II SA/Kr 312/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mariusz Kotulski (spr.) Sędziowie: WSA Agnieszka Nawara-Dubiel WSA Waldemar Michaldo Protokolant: Anna Balicka po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 maja 2013 r. przy udziale Prokuratora Prokuratury Rejonowej [...] G.M.-W. sprawy ze skargi Z.J. i H.Ł.-J. na decyzję Wojewody z dnia 11 stycznia 2013 r. nr [...] w przedmiocie zmiany ostatecznej decyzji uchyla zaskarżoną decyzję. Postępowanie administracyjne zostało wszczęte na wniosek (z dnia 22 października 2012r.) Firmy Wielobranżowej "[...]" H. L. – J. i Z. J. w przedmiocie zmiany decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z dnia 5 sierpnia 2010r. w zakresie symbolu PKOB - Polskiej Klasyfikacji Obiektu Budowlanego (z PKOB 1211 na PKOB 1212) oraz kategorii obiektu budowlanego (z kat. XIV - budynki zakwaterowania turystycznego i rekreacyjnego na kat II - budynki służące gospodarce rolnej). Decyzją Starosty [...] z dnia 21 listopada 2012r., znak [...], w oparciu o art. 155 i art. 104 k.p.a., zmieniono własną decyzję Nr [...] z dnia 5 lipca 2010r., znak [...], w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku rekreacyjno - rehabilitacyjnego z basenem zlokalizowanego na działce nr [...] w F., w istniejącej zabudowie zagrodowej (wcześniej zmienianej już decyzją Nr [...] z dnia 1 sierpnia 2011r., decyzją Nr [...] z dnia 5 lipca 2012r. i decyzją Nr [...] z dnia 14 sierpnia 2012r.), w sposób polegający na: (pkt 1) wykreśleniu z sentencji decyzji (str. 1 - wiersz 13) symbolu PKOB oraz (pkt 2) odmowie zmiany ustalonej kategorii (XIV) obiektu budowlanego. W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż nie jest wymagane wskazywanie w decyzji o pozwoleniu na budowę symbolu PKOB 1211, ponieważ w świetle przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. Nr 120 z 2003 r., poz.1127 ze zm.) oznaczenie klasyfikacji PKOB nie jest w jej treści wymagane. Należało zatem zmienić decyzję eliminując zbędny w niej zapis. Jednocześnie organ I instancji podniósł, iż kategoryzacja obiektu jest obowiązkowym elementem sentencji decyzji o pozwoleniu na budowę zgodnie ze jej wzorem, określonym w powyższym rozporządzeniu. Kategorie obiektów budowlanych wykazano w załączniku do ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane. Określonej kategorii odpowiadają rodzaj obiektu i jego parametry. Kategoria II obejmuje budynki służące gospodarcze rolnej, jak: produkcyjne, gospodarcze, inwentarsko-składowe. Budynek rekreacyjno-rehabilitacyjny zawierający m. in. salę basenową, pokój kąpielowy, pomieszczenia aromaterapii i hydroterapii, gabinety lekarskie, a także pokoje przeznaczone do wynajęcia nie jest budynkiem służącym gospodarce rolnej. Świadczenie usług w gospodarstwie rolnym odbywa się w oparciu o zabudowania, grunty i inne zasoby tego gospodarstwa, bez zmiany ich charakteru i naruszania podstawowych funkcji zachowania zdolności do produkcji rolnej. Zdaniem organu kategoria XIV została więc w decyzji określona prawidłowo. Od ww. decyzji odwołanie złożyła Firma Wielobranżowa "[...]" H. L. – J. i Z. J., wnosząc o zbadanie sprawy, uchylenie decyzji w całości oraz prawidłowe ustalenie kategorii obiektu wg Prawa budowlanego i nadanie właściwego numeru klasyfikacji PKOB. Strona odwołująca się podniosła, iż w dokumentacji projektowej, na podstawie której wydano pozwolenie na budowę, czytelnie określono przedsięwzięcie inwestycyjne, w którym nie przewidziano ani jednego miejsca zakwaterowania. Ustalenie kategorii XIV jest błędne i bezzasadne, ponieważ dotyczy ona budynków zakwaterowania turystycznego i rekreacyjnego. Pomieszczenia basenu, hydroterapii, ćwiczeń, odnowy, sauny nie są pomieszczeniami zakwaterowania turystycznego. Mieszczące się w części poddasza użytkowego budynku mieszkanie i [...] pokoi gościnnych zawiera się w funkcji mieszkalnej rolnika w ramach działalności agroturystycznej - rozwijającej się gałęzi usług turystycznych. Projekt budowlany obiektu, w którym prowadzone są usługi hotelarskie, został wykonany wg norm przewidzianych dla gospodarstwa agroturystycznego, wymagającego zgłoszenia do ewidencji prowadzonej przez Burmistrza Miasta i Gminy [...]. Zgłoszenie obiektu do tej ewidencji nie jest możliwe z powodu zakwalifikowania go do kategorii XVI obiektów takich jak: hotele, motele, pensjonaty, schroniska. Wojewoda decyzją z dnia 11 stycznia 2013r. nr [...], na podstawie art. 81 ust.1, art. 82 ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. - Prawo budowlane (tekst jednolity - Dz.U. Nr 243 z 23 grudnia 2010r., poz. 1623) i art. 138 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. - Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jednolity - Dz. U. Nr 98 z 2000r., poz. 1071 z późn. zm.), uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej jej punktu 2 i w tym zakresie orzekł: o zmianie decyzji Starosty [...] z dnia 5 lipca 2010r., Nr [...] (zmienionej własnymi decyzjami tego organu z dnia 1 sierpnia 2011r., Nr [...], z dnia 5 lipca 2012r., Nr [...] i z dnia 14 sierpnia 2012r., Nr [...]), w zakresie ustalonej kategorii obiektu budowlanego, określając dla kondygnacji parteru budynku rekreacyjno-rehabilitacyjnego z basenem (oznaczonego w projekcie zagospodarowania terenu nr 2 jako etap B) kategorię obiektu XI, a dla kondygnacji poddasza tego budynku kategorię obiektu XIV. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia, organ odwoławczy uznał, że nie jest wymagane oznaczenie w decyzji o pozwoleniu na budowę symbolu Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych wprowadzonej rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 30 grudnia 1999r. w sprawie Polskiej Klasyfikacji Obiektów Budowlanych (PKOB) - Dz. U. Nr 112 z dnia 31 grudnia 1999r., poz. 1316 ze zm.). Organy administracji architektoniczno-budowlanej powinny stosować się do przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. Nr 120 z 2003r., poz. 1127 ze zm.). Po analizie projektu budowlanego zatwierdzonego decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia 5 lipca 2010r., znak [...], organ II instancji stwierdził, iż na kondygnacji parteru budynku rekreacyjno-rehabilitacyjnego z basenem, oznaczonego w projekcie zagospodarowania terenu nr 2 w obrysie etapu B, zaprojektowano m. in. [...] gabinety lekarskie (o pow. użytkowej wynoszącej 16,8 + 14,42 + 26,5 m2), pomieszczenie aromaterapii ("aromat, terap." o pow. użytk. równej 13,92 m2), pom. hydroterapii (o pow. użytk. wynoszącej 22,59 m2), salę ćwiczeń (o pow. użytk. wynoszącej 73,9 m2) pomieszczenie masażu ("masaż kl." o pow. użytk. równej 12,16 m2). Poddasze budynku określono natomiast jako nieużytkowe. Zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia l sierpnia 2011r., znak [...], na poddaszu tego budynku zaprojektowano m. in. [...] pokoi z łazienkami. Według punktu 4 opisu - Ogólna charakterystyka obiektu - "Zmiany obejmują w architekturze: adaptację poddasza na pomieszczenia pokojowe oraz towarzyszące, ...zewn. wejście ewakuacyjne, zewn. pochylnia ewakuacyjna, wewn. schody, wewnętrzna winda ...". Zgodnie z projektem budowlanym zatwierdzonym decyzją Starosty [...] Nr [...] z dnia 5 lipca 2012r., znak [...], na kondygnacji parteru budynku zachowano funkcję usługową, rekreacyjno-rehabilitacyjną z basenem (wg punktu 5 opisu - Dane informujące) zmieniając m. in. układ drzwi głównego wejścia, załamanie biegu schodowego w holu głównym, rozmieszczenie drzwi do 2 gabinetów lekarskich, a także zmieniając układ pomieszczeń sauny podczerw. i mokrej, dojście do natrysków i przebieralni z sali basenowej oraz projektując kotłownię na miejscu pom. maszyn, i opieki basenu. Południowo-wschodnią część poddasza przeznaczono na "prywatną funkcję mieszkaniową właścicieli działki i inwestycji" (zgodnie z treścią punktu 5 opisu) i określono jako część mieszkalną składającą się z czterech pokoi z łazienkami dla właściciela budynku oraz kuchni, natomiast w pozostałej części wyszczególniono 5 pokoi gościnnych z łazienkami, magazyn pościeli czystej z łazienką, magazyn pościeli brudnej z łazienką oraz pralnię. W ocenie organu odwoławczego, na kondygnacji parteru przedmiotowego budynku wyszczególniono więc szereg pomieszczeń usługowych o funkcji charakterystycznej dla budynków służby zdrowia, a nie służącej gospodarce rolnej. Zdaniem Wojewody [...], Starosta [...] rozpatrując wniosek Firmy Wielobranżowej "[...]" H. L.-J. & Z. J. z dnia 21 maja 2010r. o pozwolenie na budowę wolnostojącego budynku rekreacyjno-rehabilitacyjnego z basenem w zabudowie zagrodowej gospodarstwa rolnego - etap B na działce nr [...] w F. nie mógł na podstawie tego wniosku określić w decyzji kategorii XIV budynku, dotyczącej budynków zakwaterowania turystycznego i rekreacyjnego, którą - jako uzupełnienie decyzji -powinien wskazać dopiero po rozpatrzeniu wniosku inwestora z dnia 8 lipca 2011r. o zmianę pozwolenia na budowę na podstawie dołączonego projektu zamiennego uwzględniającego użytkowe przeznaczenie poddasza z [...] pokojami dwu i trzyosobowymi (przeznaczonymi do kwaterunku właścicieli oraz gości) z łazienkami i pomieszczeniami dla personelu obsługującego. W sytuacji niewystarczającego i niezgodnego ze stanem faktycznym określenia w decyzji organu kategorii projektowanego obiektu budowlanego należało uchylić zaskarżoną decyzję w części dotyczącej odmowy zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę, orzekając w tym zakresie jak w sentencji. Powyższą decyzję zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie H. L. – J. i Z. J. wnosząc o uchylenie w całości decyzji organu I i II instancji. Zaskarżonemu rozstrzygnięciu skarżący zarzucili brak uzasadnienia prawnego i faktycznego. W uzasadnieniu skargi podano m.in., że działalność agroturystyczną i jej uwarunkowania prawne nie zabraniają prowadzenia rekreacyjno-rehabilitacyjnych , co ma odzwierciedlenie w ustawie o kulturze fizycznej. Projekt architektoniczno - budowlany nie był zatem opracowywany wg warunków technicznych wiązujących dla służby zdrowia oraz hoteli, moteli, pensjonatów. Organ ll-giej instancji całkowicie błędnie interpretuje np. pomieszczenie sali ćwiczeń jako pomieszczenie dla służby zdrowia, podobnie jest z pomieszczeniami aromatoterapii, która nie ma żadnego związku ze służbą zdrowia, hydroterapia w ww. obiekcie spełnia relaksacyjno-kosmetyczną. W ocenie skarżących można jedynie przyjąć, że 3 pomieszczenia na parterze budynku oznaczone w projekcie gabinety lekarskie, mają związek ze służbą zdrowia- współwłaściciel inwestycji i jej matka są lekarzami. W dalszej części uzasadnienia zwrócono uwagę, (a co zostało pominięte organ ll-giej instancji), że funkcją dominującą na parterze i w całym budynku jest funkcja basenu z przynależnościami w gospodarstwie agroturystycznym i stanowi ok. 50% powierzchni parteru. Gabinety lekarskie zaś - 7%. Podobnie w przypadku kondygnacji poddasza, organ ll-giej instancji całkowicie pominął rozwiązania projektowe, które wskazują na tej kondygnacji mieszkanie właścicieli obiektu i [...] pokoi gościnnych z przynależnościami. Zdaniem skarżących, zgodnie z uwarunkowaniami prawnymi działalności agroturystycznej- 5 pokoi innych nie wyłącza się z funkcji mieszkalnej. Natomiast zakwalifikowanie kondygnacji poddasza do kategorii XIV , która określa budynki hoteli, moteli, pensjonatów, czyli nazwy prawem chronione jest w ocenie skarżących nietrafna, bowiem wiejska baza noclegowa, zgodnie z Ustawą o usługach turystycznych i załącznikiem nr 8 do Rozporządzenia Ministra Gospodarki, kwalifikowana jest jako inne obiekty. W dalszej części skargi podkreślono, że załącznik Prawa budowlanego, określający kategorie obiektów, odnosi się do budynków, a nie do ich części. Następnie wskazano, że powszechnie stosowana praktyka przez organy administracji, poparta również orzecznictwem stanowi, że podstawowe znaczenie ma w takiej sytuacji charakter funkcjonalny budynku i jego część dominująca. Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego przepisu ustawy Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję administracyjną z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Ponadto, co wymaga podkreślenia, Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną (vide: art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej także: p.p.s.a.). Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa procesowego i materialnego. Skarżący na gruncie niniejszej sprawy domagali się od organu administracyjnego zmiany ostatecznej decyzji pozwolenia na budowę budynku rekreacyjno – rehabilitacyjnego z basenem na działce nr [...] we F. w zakresie oznaczenia ww. obiektu symbolem PKOB - Polskiej Klasyfikacji Obiektu Budowlanego (z PKOB 1211 na PKOB 1212) oraz z dotychczasowej kategorii XIV - budynki zakwaterowania turystycznego i rekreacyjnego na kat II - budynki służące gospodarce rolnej. Odnosząc się do części wniosku dotyczącego zmiany symbolu PKOB - Polskiej Klasyfikacji Obiektu Budowlanego, w całości należy podzielić stanowisko orzekających w sprawie organów administracyjnych, że na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. Nr 120 z 2003 r., póz.1127 ze zm.) oznaczenie klasyfikacji PKOB w decyzji o pozwoleniu na budowę nie jest wymagane. Słusznie zatem organ I instancji zmienił decyzję Starosty [...] z dnia 5 lipca 2010r., nr [...] o pozwoleniu na budowę eliminując zawarty w niej zapis w zakresie symbolu PKOB 1211, zbędny w świetle ww. rozporządzenia. Z kolei oznaczenie kategorii obiektu jest obowiązkowym elementem sentencji decyzji o pozwoleniu na budowę, co wynika z zastosowania się przez organy do treści rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. Nr 120 poz. 1127). Rozporządzenie to wydane zostało na podstawie art. 32 ust. 5 ustawy Prawo budowlane. W załączniku nr 3 do ww. aktu wykonawczego określony został wzór decyzji o pozwoleniu na budowę ze wskazaniem na poszczególne wymagane prawem elementy takiej decyzji. Wśród tychże elementów ustawodawca wskazał także określenie kategorii obiektu, którego dotyczy pozwolenie na budowę. Zatem uznać należy, iż określenie kategorii obiektu budowlanego stanowi element merytoryczny decyzji o pozwoleniu na budowę. Co istotne zaliczenie obiektu budowlanego do określonej kategorii może skutkować koniecznością uzyskania przed przystąpieniem do użytkowania obiektu budowlanego ostatecznej decyzji o pozwoleniu na użytkowanie. Wprawdzie przypisanie budynkowi kategorii obiektu w pozwoleniu na budowę nie ma charakteru konstytutywnego a wyłącznie charakter informacyjny, to w przeciwieństwie do oznaczenia obiektu symbolem Polskiej Klasyfikacji Obiektu Budowlanego, kategoryzację obiektu jako możliwego elementu decyzji o pozwoleniu na budowę przewiduje obowiązujące prawo i to rangi ustawowej. Zwrócić jednak należy, że właśnie na informacyjny charakter kategoryzacji obiektu budowlanego organ architektoniczno budowlane, ani nadzoru budowlanego nie są związana tak przypisaną kategorią, zwłaszcza wtedy, gdy rodzaj obiektu i jego parametry w sposób oczywisty nie przystają do przypisanej mu kategorii w decyzji o pozwoleniu na budowę. (zob. wyrok WSA w Białymstoku z 18.12.2012r., sygn. akt II SA/Bk 725/12). Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji (zmieniając w tym zakresie decyzję organu I instancji) określił dla kondygnacji parteru budynku rekreacyjno – rehabilitacyjnego z basenem – kategorię obiektu XI, a dla kondygnacji poddasza tego budynku kategorię obiektu XIV. Do kategorii XI ustawodawca zaliczył: budynki służby zdrowia, opieki społecznej i socjalnej, jak: szpitale, sanatoria, hospicja, przychodnie, poradnie, stacje krwiodawstwa, lecznice weterynaryjne, domy pomocy i opieki społecznej, domy dziecka, domy rencisty, schroniska dla bezdomnych oraz hotele robotnicze. Z analizy akt sprawy (szczególnie projektu budowlanego) wynika, iż na kondygnacji parteru budynku rekreacyjno-rehabilitacyjnego z basenem, oznaczonego w projekcie zagospodarowania terenu nr 2 w obrysie etapu B, zaprojektowano m. in. 3 gabinety lekarskie (o pow. użytkowej wynoszącej 16,8 + 14,42 + 26,5 m2), pomieszczenie aromaterapii ("aromat, terap." o pow. użytk. równej 13,92 m2), pom. hydroterapii (o pow. użytk. wynoszącej 22,59 m2), salę ćwiczeń (o pow. użytk. wynoszącej 73,9 m2) pomieszczenie masażu ("masaż kl." o pow. użytk. równej 12,16 m2). Nie można podzielić stanowiska Wojewody [...], że pomieszczenia te spełniając funkcję charakterystyczną dla budynków służby zdrowia determinują przeznaczenie całej kondygnacji. To, że w kondygnacji parteru ww. obiektu zaprojektowano m.in. 3 gabinety lekarskie nie daje podstaw, by całej tej kondygnacji przypisać kategorię XI, do której zalicza się budynki służby zdrowia, opieki społecznej i socjalnej, jak: szpitale, sanatoria, hospicja, przychodnie. Choć wyliczenia zawarte w załączniku mają charakter przykładowy a nie wyczerpujący, to jednakże wskazują, że mają to być obiekty o podobnej jak w wyliczeniu funkcji. Zatem zakwalifikowanie tej części obiektu do kat. XI uznać należało za nieuzasadnione. Podkreślić przy tym należy, że ustawodawca w ustawie z 7.07.1994r. prawo budowlane, zarówno w art.55 jak i załączniku do ustawy, konsekwentnie odnosi kategoryzację do obiektu budowlanego – rozumianego jako całość, a nie do poszczególnych jego części. To obiekt budowlany, a nie jego poszczególne części, są zaliczane do poszczególnych kategorii wskazanych w załączniku do ww. ustawy. W tym kontekście podzielić należy zarzut skargi, że "kategorie obiektów, odnosi się do budynków, a nie do ich części." W przeciwnym wypadku doprowadziłoby do sytuacji, kiedy jeden obiekt budowlany miały kilka kategorii i w zależności od zakwalifikowania np. jego poszczególnych pięter wymagałyby one uzyskania decyzji o dopuszczeniu do użytkowania lub nie. Zaliczenie obiektu budowlanego do określonej przez ustawodawcę w załączniku kategorii determinuje przeważająca dla danego obiektu funkcja (np. budynek mieszkalny, inwentarski, gospodarczy, służby zdrowia, zakwaterowania turystycznego itd.). W ocenie Sądu, przedmiotowego budynku rekreacyjno-rehabilitacyjnego, zawierającego m. in. salę basenową, pokój kąpielowy, pomieszczenia aromaterapii i hydroterapii, gabinety lekarskie, a także pokoje gościnne, wbrew żądaniu skarżących, nie można zakwalifikować do kategorii II obiektu budowlanego. Zgodnie z tabelą, kategoria II obejmuje budynki służące gospodarce rolnej jak: produkcyjne, gospodarcze, inwentarsko-składowe. Podstawową funkcją opisanej w tej kategorii budynków jest zachowanie zdolności do produkcji rolnej. Sam fakt, że przedmiotowy obiekt usytuowany jest w zabudowie zagrodowej i na poddaszu zaplanowano "mieszkanie dla rolnika", nie przesądza o tym, że służyć on będzie gospodarce rolnej. Zwłaszcza, że z przedstawionej dokumentacji sprawy wynika, że na terenie przedmiotowego gospodarstwa rolnego znajduje się już budynek mieszkalny oznaczony nr [...], a który to budynek jest miejscem zamieszkania samych skarżących. Mając na uwadze charakter przedmiotowego obiektu, wynikający z projektu budowlanego (część tekstowa jak i graficzna) w żaden sposób nie można stwierdzić, aby jego podstawa funkcja sprowadzała się do służenia gospodarce rolnej tj. nie jest np. budynek produkcyjny, gospodarczy, inwentarsko-składowy itp. Natomiast w swej istocie realizuje on funkcję budynku zakwaterowania turystycznego i rekreacyjnego, a więc z XIV kategorii. Jak wskazano wyżej kwalifikowanie obiektu budowlanego do określonej kategorii musi uwzględniać podstawową, dominującą funkcję, główny sposób użytkowania tego obiektu zwłaszcza, jeżeli ma on służyć wielu celom. Dokonując powtórnej analizy sprawy organ administracyjny, zgonie z art. 7,77 i 80 k.p.a. dokona ponownej kwalifikacji spornego obiektu budowlanego, poprzez określenie jego podstawowej funkcji, mając na uwadze całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym m.in. decyzji o warunkach zabudowy dla planowanej inwestycji z dnia 24.03.2010r., nr [...]. Nie jest rzeczą Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zastępowanie organów administracji publicznej w wykonywaniu ich obowiązków orzeczniczych, przy czym wskazane wyżej uchybienia przepisom postępowania (art. 7, 77 kpa) oraz naruszenie § 3 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 23 czerwca 2003r. w sprawie wzorów: wniosku o pozwolenie na budowę, oświadczenia o posiadanym prawie do dysponowania nieruchomością na cele budowlane i decyzji o pozwoleniu na budowę (Dz. U. Nr 120 z 2003r., poz.1127 ze zm.) stwarzają podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i " c " p.p.s.a., przy odstąpieniu od dalej idącej kontroli prawidłowości zastosowania w niniejszej sprawie przepisów prawa materialnego. Taka kontrola następuje dopiero po ustaleniu rzeczywistego stanu faktycznego sprawy, w odniesieniu do którego mają znaleźć zastosowanie normy prawa materialnego w niewadliwie przeprowadzonym postępowaniu. W sprawie niniejszej z uprzednio wskazanych przyczyn taka kontrola jest niemożliwa ( por. wyrok NSA z 10 lutego 1981r., SA 910/80, ONSA 1981, nr 1, poz. 7 oraz Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz pod red. T. Wosia , WP LexisNexis W-wa 2005 str. 145 t. 14), a wypowiadanie dalej idących ocen przedwczesne. Poza wyżej wskazanymi rozważaniami podnieść należy, że stan faktyczny niniejszej sprawy niewątpliwie wskazuje, że decyzja Wojewody [...] (jak i organu I instancji) została wydana po rozpatrzeniu wniosku spółki cywilnej. Jak wynika z akt sprawy, wniosek inicjujący postępowanie został złożony przez "Firmę Wielobranżową [...] H. L. – J. & Z. J. " i podpisany przez wspólników. Zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, skierowana była nie do poszczególnych wspólników, ale do spółki, tak jakby to ona posiadała podmiotowość prawną i była stroną postępowania. Tymczasem spółka cywilna, jest umownym stosunkiem cywilnoprawnym, na mocy którego wspólnicy zobowiązują się dążyć do osiągnięcia wspólnego celu gospodarczego przez działanie w sposób oznaczony, w szczególności przez wniesienie wkładów, o czym stanowi art. 860 § 1 ustawy z dnia 23 kwietnia 1964r. Kodeks cywilny (Dz. U. Nr 16, poz. 93 ze zm.). Stanowi ona zatem organizację wspólników, związanych wspólnością celu gospodarczego. Spółka cywilna nie jest zatem z pewnością ani osobą fizyczną, ani osobą prawną, jak też państwową czy samorządową jednostką organizacyjną, czy organizacją społeczną. Nie może zatem być stroną postępowania administracyjnego w rozumieniu art. 29 k.p.a. Co do zasady zatem spółka cywilna nie może być podmiotem praw i obowiązków, chyba że przepis szczególny tak stanowi. Podmiotami takimi, w których spółka ta występuje, są natomiast jej wspólnicy i to im wyłącznie może przysługiwać status strony w postępowaniu. Dlatego też jako adresaci decyzji o pozwoleniu na budowę oraz jej zmian w niniejszej sprawie powinna być wskazani H. L.-J. i Z. J. a nie spółka cywilna (nawet jeżeli tak błędnie został określony podmiot we wniosku wszczynającym postępowanie administracyjne) i to tym osobom, a nie spółce cywilnej decyzja powinna zostać doręczona. Okoliczność tą potwierdza fakt, że to skarżący (a wcześniej odwołujący się) są współwłaścicielami nieruchomości, na której jest realizowana inwestycja, a nie spółka cywilna. Dodać należy, że decyzję ostateczną w trybie art.155 k.p.a. można zmienić wyłącznie za zgodą wszystkich adresatów decyzji pierwotnej, a więc w tym przypadku decyzji Starosty [...] nr [...] z 5.07.2010r., znak: [...]. Jak jednoznacznie wynika z tej decyzji jej adresatami byli także J. J. i K. J.. Tym samym na zmianę ostatecznej decyzji muszą oni wyrazić zgodę osobiście lub przez pełnomocnika. Kwestia ta nie została także wyjaśniona przez organ odwoławczy, nawet jeżeli na gruncie konkretnej sprawy następuje zespolenie strony i pełnomocnika w tej samej osobie. Z tych względów Sąd orzekł jak w sentencji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).