II SA/Kr 3133/03

WYROK W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ Dnia 10 listopada 2005 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym Przewodniczący : Sędzia NSA Andrzej Irla Sędziowie : WSA Małgorzata Brachel- Ziaja / spr. / AWSA Janusz Kasprzycki Protokolant : Dorota Solarz po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 listopada 2005 r. sprawy ze skargi A.C. przeciwko Prezydentowi Miasta K. na niewykonanie wyroku - skargę oddala - Skarżący A.C. w skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w trybie art. 31 ust. 1 i 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym domagał się stwierdzenia , "że Urząd Miasta K. - Wydział Skarbu Miasta w sposób celowy opóźnia zakończenie postępowania zgodnie z treścią wydanego wyroku w dniu 25. 07. 2002 r.", a nadto "o ustalenie obowiązku zakończenia postępowania i wypłacenie należnego odszkodowania" . Na uzasadnienie skargi skarżący A.C. podał, że Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 25. 07. 2002 r. ustalił, że należy jemu i C.B. wypłacić należne odszkodowanie , za wywłaszczone orzeczeniem z dnia [...]. 1951 r. nieruchomości, za które do chwili obecnej nie otrzymali żadnego odszkodowania.. Jednakże mimo takiego zalecenia Sadu organ prowadzący postępowanie nie wydał decyzji, tylko w sposób nieuzasadniony przedłuża postępowanie. W grudniu 2002 roku organ powiadomił, iż ze względu na wyjątkowo skomplikowany charakter sprawy, a zwłaszcza z uwagi na znaczy upływ czasu od wywłaszczenia zachodzi konieczność dokonania szeregu istotnych ustaleni sporządzenia dokumentacji geodezyjnej. W związku z czym przedłużył termin załatwienia sprawy do dnia 31. 08. 2003 r. We wrześniu 2003 r. , organ wystosował nowe pismo w tej sprawie informując, została już sporządzona mapka sytuacyjna przez uprawnionego geodetę , z której wynika , ze poprzednio oznaczone wywłaszczone nieruchomości nr 1.. kat. 1 i 2 obejmują obecnie około 81 działek ewiden. i potrzeba dokonać dalszych wyjaśnień, które z tych działek pozostają nadal własnością Skarbu Państwa , a które w wyniku komunalizacji - własnością Gminy K. W tej sytuacji przy zapowiedzi dalszego przesuwania terminu zakończenia sprawy w oparciu o przepis art. 36 k.p.a. , skarżący dochodząc do wniosku, iż jest to naruszanie prawa, w dniu 12.11.2003 r. skierował pismo do Prezydenta Miasta K. z uprzedzeniem, że niezałatwienie sprawy spowoduje wniesienie skargi do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Ponieważ sprawa nie została jeszcze załatwiona w dniu 20.12. 2003 r. , skarżący wniósł niniejsza skargę W odpowiedzi na skargę Prezydent Miasta K. wniósł o jej oddalenie , bądź odrzucenie z uwagi na brak uzasadnienia faktycznego i prawnego do jej uwzględnienia Następnie zaś przedstawił występujące w sprawie poważne problemu, a zawłaszcza na nową okoliczność, która pojawiła się w sprawie już po wydaniu wyroku przez Naczelny Sąd Administracyjny, W wyniku kwerendy uzyskano w dniu 16. 05. 2003r dokument ze zbiorów archiwalnych Huty im. [...] dotyczący wywłaszczenia nieruchomości gm. K. w tym fragmentu orzeczenia o wywłaszczeniu z dnia [...] 1951 r. NR [...], w którym w pozycji 76 w prawidłowy sposób wraz z oznaczeniem wywłaszczonych parcel wpisano nazwisko właścicielki przedmiotowej nieruchomości – F. z Z. C. Uznano, iż okoliczność ta może prowadzić do wznowienia postępowania zakończonego prawomocnym wyrokiem z dnia 25.07. 2002 r. Naczelnego Sądu Administracyjnego - Odział Zamiejscowy w Krakowi /sygn. akt II SA /Kr 733/01/., gdyż są to środki dowodowe, z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, a zatem zachodzi sytuacja przewidziana art..273 par 2 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Jednocześnie w ramach postępowania były podejmowane czynności mające na celu precyzyjne określenie przedmiotu wywłaszczenia i kręgu stron postępowania, a skarżący był informowany o konieczności przesunięcia terminu i o przyczynach zwłoki w zakończeniu postępowania . W lipcu 2003 został wykonana mapa sytuacyjna przez uprawnionego geodetę, z której wynika , ze wywłaszczone parcele d. l.kat 1 i l.kat 2 obejmują ok. 81 działek w tym 15 z nich stanowią fragmenty ulic. Ponadto ustalono, że stroną zobowiązaną do wypłaty odszkodowania jest Gmina K . Pismem z dnia 1. 08. 2003 r. poinformowani strony o stanie sprawy i termin jej zakończenia wyznaczono na dzień 31. 12. 2003 r. Postanowieniem z dnia [...].01.2004 r. zawiadomiono wszystkie strony postępowania , że sprawa nie mogła być załatwiona we wskazanym terminie przy piśmie z dnia 1. 08. 2004 r. oraz wyznaczono nowy termin załatwienia sprawy nadzień 30. 03. 2004 r. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Krakowie, w dniu 10. 11. 2005 r. skarżący oświadczył, że podtrzymuje skargę wyjaśniając, iż Prezydent Miasta K. uchyla się od załatwienia sprawy i wykonania wyroku sądowego. Wprawdzie Prezydent wydał już decyzję w dniu [...] 09. 2004 r. Nr [...] lecz była to decyzja odmowna,. Wojewoda w uwzględnieniu jego odwołania uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. . Sąd rozpoznając skargę zważył, co następuje : Skarga została wniesiona do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1.01. 2004 r. Stosownie do przepisu art. 97 par l ustawy z dnia 30. 08. 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę- Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, sprawy , w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1. 01. 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne, na podstawie przepisów ustawy - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Właściwym przeto do rozpoznania niniejszej skargi jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie . Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Bezsporną w sprawie jest okoliczność , ż e Naczelny Sąd Administracyjny - Ośrodek Zamiejscowy w Krakowie wyrokiem z dnia 25. 07 2002 r. po rozpoznaniu sprawy ze skargi A.C. na decyzję Wojewody z dnia [...] 01. 2001 r. Nr [...] w przedmiocie ustalenia wysokości odszkodowania za wywłaszczona nieruchomość; uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą j ą decyzję organu I instancji. Bezsporne są również pozostałe okoliczności sprawy dotyczące wyznaczania kolejnych terminów zakończenia sprawy o odszkodowanie i ich przyczyn, a nadto, że w dniu [...]. 09.2004 r. Prezydent Miasta K. wydał decyzję znak: [...] o odmowie ustalenia i wypłacie odszkodowania za część wywłaszczonej nieruchomości, którą następnie uchylił w całości Wojewoda decyzją z dnia [...]01. 2005 r. znak: [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji. Przepis art. 154 par l prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że w razie nie wykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona , po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Zgodnie zaś z treścią par. 2 przytoczonego przepisu Sąd w przypadkach , o których mowa w par. l , może ponadto orzec o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku, jeżeli pozwala na to charakter sprawy oraz niebudzące uzasadnionych wątpliwości okoliczności jej stanu faktycznego i prawnego . Trzeba stwierdzić , że żądanie zawarte w skardze sprowadzające się do stwierdzenia opóźnienia zakończenia postępowania, jak również ustalenia obowiązku zakończenia postępowania i wypłacenia odszkodowania wyczerpują dyspozycję par. 2 przytoczonego wyżej art. 154.p.p. s.a. Jednakże przepis ten ma charakter fakultatywny pozostawiający Sądowi uznanie , co do orzeczenia o istnieniu lub nieistnieniu uprawnienia lub obowiązku. Przy czym możliwość orzekania na tej podstawie zaistnieje tylko wówczas gdy łącznie będą spełnione trzy przesłanki, a to: - sąd wymierzy organowi grzywnę na podstawie art. 154 par l p. p s. a - pozwala na to charakter sprawy - okoliczności faktyczne i prawne są niebudzące wątpliwości Ponieważ skarżący nie zgłosił w skardze żądania wymierzenia organowi grzywny stosownie do art. 154 par l p.p.s a., przeto brak było podstaw do orzeczenia w tym przedmiocie. Zaś nie wymierzenie grzywny w myśl art. 154 par 1 przytoczonego wyżej przepisu , stanowi brak przesłanki koniecznej do orzeczenia na podstawie par 2 tegoż przepisu o istnieniu obowiązku, o którym mowa w skardze. W tym stanie rzeczy skargę należało oddalić. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd orzekł, jak w sentencji wyroku na podstawie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.