II SA/Kr 3087/03
WyrokWSA w Krakowie2004-05-31
Skład orzekający: Sędzia NSA Jan Zimmermann, NSA Anna Szkodzińska, AWSA Mariusz Kotulski
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy uchwała rady gminy zmieniająca fragment miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, która obejmuje węższy obszar niż uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu, jest zgodna z prawem?Ratio decidendi
Uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego nie determinuje tego, że ostateczny plan musi obejmować obszar identyczny z tym wyznaczonym w uchwale o przystąpieniu. Możliwe jest częściowe uchwalenie planu w węższym zakresie, pod warunkiem dopełnienia wszystkich etapów procedury planistycznej wobec uchwalanej części. W analizowanej sprawie nie doszło do uchwalenia planu dla węższego terenu niż przewidziany w uchwale o przystąpieniu, a jedynie wyodrębniono obszary przeznaczone pod eksploatację kruszywa, podczas gdy inne działki zaliczono do terenu górniczego, zachowując ich dotychczasowe przeznaczenie.Stan faktyczny
Wojewoda Małopolski zaskarżył uchwałę Rady Gminy Gdów zmieniającą fragment miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, zarzucając jej niezgodność z uchwałą o przystąpieniu do sporządzenia planu oraz brak zasad zagospodarowania terenu górniczego. Gmina Gdów wniosła o oddalenie skargi, argumentując, że zmiana planu była konieczna ze względu na decyzję Ministra Rolnictwa ograniczającą możliwość zmiany przeznaczenia gruntów, co spowodowało wyodrębnienie jedynie czterech obszarów przeznaczonych pod eksploatację kruszywa.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Sygn. akt IISA/ Kr 3087/ 03 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 31 maja2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jan Zimmermann ( spr.) Sędziowie: NSA Anna Szkodzińska AWSA Mariusz Kotulski Protokolant: Karina Lutyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 31 maja 2004r. sprawy ze skargi Wojewody M. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia [...] 2003r., Nr [...] w przedmiocie zmiany fragmentu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy G. - skargę oddala -
Sygn. akt IISA/ Kr 3087/ 03
UZASADNIENIE
Rada Gminy Gdów podjęła w dniu 17 czerwca 2003 r. Uchwałę Nr XI/69/2003 w sprawie zmiany fragmentu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy Gdów, na obszarze wsi: Jaroszówka, Marszowice, Nieznanowice i Wieniec. Zmiana ta została podjęta w stosunku do obowiązującego planu, przyjętego uchwałami Rady Gminy Gdów z dnia 30 lipca 1992 r. Nr XXIII/165/92 i z dnia 24 listopada 1994 r. Nr VIII/46/94. Zmiana ta objęła poszerzenie terenów powierzchniowej eksploatacji kruszywa, w myśl uchwały Rady Gminy Gdów z dnia 12 czerwca 1998 r. Nr LH/345/98 w sprawie przystąpienia do sporządzenia projektu zmian miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie złoża Kruszywa "Nieznanowice -Wieniec", a w granicach określonych w załącznikach Nr l, Nr 2 i Nr 3. Jej mocą na terenie górniczym "Nieznanowice", utworzonym decyzją Wojewody Krakowskiego z dnia 26 lutego 1996 r. pod powierzchniową eksploatację kruszywa przeznaczono szereg działek, położonych na czterech wyznaczonych obszarach nazwanych polami (I, II, III i IV) i ustalono, że granice tego terenu górniczego obejmują jeszcze szereg innych działek, położonych w Jaroszówce, Marszowicach, Nieznanowicach i w Wieńcu (§ 2).
W dniu 16 grudnia 2003 r. skargę na powyższą uchwałę skierował do Naczelnego Sądu Administracyjnego Wojewoda Małopolski, wnosząc o stwierdzenie je nieważności. Wojewoda zarzucił, że zakres zaskarżonej uchwały nie pokrywa się z zakresem ustalonym w cyt. Uchwale o przystąpieniu do sporządzania projektu planu. Wynika to, zdaniem Wojewody, z załącznika graficznego do uchwały o przystąpieniu do sporządzenia projektu. W uchwale tej przyjęto, że plan obejmuje tereny do granic udokumentowanych złóż kopaliny - kruszywa naturalnego, na terenie sołectwa Marszowice, Nieznanowice i Wieniec, czyli ustalono, że granice planu będą się pokrywały z granicami udokumentowanych złóż kopaliny. Natomiast w zaskarżonej uchwale o planie znalazły się tylko 4 obszary wydzielone spośród terenów objętych pierwszą uchwałą.
Wojewoda wywodzi, że istnieje konieczność zachowania pełnej zgodności między uchwałą o przystąpieniu do sporządzenia planu i uchwałą o samym planie, bowiem wyłącznie w stosunku do terenu objętego pierwszą uchwałą zostały przeprowadzone dalsze czynności planistyczne. Wojewoda zarzucił, że decydując się na odstępstwo od zakresu uchwały o przystąpieniu do sporządzenia planu, nie powtórzono poszczególnych etapów procedury planistycznej. W szczególności nie zawiadomiono o tym właścicieli nieruchomości, w stosunku do których odstąpiono od sporządzenia planu i nie sporządzono stosownej korekty w uchwale o przystąpieniu do sporządzenia planu. Wojewoda uważa, że braki te powodują potrzebę stwierdzenia
nieważności uchwały o planie na podstawie art. 27 ust. l ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym.
Wojewoda Małopolski podniósł także, że w § 2 pkt 1-5 zaskarżonej uchwały wymieniono teren górniczy "Nieznanowice" oraz określono jego granice, ale uchwała nie zawiera żadnych zasad zagospodarowania tego terenu. Wojewoda uważa, że pozostaje to w sprzeczności z art. 2 ust. l ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, który wymaga ustalenia przeznaczenia i zasad zagospodarowania terenu w planie. Ponadto Wojewoda stwierdził, że "wspomniany teren górniczy nie został ujęty w granicach ustalonych dla obszaru objętego uchwaloną zmianą planu, który obejmuje wyłącznie cztery wydzielone obszary". Stanowi to, jago zdaniem, naruszenie art. 12 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, który wymaga ustalenia granic obszaru objętego planem.
W odpowiedzi na skargę Gmina Gdów wniosła o jej oddalenie. Napisano tu, że w dotychczas obowiązującym planie zagospodarowania przestrzennego zostały wyznaczone tereny pod eksploatacje kruszywa naturalnego, które są eksploatowane przez [....] Zakłady [....] S.A. na podstawie stosownych koncesji. Zasięg tych terenów nie pokrywa się z granicami udokumentowanych obecnie złóż i dlatego KZEK wystąpiły o ich poszerzenie w planie o pola I, II, III i IV. Granice terenu objętego zmianą planu pokrywają się od strony zachodniej z granicą udokumentowanych złóż, a następnie w kierunku wschodnim z granicą terenu górniczego "Nieznanowice". Dopuszczenie do eksploatacji jedynie tych czterech pól nastąpiło w wyniku decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia 17 października 2001 r., która ograniczyła zasięg terenu dopuszczonego obecnie do eksploatacji kruszywa poprzez nie wyrażenie zgody na zmianę przeznaczenia na cele nierolnicze gruntów położonych w południowej części pola I i na terenie całego pola III. Dlatego Gmina stwierdza, że "z opracowania nie wyłączono części obszaru, który był ujęty w uchwale Rady Gminy Gdów o przystąpieniu do opracowania zmiany planu", a jedynie część obszaru złoża przeznaczono pod teren eksploatacji kruszywa, a część nie. Wnioski do opracowania zmian złożyły 3 osoby. Jeden z nich nie dotyczy terenu opracowania, a dwa dotyczą działek położonych w obrębie terenu, przeznaczonego w dotychczasowym planie pod eksploatacje kruszywa. Zarząd Gminy powiadomił wnioskodawców (o czym???) a osoby te nie złożyły protestów ani zarzutów.
Napisano dalej, że teren górniczy został w całości ujęty w granicach obszaru objętego zmianą planu i został też określony sposób jego zagospodarowania w załączniku graficznym Nr 1. Granice terenu objętego zmianą planu obejmują zarówno tereny przeznaczone pod eksploatację kruszywa, jak i tereny w granicach udokumentowanego złoża, nie przeznaczone pod eksploatację (§ 2 pkt 5 uchwały). Błędne więc jest twierdzenie strony skarżącej o zmianie zakresu ustalonych wcześniej granic obszaru objętego planem. Obszary te pokrywają się
w całości, toteż nie zachodziła konieczność dokonania czynności, o których pisze strona skarżąca.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wbrew twierdzeniom skarżącego Wojewody Małopolskiego uchwała o przystąpieniu do sporządzenia planu zagospodarowania przestrzennego nie determinuje tego, że w efekcie postępowania planistycznego musi powstać plan obejmujący obszar pokrywający się z tym, jaki został wyznaczony w tej uchwale. Jest oczywiste, że nie może to być obszar szerszy, tzn. organy planistyczne nie mogą obejmować gotowym planem terenu, który nie był przewidziany w uchwale o przystąpieniu. Jednak sytuacja odwrotna może mieć miejsce i podczas procesu planistycznego można prowadzić do częściowego uchwalenia planu, dbając tylko o to, żeby wobec tej uchwalanej części zostały dopełnione wszystkie etapy wyznaczone przez ustawę. Tym bardziej nie można więc twierdzić, że jeżeli organ planistyczny uchwalił plan w węższym zakresie, niż wyznaczony przez uchwałę o przystąpieniu do sporządzenia planu, to już ta właśnie okoliczność ma powodować sprzeczność uchwalonego planu z prawem. Już więc z tego punktu widzenia podstawowy zarzut skargi Wojewody Małopolskiego należy uznać za nietrafny.
Niezależnie jednak od tego, wbrew twierdzeniem Wojewody, w analizowanej tu sprawie wcale nie doszło do uchwalenia planu wobec terenu węższego od tego, który został przewidziany w uchwale o przystąpieniu do sporządzenia tego planu. Teren ten jest taki sam, tylko w trakcie procesu planistycznego okazało się, że pierwotne zamierzenie objęcia całego tego terenu eksploatacja kruszywa jest niemożliwe ze względu na brak zgody Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi na zmianę przeznaczenia niektórych gruntów na cele nierolnicze. To spowodowało, że w zaskarżonej uchwale o planie wyodrębniono 4 obszary przeznaczone pod powierzchniową eksploatację kruszywa (§ 2 pkt l, 2, 3 i 4), a inne działki zaliczono tylko do terenu górniczego (terenu udokumentowania złoża), pozostawiając ich dotychczasowe przeznaczenie (§ 2 pkt 5). Dlatego nietrafny jest również zarzut Wojewody o uchwaleniu planu dla pomniejszonego terenu, choć - jak wskazano wyżej - nawet taki zabieg nie oznaczałby niezgodności z prawem uchwalonego planu. Tym samym zarzuty szczegółowe, dotyczące niepowiadomienia właścicieli nie są również zasadne. Nie jest też trafny zarzut dotyczący braku zasad zagospodarowania terenu górniczego "Nieznanowice" i nieujęcia tego terenu w granicach zmiany planu. Przeczy temu treść załącznika graficznego Nr l, ma którym granice te zostały nakreślone oraz treść samej uchwały, w której określono zasady zagospodarowania terenu. W § 3 uchwały ustalono sposób prowadzenia wydobycia kopaliny i umieszczono cały szereg warunków, dotyczących sposobu eksploatacji terenu. Jest oczywiste, że sposoby te i warunki odnoszą się tylko do terenu eksploatacji złoża, a nie do terenów wchodzących wprawdzie w skład
terenu górniczego, ale pozostających w użytkowaniu rolniczym ze względu na wspomniany brak zgody Ministra Rolnictwa. Dla tych ostatnich plan nie musiał przewidywać nowych zasad zagospodarowania.
W rezultacie należało stwierdzić, że zaskarżona uchwała nie narusza prawa Z tego powodu Wojewódzki Sąd Administracyjny oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).
Od niniejszego wyroku służy skarga kasacyjna do Naczelnego Sądu Administracyjnego w terminie 30 dni od daty jego doręczenia. Skargę powinien sporządzić adwokat lub radca prawny.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 19.07.2026. · Źródło