II SA/Kr 313/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym : Przewodniczący : Sędzia WSA Mariusz Kotulski po rozpoznaniu w dniu 26 lipca 2010r. na posiedzeniu niejawnym skargi kasacyjnej S. D. pełnomocnika D. S. z domu D. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 27 kwietnia 2010r., sygn. akt II SA/Kr 313/10 odrzucające skargę D. S. z domu D. na decyzję Wojewody z dnia 30 czerwca 2009r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia postanawia: odrzucić skargę kasacyjną Postanowieniem z dnia 27 kwietnia 2010r., sygn. akt II SA/Kr 313/10 Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę D. S. z domu D. działającej przez pełnomocnika (ojca) S. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 30 czerwca 2009r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia. W dniu 10 maja 2010r. doręczono S. D. postanowienie wraz z uzasadnieniem i pouczono go o możliwości złożenia skargi kasacyjnej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie w terminie 30 dni od daty doręczenia orzeczenia z uzasadnieniem. Wskazano także, iż skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego adwokatem, bądź radcą prawnym. Tymczasem do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wpłynęło w dniu 17.05.2010r. pismo sporządzone osobiście przez S. D. pełnomocnika skarżącej, z którego wynika jego niezadowolenie z otrzymanego orzeczenia. W konsekwencji pismo to należało uznać za skargę kasacyjną na postanowienie Sądu z dnia 27 kwietnia 2010r., sygn. akt II SA/Kr 313/10. Ponieważ wniesiona skarga kasacyjna nie została sporządzona przez adwokata bądź radcę prawnego, co przewiduje art.175 cyt. ustawy, z tej przyczyny jest ona niedopuszczalna. Sporządzanie skargi kasacyjnej przez stronę z naruszeniem art. 175 § 1-3 cyt. ustawy jest brakiem kasacji, który uzasadnia jej odrzucenie (postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28.01.2004r., sygn. akt FSK 3/04). Zatem działając na podstawie art.178 ustawy z dnia 30.08.2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz.1270), który mówi, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie, orzeczono jak w sentencji. Jednocześnie działając na zasadzie art.6 p.p.s.a. Sąd informuje, iż S. D. działający imieniem córki D. S. z domu D. wniósł dwie skargi na tą samą decyzję Wojewody [...] z dnia 30 czerwca 2009r., nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu scalenia. Wskutek tego przed tut. Sądem prowadzone były dwie odrębne sprawy sądowoadministracyjne. Jedna pod sygn. II SA/Kr 295/10 (wskutek skargi z dnia 16.07.2010r. złożonej wraz z innymi skarżącymi) oraz druga pod sygn. II SA/Kr 313/10 (wskutek skargi z dnia 24.07.2009r. złożonej samodzielnie). Dodać należy, iż pełnomocnik skarżącej w skargach i pismach do Sądu dosyć dowolnie i wymiennie wskazuje nazwisko córki, której jest pełnomocnikiem. I tak w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 295/10 oznaczono skarżąca jako D. S.. Natomiast w sprawie o sygn. II SA/Kr 313/10 oznaczono skarżąca jako D. D. (a czasami pełnomocnik posługuje się zbitką "D. D. S.). Wprowadza to niepotrzebny chaos i zamieszanie w korespondencji między pełnomocnikiem skarżącej a Sądem. Pełnomocnik skarżącej w pismach do Sądu powinien zawsze posługiwać się jednym aktualnie używanym przez skarżącą nazwiskiem – D. S. (tak zresztą zostało sformułowane i podpisane pełnomocnictwo z dnia 3.04.2008r.). Nadto w pismach do Sądu pełnomocnik powinien zawsze wskazywać sygnaturę sprawy sądowej, do której przesyła swojej pismo. W przedmiotowej sprawie, na wezwanie Sądu o przedłożenie pełnomocnictwa, S. D. nadesłał samo pełnomocnictwo bez wskazania sygnatury sprawy. Wskutek tego biorąc pod uwagę treść pełnomocnictwo udzielonego przez D. S. sekretariat Sądu dołączył przedmiotowe pełnomocnictwo do akt sprawy o sygn. II SA/Kr 295/10 (karta 156 akt), gdyż w tej sprawie D. S. figuruje jako skarżąca. Ponieważ w międzyczasie akta sprawy o sygn. II SA/Kr 295/10 znajdowały się w Naczelnym Sądzie Administracyjnym w Warszawie wskutek wniesienia przez jednego ze skarżących zażalenia, nie można było wcześniej ustalić miejsca przedłożonego pełnomocnictwa. Dodać należy, iż w aktach II SA/Kr brak było również pełnomocnictwa dla S. D. do reprezentowania D. S. w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.