II SA/Kr 314/25

Kraków, dnia 27 maja 2025 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Mirosław Bator po rozpoznaniu w dniu 27 maja 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Towarzystwa [...] z siedzibą w K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 2 stycznia 2025 r. nr SKO.ZP/415/440/2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy postanawia: odrzucić skargę Towarzystwo na [...] z siedzibą w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 2 stycznia 2025 r. nr SKO.ZP/415/440/2023 w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy. Zarządzeniem z dnia 3 kwietnia 2025 r. wezwano skarżące Towarzystwo do usunięcia braków formalnych skargi - w terminie 7 dni - pod rygorem jej odrzucenia, poprzez złożenie oryginału dokumentu lub jego uwierzytelnionej kopii wykazującego umocowanie do działania w imieniu strony skarżącej przez osobę podpisaną pod skargą i określającego sposób reprezentacji strony skarżącej (np. odpis KRS). Ponadto zarządzeniem z dnia 11 kwietnia 2025 r. wezwano skarżące Towarzystwo do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 500 zł stosownie do § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia skargi. Odpisy powyższych zarządzeń zostały doręczone stronie skarżącej w dniu 19 kwietnia 2025 r. - dowód doręczenia UPD k. 37. Strona skarżąca nadesłała dokument KRS jednak do chwili obecnej nie został uzupełniony brak fiskalny skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie zważył, co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Stosownie do przepisu art. 230 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm. – dalej powoływana jako P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądami administracyjnymi w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami tymi są: skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania. Zgodnie z art. 220 § 1 P.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Stosownie natomiast do art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których - mimo wezwania - nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi zostało doręczone stronie skarżącej. Termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie. W skardze Towarzystwo podkreśliło, że jako organizacja pożytku publicznego jest zwolnione od uiszczania opłat sądowych. Wyjaśnić zatem należy, że stosownie do art.239 § 1 P.p.s.a. nie mają obowiązku uiszczania opłat sądowych organizacje pożytku publicznego, działające na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, w sprawach własnych, z wyjątkiem spraw dotyczących prowadzonej przez te organizacje działalności gospodarczej, a także organizacje pozarządowe oraz podmioty wymienione w art. 3 ust. 3 ustawy z dnia 24 kwietnia 2003 r. o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie (Dz. U. z 2023 r. poz. 571) w sprawach własnych dotyczących realizacji zleconego zadania publicznego na podstawie przepisów o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym od dawna utrwalone jest stanowisko, że jeżeli organizacja pożytku publicznego wnosi skargę jako organizacja społeczna działająca zgodnie z jej celem statutowym, to nie działa w "sprawie własnej" w rozumieniu art. 239 § 2 P.p.s.a. Pojęcie "sprawy własnej" w rozumieniu art. 239 § 2 P.p.s.a. odnosić należy nie do wykonywanej przez organizację pożytku publicznego działalności statutowej ukierunkowanej na realizację interesu publicznego, lecz do pojęcia sprawy administracyjnej, w której skarga została wniesiona w ramach indywidualnego interesu prawnego takiej organizacji. Przyjmuje się, że sformułowanie "sprawa własna" dotyczy zatem postępowania, w którym w drodze indywidualnego aktu administracyjnego organ władzy publicznej przyznaje lub nakłada określone prawa lub obowiązki wynikające z norm materialnoprawnych, a utożsamianie "spraw własnych" z działalnością statutową prowadziłoby do nieznajdującego podstaw prawnych wniosku, że zwolnienie z kosztów przysługiwałoby stronie automatycznie w każdej sprawie dotyczącej jej działalności statutowej (por. wyrok NSA z dnia 30.11.2018 r., sygn. l OSK 159/17, opublikowany w LEX). Wobec tego skoro wezwanie o uiszczenie wpisu sądowego pozostało bez reakcji, to Sąd zobowiązany był skargę obarczoną nieusuniętymi brakami fiskalnym odrzucić na podstawie art. 220 § 3 P.p.s.a.