II SA/Kr 3110/02

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący : Sędzia WSA Grażyna Firek Sędziowie : WSA Małgorzata Brachel-Ziaja (spr.) AWSA Wojciech Jakimowicz Protokolant : Edyta Domagalska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 czerwca 2006 r. sprawy ze skargi T. Z. i I. Z. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. z dnia 9 października 2002 r. Nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu I. uchyla zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w N. na rzecz skarżących T. Z. i I. Z. kwotę 10 (dziesięć) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 9. 10. 2002 r., [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w N. po rozpatrzeniu odwołania I. i T. Z. od decyzji Nr [...] Prezydenta m. N. z dnia [...].07.2002 r., znak [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] w obr. [...] m. N. - na podstawie art. 138 par l pkt l k.p.a. w związku z art. 41 ust. l ustawy z dnia 7. 07. 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym / Dz U. z 1999 r. Nr 15 poz. 139 z późn. zm. / - utrzymało zaskarżoną decyzję w mocy. W uzasadnieniu swojej decyzji Kolegium Odwoławcze stwierdziło, iż zaskarżoną decyzją Prezydent m. N. na wniosek A. i A. K. ustalił warunki zabudowy i zagospodarowania terenu działki nr [...] w obr. [...] przy ul. S. w N. na cele rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego, polegającej na dobudowie pomieszczenia i werandy oraz zabudowie loggi. Według obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego m. Nowego Sącza, zatwierdzonego Uchwałą Nr VI/54/94 Rady Miejskiej w Nowym Sączu z dnia 29 listopada 1994 r. /Dz. Urz. Woj. Nowosądeckiego Nr 24/94 poz. 267/, objęta wnioskiem działka położona jest w terenie o symbolu "B 1 NN/U" przeznaczonym na cele rożnych form mieszkalnictwa, usług i rzemiosła nieuciążliwego. Przeto zarówno wniosek jak i decyzja są zgodne z planem miejscowym. Od decyzji tej odwołali się I. i T. Z. właściciele sąsiedniej działki nr [...]. Odwołujący, powołując się na postanowienie Przewodniczącego S. Miejskiej Strefy Usług Publicznych z dnia [...] marca 1998 r, znak: [...] o zatwierdzeniu ugody administracyjnej między stronami w przedmiocie odprowadzenia ścieków z nieruchomości przy ul. S. [...] - dowodzą, że postanowienie to nie zostało wyegzekwowane, mimo określonych w nim zobowiązań i terminów, Domagają się w związku z tym aby zaskarżona decyzja została uzupełniona o obowiązek wykonania postanowienia oraz o warunek usytuowania pojemnika na odpady na działce wnioskodawców. Odwołanie jest nieuzasadnione, a w istocie nie odnosi się do przedmiotu rozstrzygnięcia, który przez wnioskodawcę, a zatem i w sentencji decyzji został zawężony do rozbudowy istniejącego budynku mieszkalnego i to w zakresie, który nie wymusza zmian w gospodarce ściekowej i gospodarce odpadami na działce nr [...] w obr. [...]. Przepis art. 42 ust l pkt 4 ustawy nakłada wprawdzie obowiązek ustalenia w decyzji warunku obsługi w zakresie infrastruktury technicznej, jednak winno to wynikać z charakteru, rodzaju i wielkości inwestycji. W ocenie Kolegium - cytowany przepis nie został naruszony. Ponadto zgodnie z przepisem art.4 ust l ustawy, organ jest związany wnioskiem inwestora i może orzekać tylko w zakresie opisanym we wniosku. Jeżeli istotnie - jak dowodzą skarżący - gospodarka ściekowa na działce wnioskodawcy jest prowadzona z naruszeniem przepisów szczególnych - może to być przedmiotem odrębnego postępowania przed organami właściwymi w sprawie użytkowania obiektów budowlanych. Natomiast wyegzekwowanie postanowienia z dnia [...] sierpnia 1998 r, pozostaje w kompetencji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego dla m. N. Z akt sprawy wynika, że postępowanie w tej kwestii zostało wszczęte przez ten organ w dniu [...].03.1999 r. W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego, T. Z. i I. Z. powtórzyli zarzuty podniesione już w odwołaniu od decyzji Prezydenta m. N. podnosząc, że decyzja ta nie nakładając obowiązku proponowanego przez nich warunku, utrwala niezgodne z prawem użytkowanie nieruchomości w N. przy ul. S. [...], a uzasadnienie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego oparte jest jedynie o zapis "planu miejscowego" z pominięciem wydanych a niewyegzekwowanych decyzji, w szczególności dalsze użytkowanie nieruchomości bez przebudowy istniejącej kanalizacji jest niezgodne z prawem. W odpowiedzi na skargę SKO wniosło o jej oddalenie argumentując podobnie jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny rozpoznając skargę zważył, co następuje : Zgodnie z przepisem art. 97 pat l ustawy z dnia 30.08. 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. Nr 153, poz. 1271/ - sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1. 01. 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne. Właściwym przeto do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych powodów niż wskazane przez skarżącego. W wyniku dokonanej kontroli trzeba stwierdzić, że zaskarżona decyzja nie jest zgodna z prawem. Trafnie organ odwoławczy zauważył, że w postępowaniu o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu organ orzekający jest związany zakresem wniosku inwestora i tylko bada zgodność zamierzenia inwestycyjnego z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, stosownie do przepisów art. 41 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym z dnia 7 lipca 1994 r. /Dz U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139, z późn. zm./. Postępowanie to ma na celu konkretyzację obowiązującego miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego tu; m. Nowego Sącza w stosunku do terenu objętego wnioskiem o wz i zt.. W braku sprzeczności zamierzenia inwestycyjnego z planem zagospodarowania przestrzennego nie można odmówić ustalenia warunków zagospodarowania i zabudowy terenu zgodnie z przepisem art. 43 /z zastrzeżeniem art. 2 ust. 2 które w tym przypadku nie ma zastosowania/. Decyzja o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu kończy jedynie pierwszy etap procesu inwestycyjnego, poprzedzający postępowanie dotyczące wydania pozwolenia na budowę. W każdym z tych odrębnych postępowań organy administracji publicznej mają obowiązek badania różnych, istotnych dla każdego z nich zagadnień merytorycznych. Zatem o prawnej możliwości realizacji inwestycji decyduje dopiero pozwolenie na budowę wydane w odrębnym postępowaniu na podstawie przepisów ustawy - Prawo budowlane. Przepis art. 42 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym - w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania przedmiotowej decyzji - stanowił w pkt 6, że decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu określa linie rozgraniczające teren inwestycji, wyznaczone na mapie w stosownej skali. Zatem trzeba stwierdzić, iż decyzja jest niekompletna, gdyż nie zawiera graficznego załącznika w postaci mapy w stosownej skali, zawierającej linie rozgraniczające inwestycję i wyznaczające jej położenie w terenie. Skoro zaś załącznik graficzny stanowi integralną część decyzji, to jego brak powoduje wadliwość skutkującą jej uchyleniem. Należy dodać, iż zgodnie z art. 107 par l k.p.a. załącznik graficzny do decyzji, stanowiąc jej integralną część, musi odpowiadać takim samym wymogom, jak decyzja. Zgodnie z art. 107 par l k.p.a. powinien zawierać stosowną adnotację opatrzoną podpisem i pieczątką oraz wskazującą datę i numer decyzji, której ma stanowić integralną część. Skoro brak w aktach załącznika graficznego, o którym mowa w art. 42 pkt 6, trzeba stwierdzić, iż zaskarżona decyzja nie odpowiada prawu. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł jak w sentencji wyroku na podstawie art. 145 par l pkt "a" i art. 135 prawa postępowaniu przed sądami administracyjnymi; uchylając decyzję organów obu instancji. Takie sięgnięcie "w głąb" sprawy jest w tym przypadku niezbędne dla końcowego jej załatwienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s a