II SA/Kr 310/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Krystyna Daniel po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. S. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 30 września 1997 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: umorzyć postępowanie sądowe M. S. wniósł 28 listopada 1997 r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Ośrodek Zamiejscowy w K. skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławcze w [...] z 30 września 1997 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Pismem z 15 września 2011 r. skarżący cofnął skargę. Stosownie do art. 97 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, póz. 1271 z późn. zm.) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) dalej p.p.s.a. Zgodnie z art. 60 p.p.s.a., skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże Sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Wobec braku merytorycznej przesłanki wymienionej w cytowanym przepisie o uznaniu cofnięcia skargi za niedopuszczalne, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.