II SA/Kr 312/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Szkodzińska Sędziowie : WSA Mirosław Bator WSA Iwona Niżnik-Dobosz (spr.) Protokolant : starszy sekretarz sądowy Małgorzata Piwowar po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 maja 2019 r. sprawy ze skargi [...] Sp. z o.o. z siedzibą w T. na decyzję Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie Dyrektora Zarządu Zlewni w N. z dnia 15 stycznia 2019 r. znak: [...] w przedmiocie określenia opłaty zmiennej za pobór wody skargę oddala Dyrektor Zarządu Zlewni w N. Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie [....] decyzją z dnia 15 stycznia 2019 r. (znak: [...]) na podstawie: - art. 273 ust. 6, art. 271 ust. 1 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. – Prawo wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 1566 z późn. zm. – dalej jako: u.p.w.), - § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne (Dz.U. z 2017 r., poz. 2502 – dalej jako: rozporządzenie z dnia 22 grudnia 2017 r.) oraz - art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 1257 z późn. zm. – dalej jako: k.p.a.), po rozpatrzeniu reklamacji Firma A od ustalenia opłaty zmiennej w informacji nr [...] w punkcie 1 określił Firma A na podstawie decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia 15 czerwca 2010 r. (znak: [...]) za okres III kwartału 2018 r. opłatę zmienną w wysokości 87.401,0 PLN za pobór wód podziemnych z plejstoceńskiego poziomu wodonośnego za pomocą istniejących 11 studni: S-30, S-31, S-32, S-33, S-34, S-35, S-36, S-37, S-38, S-39, S-40 zlokalizowanych w międzywalu rzeki Dunajec w m. K. , w punkcie 2 wskazano, że opłata została obliczona zgodnie z art. 272 ust. 2 u.p.w., jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty zmiennej do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożywania przez ludzi (0,068 zł za 1 m3) pomnożonej przez współczynnik różnicujący (2) i ilości pobranych wód podziemnych (642656 m3), zaś w punkcie 3 określono termin i sposób uiszczenia ww. opłaty. Powyższe rozstrzygnięcie zapadło w następującym stanie faktycznym i prawnym: Informacją nr [...], OZ/III kwartał/2018, z dnia 10 grudnia 2018 r. (znak: [...]), Dyrektor Zarządu Zlewni w N. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie ustalił podmiotowi Firma A w związku z pozwoleniem wodnoprawnym udzielonym przez Marszałka Województwa [...] z dnia 15 czerwca 2010 r. (znak: [...]) za okres III kwartału 2018 r. opłatę zmienną w wysokości [...] PLN za pobór wód podziemnych z plejstoceńskiego poziomu wodonośnego za pomocą istniejących 11 studni: S-30, S-31, S-32, S-33, S-34, S-35, S-36, S-37, S-38, S-39, S-40 zlokalizowanych w międzywalu rzeki Dunajec w m. K. . Wyjaśniono, że opłata ta została obliczona zgodnie z art. 272 ust. 2 u.p.w., jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty zmiennej do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożywania przez ludzi (0,068 zł za 1 m3) pomnożonej przez współczynnik różnicujący (2) i ilości pobranych wód podziemnych (642656 m3). Dodano przy tym, że wysokość jednostkowej stawki opłaty zmiennej została określona w § 5 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2017 r., zaś do ustalenia wysokości opłaty przyjęto współczynnik różnicujący dla wód, które nie podlegają żadnym procesom uzdatniania lub woda podlega wyłącznie dezynfekcji lub demineralizacji albo innym procesom niewymienionym w pkt 2-5 (§ 5 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia). Reklamację na tak ustaloną w informacji nr [...] OZ/III kwartał/2018, z dnia 10 grudnia 2018 r. wysokość opłaty zmiennej za usługi wodne wniosła strona – Firma A podnosząc, iż ujęcie wody K. jest ujęciem o charakterze infiltracyjnym, a pobierana ujęciem woda stanowi mieszaninę wody powierzchniowej w ilości 86,3% i podziemnej w ilości 13,7%, co nie zostało uwzględnione przy wyliczaniu opłaty zmiennej, a co – zdaniem strony – miało istotny wpływ na jej wysokość. Jednocześnie strona przedstawiła wyliczenia mające – w jej ocenie – przemawiać za zasadnością wniesionej reklamacji. Dyrektor Zarządu Zlewni w N. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie, po rozpatrzeniu ww. reklamacji, powołując się na treść § 1 ust. 1 pkt 4 i § 5 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2017 r. oraz art. 268 ust. 1 pkt 1, art. 270 ust. 1 i art. 271 ust. 2 u.p.w. wskazał sposób w jaki została określona opłata zmienna dla Firma A zaznaczając przy tym, że ilość pobranych wód w III kwartale 2018 r. przyjęto zgodnie z protokołem kontroli nr [...] z dnia 22 października 2018 r. Ponadto odnosząc się do zarzutów reklamacji organ wyjaśnił, że usługi wodne polegają na zapewnieniu podmiotom publicznym, podmiotom prowadzącym działalność gospodarczą i gospodarstwom domowym, możliwości korzystania z wód w zakresie wykraczającym poza zakres powszechnego korzystania z wód, zwykłego korzystania z wód oraz szczególnego korzystania z wód. Podkreślono przy tym, że wskazanym podmiotom zapewnia się dostęp do usług wodnych na zasadach określonych w przepisach u.p.w., gdzie w rozliczeniach z odbiorcą usługi wodnej stosuje się jednakowy system naliczania opłat, zgodnie z zasadami u.p.w. oraz rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2017 r. W tym zakresie organ przytoczył treść art. 272 ust. 2 u.p.w., a następnie odnosząc się do zarzutu o nieuwzględnienie przy wyliczaniu opłaty faktu, iż ujęcie wody K. jest ujęciem infiltracyjnym i pobierana woda stanowi mieszaninę wody podziemnej i powierzchniowej w stosunku odpowiednio 13,7% do 86,3% stwierdził, iż na mocy decyzji znak: [...] podmiot uzyskał pozwolenie na pobór wód podziemnych za pomocą 11 studni. Mając na uwadze powyższe organ przytoczył treść art. 16 pkt 68 u.p.w. w oparciu o który wskazał, że wody infiltracyjne są również wodami podziemnymi. Skargę na ww. decyzję wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, strona skarżąca – Firma A, domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji w całości i jej zmiany, ewentualnie przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi. Strona skarżąca zarzuciła zaskarżonej decyzji naruszenie przepisów prawa, przy czym zaskarżonej części decyzji zarzuciła: 1) naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 80 k.p.a., przez dokonanie błędnej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie, polegającej na nieuzasadnionym i błędnym ustaleniu, iż pozwolenie na dostęp do usług wodnych poprzez pobór wód za pomocą 11 studni: S-30, S-31, S-32, S-33, S-34, S-35, S-36, S-37, S-38, S-39, S-40 zlokalizowanych w międzywalu rzeki Dunajec w m. K. dotyczy wyłącznie poboru wód podziemnych, 2) zastosowanie niewłaściwego przepisu prawa w podstawie prawnej zaskarżonej decyzji, a mianowicie powołanie się na art. 271 ust. 1 u.p.w., który nie odnosi się do opłaty zmiennej, 3) naruszenie przepisów prawa materialnego, tj. przepisów u.p.w., w tym w szczególności z art. 272 ust. 2 u.p.w., przez nieuwzględnienie w określonej zaskarżoną decyzją opłacie zmiennej za pobór wód podziemnych udziału wód powierzchniowych w ogólnym poborze wody ujęciem ze studni, pomimo występowania w tych studniach wód powierzchniowych, podczas gdy przepis ten przewiduje możliwość zastosowania opłaty za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych, a w tym przypadku woda podziemna dopływająca z warstwy wodonośnej stanowi stosunkowo niewielki procent w całkowitej ilości pobieranej ujęciem wody. W uzasadnieniu skargi strona skarżąca szczegółowo rozwinęła podniesione zarzuty, przedstawiając na ich poparcie stosowne wyliczenia. Jednocześnie strona skarżąca załączyła do skargi schemat poboru wody ujęciem infiltracyjnym K. , obrazujący w ujęciu graficznym strukturę poboru wody z uwzględnieniem proporcji wody dostarczanej do ujęcia infiltracyjnego, tj. 86,3% wody pochodzącej z rzeki Dunajec oraz 13,7% wody podziemnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Zarządu Zlewni w N. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie wniósł o jej oddalenie w całości, podtrzymując w tym zakresie stanowisko przedstawione w zaskarżonej decyzji. Ponadto odnosząc się do podniesionych w treści skargi zarzutów wskazano m.in., że w decyzji powołano co prawda niewłaściwy przepis prawa, tj. art. 271 ust. 1 u.p.w., jednak w ocenie organu okoliczność ta nie ma istotnego wpływu na wynik sprawy, gdyż z treści decyzji jednoznacznie wynika, że wydając decyzję organ zastosował właściwą podstawę prawną, tj. art. 272 ust. 2 u.p.w., którego treść przytoczono w uzasadnieniu decyzji i na tej podstawie ustalono opłatę zmienną. Podobnie też zdaniem organu za bezzasadny należało uznać zarzut naruszenia art. 272 ust. 2 u.p.w., poprzez nieuwzględnienie w określonej zaskarżoną decyzją opłacie zmiennej za pobór wód podziemnych udziału wód powierzchniowych w ogólnym poborze wody ujęciem ze studni. Podniesiono bowiem, że w treści przepisu § 5 ust. 1 rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2017 r. wyraźnie odwołano się do ilości wód pobranych w ramach pozwolenia wodnoprawnego, a skoro na mocy decyzji znak: [...] strona skarżąca uzyskała pozwolenie na pobór wód podziemnych, to brak jest podstaw, aby przy obliczaniu opłaty zmiennej uwzględniać udział wód powierzchniowych. Organ podkreślił przy tym, że był on związany treścią pozwolenia wodnoprawnego, którego treść była w tym zakresie rozstrzygająca, a którego to pozwolenia wodnoprawnego strona skarżąca w żaden sposób nie kwestionowała. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Przepis art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 z późn. zm.) stanowi, iż sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, przy czym kontrola ta sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. W świetle powołanego wyżej przepisu Wojewódzki Sąd Administracyjny w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżony akt administracyjny z punktu widzenia jego zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego, według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie jego wydania. Stosownie zaś do treści art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 – dalej jako: p.p.s.a.), sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie, nie będąc przy tym związanymi granicami skargi, z zastrzeżeniem art. 57a p.p.s.a. (art. 134 § 1 p.p.s.a.) w celu usunięcia naruszenia prawa w stosunku do aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach sprawy, której dotyczy skarga, jeżeli jest to niezbędne dla końcowego jej załatwienia (art. 135 p.p.s.a.). W tym miejscu wymaga jednak podkreślenia, że w świetle art. 134 § 1 p.p.s.a., Sąd nie ma obowiązku, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną, do badania tych zarzutów i wniosków, które nie mają znaczenia dla oceny legalności zaskarżonego aktu (zob. w tym zakresie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 października 2005 r., sygn. akt FSK 2326/04, LEX nr 173127). Stosownie zaś do treści art. 145 § 1 pkt 1 lit. a-c p.p.s.a., Sąd uwzględniając skargę na decyzję uchyla ją, w całości lub w części, jeżeli stwierdzi: a) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy; b) naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego; c) inne naruszenie przepisów postępowania, jeżeli mogło ono mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Sąd administracyjny stwierdza nieważność decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Ponadto stosownie do treści art. 145 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd administracyjny stwierdza wydanie decyzji z naruszeniem prawa, jeżeli zachodzą przyczyny określone w Kodeksie postępowania administracyjnego lub w innych przepisach. Skarga nie jest uzasadniona w myśl obiektywnego porządku prawnego obowiązującego w dniu wydania kontrolowanej decyzji i jako taka podlega oddaleniu. Przedmiotem kontroli Sądu jest decyzja Dyrektora Zarządu Zlewni w N. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie z dnia 15 stycznia 2019 r, którą organ - po rozpatrzeniu reklamacji Firma A . od ustalenia opłaty zmiennej w informacji nr [...] OZ/III kwartał/2018 - w punkcie 1 określił Firma A w T. na podstawie decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia 15 czerwca 2010 r. (znak: [...]) za okres III kwartału 2018 r. opłatę zmienną w wysokości 87.401, 0 PLN za pobór wód podziemnych z plejstoceńskiego poziomu wodonośnego za pomocą istniejących 11 studni: S-30, S-31, S-32, S-33, S-34, S-35, S-36, S-37, S-38, S-39, S-40 zlokalizowanych w międzywalu rzeki Dunajec w m. K. w punkcie 2 wskazano, że opłata została obliczona zgodnie z art. 272 ust. 2 u.p.w., jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty zmiennej do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożywania przez ludzi (0,068 zł za 1 m3) pomnożonej przez współczynnik różnicujący (2) i ilości pobranych wód podziemnych (642656 m3), zaś w punkcie 3 określono termin i sposób uiszczenia ww. opłaty. Opłata ta została obliczona zgodnie z art. 272 ust. 2 u.p.w., jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty zmiennej do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożywania przez ludzi (0,068 zł za 1 m3) pomnożonej przez współczynnik różnicujący (2) i ilości pobranych wód podziemnych (642656 m3). Wysokość jednostkowej stawki opłaty zmiennej została określona w § 5 ust. 1 pkt 40 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne, (Dz. U. z 2017 r., poz. 2502 ze zm.) zaś do ustalenia wysokości opłaty przyjęto współczynnik różnicujący dla wód, które nie podlegają żadnym procesom uzdatniania lub woda podlega wyłącznie dezynfekcji lub demineralizacji albo innym procesom niewymienionym w pkt 2-5 (§ 5 ust. 2 pkt 1 ww. rozporządzenia). Kwestią sporną jest wysokość przedmiotowej opłaty, gdyż zdaniem skarżącej ujęcie wody K. jest ujęciem o charakterze infiltracyjnym, a pobierana ujęciem woda stanowi mieszaninę wody powierzchniowej w ilości 86,3% i podziemnej w ilości 13,7%, co nie zostało uwzględnione przez organ przy wyliczaniu opłaty zmiennej, a co zdaniem skarżącej miało istotny wpływ na jej wysokość. Jednocześnie skarżąca przedstawiła wyliczenia mające – w jej ocenie – przemawiać za zasadnością zarówno uprzednio wniesionej reklamacji jak i obecnie rozpatrywanej skargi. Jednocześnie poza sporem jest treść ostatecznego pozwolenia wodnoprawnego, do którego nawiązuje w swej treści kontrolowana aktualniej decyzja. Obecna na rozprawie w dniu 14 maja 2019 r. w WSA w Krakowie pełnomocnik organu, w obecności pełnomocnik strony skarżącej podkreśliła, że przedmiotowe pozwolenie dotyczy poboru jednego rodzaju wody tj. wód podziemnych z plejstoceńskiego poziomu wodonośnego a skarżąca dopiero teraz wystąpiła z wnioskiem o zmianę pozwolenia wodnoprawego. Zgodnie z treścią znajdującego zastosowanie w kontrolowanej sprawie art. 272 ust. 2 ustawy z dnia 20 lipca 2017 r. Prawo wodne Dz.U.2018.2268 t.j. : "2. Wysokość opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi ustala się jako iloczyn jednostkowej stawki opłaty i ilości pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, wyrażonej w m3. W przywołanym przepisie ustawodawca formułuje dyrektywę/powinny wzór obliczania wysokość opłaty zmiennej za pobór wód podziemnych lub wód powierzchniowych do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi przez odesłanie do iloczynu jednostkowej stawki opłaty i ilości pobranych wód podziemnych lub wód powierzchniowych, wyrażonej w m3. Zgodnie z treścią § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 22 grudnia 2017 r. w sprawie jednostkowych stawek opłat za usługi wodne: "1. Jednostkowe stawki opłat za usługi wodne za pobór wód w formie opłaty zmiennej, w zależności od ilości pobieranych wód w ramach pozwolenia wodnoprawnego albo pozwolenia zintegrowanego, wynoszą: 40) "do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi: a) 0,068 zł za 1 m3 pobranych wód podziemnych w ilości średniorocznej przekraczającej 1,0 m3/s, b) 0,068 zł za 1 m3 pobranych wód podziemnych w ilości średniorocznej od 0,26 do 1,0 m3/s, c) 0,068 zł za 1 m3 pobranych wód podziemnych w ilości średniorocznej nieprzekraczającej 0,25 m3/s; 41) do celów realizacji zadań własnych gminy w zakresie zbiorowego zaopatrzenia ludności w wodę przeznaczoną do spożycia przez ludzi: a) 0,040 zł za 1 m3 pobranych wód powierzchniowych w ilości średniorocznej przekraczającej 1,0 m3/s, b) 0,040 zł za 1 m3 pobranych wód powierzchniowych w ilości średniorocznej od 0,26 do 1,0 m3/s, c) 0,040 zł za 1 m3 pobranych wód powierzchniowych w ilości średniorocznej nieprzekraczającej 0,25 m3/s; 2. W przypadku poboru wód podziemnych współczynniki różnicujące, przez które mnoży się jednostkową stawkę opłaty zmiennej, wynoszą: 1) 2 - jeżeli wody nie podlegają żadnym procesom uzdatniania lub podlegają wyłącznie dezynfekcji lub demineralizacji albo innym procesom niewymienionym w pkt 2-5;" W ocenie Sądu trzeba podzielić w tym miejscu stanowisko kontrolowanego organu, że skoro w treści przepisu § 5 ust. 1 ww. rozporządzenia z dnia 22 grudnia 2017 r. wyraźnie odwołano się do ilości wód pobranych w ramach pozwolenia wodnoprawnego, a zarazem na podstawie decyzji Marszałka Województwa [...] z dnia 15 czerwca 2010 r. znak: [...] strona skarżąca uzyskała pozwolenie na pobór wód podziemnych, to brak jest podstaw prawnych w realiach kontrolowanej sprawy, aby przy obliczaniu opłaty zmiennej uwzględniać wskazywany przez skarżącą faktyczny w tym poborze udział wód powierzchniowych. Wbrew temu co twierdzi skarżąca z treści art. 272 ust. 2 Prawa wodnego nie wynika zasada, że w zależności od okoliczności stanu faktycznego, a zatem od tego jak w danym przedziale czasu ukształtował się faktycznie, co do rodzaju wody: powierzchniowy, podziemny; przez uprawniony podmiot pobór wody – zależy wysokość opłaty bez względu na to, na jaki pobór jakiego rodzaju wody konkretnie zezwala dane pozwolenie wodnoprawne, którym dysponuje uprawniony podmiot. Inaczej mówiąc podmiot prawa posiadający pozwolenie na pobór wody podziemnej jak to ma miejsce w przypadku skarżącej nie może skutecznie na podstawie art. 272 ust. 2 Prawa wodnego nawiązywać do swojej koncepcji podnoszącej, że jeżeli nawet wbrew/pomimo treści pozwolenia wodnoprawnego, w myśl którego pobiera wodę podziemną, pobrał w swoim przekonaniu także/ w zamian i wodę powierzchniową (także i w przypadku kiedy w jego ocenie woda podziemna dopływająca z warstwy wodonośnej stanowi stosunkowo niewielki procent w całkowitej ilości pobieranej ujęciem wody) - to z samej alternatywy ww. przepisu ustawowego wypowiadającego się jak należy wyliczać opłatę za pobór wody podziemnej i powierzchniowej wynika, że w takich okolicznościach jak wskazane podmiot ten w myśl art. art. 272 ust. 2 Prawa wodnego ma prawo podmiotowe do opłaty za wodę częściowo podziemną i częściowo powierzchniową. Takie okoliczności stanu faktycznego stanowią w ocenie Sądu, w świetle powyżej przywołanych przepisów prawnych ew. motyw do zmiany na wniosek takiego podmiotu decyzji uprawniającej tj. do zmiany pozwolenia wodnoprawnego. W tej sytuacji Sąd podziela stanowisko kontrolowanego organu, że był on przy ustalaniu wysokości opłaty za pobór wody związany treścią pozwolenia wodnoprawnego, którego treść była w tym zakresie rozstrzygająca, a którego to pozwolenia wodnoprawnego strona skarżąca w żaden sposób wcześniej nie kwestionowała i nie zmierzała do jego zmiany. Wobec powyższych ustaleń w ocenie Sądu kontrolowany organ nie naruszył przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, to jest art. 80 k.p.a., gdyż dokonał prawidłowej oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie, polegającej na uzasadnionym i prawidłowym ustaleniu, iż pozwolenie na dostęp do usług wodnych przez pobór wód za pomocą 11 studni: S-30, S-31, S-32, S-33, S-34, S-35, S-36, S-37, S-38, S-39, S-40 zlokalizowanych w międzywalu rzeki Dunajec w m. Kępa Bogumiłowicka dotyczy wyłącznie poboru wód podziemnych. W ocenie Sądu błędne wskazanie w podstawie kontrolowanej decyzji niewłaściwego przepisu prawa a mianowicie powołanie się na art. 271 ust. 1 u.p.w. nie ma znaczenia, gdyż w obrocie prawnym bezsprzecznie istnieje art. 272 ust. 2 Prawa wodnego, który prawidłowo znalazł zastosowanie w kontrolowanej sprawie. Z treści kontrolowanej decyzji jednoznacznie wynika, że wydając decyzję organ zastosował właściwą podstawę prawną, tj. art. 272 ust. 2 u.p.w., którego treść przytoczono w uzasadnieniu decyzji i na tej podstawie ustalono opłatę zmienną. Kontrolowany organ z przyczyn wyraźnie i jasno wskazanych przez Sąd powyżej nie naruszył także przepisów prawa materialnego, tj. w tym w szczególności art. 272 ust. 2 u.p.w., gdyż w kontrolowanej sprawie brak jest podstaw prawnych a także odpowiednio zobiektywizowanych prawem mechanizmów obliczeniowych, aby uwzględnić w określonej zaskarżoną decyzją opłacie zmiennej za pobór wód podziemnych udział wód powierzchniowych w ogólnym poborze wody ujęciem ze studni, pomimo występowania jak twierdzi skarżąca w tych studniach wód powierzchniowych. Na marginesie Sąd zauważa, że w myśl art. 16 pkt 68 Prawa wodnego wody infiltracyjne są również wodami podziemnymi. Mając na uwadze powyższe Sąd działając na podstawie art. 151 p.p.s.a oddalił skargę.