacji, b) główne cechy charakterystyczne procesów produkcyjnych, c) przewidywane wielkości emisji, wynikające z funkcjonowania planowanego przedsięwzięcia, 2) opis elementów przyrodniczych środowiska, objętych zakresem przewidywanego oddziaływania planowanego przedsięwzięcia, 3) opis analizowanych wariantów, w tym wariantu: a) polegającego na niepodejmowaniu przedsięwzięcia, b) najkorzystniejszego dla środowiska, wraz z uzasadnieniem ich wyboru, 4) określenie przewidywanego oddziaływania na środowisko analizowanych wariantów, w tym również w wypadku wystąpienia poważnej awarii przemysłowej, a także możliwego transgranicznego oddziaływania na środowisko, 5) uzasadnienie wybranego przez wnioskodawcę wariantu, ze wskazaniem jego oddziaływania na środowisko, w szczególności na ludzi, zwierzęta, rośliny, powierzchnię ziemi, wodę, powietrze, klimat, dobra materialne, dobra kultury, krajobraz, oraz wzajemne oddziaływanie między tymi elementami, 6) opis przewidywanych znaczących oddziaływań planowanego przedsięwzięcia na środowisko, obejmujący bezpośrednie, pośrednie, wtórne, skumulowane, krótko-, średnio- i długoterminowe, stałe i chwilowe oddziaływania na środowisko, wynikające z: a) istnienia przedsięwzięcia, b) wykorzystywania zasobów środowiska, c) emisji, oraz opis metod prognozowania, zastosowanych przez wnioskodawcę, 7) opis przewidywanych działań mających na celu zapobieganie, ograniczanie lub kompensację przyrodniczą negatywnych oddziaływań na środowisko, 8) jeżeli planowane przedsięwzięcie jest związane z użyciem instalacji, porównanie, z zastrzeżeniem ust. 2, proponowanej technologii z technologią spełniającą wymagania, o których mowa w art. 143, 9) wskazanie, czy dla planowanego przedsięwzięcia konieczne jest ustanowienie obszaru ograniczonego użytkowania oraz określenie granic takiego obszaru, ograniczeń w zakresie przeznaczenia terenu, wymagań technicznych dotyczących obiektów budowlanych i sposobów korzystania z nich, 10) przedstawienie zagadnień w formie graficznej, 11) analizę możliwych konfliktów społecznych związanych z planowanym przedsięwzięciem, 12) przedstawienie propozycji monitoringu oddziaływania planowanego przedsięwzięcia na etapie jego budowy i eksploatacji, 13) wskazanie trudności wynikających z niedostatków techniki lub luk we współczesnej wiedzy, jakie napotkano, opracowując raport, 14) streszczenie w języku niespecjalistycznym informacji zawartych w raporcie, 15) nazwisko osoby lub osób sporządzających raport, 16) źródła informacji stanowiące podstawę do sporządzenia raportu. Przedłożony organowi uzgadniającemu raport wszystkich tych elementów nie zawierał. Jak wynika z przytoczonych wyżej przepisów organ winien zanalizować oraz ocenić bezpośredni i pośredni wpływ danego przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi. W uzasadnieniu postanowienia organu I instancji podano wprawdzie, że po przeanalizowaniu złożonych dokumentów zaopiniowano pozytywnie planowane przez inwestora przedsięwzięcie, ale uzasadnienie to, poza zacytowaniem fragmentów raportu nie zawiera analizy i oceny przedmiotowego przedsięwzięcia na środowisko oraz warunki życia ludzi. W szczególności, odnośnie "klimatu akustycznego" uzgodnienie nie zawiera żadnych warunków odnośnie ilości pracujących w zakładzie maszyn. Organ II instancji, podając w uzasadnieniu postanowienia, że "przy zachowaniu w pełni programu inwestycji, zasad eksploatacji maszyn i urządzeń, zastosowanie się do zaleceń i wytycznych podanych w raporcie dotrzymane zostaną standardy środowiska". Rzecz jednakże w tym, że skoro inwestor nie podał prawie żadnych danych o programie inwestycji, to nie wiadomo jaki program inwestycji ma być zachowany. Nie wiadomo też jakie dokładnie przedsięwzięcie organ uzgodnił. Wszak nawet biegły nie opisał w raporcie programu inwestycji. Punkt 4 raportu "Opis planowanego przedsięwzięcia" poza stwierdzeniem , że chodzi o zakład stolarski, nie zawiera żadnych danych przedsięwzięcie to charakteryzujących. Na stronie 10 raportu podał , że "ilość wytwarzanych odpadów zależy od intensywności produkcji". W punkcie 4.3 raportu podano, że możliwe jest wystąpienie czynników uciążliwych: zanieczyszczeń pyłowych, odpadów drewnianych, ścieków sanitarnych i hałasu. "Skala i stopień oddziaływania uciążliwości tych rodzajów emisji została szczegółowo omówiona w pkt 7". W odniesieniu jednak do pyłów w punkcie 7 nie odnotowano skali i stopnia tej uciążliwości, ograniczając się do informacji, że skuteczność filtrów wynosi ponad 99%. W punkcie 8 dotyczącym opisu przewidywanych działań mających na celu ograniczenie negatywnych oddziaływań na środowisko - warunki korzystania ze środowiska biegły nie zalecił tego, co było podstawą dokonywanych obliczeń - jednoczesnej pracy jedynie 2 maszyn. Organ odwoławczy nie ustosunkował się należycie do zarzutów przedstawionych w zażaleniu. Podał , że opinię w sprawie natężenia hałasu oparto na przeprowadzonych badaniach oraz średniego poziomu dźwięku wewnątrz hali. Chodzi jednakże o to jak te badania przeprowadzono, czy analiza uwzględnia hałas wytwarzany przez wentylatornię, jakie będzie natężenie hałasu przy pracy większej ilości maszyn. Organ nie wypowiedział się co do zarzutu dotyczącego wód opadowych, istnienia budynków mieszkalnych od strony wschodniej i zachodniej od projektowanego zakładu Ani organ I ani II instancji nie oceniły czy treść raportu spełnia wymogi ustawowe. Stosownie do treści art.145 § 1 pkt c ustawy o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd uwzględniając skargę uchyla decyzję w całości albo w części, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zaskarżone postanowienie zostało wydane przedwcześnie, bez zebrania pełnego materiału dowodowego, bez uzupełnienia raportu i właściwej jego oceny. Wbrew przepisowi art. 47 ustawy o ochronie środowiska organ nie określił w wystarczający sposób, nie zanalizował i nie ocenił bezpośredniego i pośredniego wpływu przedsięwzięcia na środowisko oraz zdrowie i warunki życia ludzi. Jak wskazano wyżej nie mógł tego uczynić, gdyż przedsięwzięcie to nie zostało w wystarczający sposób określone przez inwestora. Dlatego też, na podstawie powołanego wcześniej przepisu i art.135 ustawy orzeczono jak w punkcie I wyroku. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art.200 ustawy.