II SA/Kr 3130/00

Sygn. akt. II SA/Kr 3130 /00 WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 06 grudnia 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Izabela Dobosz Sędziowie : NSA Stanisław Biernat AWSA Mariusz Kotulski / spr. / Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 06 grudnia 2004r. sprawy ze skargi R.L. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia 03 listopada 2000r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenia na wznowienie wstrzymanych robót budowlanych I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji, II. zasądza od Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. na rzecz skarżącego R.L. kwotę 10 / dziesięć / złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta T. decyzją z dnia [...] listopada 1999r, nr [...], działając na podstawie art.51 ust. 1a, art.80 ust.2 pkt 1 w zw. z art. 83 ust.1 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. nr 89 poz.414 z późn. zm.), udzielił pozwolenia dla R. i J.R. na wznowienie, wstrzymanych postanowieniem Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta T. z dnia [...] 05.1999r. znak: [...], dalszych robót budowlanych związanych z nadbudowa i rozbudową budynku mieszkalnego przy [...] w T. Organ nakazał również wykonać te roboty: zgodnie z projektem pierwotnym zatwierdzonym decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...].1993r. znak: [...] oraz projektem powykonawczym (stanowiącym załącznik do decyzji o wznowieniu robót), z zachowaniem warunków i zobowiązań wyszczególnionych w decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [...].1993r. dotyczących pozwolenia na budowę, nadbudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego przy [...] w T. , pod nadzorem osoby posiadającej wymagane przez "Prawo Budowlane" uprawnienia do wykonywania i nadzorowania tego typu robót, przy starannym zabezpieczeniu terenu związanego z wykonywaniem robót, wywieszenia tablic informacyjnych i ostrzegawczych, jeżeli do wykonania prac jest niezbędne wejście na teren sąsiedniej nieruchomości, Inwestorzy są obowiązani przed rozpoczęciem robót uzyskać zgodę właścicieli sąsiednich nieruchomości na wejście oraz uzgodnić z nimi przewidziany sposób, zakres i termin korzystania z tych nieruchomości. Jednocześnie zobowiązano Inwestorów do uzyskania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego przed rozpoczęciem jego użytkowania. W uzasadnieniu wskazano, iż po uprzednim wstrzymaniu robót budowlanych związanych z rozbudową budynku mieszkalnego przy [...] w T. wykonanych w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę, decyzją z dnia [...] lipca 1999r., nr [...] Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego Miasta T. nakazał Inwestorom przedłożenie projektu powykonawczego z naniesionymi zmianami, inwentaryzacji geodezyjnej i ekspertyzy dotyczącej ograniczenia dopływu światła dziennego do pomieszczeń mieszkalnych sąsiedniego budynku. Po przeanalizowaniu całości dostarczonych przez Inwestorów dokumentów organ ustalił, że pomimo niezachowania przewidzianej w projekcie zagospodarowania działki odległości trzech metrów przedmiotowej rozbudowy od granicy sąsiedniej działki - wymóg § 13 ust. 1 pkt 1 w zw. z ust. 2 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. t.j. z 1999r. nr 15, poz. 140 z późn. zm.) dotyczący zachowania odległości między budynkami w zależności od wysokości obiektu przesłaniającego -jest spełniony. Ponieważ zaś odległość zrealizowanej rozbudowy od granicy działki jest nie mniejsza niż 1,5 m rozstrzygnięto o dopuszczeniu obecnego usytuowania przedmiotowego budynku. Nadto "z uwagi na uprawomocnienie się w dniu [...].10.1999r. decyzji [...] z dnia [...] .09.1999r. - znak: [...] dotyczącej uchylenia pozwolenia na budowę z dnia [...].1993r. dla przedmiotowego budynku orzeczono jak w sentencji." Odwołanie od decyzji z dnia [...] listopada 1999r., nr [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta T. wnieśli I.L. i R.L. uważając, iż stanowi ona "przykład legalizacji samowoli budowlanej inwestora z jawnym naruszeniem prawnych i faktycznych interesów strony." Podnoszą dalej, iż nastąpiło "wprowadzenie w błąd organu administracji wydającego pozwolenia na budowę skoro na planie zaznaczono odległość 3 metrów od posesji przy [...], a w rzeczywistości po zrealizowaniu planowanej rozbudowy odległość ta musiała być mniejsza, gdyż faktycznie w terenie taka była. Inwestor zatem w pełni świadomie dokonał samowoli, którą teraz organ zgadza się zalegalizować mimo istotnego naruszenia interesów strony wnoszącej odwołanie." Odwołujący podnieśli również kwestię ograniczenia dostępu światła dziennego do pomieszczeń mieszkalnych i prawidłowości pomiaru wysokości budynku na działce Inwestorów. Decyzją z dnia [...] 2000r., nr [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. , działając na zasadzie art. 138 § l pkt l k.p.a. utrzymał zaskarżoną decyzję organu I instancji w mocy. W uzasadnieniu wskazano, iż zarówno organ l, jak i II instancji w pełni podzielają stanowisko, iż inwestycja R. i J.R. realizowana jest z naruszeniem wydanego na nią pozwolenia na budowę oraz obowiązujących w tym zakresie przepisów prawa. Jednak "analizując złożoną inwentaryzację powykonawczą położenia budynku na gruncie (...) sporządzoną przez p. M.C. posiadającego stosowne uprawnienia ([...] nr [...] ) stwierdzić należy, że odstępstwo to może zostać jednak zalegalizowane. Organ I instancji w uzasadnieniu decyzji błędnie jednak powołał się na przepisy rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, bowiem zgodnie z § 330 pkt l tego rozporządzenia jego przepisów nie stosuje się, jeżeli przed dniem wejścia w życie rozporządzenia: l) została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę". Rozporządzenie to weszło w życie z dniem 1 kwietnia 1995r., zaś decyzja o pozwoleniu na budowę została wydana w dniu [...].1993r, w niniejszej sprawie winno mieć zastosowanie w/w rozporządzenie Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki. Zgodnie z jego § 12 ust.2 budynek, którego ściana nie posiada otworów okiennych i drzwiowych od strony sąsiedniej działki może być usytuowany w odległości mniejszej niż 3 m, pod warunkiem, że na sąsiedniej działce istnieje zabudowa "w odległości większej niż 4 m od granicy działki" zaś między budynkiem istniejącym i projektowanym jest co najmniej 8 m". Warunek ten w przedmiotowej sprawie zdaniem organu odwoławczego został zachowany. Nadto opinia dotycząca dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi nie wykazała takiego zacienienia. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wniósł R.L. zarzucając naruszenie art. 12 k.p.a. poprzez roczny okres rozpatrywania jego odwołania od decyzji organu I instancji oraz naruszenie prawa materialnego - w szczególności § 12 ust.6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie. Zgodnie z brzmieniem art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1211 z późn. zm.) sprawy, w których skargi wniesione zostały do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy - Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. Zasada ta ma zastosowanie w przedmiotowej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na wstępie wskazać należy, iż organy administracyjne obu instancji w istotnej części swych orzeczeń oparły się na decyzji Prezydenta Miasta T. z dnia [....]1993r, nr [...] zatwierdzającej projekt budowlany oraz zezwalającej na nadbudowę i rozbudowę budynku. Tymczasem decyzja ta została uchylona ostateczną decyzją Prezydenta Miasta T. z dnia [...].09.1999r., nr [...]. Niedopuszczalne było zatem powoływanie się przez organy administracyjne orzekające w przedmiotowej sprawie na postanowienia tej decyzji (warunki, nakazy, zakazy), bądź też na warunki wynikające z zatwierdzonego ta decyzją projektu budowlanego. Następnie wadliwym jest nakazanie wykonania robót budowlanych zgodnie z projektem powykonawczym architektonicznym rozbudowy i nadbudowy budynku mieszkalnego, który sporządzony został przez mgr inż. arch. E.W. przy współpracy mgr inż. R.W. Na załączony do akt sprawy projekcie brak jest jednak jakiegokolwiek potwierdzenia, iż p .E.W. posiadała uprawnienia budowlane. Co więcej p. R.W. również nie posiadał uprawnień budowlanych do projektowania tego typu obiektów. Zgodnie z decyzją Dyrektora Wydziału Budownictwa, Urbanistyki i Architektury Urzędu Wojewódzkiego w T. z dnia [...].09.1989r, znak [...], o stwierdzeniu przygotowania zawodowego do pełnienia samodzielnych funkcji technicznych w budownictwie, R.W. jest upoważniony m.in. do sporządzania w budownictwie osób fizycznych projektów w zakresie rozwiązań architektonicznych budynków inwentarskich i gospodarczych, adaptacji projektów typowych i powtarzalnych innych budynków oraz sporządzania planów zagospodarowania działki związanej z inwestycją, a także budowli nie będących budynkami. W konsekwencji E.W. i R.W. nie mogli być projektantami przedmiotowej rozbudowy i nadbudowy budynku, a sporządzony przez nich projekt inwestycji oraz projekt powykonawczy nie mogą być uznane za dowody w sprawie. Tym samym nie sposób również przyjąć, iż spełnione zostały warunki wynikające z decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta T. z dnia [...].07.1999r., nr [...]. Odrębnym zagadnieniem jest podniesiona przez skarżącego prawidłowość zastosowania przepisów rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. t.j. z 1999r. nr 15, po0z. 140 z późn. zm.) w zakresie zachowania odległości między budynkami, czy też przepisów rozporządzenia Ministra Administracji, Gospodarki Terenowej i Ochrony Środowiska z dnia 3 lipca 1980r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki. Zgodnie z § 330 pkt l rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie, przepisów tego rozporządzenia nie stosuje się, ,jeżeli przed dniem wejścia w życie rozporządzenia: 1) została wydana decyzja o pozwoleniu na budowę" - z zastrzeżeniem jednak § 2 ust.1, który stanowi, iż przepisy tego rozporządzenia stosuje się przy budowie, odbudowie, rozbudowie, nadbudowie, przebudowie, modernizacji oraz zmianie sposobu użytkowania budynków i budowli podziemnych spełniających funkcje użytkowe budynków, a także do związanych z nimi urządzeń budowlanych. W konsekwencji mimo, iż decyzję dotyczącą pozwolenia na budowę, nadbudowę i rozbudowę budynku mieszkalnego przy [...] w T. Prezydent Miasta T. wydał w dniu [...]..1993r., a więc przed wejściem w życie rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994r, to ponieważ prowadzona inwestycja dotyczy rozbudowy i nadbudowie budynków wszelkie działania organów administracji publicznej w tym zakresie winny uwzględniać aktualnie obowiązujący stan prawny. Podkreślić należy, iż to inwestor, a nie skarżący, prowadził inwestycję niezgodnie o otrzymanym pozwoleniem na budowę, które zresztą zostało uchylone. Interes społeczny i słuszny interes właścicieli nieruchomości sąsiedniej wymaga, aby realizacja obiektu w warunkach odstępstwa od decyzji pozwolenie na budowę nie stawiała takiego inwestora w sytuacji lepszej, niż inwestora działającego zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa. Skoro zatem z wyżej wskazanych powodów inwestor nie wywiązał się z obowiązków nałożonych na niego decyzją Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego Miasta T. z dnia [...].07.1999r., nr [...] niedopuszczalnym było wydawanie decyzji na podstawie art.51 ust. 1a prawa budowlanego - zezwalającej na wznowienie robót budowlanych związanych z nadbudową i rozbudowa budynku mieszkalnego przy [...] w T. Podsumowując stwierdzić należy, iż nastąpiło naruszenie przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, w stopniu skutkującym konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.